Prophetye van de belegeringe ende verstooringe des Tempels, ende der stadt van Ierusalem, v. 1. der Ioden elendigen staet, 3, etc. harer vyanden onversadelicken toorn wort door twee gelijckenissen afgebeeldt, 7, 8. van wegen der Ioden verstocktheyt, ende verblintheyt, 9, etc. Dreyginge datse verstooten sullen worden, van wegen hare huychelerye, 14, etc. belofte van de bekeeringe soo der heydenen, als der Ioden, 17, 22, etc. dreyginge over de tyrannen ende spotters, 20, 21.
1 WEe
Ariël Ariël,
de Stadt [daer in] David
gelegert heeft:
Doet jaer tot jaer,
laetse
feest-offeren slachten.
2
Evenwel
sal ick Ariël beangstigen : ende
daer sal treuringe ende droefheyt wesen,
ende [die stadt]
sal my gelijck Ariël zijn.
3 Want
ick sal
een leger
in ’t ronde
om u slaen, ende ick sal u belegeren
met bolwercken, ende ick sal vestingen
tegen u opwerpen.
4 Dan sult
ghy vernedert worden, ghy sult uyt der aerde spreken, ende
uwe sprake sal uyt den stof
sachtkens voortkomen: ende uwe stemme sal zijn uyt der aerde
als eenes tooveraers, ende uwe sprake, sal uyt den stof piepen.
5 Ende
de menichte uwer vreemde [soldaten]
sal zijn gelijck dunne stof, ende de menichte
der tyrannen,
als voor-by-vliegende caf, ende
’t sal in eenen oogenblick haestelick geschieden.
6 Ghy sult van den HEERE der heyrscharen besocht worden
met donder, ende met aerdbevinge, ende
groot geluyt: [met] wervel-wint, ende onweder, ende
de vlamme eenes verteerenden vyers.
7 Ende
gelijck de droom eenes nachtgesichtes is, [alsoo] sal de veelheyt aller heydenen zijn, die tegen
Ariël strijden sullen: selfs alle die
tegen haer, ende hare vestingen strijden , ende haer beangstigen sullen.
8 Het sal alsoo zijn,
gelijck wanneer een hongerige droomt,
ende siet, hy eet, maer als hy ontwaeckt, so is
sijne ziele ledich: of,
gelijck als wanneer een dorstige droomt, ende siet, hy drinckt, maer als hy ontwaeckt, siet, so is hy noch
mat, ende
sijne ziele is begeerich: alsoo sal de menichte aller heydenen zijn, die
tegen den berch Zion krijgen.
9
Sy
vertoeven, daerom verwondert
u:
sy zijn vrolick, derhalven
roept ghylieden:
sy
zijn droncken, maer
niet van wijn, sy waggelen, maer niet van stercken dranck.
10 Want de HEERE heeft over
ulieden
uytgegoten
eenen geest des diepen slaeps, ende hy heeft
uwe oogen toe-gesloten:
de Propheten, ende
uwe hoofden, [ende]
de Sienders heeft hy
verblindet.
11 Daerom is u lieden
alle gesichte geworden,
als de woorden eenes versegelden boecks, ’t welck men geeft aen eenen
die lesen kan, seggende, Leest doch dit, ende hy seyt, Ick en kan niet, want het is versegelt.
12 Of men geeft het boeck aen eenen die niet lesen en can, seggende, Leest doch dit, ende hy seyt, Ick en kan niet lesen.
13 Want de Heere heeft geseyt,
Daerom dat dit volck [tot my] naedert met sijnen monde, ende sy my met hare lippen eeren, doch haer herte verre van my doen: ende
hare vreese [daer mede sy] my
[vreesen] menschen geboden zijn die haer geleert zijn:
14 Daerom, siet
ick sal voorts wonderlick handelen met dit volck, wonderlick, ende wonderbaerlick:
want de wijsheyt sijner wijsen sal vergaen , ende het verstant sijner verstandigen
sal sich verbergen.
15 Wee den genen
die haer diepe versteken willen voor den HEERE, [haren] raet verbergende: ende welcker wercken in duysterheyt geschieden, ende sy seggen,
Wie siet ons? ende wie kent ons?
16
Ulieder omkeeren is, als of de Pottebacker geacht wierde als leem,
dat het maecksel seyde van zijnen maker, Hy en heeft my niet gemaeckt, ende het geformeerde vat van sijnen pottebacker seyde, Hy en verstaet het niet.
17 Ist niet noch om een kleyn weynich,
dat de Libanon
in een vruchtbaer velt sal verandert worden? ende
het vruchtbaer velt voor een wout geacht sal worden?
18 Ende te dien dage sullen
de doove
hooren de woorden
des Boecks: ende de oogen
der blinden, zijnde
uyt de donckerheyt, ende uyt de duysternisse, sullen sien.
19 Ende
de sachtmoedige sullen
vreucht op vreucht hebben
in den HEERE: ende
de behoeftige onder de menschen, sullen haer
inden Heyligen Israels verheugen,
20
Wanneer de tyran een eynde sal hebben, ende dat het met den bespotter uyt sal zijn, ende dat
alle die tot ongerechticheyt waken uytgeroeyt sullen zijn.
21 Die eenen mensche
schuldich maken
om een woort, ende leggen dien stricken, die [haer] bestraft
in de poorte: ende die den rechtveerdigen verdrijven
in het woeste.
22 Daerom seyt de HEERE, die Abraham
verlost heeft,
tot den huyse Iacobs alsoo:
Iacob en sal nu niet [meer] beschaemt worden, noch nu en sal sijn aengesichte niet [meer]
bleeck worden:
23 Want als
hy
sijne kinderen,
het werck mijner handen, sien sal in het midden van hem,
sullense mijnen name
heyligen: ende sy sullen
den Heyligen Iacobs heyligen , ende den Godt
Israëls
vreesen.
24 Ende die dwalende van geeste zijn,
sullen tot verstant komen: ende
de murmureerders
sullen de leeringe aennemen.
© © Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap 2024
