Iosia is Godtvruchtigh, ver s 1, et c. roeyt alle afgoderije uyt, 4. repareert den tempel, 8. De Overpriester Hilkia vindt het wetboeck in den tempel, 14. De Koningh laet daer over den Heere door de Prophetesse Hulda vragen, 20. die propheteert dat het Koninckrijcke Iuda t’onder gaen soude, 23. maer niet in het leven van Iosia, 26. die daer over de gemeynte doet versamelen, ende het Wetboeck lesen, vernieuwende het verbont met Godt, 29.
1
IOsia was
acht jaren oudt, doe hy Koningh wert, ende regeerde een en dertigh jaer te Ierusalem.
2 Ende hy dede wat recht was in de oogen des HEEREN, ende
wandelde in de wegen sijns vaders Davids, ende en
weeck niet af ter rechter, noch ter slincker hant.
3 Want in het achtste jaer sijner regeeringe, doe hy noch
een jongelingh was, begon hy den Godt sijns vaders Davids te
soecken: ende in het
twaelfste jaer begon hy Iuda, ende Ierusalem
van de hooghten, ende de bosschen, ende de gesnedene, ende de gegotene beelden, te reynigen:
4 Ende men brack
voor sijn aengesicht af, de altaren
der Baalim; ende de
sonnebeelden, die om hooge boven
deselve waren, hieuw hy af: de
bosschen oock, ende de gesnedene, ende gegotene beelden verbrack, ende vergruysde, ende
stroyde hy op de graven der gener die hen geoffert hadden.
5 Ende
de beenderen der Priesteren, verbrandde hy op
hare altaren: ende hy reynighde Iuda, ende Ierusalem.
6 Daer toe in de steden Manasses, ende Ephraims, ende Simeons, ja tot Naphtali toe,
in hare woeste plaetsen rontom,
7 Brack hy oock de altaren af, ende de bosschen, ende de gesnedene beelden
stampte hy, [die ] vergruysende, ende alle de sonnebeelden hieuw hy af in het gantsche lant Israëls: daer na keerde hy weder na Ierusalem.
8 In
het achtiende jaer nu sijner regeeringe, als hy het lant, ende het
huys
gereynight hadde, sondt hy Saphan den sone van Azalia, ende Maaseia den
Oversten der stadt, ende Ioha den sone van Ioahaz den Cancelier,
om het Huys des HEEREN sijnes Godts te verbeteren.
9 Ende sy quamen
tot Hilkia den
Hoogenpriester, ende
sy gaven het gelt dat ten Huyse Godts gebracht was, ’t welck de Leviten, die den
dorpel bewaerden, vergadert hadden uyt de hant
Manasses, ende Ephraims, ende uyt
het gantsch overblijfsel Israëls, ende uyt gantsch Iuda, ende Benjamin, ende te Ierusalem weder gekomen
waren.
10
Sy nu gaven ’t in de hant
der Versorgers van het werck, die bestelt waren over het Huys des HEEREN: ende [dese ] gaven dat den genen, die het werck deden, die arbeydden aen ’t Huys des HEEREN, om het Huys te
vermaken, ende te verbeteren.
11
Want sy gaven ’t den werckmeesters, ende den bouwlieden, om
gehouwene steenen te koopen, ende hout tot de
t’samenvoegingen: ende om de
huysen te solderen, die
de Koningen van Iuda verdorven hadden.
12 Ende die mannen handelden
trouwelick in dit werck: ende de
Bestelde over deselve waren Iahath, ende Obadja, Leviten van de kinderen Merari, mitsgaders Zacharia, ende Mesullam, van de kinderen der Kohathiten, om het werck voort te drijven:
ende die Leviten waren alle verstandigh op instrumenten van musijcke.
13 Sy waren oock over de lastdragers, ende de voortdrijvers van allen, die in
eenigh werck arbeydeden: want uyt de Leviten waren Schrijvers, ende
Amptlieden, ende Poortiers.
14 Ende als sy het gelt uytnamen, dat in het Huys des HEEREN gebracht was, vondt de Priester Hilkia
het wetboeck des HEEREN, [gegeven ] door de hant Mose.
15 Ende Hilkia
antwoordde, ende seyde tot Saphan den Schrijver: Ick hebbe het wetboeck gevonden in ’t Huys des HEEREN: ende Hilkia gaf Saphan dat boeck.
16 Ende Saphan droegh dat boeck tot den Koningh: daer beneven bracht hy noch den Koningh
bescheyt weder, seggende;
Al wat in de hant uwer knechten gegeven is, dat doen sy:
17 Ende sy hebben het gelt te samen
gestortt, dat in den Huyse des HEEREN gevonden is, ende hebben het gegeven in de hant der Bestelden, ende in de hant der gener, die het werck
maeckten.
18 Voorder gaf Saphan de Schrijver den Koningh te kennen, seggende; Hilkia de Priester heeft my een boeck gegeven: ende Saphan las daer in voor het aengesicht des Koninghs.
19 Het geschiedde nu, als de Koningh de woorden der wet hoorde, dat
hy sijne kleederen scheurde.
20 Ende de Koningh geboodt Hilkia, ende Ahikam den sone Saphans, ende
Abdon den sone van Micha, ende Saphan den Schrijver, ende Hasaia den knecht des Koninghs, seggende;
21 Gaet henen, vraget den HEERE voor my, ende voor
het overgeblevene in Israël, ende in Iuda, over de woorden deses boecks, dat gevonden is: want de grimmigheyt des HEEREN is groot, die over ons
uytgegoten is, om dat onse vaders niet en hebben gehouden het woort des HEEREN, om te doen na al ’t gene, dat in dat boeck geschreven is.
22 Doe gingh Hilkia henen, ende die
des Koninghs waren, tot de Prophetesse Hulda de huysvrouwe Sallums, des soons
Tokhats, des soons Hasra, des
kleederbewaerders; sy nu woonde te Ierusalem in het
tweede deel, ende sy spraken
sulcks tot haer.
23 Ende sy seyde tot hen; Soo seyt de HEERE de Godt Israëls: Segget den man, die u-lieden tot my gesonden heeft,
24 Soo seyt de HEERE: Siet ick sal
quaet over dese plaetse, ende over hare inwoonderen brengen: alle de vloecken, die geschreven zijn in het boeck,
dat men voor het aengesicht des Koninghs van Iuda gelesen heeft.
25 Daerom dat sy
my verlaten, ende andere goden geroockt hebben, op dat sy my tot toorn verweckten met alle
wercken harer handen; soo sal mijne grimmigheyt uytgegoten worden tegen dese plaetse, ende niet uytgebluscht worden.
26 Maer tot den Koningh van Iuda, die u-lieden gesonden heeft, om den HEERE te vragen, tot hem sult ghy alsoo seggen: Soo seyt de HEERE de Godt Israëls; Aengaende de woorden,
die ghy hebt gehoort:
27 Om dat u herte
weeck geworden is, ende ghy u voor het aengesichte Godts vernedert hebt, als ghy sijne woorden hoordet tegen dese plaetse, ende tegen hare inwoonders, ende hebt u vernedert voor mijn aengesichte, ende uwe kleederen gescheurt, ende geweent voor mijn aengesichte; soo hebbe ick [u ] oock verhoort, spreeckt de HEERE:
28 Siet, ick sal u versamelen tot uwe vaderen, ende ghy sult
met vrede in u
graf versamelt worden, ende uwe oogen en sullen al dat quaet niet sien, dat ick over dese plaetse, ende over hare inwoonders brengen sal: Ende sy brachten den Koningh dese antwoorde weder.
29
Doe sondt de Koningh henen, ende versamelde alle
Oudtste van Iuda, ende Ierusalem.
30 Ende de Koningh gingh op in het Huys des HEEREN, ende alle de mannen van Iuda, ende de inwoonders van Ierusalem, mitsgaders de Priesters, ende de Leviten, ende al het volck, van den grooten tot den kleynen toe: ende
men las voor haren ooren alle de woorden des boecks des verbonts, dat in ’t Huys des HEEREN gevonden was.
31 Ende de Koningh stont in sijne
stantplaetse, ende
maeckte een verbont voor des HEEREN aengesicht, om den HEERE na te wandelen, ende om sijne geboden, ende sijne
getuygenissen, ende sijne insettingen,
met sijn gantsch herte, ende met sijne gantsche ziele te onderhouden, doende de woorden des verbonts, die in dat selve boeck geschreven zijn.
32 Ende hy
dede alle, die te Ierusalem, ende in Benjamin gevonden werden, staen: ende de inwoonders van Ierusalem
deden na het verbont Godts, des Godts harer vaderen.
33 Iosia dan dede alle
grouwelen wech uyt alle landen, die der kinderen Israëls waren, ende
maeckte alle, die in Israël gevonden werden, te dienen, te dienen den HEERE haren Godt:
alle sijne dagen
en weecken sy niet af
van den HEERE den Godt harer vaderen na te volgen.
© © Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap 2024
