Door een rechtveerdigh oordeel Godts wort David met hooghmoedt aengedreven om ’t volck te tellen, vers en 1, 2. Ioab ende anderen raden het hem af, maer te vergeefs, 3. Daer na gevoelt ende bekent David sijne sonde, 10. Godt laet hem door den Propheet Gad drie plagen voorstellen, om eene daer uyt te verkiesen, 11. waer over hy seer benauwt zijnde, de pestilentie verkiest, die een groot getal van den volcke wech neemt, 14. Godt gebiedt den slaenden Engel, dat hy ophoude, daerom oock David, den Engel siende, ootmoedighlick bidt, 16. Gad beveelt David van Godts wegen, dat hy eenen altaer sal oprichten ende offeren op den dorschvloer van Aravna, 18. David koopt den dorschvloer, ende gereetschap tot de offerhande, van Aravna, ende offert aldaer: alsoo houdt de plage op, 19.
1
ENde de toorn des HEEREN
voer voort te ontsteken tegen Israël: ende
hy porrede David aen
tegen haerlieden,
seggende; Gaet, telt Israël ende Iuda.
2 De Koningh dan seyde tot Ioab, den Krijghs-oversten, die by hem was; Treckt nu om, door alle stammen Israëls, van
Dan tot BerSeba toe, ende
tellet het volck,
op dat ick het getal des volcks wete.
3 Doe seyde Ioab tot den Koningh; Nu doe de HEERE uwe Godt tot desen volcke, soo als
dese ende die nu zijn, hondert mael meer, dat de oogen mijns heeren des Koninghs het aensien: Maer waerom heeft mijn heere de Koningh lust tot dese sake?
4 Doch des Koninghs woort nam de overhant tegen Ioab, ende tegen de Overste des heyrs: Also toogh Ioab uyt, met de Overste des heyrs van des Koninghs aengesichte, om het volck, Israël, te tellen.
5 Ende sy gingen over de Iordane, ende legerden hen by Aroër, ter rechter hant der stadt, die
in het midden is van de beke Gads, ende aen
Iaëzer.
6 Voorts quamen sy in
Gilead, ende in ’t
leege lant Hodsi: oock quamen sy tot
Dan-Iäan, ende rontom by
Zidon.
7 Ende sy quamen tot de vestinge van
Tyrus, ende alle steden der Heviten ende der Canaaniten: Ende sy quamen uyt aen het Zuyden van Iuda te Ber-Seba.
8 Alsoo togen sy om door het gantsche lant: ende ten eynde van negen maenden ende twintigh dagen quamen sy te Ierusalem.
9 Ende Ioab gaf de somme
des getelden volcks aen den Koningh: Ende in Israël waren
acht hondert duysent strijtbare mannen, die het
sweert uyttrocken, ende de mannen van Iuda waren
vijf hondert duysent man.
10 Ende
Davids herte sloegh hem, na dat hy het volck getelt hadde: Ende David seyde tot den HEERE; Ick hebbe seer gesondight [in ] het gene ick gedaen hebbe, maer nu, ô HEERE,
neemt doch de misdaet uwes knechts wech, want ick hebbe seer sottelick gedaen.
11 Als nu David des morgens op stont, soo geschiedde het woort des HEEREN tot den Propheet
Gad, Davids
Siender, seggende:
12 Gaet henen ende spreeckt tot David; Alsoo seyt de HEERE; Drie dingen
draeg’ick u voor: Verkiest u een uyt dien, dat ick u doe.
13 Soo quam Gad tot David, ende maeckte het hem bekent, ende seyde tot hem: Sal u een honger van
seven jaren in u lant komen? ofte [wilt ] ghy drie maenden vlieden voor ’t aengesichte uwer vyanden,
dat die u vervolgen? ofte datter drie dagen pestilentie in u lant zy? Merckt nu, ende siet toe, wat antwoort ick dien sal weder brengen, die my gesonden heeft.
14 Doe seyde David tot Gad: My is seer bange: laet ons doch in de
hant des HEEREN vallen, want sijne barmhertigheden zijn
vele, maer en laet my in de hant van
menschen niet vallen.
15 Doe gaf de HEERE eene pestilentie in Israël, van den morgen aen
tot den gesetten tijt toe: ende daer storven van den volcke, van
Dan tot Ber-Seba toe, seventigh duysent mannen.
16 Doe nu de
Engel sijne hant uytstreckte over Ierusalem om haer te
verderven,
berouwde het den HEERE over dat quaet, ende hy seyde tot den Engel, die het verderf onder den volcke maeckte, Het is genoegh, treckt uwe hant nu af: de Engel des HEEREN nu was by den dorschvloer van
Aravna den
Iebusiter.
17 Ende David, als hy den Engel
sagh, die het volck sloegh, sprack tot den HEERE, ende seyde, Siet, Ick, ick hebbe
gesondight, ende Ick, ick hebb’ onrecht gehandelt, maer wat hebben dese
schapen gedaen? Uwe hant zy doch tegen my, ende tegen mijns vaders
huys.
18 Ende Gad quam tot David op dien selven dagh, ende seyde tot hem; Gaet
op, richt den HEERE eenen altaer op, op den dorschvloer van
Aranja den Iebusiter.
19 Alsoo gingh David op na Gads woort, gelijck als de HEERE
geboden hadde.
20 Ende Aravna sagh toe, ende sagh den Koningh ende sijne knechten tot hem over komen: soo gingh Aravna uyt, ende boogh sich voor den Koningh met sijn aengesicht ter aerden.
21 Ende Aravna seyde; Waerom komt mijn heere de Koningh tot
sijnen knecht? ende David seyde, Om desen dorschvloer van u te koopen, om den HEERE eenen altaer te bouwen, op dat dese plage
opgehouden worde van over den volcke.
22 Doe seyde Aravna tot David; Mijn heere de Koningh neme ende offere dat
goet is in sijne oogen: siet daer de
runderen ten brand-offer, ende de sleeden ende het rundertuygh ten
houte.
23 Dit alles
gaf Aravna de
Koningh aen den Koningh: voorts seyde Aravna tot den Koningh; De HEERE uwe Godt
neme een welgevallen in u.
24 Doch de Koningh seyde tot Aravna; Neen, maer ick sal ’t
sekerlick van u koopen voor den prijs, want ick en sal den HEERE mijnen Godt niet offeren brand-offeren om
niet: Alsoo kochte David den dorschvloer, ende de runderen voor
vijftigh silvere sikelen.
25 Ende David bouwde aldaer den HEERE eenen altaer, ende offerde brand-offeren ende danck-offeren: Alsoo wert de HEERE den
lande verbeden, ende dese plage van over Israël opgehouden.
FINISDoor een rechtveerdich oordeel Godts wort David met hoochmoet aengedreven om het volck te tellen, v. 1, 2. Ioab ende anderen raeden ’t hem af, maer te vergeefs, 3. Daer na gevoelt ende bekent David sijne sonde, 10. Godt laet hem door den Propheet Gad drie plagen voorstellen, om eene daer uyt te verkiesen, 11. waer over hy seer benauwt zijnde, de pestilentie verkiest, die een groot getal van den volcke wechneemt, 14. Godt gebiedt den slaenden Engel, dat hy ophoude, daerom oock David, den Engel siende, ootmoedichlick bidt, 16. Gad beveelt David van Godts wegen, dat hy eenen Altaer sal oprichten ende offeren op den dorsch-vloer van Aravna, 18. David koopt den dorschvloer, ende gereetschap tot de offerhande, van Aravna, ende offert aldaer: also houdt de plage op, 19.
1
ENde de toorn des HEEREN
voer voort te ontsteken tegen Israël: ende
hy porrede David aen
tegen haerlieden,
seggende; Gaet, telt Israël ende Iuda.
2 De Coninck dan seyde tot Ioab, den krijchs-oversten, die by hem was; Treckt nu om, door alle stammen Israëls, van
Dan tot Ber Seba toe, ende
tellet het volck,
op dat ick het getal des volcx wete.
3 Doe seyde Ioab tot den Coninck; Nu doe de HEERE uwe Godt tot desen volcke, soo als
dese ende die nu zijn, hondertmael meer, dat de oogen mijns heeren des Conincks het aensien: Maer waerom heeft mijn heere de Coninck lust tot dese sake?
4 Doch des Conincks woort nam de overhant tegen Ioab, ende tegen de Overste des heyrs: Also tooch Ioab uyt, met de Overste des heyrs van des Conincks aengesichte, om het volck, Israël, te tellen.
5 Ende sy gingen over de Iordane, ende legerden hen by Aroër, ter rechterhant der stadt, die
in ’t midden is van de beke Gads, ende aen
Iaëzer.
6 Voorts quamen sy in
Gilead, ende in ’t
leege lant Hodst: oock quamen sy tot
Dan-Iäan, ende rontom by
Zidon.
7 Ende sy quamen tot de vestinge van
Tyrus, ende alle steden der Heviten ende der Canaaniten: Ende sy quamen uyt aen ’t Zuyden van Iuda te Ber-Seba.
8 Also togen sy om door ’t gantsche lant: ende ten eynde van negen maenden ende twintich dagen quamen sy te Ierusalem.
9 Ende Ioab gaf de somme
des getelden volcx aen den Coninck: Ende in Israël waren
acht hondert duysent strijtbare mannen, die het
sweert uyttrocken, ende de mannen van Iuda waren
vijfhondert duysent man.
10 Ende
Davids herte sloech hem, na dat hy het volck getelt hadde: Ende David seyde tot den HEERE; Ick hebbe seer gesondicht [in] ’t gene ick gedaen hebbe, maer nu, ô HEERE,
neemt doch de misdaet uwes knechts wech, want ick hebbe seer sottelick gedaen.
11 Als nu David des morgens opstont, so geschiedde het woort des HEEREN tot den Prophete
Gad, Davids
Siender, seggende:
12 Gaet henen ende spreeckt tot David; Alsoo seyt de HEERE; Drie dingen
draeg’ ick u voor: Verkiest u een uyt dien, dat ick u doe.
13 So quam Gad tot David, ende maeckt’ et hem bekent, ende seyde tot hem: Sal u een honger van
seven jaren in u lant komen? ofte [wilt] ghy drie maenden vlieden voor ’t aengesichte uwer vyanden,
dat die u vervolgen? ofte datter drie dagen pestilentie in u lant zy? Merckt nu, ende siet toe, wat antwoort ick dien sal wederbrengen, die my gesonden heeft.
14 Doe seyde David tot Gad: My is seer bange: laet ons doch in de
hant des HEEREN vallen, want sijne barmherticheden zijn
vele, maer en laet my in de hant van
menschen niet vallen.
15 Doe gaf de HEERE eene pestilentie in Israël, van den morgen aen
tot den gesetten tijt toe: ende daer storven van den volcke, van
Dan tot Ber-Seba toe, tseventich duysent mannen.
16 Doe nu de
Engel sijne hant uytstreckte over Ierusalem om haer te
verderven,
berouwde ’t den HEERE over dat quaet, ende hy seyde tot den Engel, die ’t verderf onder den volcke maeckte, ’T is genoech, treckt uwe hant nu af: de Engel des HEEREN nu was by den dorsch-vloer van
Aravna den
Iebusiter.
17 Ende David, als hy den Engel
sach, die het volck sloech, sprack tot den HEERE, ende seyde, Siet, Ick, ick hebbe
gesondicht, ende Ick, ick heb’ onrecht gehandelt, maer wat hebben dese
schapen gedaen? Uwe hant zy doch tegen my, ende tegen mijns vaders
huys.
18 Ende Gad quam tot David op dien selven dach, ende seyde tot hem; Gaet
op, richt den HEERE eenen altaer op, op den dorsch-vloer van
Aranja den Iebusiter.
19 Also ginck David op nae Gads woort, gelijck als de HEERE
geboden hadde.
20 Ende Aravna sach toe, ende sach den Coninck ende sijne knechten tot hem overkomen: so ginck Aravna uyt, ende booch sich voor den Coninck met sijn aengesicht ter aerden.
21 Ende Aravna seyde; Waerom komt mijn heere de Coninck tot
sijnen knecht? ende David seyde, Om desen dorschvloer van u te koopen, om den HEERE eenen altaer te bouwen, op dat dese plage
op-gehouden worde van over den volcke.
22 Doe seyde Aravna tot David; Mijn Heere de Coninck neme ende offere dat
goet is in sijne oogen: siet daer de
runderen ten brantoffer, ende de sleeden ende het runder-tuych ten
houte.
23 Dit alles
gaf Aravna de
Coninck aen den Coninck: voorts seyde Aravna tot den Coninck; De HEERE uwe Godt
neme een welgevallen in u.
24 Doch de Coninck seyde tot Aravna; Neen, maer ick sal ’t
sekerlick van u koopen voor den prijs, want ick en sal den HEERE mijnen Godt niet offeren brantofferen om
niet: Also kochte David den dorschvloer, ende de runderen voor
vijftich silvere sikelen.
25 Ende David bouwde aldaer den HEERE eenen altaer, ende offerde brant-offeren ende danck-offeren: Also wert de HEERE den
lande verbeden, ende dese plage van over Israël op-gehouden.
FINIS
