De Heere citeert alle Afgodendienaers voor ’t recht, v. 1. Hy spreeckt voorder van Abraham, met den welcken Godt een verbont heeft opgericht, ende dien hy treffelicke victorien gegeven heeft, 2. Waer over de heydenen haer hebben ontsett, 5. maer zijn evenwel voortgevaren in hare afgoderye, 6. Vriendelicke aensprake Godes aen de vroome Israëliten, 8. Met belofte dat hyse verlossen soude, 10. Verdelgende hare vyanden, 11. ende de geloovige segenende, 17. Aensprake Godes aen de Afgoden-dienaers, 21. Verlossinge om des Messiae wille, 25.
1
SWijgt voor my,
ghy Eylanden, ende
laet de volckeren de cracht vernieuwen: laetse toe treden, laetse dan spreken: laett ons t’ samen ten gerichte naederen.
2 Wie heeft
van den opganck
dien rechtveerdigen
verweckt? heeft hem geroepen,
op sijnen voet?
de heydenen voor sijn aengesichte gegeven, ende
gemaeckt dat hy [over] Coningen heerschte?
heeftse sijnen sweerde gegeven als stof, sijnen boge als eenen voortgedrevenen stoppel?
3 Dat hyse najaechde, [ende] trock door [met] vrede, door een padt, [’t welck] hy met sijne voeten
niet gegaen en hadde?
4 Wie heeft [dit] gewrocht ende gedaen
roepende de geslachten
van den beginne? Ick de HEERE,
die de eerste ben, ende
met de laetste ben ick de selve.
5
De Eylanden sagen ’t, ende sy vreesden;
de eynden der aerde beefden: sy naederden sich, ende quamen toe:
6
D’ een hielp den anderen, ende seyde tot sijnen
metgeselle,
Weest sterck.
7 Ende de werckmeester
versterckte
den gout-smit: die met den hamer glat maeckt, dien
die op het aenbeelt slaet, seggende van het soudeersel, Het is goet: daer na maeckt
hy ’t vast met nagelen, dat het niet en wanckele.
8 Maer
ghy Israël, mijn knecht,
ghy Iacob,
dien ick verkoren hebbe:
het zaet Abrahams
mijnes
liefhebbers:
9 Ghy,
welcken ick gegrepen hebbe
van de eynden der aerde, ende uyt
hare
bysonderste geroepen hebbe: ende seyde tot u: Ghy zijt mijn knecht, u hebb’ ick uytverkoren, ende en hebbe u niet verworpen.
10 En vreest niet, want ick ben met u,
en zijt niet verbaest, want ick ben uw’ Godt, ick stercke u, oock helpe ick u, oock ondersteune ick u.
met de rechter-hant mijner gerechticheyt.
11 Siet
sy sullen beschaemt ende te schande worden, alle die tegen u
ontsteken zijn: sy sullen worden als niet,
ende die lieden die met u twisten , sullen vergaen.
12 Ghy sultse soecken, maer en sultse niet vinden: de lieden die met u kyven, sullen worden als niet, ende die lieden die met u oorlogen, als een nietich dinck.
13 Want ick de HEERE uwe Godt grype uwe rechterhant aen, die tot u segge, En vreest niet, ick helpe u.
14 En vreest niet,
ghy wormken Iacobs,
ghy volcxken Israëls: Ick helpe u, spreeckt de HEERE, ende u Verlosser is de Heylige Israëls.
15 Siet,
ick hebbe u tot eene
scherpe nieuwe dorsch-slede gestelt,
die scherpe pinnen heeft:
ghy sult bergen dorschen ende vermalen, ende heuvelen sult ghy stellen
gelijck caf.
16 Ghy sultse wannen, ende de wint salse wechnemen, ende de storm-wint salse verstroyen, maer ghy sult u verheugen
in den HEERE,
in den Heyligen Israëls sult ghy u roemen.
17
De elendige ende nootdurftige soecken
water, maer
daer en is geen, hare tonge
versmacht van dorst: ick de HEERE salse verhooren, ick de Godt Israëls en salse niet verlaten.
18 Ick
sal
rivieren op de hooge plaetsen openen, ende fonteynen in’t midden der valleyen,
ick sal de woestijne
tot eenen water-poel setten, ende het dorre lant tot water-tochten.
19
Ick sal in de woestyne den cederboom,
den sitten-boom, ende den myrthen-boom, ende den olyachtigen-boom setten: Ick sal in de wildernisse stellen den denneboom,
den beuken, ende
den busboom te gelijcke.
20 Op dat sy sien ende bekennen, ende
overleggen, ende te gelijcke verstaen, dat de hant des HEEREN
sulcx gedaen, ende dat de Heylige Israëls
sulcx geschapen heeft.
21
Brengt u lieder twistsake voor, seyt de HEERE, brengt uwe vaste
bewijs-redenen by, seyt de Coninck
Iacobs.
22
Laetse voortbrengen ende
ons verkondigen de dingen die gebeuren sullen:
verkondicht
die voorige dingen welcke die geweest zijn, op dat wy
het ter herten nemen , ende
het eynde daer van weten, of
doet ons de toekomende dingen hooren.
23 Verkondicht dingen die hierna komen sullen, op dat wy weten, dat ghy Goden zijt, ja
doet goet, ende doet quaet, dat wy verbaest staen, ende t’samen
toesien.
24 Siet, ghylieden zijt min dan niet, ende u lieder werck is erger
dan een adder: hy is een grouwel die u lieden
verkiest.
25
Ick verwecke [eenen] van’t Noorden, ende hy sal komen van den opganck der Sonne, hy sal mijnen name aenroepen: ende
hy sal komen [over] de
Overheden als [over] leem, ende gelijck een pottebacker het
slijck tredet
.
26
Wie heeft [wat] verkondigt
van den aenbeginne, dat wy ’t weten mogen, ofte
van te vooren, dat wy seggen mogen ,
hy is
rechtveerdich: maer
daer en is niemant die ’t verkondigt, oock niemant die [wat] hooren doet, oock
niemant
die u lieder woorden hoort.
27
[Ick] de eerste [segge] tot Zion, Siet,
sietse [daer]: ende tot Ierusalem, Ick sal eenen
blyden-bootschapper geven
.
28 Want
ick sach toe, maer daer en was niemant,
selfs onder dese, maer
daer en was geen raetgever, dat ick haer soude vragen, ende sy my antwoort geven souden.
29 Siet,
sy zijn altemael ydelheyt, hare wercken zijn een nietich dinck, hare 90gegotene-beelden zijn wint, ende een ydel dinck.
De Heere citeert alle afgodendienaers voor ’t recht, ver s 1. Hy spreeckt voorder van Abraham, met den welcken Godt een verbont heeft opgericht, ende dien hy treffelicke victorien gegeven heeft, 2. Waer over de Heydenen haer hebben ontsett, 5. maer zijn evenwel voort gevaren in hare afgoderije, 6. Vriendelicke aensprake Godes aen de vrome Israëliten, 8. Met belofte dat hyse verlossen soude, 10. Verdelgende hare vyanden, 11. ende de geloovige zegenende, 17. Aensprake Godes aen de afgodendienaers, 21. Verlossinge om des Messiae wille, 25.
1
SWijght voor my,
ghy eylanden, ende
laet de volckeren de kracht vernieuwen: laetse toe treden, laetse dan spreken: laett ons t’samen ten gerichte naderen.
2 Wie heeft
van den opgangh
dien rechtveerdigen
verweckt? heeft hem geroepen,
op sijnen voet?
de Heydenen voor sijn aengesichte gegeven, ende
gemaeckt dat hy [over ] Koningen heerschte?
heeftse sijnen sweerde gegeven als stof, sijnen boge als eenen voortgedrevenen stoppel?
3 Dat hyse najaeghde, [ende ] trock door [met ] vrede, door een padt, [’t welck ] hy met sijne voeten
niet gegaen en hadde?
4 Wie heeft [dit ] gewrocht ende gedaen
roepende de geslachten
van den beginne? Ick de HEERE,
die de eerste ben, ende
met de laetste ben ick de selve.
5
De eylanden sagen ’t, ende sy vreesden;
de eynden der aerde beefden: sy naderden sich, ende quamen toe:
6
D’een hielp den anderen, ende seyde tot sijnen
metgeselle,
Weest sterck.
7 Ende de werckmeester
versterckte
den goutsmit: die met den hamer glat maeckt, dien
die op het aenbeelt slaet, seggende van het soudeersel, Het is goet: daer na maeckt
hy ’t vast met nagelen, dat het niet en wanckele.
8 Maer
ghy Israël, mijn knecht,
ghy Iacob,
dien ick verkoren hebbe:
het zaet Abrahams
mijnes
liefhebbers:
9 Ghy,
welcken ick gegrepen hebbe
van de eynden der aerde, ende uyt
hare
bysonderste geroepen hebbe: ende seyde tot u: Ghy zijt mijn knecht, u hebb’ ick uytverkoren, ende en hebbe u niet verworpen.
10 En vreest niet, want ick ben met u,
en zijt niet verbaest, want ick ben uw’ Godt, ick stercke u, oock helpe ick u, oock ondersteune ick u.
met de rechter hant mijner gerechtigheyt.
11 Siet
sy sullen beschaemt ende te schande worden, alle die tegen u
ontsteken zijn: sy sullen worden als niet,
ende die lieden die met u twisten, sullen vergaen.
12 Ghy sultse soecken, maer en sultse niet vinden: de lieden die met u kijven, sullen worden als niet, ende die lieden die met u oorlogen, als een nietigh dingh.
13 Want ick de HEERE uwe Godt grijpe uwe rechter hant aen, die tot u segge, En vreest niet, ick helpe u.
14 En vreest niet,
ghy wormken Ia-cobs,
ghy volcxken Israëls: Ick helpe u, spreeckt de HEERE, ende u Verlosser is de Heylige Israëls.
15 Siet,
ick hebbe u tot eene
scherpe nieuwe dorschslede gestelt,
die scherpe pinnen heeft:
ghy sult bergen dorschen ende vermalen, ende heuvelen sult ghy stellen
gelijck kaf.
16 Ghy sultse wannen, ende de wint salse wech nemen, ende de stormwint salse verstroijen, maer ghy sult u verheugen
in den HEERE,
in den Heyligen Israëls sult ghy u roemen.
17
De elendige ende nootdruftige soecken
water, maer
daer en is geen, hare tonge
versmacht van dorst: ick de HEERE salse verhooren, ick de Godt Israëls en salse niet verlaten.
18 Ick
sal
rivieren op de hooge plaetsen openen, ende fonteynen in’t midden der valleijen,
ick sal de woestijne
tot eenen waterpoel setten, ende het dorre lant tot watertochten.
19
Ick sal in de woestijne den cederboom,
den sittenboom, ende den myrthenboom, ende den olyachtigenboom setten: Ick sal in de wildernisse stellen den denneboom,
den beuken, ende
den busboom te gelijcke.
20 Op dat sy sien ende bekennen, ende
overleggen, ende te gelijcke verstaen, dat de hant des HEEREN
sulcks gedaen, ende dat de Heylige Israëls
sulcks geschapen heeft.
21
Brenght u-lieder twistsake voor, seyt de HEERE, brenght uwe vaste
bewijsredenen by, seyt de Koningh
Iacobs.
22
Laetse voort brengen ende
ons verkondigen de dingen die gebeuren sullen:
verkondight
die vorige dingen welcke die geweest zijn, op dat wy
het ter herten nemen, ende
het eynde daer van weten, of
doet ons de toekomende dingen hooren.
23 Verkondight dingen die hier na komen sullen, op dat wy weten, dat ghy Goden zijt, ja
doet goet, ende doet quaet, dat wy verbaest staen, ende t’samen
toesien.
24 Siet, ghylieden zijt min dan niet, ende u-lieder werck is erger
dan een adder: hy is een grouwel die u-lieden
verkiest.
25
Ick verwecke [eenen ] van’t Noorden, ende hy sal komen van den opgangh der Sonne, hy sal mijnen name aenroepen: ende
hy sal komen [over ] de
Overheden als [over ] leem, ende gelijck een pottebacker het
slijck tredet
.
26
Wie heeft [wat ] verkondight
van den aenbeginne, dat wy het weten mogen, ofte
van te voren, dat wy seggen mogen,
hy is
rechtveerdigh: maer
daer en is niemant die het verkondight, oock niemant die [wat ] hooren doet, oock
niemant
die u-lieder woorden hoort.
27
[Ick ] d’eerste [segge ] tot Zion, Siet,
sietse [daer: ] ende tot Ierusalem, Ick sal eenen
blijden boodschapper geven
.
28 Want
ick sagh toe, maer daer en was niemant,
selfs onder dese, maer
daer en was geen raetgever, dat ick haer soude vragen, ende sy my antwoort geven souden.
29 Siet,
sy zijn al te mael ydelheyt, hare wercken zijn een nietigh dingh, hare
gegotene beelden zijn wint, ende een ydel dingh.
