Bysonder gebruyck van de Oostpoorte des heylichdoms, voor den Vorst, v. 1, etc. De Heere, wiens heerlickheyt inden Tempel was, spreeckt den Propheet weder aen, vermaent hem tot opmerckinge met last om sijn volck te straffen over het voorich instellen van onwetlicke ende onduchtige dienaers in sijn huys, 4. wie daer van t’ eenemael moeten geweert worden, 9. wie in haren dienst vernedert sullen zijn, 10. de kinderen Zadoks worden in haren dienst bevesticht, van haer ampt onderwesen, ende van haer onderhoudt versekert, 15.
1 DOe deed hy my wederkeeren des weegs [nae] de poorte des buytensten heylichdoms, die nae’t Oosten sach: ende die was toegesloten.
2 Ende de HEERE seyde tot my; Dese Poorte sal toegesloten
zijn, sy en sal niet geopent worden, noch yemant door deselve ingaen, om dat de HEERE, de Godt Israëls, door
de selve is ingegaen: daerom salse toegesloten zijn.
3 De
Vorst; de Vorst, die sal
in deselve sitten, om
broot te eten voor’t aengesichte des HEEREN: door den wech van’t voorhuys der poorte sal hy ingaen, ende
door den wech van’t selve sal hy
uyt gaen.
4 Daer na bracht hy my des weegs der Noorder-poorte,
vooraen den huyse; ende ick sach, ende siet de heerlickheyt des HEEREN hadde het Huys des HEEREN vervult: doe
viel ick op mijn aengesichte.
5 Ende de HEERE seyde tot my; Menschen kint, setter u herte op, ende siet met uwe oogen, ende hoort met uwe ooren, alles wat ick met u spreken sal, van alle insettingen des huyses des HEEREN, ende van alle sijne wetten: ende sett u herte op den inganck des huyses, met alle
uyt-gangen des heylichdoms.
6 Ende segt tot dien wederspannigen, tot het huys Israëls; Soo seyt de Heere HEERE:
’Tis te veel voor u-lieden, van wegen alle uwe grouwelen, ô huys Israëls:
7 Dewijle ghylieden
vreemde hebt ingebracht, onbesnedene van herten, ende
onbesnedene van vleesche, om in mijn heylichdom te zijn, om dat te
ontheyligen, [te weten] mijn huys: als ghy mijn
broot, het
vette ende het bloet offerdet, ende
sy mijn verbont verbraken, neffens alle
uwe grouwelen.
8 Ende ghylieden en hebt de
wacht van mijne
heylige dingen niet waergenomen: maer ghy hebbet
u selven [eenige] tot wachters mijner wacht gestelt in mijn heylichdom.
9
Alsoo seyt de Heere HEERE;
Geen vreemde, onbesneden van herte, noch onbesneden van vleesche, sal in mijn heylichdom ingaen: van eenigen vreemden, die in’t midden der kinderen Israëls is.
10
Maer de
Leviten die verre van my geweken zijn, als Israël ginck doolen, die van my zijn afgedwaelt, hare
dreckgoden achterna; sullen wel hare
ongerechticheyt dragen:
11 Nochtans syllen sy in mijn heylichdom
bedienaers zijn, [in] de ampten aen de poorten des huyses; ende sy sullen het huys bedienen: sy sullen het brandoffer ende het slacht-offer voor den volcke slachten, ende sullen voor haer aengesichte staen om haer te dienen.
12 Om dat sy
haerlieden gedient hebben voor’t aengesichte harer dreckgoden, ende den huyse Israëls tot eenen aenstoot der ongerechticheyt geweest zijn: daerom heb ick mijne
hant tegen hen opgeheven, spreeckt de Heere HEERE, dat sy hare ongerechticheyt sullen dragen.
13 Ende sy en sullen tot my niet naederen, om my het priester-ampt te bedienen, ende om te naederen tot alle mijne
heylige dingen, tot de
alderheylichste dingen: maer sullen hare schande dragen, ende hare
grouwelen, die sy gedaen hebben.
14 Daerom sal ickse stellen [tot] wachters van de
wacht des huyses: aen allen sijnen dienst, ende aen alles wat daer in sal gedaen worden.
15 Maer de
Levitische Priesters, de
kinderen Zadoks, die de
wacht mijns heylichdoms hebben waergenomen, als de kinderen Israëls van my afdwaelden, die sullen tot my naederen om my te dienen: ende sullen voor mijn aengesichte staen, om my het vette, ende het bloet te offeren, spreeckt de Heere HEERE.
16 Die sullen in mijn heylichdom ingaen, ende die sullen tot mijne
Tafel naderen om my te dienen: ende sy sullen
mijne wacht waernemen.
17 Ende ’tsal geschieden als sy tot de poorten des binnensten voorhofs sullen ingaen, dat sy
linnen kleederen sullen aentrecken: maer wolle en sal op haer niet komen, als sy dienen in de poorten des binnensten voorhofs, ende innewaert.
18 Linnen
huyven sullen op haer hooft zijn, ende linnen onderbroecken sullen op hare lendenen zijn: sy en sullen sich niet gorden in’t
sweet.
19 Ende als sy uytgaen tot den buytensten voorhof, [namelick] tot den buytensten voorhof tot den volcke, sullense hare kleederen, in de welcke sy gedient hebben, uyttrecken, ende de selve henen leggen in de
heylige kameren: ende sullen andere kleederen aentrecken, op datse het volck niet
en heyligen met hare kleederen.
20 Ende sy en sullen haer
hooft niet glat
afscheeren , oock de locken niet
lanck laten wassen:
behoorlick sullen sy hare hoofden bescheeren.
21 Oock en sal
geen Priester
wijn drincken: als sy in’t binnenste voorhof sullen ingaen.
22
Oock en sullen sy haer geene
weduwe, ofte verstootene, tot wijven nemen: maer jongedochters van den zade des huyses Israëls, ofte eene weduwe, die eene weduwe sal geweest zijn van eenen Priester, sullense nemen.
23 Ende sy sullen mijn volck
[onderscheyt] leeren tusschen het heylige ende onheylige: ende hen bekent maken [het onderscheyt] tusschen het onreyne ende reyne.
24 Ende over eene
twistsake, sullen sy
staen om te richten; nae mijne rechten sullen sijse richten: ende sy
sullen mijne wetten ende mijne insettingen op alle mijne
gesette hooch-tijden houden, ende mijne
Sabbathen heyligen:
25 Oock en sal
geen van hen tot eenen dooden mensche ingaen, dat hy onreyn worde: maer om eenen vader, ofte om eene moeder, ofte om eenen sone, ofte om eene dochter, om eenen broeder, ofte om eene suster, die geens mans geweest en is, sullen sy sich mogen verontreynigen.
26 Ende nae
sijner reyniginge, sullen sy hem seven dagen tellen.
27 Ende ten dage, als hy in’t heylige sal ingaen, in den binnensten voor-hof, om in’t heylige te dienen, sal hy sijn sond-offer offeren: spreeckt de Heere HEERE.
28
Dit [nu] sal hen tot eene erffenisse zijn:
Ick ben hare erffenisse: daerom en sullet ghy haerlieden geene besittinge geven in Israël; Ick ben hare besittinge.
29 Het spijs-offer, ende het sondoffer, ende het schultoffer, die sullen sy eten: oock sal al’t
verbannene in Israël hare zijn.
30 Ende
de
eerstelingen aller eerste
vruchten van
alles, ende allen
hefoffer van alles, van alle uwe hef-offeren, sullen der Priesteren zijn: oock sullet ghy
d’eerstelingen uwes deegs den Priester geven, om den
segen op uwen huyse te doen rusten.
31
Geen aes, nochte dat verscheurt is van’t gevogelte, ofte van’t vee, en sullen de Priesters eten.
Bysonder gebruyck van de oost-poorte des heylighdoms, voor den Vorst, ver s 1, et c. De Heere, wiens heerlickheyt inden Tempel was, spreeckt den Propheet weder aen, vermaent hem tot opmerckinge, met last om sijn volck te straffen over het vorigh instellen van onwetlicke ende onduchtige dienaers in sijn huys, 4. wie daer van teenemael moeten geweert worden, 9. wie in haren dienst vernedert sullen zijn, 10. de kinderen Zadoks worden in haren dienst bevestight, van haer ampt onderwesen, ende van haer onderhoudt versekert, 15.
1 DOe deed hy my weder keeren des weeghs [na ] de poorte des buytensten heylighdoms, die na ’t Oosten sagh: ende die was toegesloten.
2 Ende de HEERE seyde tot my; Dese poorte sal toegesloten
zijn, sy en sal niet geopent worden, noch yemant door deselve in gaen, om dat de HEERE, de Godt Israëls, door
deselve is in gegaen: daerom salse toegesloten zijn.
3 De
Vorst; de Vorst, die sal
in deselve sitten, om
broot te eten voor ’t aengesichte des HEEREN: door den wegh van het voorhuys der poorte sal hy in gaen, ende
door den wegh van ’t selve sal hy
uyt gaen.
4 Daer na bracht hy my des weeghs der noorder-poorte,
voor aen den huyse; ende ick sagh, ende siet de heerlickheyt des HEEREN hadde het Huys des HEEREN vervult: doe
viel ick op mijn aengesichte.
5 Ende de HEERE seyde tot my; Menschen kint, setter u herte op, ende siet met uwe oogen, ende hoort met uwe ooren, alles wat ick met u spreken sal, van alle insettingen des huyses des HEEREN, ende van alle sijne wetten: ende sett u herte op den ingangh des huyses, met alle
uytgangen des heylighdoms.
6 Ende seght tot dien wederspannigen, tot het huys Israëls; Soo seyt de Heere HEERE:
’t Is u te veel voor u-lieden, van wegen alle uwe grouwelen, ô huys Israëls:
7 Dewijle ghylieden
vreemde hebt ingebracht, onbesnedene van herten, ende
onbesnedene van vleesche, om in mijn heylighdom te zijn, om dat te
ontheyligen, [te weten ] mijn huys: als ghy mijn
broot, het
vette ende het bloet offerdet, ende
sy mijn verbont verbraken, neffens alle
uwe grouwelen.
8 Ende ghylieden en hebt de
wacht van mijne
heylige dingen niet waergenomen: maer ghy hebbet
u selven [eenige ] tot wachters mijner wacht gestelt in mijn heylighdom.
9
Alsoo seyt de Heere HEERE;
Geen vreemde, onbesneden van herte, noch onbesneden van vleesche, sal in mijn heylighdom ingaen: van eenigen vreemden, die in ’t midden der kinderen Israëls is.
10
Maer de
Leviten die verre van my geweken zijn, als Israël gingh doolen, die van my zijn afgedwaelt, hare
dreckgoden achter na; sullen wel hare
ongerechtigheyt dragen:
11 Nochtans syllen sy in mijn heylighdom
bedienaers zijn, [in ] de ampten aen de poorten des huyses; ende sy sullen het huys bedienen: sy sullen het brand-offer ende het slacht-offer voor den volcke slachten, ende sullen voor haer aengesichte staen om haer te dienen.
12 Om dat sy
haerlieden gedient hebben voor ’t aengesichte harer dreckgoden, ende den huyse Israëls tot eenen aenstoot der ongerechtigheyt geweest zijn: daerom heb ick mijne
hant tegen hen opgeheven, spreeckt de Heere HEERE, dat sy hare ongerechtigheyt sullen dragen.
13 Ende sy en sullen tot my niet naderen, om my het Priester-ampt te bedienen, ende om te naderen tot alle mijne
heylige dingen, tot de
alderheylighste dingen: maer sullen hare schande dragen, ende hare
grouwelen, die sy gedaen hebben.
14 Daerom sal ickse stellen [tot ] wachters van de
wacht des huyses: aen allen sijnen dienst, ende aen alles wat daer in sal gedaen worden.
15 Maer de
Levitische Priesters, de
kinderen Zadoks, die de
wacht mijns heylighdoms hebben waer genomen, als de kinderen Israëls van my afdwaelden, die sullen tot my naderen om my te dienen: ende sullen voor mijn aengesichte staen, om my het vette, ende het bloet te offeren, spreeckt de Heere HEERE.
16 Die sullen in mijn heylighdom ingaen, ende die sullen tot mijne
tafel naderen om my te dienen: ende sy sullen
mijne wacht waernemen.
17 Ende het sal geschieden als sy tot de poorten des binnensten voorhofs sullen ingaen, dat sy
linnen kleederen sullen aentrecken: maer wolle en sal op haer niet komen, als sy dienen in de poorten des binnensten voorhofs, ende innewaert.
18 Linnen
huyven sullen op haer hooft zijn, ende linnen onderbroecken sullen op hare lendenen zijn: sy en sullen sich niet gorden in ’t
sweet.
19 Ende als sy uytgaen tot den buytensten voorhof, [namelick ] tot den buytensten voorhof tot den volcke, sullense hare kleederen, in dewelcke sy gedient hebben, uyttrecken, ende deselve henen leggen in de
heylige kameren: ende sullen andere kleederen aentrecken, op datse het volck niet
en heyligen met hare kleederen.
20 Ende sy en sullen haer
hooft niet gladt
afscheeren, oock de locken niet
langh laten wassen:
behoorlick sullen sy hare hoofden bescheeren.
21 Oock en sal
geen Priester
wijn drincken: als sy in ’t binnenste voorhof sullen ingaen.
22
Oock en sullen sy haer geene
weduwe, ofte verstootene, tot wijven nemen: maer jonge dochters van den zade des huyses Israëls, ofte eene weduwe, die eene weduwe sal geweest zijn van eenen Priester, sullense nemen.
23 Ende sy sullen mijn volck
[onderscheyt ] leeren tusschen het heylige ende onheylige: ende hen bekent maken [het onderscheyt ] tusschen het onreyne ende reyne.
24 Ende over eene
twistsake, sullen sy
staen om te richten; na mijne rechten sullen syse richten: ende sy
sullen mijne wetten ende mijne insettingen op alle mijne
gesette hooghtijden houden, ende mijne
Sabbathen heyligen:
25 Oock en sal
geen van hen tot eenen dooden mensche ingaen, dat hy onreyn worde: maer om eenen vader, ofte om eene moeder, ofte om eenen sone, ofte om eene dochter, om eenen broeder, ofte om eene suster, die geens mans geweest en is, sullen sy sich mogen verontreynigen.
26 Ende na
sijner reyniginge, sullen sy hem seven dagen tellen.
27 Ende ten dage, als hy in het heylige sal ingaen, in den binnensten voorhof, om in ’t heylige te dienen, sal hy sijn sond-offer offeren: spreeckt de Heere HEERE.
28
Dit [nu ] sal hen tot eene erffenisse zijn:
Ick ben hare erffenisse: daerom en sullet ghy haerlieden geene besittinge geven in Israël; Ick ben hare besittinge.
29 Het spijs-offer, ende het sond-offer, ende het schult-offer, die sullen sy eten: oock sal al ’t
verbannene in Israël hare zijn.
30 Ende
de
eerstelingen aller eerste
vruchten van
alles, ende allen
hef-offer van alles, van alle uwe hef-offeren, sullen der Priesteren zijn: oock sullet ghy
de eerstelingen uwes deeghs den Priester geven, om den
zegen op uwen huyse te doen rusten.
31
Geen aes, nochte dat verscheurt is van ’t gevogelte, ofte van ’t vee, en sullen de Priesters eten.
