1 De heylige Geest wort met sichtbare teeckenen op den Pincxster-dagh over de Apostelen uytgestort. 4 welcke met sijne gaven vervult zijnde spreken de groote daden Godts in allerley talen. 5 waer over binnen Ierusalem onder allerley natien van volcken beroerte ontstaet, so dat sommige haer verwonderen, ende andere daer mede spotten. 14 Petrus wederleght de spotters, ende wijst aen, dat sulcks geschiet is na de voorsegginge des Propheten Ioëls. 22. Bewijst uyt de Psalmen Davids dat Iesus , dien sy gekruyst hadden, van den dooden was opgestaen, geseten ter rechter-handt Godts, ende van daer dese gaven hadde uytgestort. 36 ende dat hy over sulcks de beloofde Messias was. 37 Waer door de toehoorders verslagen zijnde worden van Petro tot bekeeringe vermaent, ende worden harer dry duysent gedoopt. 42 welcke volherden inde leere der Apostelen, ende oeffeninge der Godts-diensticheyt ende der liefde, hebbende de goederen gemeyn. 47 ende de Gemeente neemt dagelijcks toe. 
1 ENde als de dagh
des
Pinckster-[Feests ]
vervult wert, waren
sy alle
eendrachtelick
by een.
2 Ende daer geschiedde
haestelick uyt den hemel een geluyt, gelijck als van eenen geweldigen
gedrevenen
windt, ende vervulde het geheele huys daer sy saten.
3 Ende
van haer werden gesien
verdeelde tongen als
van vyer, ende
het sat op een yegelick
van haer.
4
Ende sy werden alle vervult
met den heyligen Geest, ende begonden te spreken
met
andere
talen, so als
de Geest haer gaf
uyt te spreken.
5 Ende daer waren Ioden te Ierusalem
woonende, godtvruchtige mannen van alle volcke der gene
die onder den hemel zijn.
6 Ende als
dese stemme geschiet was, quam de menichte te samen, ende wiert
beroert: want een yegelick hoorde haer
in sijn eygen tale spreken.
7 Ende sy
ontsetteden haer alle, ende verwonderden haer, seggende tot malcanderen, Siet, en zijn niet alle dese, die daer spreken,
Galileers?
8 Ende hoe hooren wy’se een yegelick in onse eygen tale, in welcke wy geboren zijn?
9 Parthers ende Meders, ende
Elamiten, ende die inwoonders zijn van
Mesopotamia, ende Iudea, ende Cappadocia, Pontus, ende
Asia,
10 Ende Phrygia, ende Pamphylia, Egypten, ende de deelen Libye, welck by
Cyrenen [light ], ende
uytlandische Romeynen, beyde
Ioden ende
Ioden-genooten,
11
Cretensen ende Arabiers, wy hooren’se in onse
talen
de groote wercken Godts spreken.
12 Ende sy ontsetteden haer alle, ende wierden
twijfelmoedigh, seggende d’een tegen den anderen, Wat wil doch dit zijn?
13 Ende
andere spottende seyden, Sy zijn vol
soeten wijns.
14 Maer Petrus staende met de elve, verhief sijne stemme, ende sprack tot haer, Ghy Ioodsche mannen, ende ghy alle die te Ierusalem woonet, dit zy u bekent, ende laet mijne woorden tot uwe ooren ingaen.
15 Want dese en zijn niet droncken, gelijck ghy vermoedt: want het is [eerst ]
de derde uyre van den dagh.
16 Maer dit is het, dat gesproken is door den propheet Ioël,
17
Ende het sal zijn
in de laetste dagen (seght Godt), ick sal
uytstorten van mijnen Geest op
alle vleesch: ende uwe sonen ende
uwe dochters sullen
propheteren, ende uwe jongelingen sullen gesichten sien, ende uwe oude sullen droomen droomen.
18 Ende oock op mijne dienstknechten, ende op mijne dienstmaeghden, sal ick in die dagen van mijnen Geest uytstorten, ende sy sullen propheteren.
19 Ende ick sal
wonderen geven, inden hemel boven, ende teeckenen op der aerden beneden, bloedt, ende vyer, ende roock-damp.
20 De Sonne sal verandert worden in duysternisse, ende de Mane in bloedt, eer dat de groote ende doorluchtige
dagh des Heeren komt.
21
Ende het sal zijn, dat een yegelick die den name des Heeren sal
aenroepen, saligh sal worden.
22 Ghy Israëlitische mannen, hoort dese woorden: Iesum den Nazarener eenen man van Gode
onder u lieden
betoont door krachten ende wonderen, ende teeckenen, die Godt door hem gedaen heeft in’t midden van u, gelijck oock ghy selve weet.
23 Desen,
door den
bepaelden raedt ende voorkennisse Godts over-gegeven zijnde,
hebt ghy genomen, ende
door de handen der onrechtveerdige aen’t [cruys ] gehecht, ende gedoodet.
24
Welcken Godt opgeweckt heeft,
de smerten des doots ontbonden hebbende, alsoo het niet mogelick en was, dat hy van de selve [doodt ] soude gehouden worden.
25 Want David seght van hem,
Ick sagh den Heere alle tijdt voor my: want hy is aen mijne rechter-[handt ], op dat ick niet beweeght en worde.
26 Daerom is mijn herte verblijdt, ende mijne tonge verheught haer: ja oock mijn vleesch sal
rusten
in hope:
27 Want ghy en sult
mijne ziele in de
helle niet verlaten, noch en sult uwen
Heyligen niet [over- ]geven, om verdervinge te
sien.
28 Ghy hebt my de wegen des levens
bekent gemaeckt: ghy sult my vervullen met verheuginge door uw’ aengesichte.
29 Ghy mannen broeders, het is [my ] geoorloft vry uyt tot u te spreken van
den Patriarche David,
dat hy beyde gestorven ende begraven is, ende
sijn graf is onder ons tot op desen dagh.
30 Alsoo hy dan een propheet was ende wist
dat Godt hem met eede gesworen hadde, dat hy
uyt de vrucht sijner lenden, so veel
het vleesch aengaet, den Christum verwecken soude, om [hem ] op sijnen
throon te setten:
31 So heeft hy dit voorsiende gesproken van de opstandinge Christi,
dat sijne
ziele niet en is verlaten inde helle, noch sijn vleesch verdervinge en heeft gesien.
32 Desen Iesum heeft Godt
opgeweckt:
waer van wy alle getuygen zijn.
33 Hy dan
door de rechter-[handt ] Godts verhooght zijnde, ende
de
belofte des heyligen Geests ontfangen hebbende van den Vader, heeft
dit
uytgestort dat ghy nu siet ende hoort.
34 Want David en is
niet opgevaren in de hemelen: maer hy seght,
De Heere heeft gesproken tot mijnen Heere,
Sit aen mijne rechter-[handt ],
35 Tot dat ick uwe vyanden sal geset hebben tot een voet-banck uwer voeten.
36 So wete dan sekerlick het gantsche
huys Israëls, dat Godt hem tot
eenen Heere ende
Christum
gemaeckt heeft, [namelick ] desen Iesum dien ghy gecruyst hebt.
37
Ende als sy [dit ] hoorden, wierden sy
verslagen in het herte, ende seyden tot Petrum, ende de andere Apostelen,
Wat sullen wy
doen, mannen broeders?
38 Ende Petrus seyde tot haer,
Bekeert u, ende een yegelick van u werde gedoopt
inden name Iesu Christi,
tot vergevinge der sonden: ende ghy sult
de gave des heyligen Geests ontfangen.
39 Want u komt
de belofte toe, ende
uwen
kinderen, ende alle
die daer
verre zijn, so vele alsser de Heere onse Godt
toe roepen sal.
40 Ende met veel meer andere woorden betuyghde hy, ende vermaende’ [se ], seggende,
Wort behouden van dit
verkeerdt geslachte.
41 Die dan sijn woort
geerne aennamen, wierden gedoopt: ende daer wierden op dien dagh [tot haer ] toegedaen ontrent dry duysent
zielen.
42 Ende sy waren
volherdende in de leere der Apostelen, ende
in de gemeynschap, ende
in de brekinge des broods, ende in de
gebeden.
43 Ende een vreese quam over alle
ziele: ende
vele wonderen ende teeckenen geschiedden door de Apostelen.
44
Ende alle die geloofden,
waren by een, ende hadden alle dingen
gemeyn.
45 Ende sy vercochten [hare ]
goederen ende have,
ende verdeelden de selve aen allen, na dat elck van nooden hadde.
46 Ende dagelijcks
eendrachtelick in den Tempel volherdende, ende
van huys tot huys
broodt brekende,
aten sy te samen met verheuginge ende eenvoudicheyt des herten:
47 Ende presen Godt, ende hadden
genade by het gantsche volck.
Ende de Heere
dede dagelijcks tot de Gemeente
die saligh wierden.
1 De Heylige Geest wort met sichtbare teeckenen op den Pincksterdagh over de Apostelen uytgestort. 4 welcke met sijne gaven vervult zijnde spreken de groote daden Godts in allerley talen. 5 waer over binnen Ierusalem onder allerley natien van volcken beroerte ontstaet, soo dat sommige haer verwonderen, ende andere daer mede spotten. 14 Petrus wederleght de spotters, ende wijst aen, dat sulcks geschiet is na de voorsegginge des Propheten Ioëls. 22. Bewijst uyt de Psalmen Davids dat Iesus , dien sy gekruyst hadden, van den dooden was opgestaen, geseten ter rechter hant Godts, ende van daer dese gaven hadde uytgestort. 36 ende dat hy over sulcks de beloofde Messias was. 37 Waer door de toehoorders verslagen zijnde worden van Petro tot bekeeringe vermaent, ende worden harer drie duysent gedoopt. 42 welcke volherden in de leere der Apostelen, ende oeffeninge der Godtsdienstigheyt ende der liefde, hebbende de goederen gemeyn. 47 ende de gemeynte neemt dagelicks toe.
1 ENde als de dagh
des
Pinckster-[feests ]
vervult wert, waren
sy alle
eendrachtelick
by een.
2 Ende daer geschiedde
haestelick uyt den hemel een geluyt, gelijck als van eenen geweldigen
gedrevenen
wint, ende vervulde het geheele huys daer sy saten.
3 Ende
van haer werden gesien
verdeelde tongen als
van vyer, ende
het sat op een yegelick
van haer.
4
Ende sy werden alle vervult
met den Heyligen Geest, ende begonden te spreken
met
andere
talen, soo als
de Geest haer gaf
uyt te spreken.
5 Ende daer waren Ioden te Ierusalem
woonende, Godtvruchtige mannen van allen volcke der gene
die onder den hemel zijn.
6 Ende als
dese stemme geschiet was, quam de menighte te samen, ende wiert
beroert: want een yegelick hoorde haer
in sijn eygen tale spreken.
7 Ende sy
ontsetteden haer alle, ende verwonderden haer, seggende tot malkanderen, Siet, en zijn niet alle dese, die daer spreken,
Galileers?
8 Ende hoe hooren wy’se een yegelick in onse eygen tale, in welcke wy geboren zijn?
9 Parthers ende Meders, ende
Elamiten, ende die inwoonders zijn van
Mesopotamia, ende Iudea, ende Cappadocia, Pontus, ende
Asia,
10 Ende Phrygia, ende Pamphylia, Egypten, ende de deelen Libye, welck by
Cyrenen [light ,] ende
uytlandische Romeynen, beyde
Ioden ende
Iodengenooten,
11
Cretensen ende Arabiers, wy hooren’se in onse
talen
de groote wercken Godts spreken.
12 Ende sy ontsetteden haer alle, ende wierden
twijfelmoedigh, seggende d’een tegen den anderen, Wat wil doch dit zijn?
13 Ende
andere spottende seyden, Sy zijn vol
soeten wijns.
14 Maer Petrus staende met de elve, verhief sijne stemme, ende sprack tot haer, Ghy Ioodsche mannen, ende ghy alle die te Ierusalem woonet, dit zy u bekent, ende laet mijne woorden tot uwe ooren ingaen.
15 Want dese en zijn niet droncken, gelijck ghy vermoedt: want het is [eerst ]
de derde ure van den dagh.
16 Maer dit is het, dat gesproken is door den Propheet Ioël,
17
Ende het sal zijn
in de laetste dagen (seght Godt,) ick sal
uytstorten van mijnen Geest op
alle vleesch: ende uwe sonen ende
uwe dochters sullen
propheteeren, ende uwe jongelingen sullen gesichten sien, ende uwe oude sullen droomen droomen.
18 Ende oock op mijne dienstknechten, ende op mijne dienstmaeghden, sal ick in die dagen van mijnen Geest uytstorten, ende sy sullen propheeteren.
19 Ende ick sal
wonderen geven, in den hemel boven, ende teeckenen op der aerden beneden, bloet, ende vyer, ende roockdamp.
20 De sonne sal verandert worden in duysternisse, ende de mane in bloet, eer dat de groote ende doorluchtige
dagh des Heeren komt.
21
Ende het sal zijn, dat een yegelick die den name des Heeren sal
aenroepen, saligh sal worden.
22 Ghy Israëlitische mannen, hoort dese woorden: Iesum den Nazarener eenen man van Gode
onder u-lieden
betoont door krachten ende wonderen, ende teeckenen, die Godt door hem gedaen heeft in ’t midden van u, gelijck oock ghy selve weet.
23 Desen,
door den
bepaelden raet ende voorkennisse Godts over gegeven zijnde,
hebt ghy genomen, ende
door de handen der onrechtveerdige aen ’t [kruys ] gehecht, ende gedoodet.
24
Welcken Godt opgeweckt heeft,
de smerten des doots ontbonden hebbende, alsoo het niet mogelick en was, dat hy van deselve [doot ] soude gehouden worden.
25 Want David seght van hem,
Ick sagh den Heere alle tijt voor my: want hy is aen mijne rechter [hant ,] op dat ick niet beweeght en worde.
26 Daerom is mijn herte verblijdt, ende mijne tonge verheught haer: ja oock mijn vleesch sal
rusten
in hope:
27 Want ghy en sult
mijne ziele in de
helle niet verlaten, noch en sult uwen
Heyligen niet [over ]geven, om verdervinge te
sien.
28 Ghy hebt my de wegen des levens
bekent gemaeckt: ghy sult my vervullen met verheuginge door uw’ aengesichte.
29 Ghy mannen broeders, het is [my ] geoorloft vry uyt tot u te spreken van
den Patriarche David,
dat hy beyde gestorven ende begraven is, ende
sijn graf is onder ons tot op desen dagh.
30 Alsoo hy dan een Propheet was, ende wist
dat Godt hem met eede gesworen hadde, dat hy
uyt de vrucht sijner lenden, soo veel
het vleesch aengaet, den Christum verwecken soude, om [hem ] op sijnen
throon te setten:
31 Soo heeft hy [dit ] voorsiende gesproken van de opstandinge Christi,
dat sijne
ziele niet en is verlaten in de helle, noch sijn vleesch verdervinge en heeft gesien.
32 Desen Iesum heeft Godt
opgeweckt:
waer van wy alle getuygen zijn.
33 Hy dan
door de rechter [hant ] Godts verhooght zijnde, ende
de
belofte des Heyligen Geests ontfangen hebbende van den Vader, heeft
dit
uytgestort dat ghy nu siet ende hoort.
34 Want David en is
niet opgevaren in de hemelen: maer hy seght,
De Heere heeft gesproken tot mijnen Heere,
Sit aen mijne rechter [hant ,]
35 Tot dat ick uwe vyanden sal geset hebben tot een voetbanck uwer voeten.
36 Soo wete dan sekerlick het gantsche
huys Israëls, dat Godt hem tot
eenen Heere ende
Christum
gemaeckt heeft, [namelick ] desen Iesum dien ghy gekruyst hebt.
37
Ende als sy [dit ] hoorden, wierden sy
verslagen in het herte, ende seyden tot Petrum, ende de andere Apostelen,
Wat sullen wy
doen, mannen broeders?
38 Ende Petrus seyde tot haer,
Bekeert u, ende een yegelick van u werde gedoopt
in den name Iesu Christi,
tot vergevinge der sonden: ende ghy sult
de gave des Heyligen Geests ontfangen.
39 Want u komt
de belofte toe, ende
uwen
kinderen, ende allen
die daer
verre zijn, soo vele als’er de Heere onse Godt
toe roepen sal.
40 Ende met veel meer andere woorden betuyghde hy, ende vermaende [se ,] seggende,
Wort behouden van dit
verkeert geslachte.
41 Die dan sijn woort
geerne aennamen, wierden gedoopt: ende daer wierden op dien dagh [tot haer ] toegedaen ontrent drie duysent
zielen.
42 Ende sy waren
volherdende in de leere der Apostelen, ende
in de gemeynschap, ende
in de brekinge des broots, ende in de
gebeden.
43 Ende een vreese quam over alle
ziele: ende
vele wonderen ende teeckenen geschiedden door de Apostelen.
44
Ende alle die geloofden,
waren by een, ende hadden alle dingen
gemeyn.
45 Ende sy verkochten [hare ]
goederen ende have,
ende verdeelden deselve aen allen, na dat elck van nooden hadde.
46 Ende dagelicks
eendrachtelick in den tempel volherdende, ende
van huys tot huys
broot brekende,
aten sy te samen met verheuginge ende eenvoudigheyt des herten:
47 Ende presen Godt, ende hadden
genade by het gantsche volck.
Ende de Heere
dede dagelicks tot de gemeynte
die saligh wierden.
