1 Den Apostel verclaert dat alle de Israeliten inde woestijne gedoopt zijn geweest inde wolcke ende inde zee. 3 ende dat’se alle de selve geestelijcke spijse gegeten, ende den selven geestelijcken dranck gedroncken hebben. 5 maer dat’se evenwel van Godt zijn gestraft. 7 wanneerse tot afgoderie, 8 ofte tot hoererie zijn vervallen. 9 ende wanneer’se Christum hebben versocht. 10 ofte tegen hem hebben gemurmureert. 11 Betuyght dat sulcks ons dient tot waerschouwinge, om sulcke sonden niet te begaen. 13 Belooft daer over Godts hulpe inde versoeckinge, ende een goede uytcomste. 14 Vermaent’se wederom tot vlieden van den afgodendienst. 15 dewijle sy door het gebruyck des Avontmaels gemeynschap hebben aen het lichaem ende bloedt Christi, maer door afgoden-dienst met de Duyvelen, welcker tafelen sy daerom moeten schouwen. 22 ende onder geenen deck-mantel Godt tergen ofte haren naesten aenstoot geven. 25 Laet nochtans toe sonder navragen te eten alles wat in het vleesch-huys vercocht wort. 27 ende van een ongeloovige te huys genoodt zijnde, alles wat voorgestelt wort, ten zy yemandt dat te kennen geeft. 31 Ende besluyt desen handel met een algemeyne vermaninge om alles te doen tot Godes eere ende stichtinge onses naesten.
1 ENde ick en wil niet, broeders, dat ghy onwetende zijt,
dat
onse vaders alle onder
de wolcke waren, ende
alle door de zee doorgegaen zijn:
2 Ende alle
in Mosen gedoopt zijn inde wolcke, ende inde zee:
3
Ende alle
deselve
geestelicke spijse gegeten hebben:
4
Ende alle den selven geestelicken dranck gedroncken hebben. Want sy droncken uyt de geestelicke steen-rotse
die volgde: ende de steen-rotse
was Christus.
5 Maer in’t meerder-[deel ] van haer en heeft Godt geen welgevallen gehadt:
want sy zijn in de woestijne
ter neder geslagen.
6 Ende dese dingen zijn geschiet ons
tot voorbeelden, op dat wy
geenen lust tot het quaet en souden hebben, gelijckerwijs als
sy lust gehadt hebben.
7 Ende en wordt geen afgoden-dienaers, gelijckerwijs als
sommighe van haer, gelijck geschreven staet,
Het volck sat neder om te eten, ende om te drincken, ende sy stonden op
om te spelen.
8 Ende en laet ons niet hoereren,
gelijck sommige van haer
gehoereert hebben, ende vielen op eenen dagh
dry ende twintigh duysent.
9 Ende en laet ons Christum niet
versoecken,
gelijck oock sommige van haer
versocht hebben, ende wierden van de slangen vernielt.
10 Ende en murmureert niet,
gelijck oock sommige van haer
gemurmureert hebben, ende wierden vernielt
van den verderver.
11 Ende dese dingen alle zijn haerlieden overgecomen
tot voor-beelden:
ende zijn beschreven tot waerschouwinge van ons,
op de welcke
de eynden der eeuwen
gecomen zijn.
12 So dan
die meynt te staen,
sie toe dat hy niet en valle.
13 U lieden en heeft
geen versoeckinge bevanghen
dan menschelicke: doch
Godt is getrouw, welcke u niet en sal laten versocht worden
boven het gene ghy vermeught, maer hy sal
met de versoeckinge oock de uytkomste
geven, op dat ghy’se connet verdragen.
14
Daerom, mijne geliefde, vliedt van
den afgoden-dienst.
15 Als tot
verstandige spreke ick: oordeelt ghy ’t gene ick segge.
16
De drinck-beker der danck-segginge, dien wy
[danck-seggende ] segenen, is die niet
een gemeynschap des bloedts Christi? Het broodt dat wy breken, is dat niet een gemeynschap des lichaems Christi?
17 Want
een broodt [is het, so ] zijn wy vele
een lichaem: dewijle wy alle eenes broodts deelachtich zijn.
18 Siet Israël
die na den vleesche is: en hebben niet de gene die de offeranden eten,
gemeynschap met den altaer?
19 Wat segge ick dan?
dat een afgodt yet is? ofte dat de afgoden-offer yet is?
20 Ia, [ick segge ] dat ’t gene de Heydenen offeren,
sy
den Duyvelen offeren, ende niet Gode. Ende ick en wil niet dat ghy met de Duyvelen gemeynschap hebt.
21
Ghy en condt den drinck-beker des Heeren niet drincken, ende den drinck-beker der Duyvelen: ghy en condt niet deelachtich zijn der
tafel des Heeren, ende
der tafel der Duyvelen.
22 Of
tergen wy den Heere?
Zijn wy stercker dan hy?
23
Alle dingen zijn my geoorloft, maer alle dingen en zijn
niet oorbaer: alle dingen zijn my geoorloft, maer alle dingen
en stichten niet.
24
Niemant en soecke
dat sijns selfs is, maer een yegelijck [soecke ]
dat des anderen is.
25 Etet
al dat in het vleesch-huys verkocht wort,
niets ondervragende om der conscientie wille.
26
Want
de aerde is des Heeren ende de volheyt der selve.
27 Ende indien u yemant
van de ongeloovige noodt, ende ghy
[daer ] gaen wilt,
eet
al wat u lieden voor-ghestelt wordt,
niets ondervragende,
om der conscientie wille.
28 Maer
so yemandt tot ulieden seght, Dat is afgoden-offer, en eet [het ] niet om des genen wille die [u dat ] te kennen gegeven heeft, ende [om ] der conscientie wille. Want
de aerde is des Heeren, ende de volheyt der selve.
29 Doch ick segge, [om ] de conscientie niet uwes selfs, maer
des anderen. Want waerom wort
mijne vryheyt geoordeelt van een ander conscientie?
30 Ende indien ick
door genade [der spijse ] deelachtigh ben, waerom worde ick gelastert over ’t gene
daer voor ick danck-segge?
31
Het zy dan dat ghy lieden eet, het zy dat ghy drinckt, het zy dat ghy yet [anders ] doet, doet het al ter eeren Godts.
32
Weest sonder aenstoot te geven
ende den Ioden, ende den Griecken, ende der Gemeynte Godts.
33 Gelijckerwijs ick oock
in alles allen behage, niet soeckende mijn eygen voordeel, maer het [voordeel ] van vele, op dat sy mochten
behouden worden.
1 Den Apostel verklaert dat alle de Israëliten inde woestijne gedoopt zijn geweest in de wolcke ende in de zee. 3 ende datse alle deselve geestelicke spijse gegeten, ende den selven geestelicken dranck gedroncken hebben. 5 maer datse evenwel van Godt zijn gestraft. 7 wanneerse tot afgoderije, 8 ofte tot hoererije zijn vervallen. 9 ende wanneerse Christum hebben versocht. 10 ofte tegen hem hebben gemurmureert. 11 Betuyght dat sulcks ons dient tot waerschouwinge, om sulcke sonden niet te begaen. 13 Belooft daer over Godts hulpe in de versoeckinge, ende een goede uytkomste. 14 Vermaentse wederom tot vlieden van den afgodendienst. 15 dewijle sy door het gebruyck des Avontmaels gemeenschap hebben aen het lichaem ende bloet Christi . Maer door afgodendienst met de duyvelen, welcker tafelen sy daerom moeten schouwen. 22 ende onder geenen deckmantel Godt tergen ofte haren naesten aenstoot geven. 25 Laet nochtans toe sonder navragen te eten alles wat in het vleeschhuys verkocht wort. 27 ende van een ongeloovige t’huys genoodt zijnde, alles wat voorgestelt wort, ’t en zy yemant dat te kennen geeft. 31 Ende besluyt desen handel met een algemene vermaninge om alles te doen tot Godes eere ende stichtinge onses naesten.
1 ENde ick en wil niet, broeders, dat ghy onwetende zijt,
dat
onse vaders alle onder
de wolcke waren, ende
alle door de zee door gegaen zijn:
2 Ende alle
in Mosen gedoopt zijn in de wolcke, ende in de zee:
3
Ende alle
deselve
geestelicke spijse gegeten hebben:
4
Ende alle den selven geestelicken dranck gedroncken hebben. Want sy droncken uyt de geestelicke steenrotze
die volghde: ende de steenrotze
was Christus.
5 Maer in het meerder [deel ] van haer en heeft Godt geen welgevallen gehadt:
want sy zijn in de woestijne
ter neder geslagen.
6 Ende dese dingen zijn geschiet ons
tot voorbeelden, op dat wy
geenen lust tot het quaet en souden hebben, gelijckerwijs als
sy lust gehadt hebben.
7 Ende en wort geen afgodendienaers, gelijckerwijs als
sommige van haer, gelijck geschreven staet,
Het volck sat neder om te eten, ende om te drincken, ende sy stonden op
om te spelen.
8 Ende en laet ons niet hoereeren,
gelijck sommige van haer
gehoereert hebben, ende vielen op eenen dagh
drie ende twintigh duysent.
9 Ende en laet ons Christum niet
versoecken,
gelijck oock sommige van haer
versocht hebben, ende wierden van de slangen vernielt.
10 Ende en murmureert niet,
gelijck oock sommige van haer
gemurmureert hebben, ende wierden vernielt
van den verderver.
11 Ende dese dingen alle zijn haerlieden overgekomen
tot voorbeelden:
ende zijn beschreven tot waerschouwinge van ons,
op dewelcke
de eynden der eeuwen
gekomen zijn.
12 Soo dan
die meynt te staen,
sie toe dat hy niet en valle.
13 U-lieden en heeft
geen versoeckinge bevangen
dan menschelicke: doch
Godt is getrouw, welcke u niet en sal laten versocht worden
boven het gene ghy vermeught, maer hy sal
met de versoeckinge oock de uytkomste
geven, op dat ghyse konnet verdragen.
14
Daerom, mijne geliefde, vliedt van
den afgodendienst.
15 Als tot
verstandige spreke ick: oordeelt ghy het gene ick segge.
16
De drinckbeker der dancksegginge, dien wy
[danckseggende ] zegenen, is die niet
een gemeynschap des bloets Christi? Het broot dat wy breken, is dat niet een gemeynschap des lichaems Christi?
17 Want
een broot [is het, soo ] zijn wy vele
een lichaem: dewijle wy alle eenes broots deelachtigh zijn.
18 Siet Israël
die na den vleesche is: en hebben niet de gene die de offeranden eten,
gemeynschap met den altaer?
19 Wat segge ick dan?
dat een afgodt yet is? ofte dat de afgoden-offer yet is?
20 Ia [ick segge ] dat het gene de Heydenen offeren,
sy
den duyvelen offeren, ende niet Gode. Ende ick en wil niet dat ghy met de duyvelen gemeynschap hebt.
21
Ghy en kondt den drinckbeker des Heeren niet drincken, ende den drinckbeker der duyvelen: ghy en kondt niet deelachtigh zijn der
tafel des Heeren, ende
der tafel der duyvelen.
22 Of
tergen wy den Heere?
Zijn wy stercker dan hy?
23
Alle dingen zijn my geoorloft, maer alle dingen en zijn
niet oorbaer: alle dingen zijn my geoorloft, maer alle dingen
en stichten niet.
24
Niemant en soecke
dat sijns selfs is, maer een yegelick [soecke ]
dat des anderen is.
25 Etet
al dat in het vleeschhuys verkocht wort,
niets ondervragende om der conscientie wille.
26
Want
de aerde is des Heeren ende de volheyt der selve.
27 Ende indien u yemant
van de ongeloovige noodt, ende ghy
[daer ] gaen wilt,
eet
al wat u-lieden voorgestelt wort,
niets ondervragende,
om der conscientie wille.
28 Maer
soo yemant tot u-lieden seght, Dat is afgoden-offer, en eet [het ] niet om des genen wille die [u dat ] te kennen gegeven heeft, ende [om ] der conscientie wille. Want
de aerde is des Heeren, ende de volheyt der selve.
29 Doch ick segge, [om ] de conscientie niet uwes selfs, maer
des anderen. Want waerom wort
mijne vryheyt geoordeelt van een ander conscientie?
30 Ende indien ick
door genade [der spijse ] deelachtigh ben, waerom worde ick gelastert over het gene
daer voor ick dancksegge?
31
Het zy dan dat ghylieden eet, het zy dat ghy drinckt, het zy dat ghy yet [anders ] doet, doet het al ter eeren Godts.
32
Weest sonder aenstoot te geven
ende den Ioden, ende den Griecken, ende der gemeynte Godts.
33 Gelijckerwijs ick oock
in alles allen behage, niet soeckende mijn eygen voordeel, maer het [voordeel ] van vele, op dat sy mochten
behouden worden.
