De kinderen Israëls komen in de woestijne Zin, daer sterft Mirjam, ver s 1, et c. sy murmureeren om water, 2. De Heere beveelt Mose tot den rotzsteen te spreken, op dat hy water geven soude, 7. Mose slaet op den steen, 11. De HEERE is verstoort op Mose ende op Aaron van wegen haer ongeloove, 12. Mose versoeckt doortocht door Edom, 14. welcke hem geweygert wort, 18, 20. Door het bevel des Heeren geeft Aaron op den bergh Hor sijn Hoogepriester-ampt over aen sijnen sone Eleazar, 23. ende hy sterft aldaer, 28. de gantsche Gemeynte beweent hem, 29.
1 ALs de kinderen Israëls, de gantsche vergaderinge, in de woestijne Zin gekomen waren in de
eerste maent, soo bleef het volck te
Kades: ende
Mirjam sterf aldaer, ende sy wert aldaer begraven.
2 Ende daer en was geen water voor de vergaderinge: doe vergaderden sy haer tegen Mose, ende tegen Aaron.
3 Ende het volck twistede met Mose: ende sy spraken, seggende,
Och of wy den geest gegeven hadden, doe
onse broeders voor het aengesichte des HEEREN, den geest gaven!
4 Waerom doch hebt ghylieden de Gemeynte des HEEREN in dese woestijne gebracht? dat wy daer sterven souden? wy, ende onse beesten?
5 Ende waerom hebt ghylieden ons doen optrecken uyt Egypten, om ons te brengen
in dese quade plaetse? het en is geen plaetse des zaets, noch der vijgen, noch der wijnstocken, noch der granaet-appelen, oock en is’er geen water om te drincken.
6 Doe gingh Mose ende Aaron
van het aengesichte der Gemeynte tot de deure der Tente der t’samenkomste, ende
sy vielen op hare aengesichten: ende de
heerlickheyt des HEEREN verscheen hen.
7 Ende de HEERE sprack tot Mose, seggende:
8 Neemt
dien staf, ende versamelt de vergaderinge, ghy, ende Aaron uw’ broeder, ende spreeckt ghylieden tot de steenrotze voor hare oogen, soo sal sy haer water geven:
Alsoo sult ghy hen water voortbrengen uyt de steenrotze, ende ghy sult de vergaderinge ende hare beesten drencken.
9 Doe nam Mose den staf van
voor het aengesichte des HEEREN: gelijck als hy hem geboden hadde.
10 Ende Mose ende Aaron vergaderden de Gemeynte voor de steenrotze:
ende hy
seyde tot
hen, Hoort doch, ghy wederspannige,
sullen wy water voor u-lieden uyt dese steenrotze hervoor brengen?
11 Doe hief Mose sijne hant op, ende hy sloegh de
steenrotze
twee mael met sijnen staf:
ende daer quam veel waters uyt, soo
dat de vergaderinge dronck, ende hare beesten.
12 Derhalven seyde de HEERE tot Mose ende tot Aaron,
Om dat ghylieden
my niet gelooft en hebt, dat
ghy my heylighdet voor de oogen der kinderen Israëls:
daerom en sult ghylieden dese Gemeynte niet in brengen in het lant ’t welck ick haer gegeven hebbe.
13 Dit zijn de wateren
Meriba, daer de kinderen Israëls met
den HEERE om getwistet hebben: ende hy wert
aen haer geheylight.
14 Daer na sondt Mose boden uyt Kades tot den Koningh van
Edom, [welcke seyden ]
Alsoo seyt uw’
broeder Israël, Ghy weet al de moeyte
die ons ontmoett is:
15 Dat onse vaders na Egypten afgetogen zijn, ende wy in Egypten
vele dagen gewoont hebben: ende dat de Egyptenaers ons, ende onse vaderen quaet gedaen hebben.
16 Doe
riepen wy tot den HEERE, ende hy hoorde onse stemme, ende hy
sondt eenen Engel, ende hy leydde ons uyt Egypten: ende siet, wy zijn te Kades, eene stadt, aen het uyterste uwer lantpale.
17 Laett ons doch door
u lant trecken, wy en sullen niet trecken door den acker, noch door de wijngaerden, noch en sullen ’t water der
putten niet drincken: wy sullen den
Konincklicken wegh gaen, wy en sullen niet afwijcken ter rechter noch ter slincker hant, tot dat wy door uwe lantpalen sullen getrocken zijn.
18 Doch Edom seyde
tot hem, Ghy en sult
door my niet trecken, op dat ick niet misschien
met den sweerde uyt gae u te gemoete.
19 Doe seyden de kinderen Israëls tot hem, Wy sullen door den gebaenden wegh optrecken, ende indien wy van u water drincken, ick ende mijn vee,
soo sal ick den prijs des selven daer voor geven: ick sal alleenlick, sonder yet anders, te voete doortrecken.
20 Doch hy seyde, Ghy en sult niet doortrecken: ende Edom is hem te gemoete uytgetrocken, met een swaer volck, ende met een stercke hant.
21 Alsoo weygerde Edom
Israël toe te laten door sijne lantpale te trecken:
daerom
weeck Israël van hem af.
22 Doe reysden sy van Kades:
ende de kinderen Israëls quamen, de gantsche vergaderinge, aen den bergh Hor.
23 De HEERE nu sprack tot Mose, ende tot Aaron aen den bergh Hor, aen de pale des lants Edoms, seggende:
24
Aaron sal tot sijne volckeren versamelt worden, want hy en sal niet komen in het lant, ’t welck ick den kinderen Israëls gegeven hebbe: om dat ghylieden mijnen
monde wederspannigh geweest zijt by de wateren Meriba.
25
Neemt Aaron ende Eleazar sijnen sone: ende doetse opklimmen tot den bergh Hor.
26 Ende treckt Aaron
sijne kleederen uyt, ende trecktse Eleazar sijnen sone aen: want Aaron
sal versamelt worden, ende daer sterven.
27 Mose nu dede, gelijck als de HEERE geboden hadde: want
sy klommen tot op den bergh Hor, voor de oogen der gantscher vergaderinge.
28 Ende Mose trock Aaron sijne kleederen uyt, ende hy trockse sijnen sone Eleazar aen:
ende Aaron sterf aldaer, op de hooghte dies berghs: doe quam Mose ende Eleazar van dien bergh af.
29 Doe de gantsche vergaderinge
sagh, dat
Aaron overleden was: soo
beweenden sy Aaron
dertigh dagen, het gantsche huys Israëls.
De kinderen Israëls komen in de woestijne Zin, daer sterft Mirjam, v. 1, etc. sy murmureren om water, 2. De Heere beveelt Mose tot den rotz-steen te spreken, op dat hy water geven soude, 7. Mose slaet op den steen, 11. De HEERE is verstoort op Mose ende op Aaron van wegen haer ongeloove, 12. Mose versoeckt doortocht door Edom, 14. welcke hem geweygert wort, 18, 20. Door het bevel des Heeren geeft Aaron op den berch Hor sijn Hooge-Priester-ampt over aen sijnen sone Eleazar, 23. ende hy sterft aldaer, 28. de gantsche Gemeente beweent hem, 29.
1 ALs de kinderen Israëls, de gantsche vergaderinge, in de woestijne Zin gekomen waren in de
eerste maent, so bleef het volck te
Kades: ende
Mirjam sterf aldaer, ende sy wert aldaer begraven.
2 Ende daer en was geen water voor de vergaderinge: doe vergaderden sy haer tegen Mose, ende tegen Aaron.
3 Ende het volck twistede met Mose: ende sy spraken, seggende,
Och of wy den geest gegeven hadden, doe
onse broeders voor het aengesichte des HEEREN, den geest gaven!
4 Waerom doch hebt ghylieden de Gemeynte des HEEREN in dese woestijne gebracht? dat wy daer sterven souden? wy, ende onse beesten?
5 Ende waerom hebt ghylieden ons doen optrecken uyt Egypten, om ons te brengen
in dese quade plaetse? ’t en is geen plaetse des zaets, noch der vijgen, noch der wijnstocken, noch der granaet-appelen, oock en isser geen water om te drincken.
6 Doe ginck Mose ende Aaron
van het aengesichte der Gemeynte tot de deure der Tente der t’ samen-komste, ende
sy vielen op hare aengesichten: ende de
heerlickheyt des HEEREN verscheen hen.
7 Ende de HEERE sprack tot Mose, seggende:
8 Neemt
dien staf, ende versamelt de vergaderinge, ghy, ende Aaron uw’ broeder, ende spreeckt ghylieden tot de steen-rotse voor hare oogen, so sal sy haer water geven:
Also sult ghy hen water voortbrengen uyt de steen-rotse, ende ghy sult de vergaderinge ende hare beesten drencken.
9 Doe nam Mose den staf van
voor het aengesichte des HEEREN: gelijck als hy hem geboden hadde.
10 Ende Mose ende Aaron vergaderden de Gemeynte voor de steen-rotse:
ende hy
seyde tot
hen, Hoort doch, ghy wederspannige,
sullen wy water voor ulieden uyt dese steenrotse hervoor brengen?
11 Doe hief Mose sijne hant op, ende hy sloech de
steen-rotse
tweemael met sijnen staf:
ende daer quam veel waters uyt, so
dat de vergaderinge dronck, ende hare beesten.
12 Derhalven seyde de HEERE tot Mose ende tot Aaron,
Om dat ghylieden
my niet gelooft en hebt, dat
ghy my heylichdet voor de oogen der kinderen Israëls:
daerom en sult ghylieden dese Gemeynte niet in brengen in het lant ’t welck ick haer gegeven hebbe.
13 Dit zijn de wateren
Meriba, daer de kinderen Israëls met
den HEERE om getwistet hebben: ende hy wert
aen haer geheylicht.
14 Daerna sondt Mose boden uyt Kades tot den Coninck van
Edom, [welcke seyden ]
Alsoo seyt uw’
broeder Israël, Ghy weet al de moeyte
die ons ontmoett is:
15 Dat onse vaders nae Egypten afgetogen zijn, ende wy in Egypten
vele dagen gewoont hebben: ende dat de Egyptenaers ons, ende onse vaderen quaet gedaen hebben.
16 Doe
riepen wy tot den HEERE, ende hy hoorde onse stemme, ende hy
sondt eenen Engel, ende hy leydde ons uyt Egypten: ende siet, wy zijn te Kades, eene stadt, aen ’t uyterste uwer lantpale.
17 Laett ons doch door
u lant trecken, wy en sullen niet trecken door den acker, noch door de wijngaerden, noch en sullen ’t water der
putten niet drincken: wy sullen den
Conincklicken wech gaen, wy en sullen niet afwijcken ter rechter noch ter slincker hant, tot dat wy door uwe lantpalen sullen getrocken zijn.
18 Doch Edom seyde
tot hem, Ghy en sult
door my niet trecken, op dat ick niet misschien
met den sweerde uytgae u te gemoete.
19 Doe seyden de kinderen Israëls tot hem, Wy sullen door den gebaenden wech optrecken, ende indien wy van u water drincken, ick ende mijn vee,
so sal ick den prijs des selven daer voor geven: ick sal alleenlick, sonder yet anders, te voete doortrecken.
20 Doch hy seyde, Ghy en sult niet doortrecken: ende Edom is hem te gemoete uytgetrocken, met een swaer volck, ende met een stercke hant.
21 Also weygerde Edom
Israël toe te laten door sijne lantpale te trecken:
daerom
weeck Israël van hem af.
22 Doe reysden sy van Kades:
ende de kinderen Israëls quamen, de gantsche vergaderinge, aen den berch Hor.
23 De HEERE nu sprack tot Mose, ende tot Aaron aen den berch Hor, aen de pale des lants Edoms, seggende:
24
Aaron sal tot sijne volckeren versamelt worden, want hy en sal niet komen in het lant, ’t welck ick den kinderen Israëls gegeven hebbe: om dat ghylieden mijnen
monde wederspannich geweest zijt by de wateren Meriba.
25
Neemt Aaron ende Eleazar sijnen sone: ende doetse opklimmen tot den berch Hor.
26 Ende treckt Aaron
sijne kleederen uyt, ende trecktse Eleazar sijnen sone aen: want Aaron
sal versamelt worden, ende daer sterven.
27 Mose nu dede, gelijck als de HEERE geboden hadde: want
sy klommen tot op den berch Hor, voor de oogen der gantscher vergaderinge.
28 Ende Mose trock Aaron sijne kleederen uyt, ende hy trockse sijnen sone Eleazar aen:
ende Aaron sterf aldaer, op de hoochte dies berchs: doe quam Mose ende Eleazar van dien berch af.
29 Doe de gantsche vergaderinge
sach, dat
Aaron overleden was: so
beweenden sy Aaron
dertich dagen, het gantsche huys Israëls.
