David verhaelt, dat Godt sijnen eenigen troost ende toeverlaet zy in alle perijckelen: ende hoe hertelick verlangen hy hebbe om in Godts huys altoos te zijn, daerom hy oock geduerighlick bidde: sich ondertusschen in sijne omswervingen ophoudende ende sterckende door geloove, ende geduldigh wachten op de vervullinge van Godts beloften, waer toe hy oock andere vermaent.
1 [EEn Psalm ] Davids.
De HEERE is mijn
licht, ende mijn heyl,
voor wien soud’ick vreesen? De HEERE is mijns
levens kracht, voor wien soud’ick vervaert zijn?
2 Als de boose mijne tegenpartijen ende mijne vyanden
tegen my, tot my
naderden, om mijn
vleesch te eten, stieten sy selfs aen, ende vielen.
3 Of my schoon een leger belegerde, mijn herte en soude niet vreesen; of schoon een oorlogh tegen my opstonde, soo vertrouw’ ick
hier op.
4
Een dingh heb ick van den HEERE begeert, dat sal ick
soecken: Dat ick alle de dagen mijns levens mochte woonen in het Huys des HEEREN, om de
lieflickheyt des HEEREN te aen-schouwen, ende te
ondersoecken in sijnen
tempel.
5 Want hy versteeckt my in sijne
hutte ten dage des
quaets, hy verbergt my in het verborgen sijner
tente; hy verhooght my op eenen
rotzsteen.
6 Oock nu sal mijn hooft verhooght worden boven mijne vyanden die rontom my zijn, ende ick sal in sijne tente offerhanden des
geklancks offeren; ick sal singen, ja psalmsingen den HEERE.
7 Hoort, HEERE, mijne
stemme, [als ] ick roepe; ende weest my genadigh, ende
antwoort my.
8 Mijn herte seyt
tot u; [Ghy seght ,]
Soeckt mijn aengesichte: Ick soeck u aengesicht, O HEERE.
9 Verberght u aengesichte niet voor my, en keert uwen knecht niet af in toorne; ghy zijt mijne hulpe
geweest, en begeeft my niet, ende verlaet my niet, O Godt mijns heyls.
10 Want mijn
vader ende mijne moeder hebben my verlaten: maer de HEERE sal my
aennemen.
11 HEERE,
leert my uwen wegh, ende leydt my
in’t rechte padt, om mijner verspieders wille.
12 Geeft my niet over in de
begeerte mijner tegenpartijders: want valsche getuygen
zijn tegen my opgestaen, mitsgaders die wrevel
uytblaest.
13
Soo ick niet en hadde gelooft, dat ick het
goede des HEEREN soude
sien in’t
lant der levendigen; [ick ware vergaen .]
14
Wacht op den HEERE, zijt sterck, ende
hy sal u herte verstercken; ja wacht op den HEERE.
David verhaelt, dat Godt sijnen eenigen troost ende toeverlaet zy in alle perijkelen: ende hoe hertelick verlangen hy hebbe om in Godts huys altoos te zijn, daerom hy oock geduerichlick bidde: sich ondertusschen in sijne om-swervingen ophoudende ende sterckende door geloove, ende geduldich wachten op de vervullinge van Godts beloften, waer toe hy oock andere vermaent.
1 [EEn Psalm] Davids.
De HEERE is mijn
licht, ende mijn heyl,
voor wien soud’ ick vreesen? De HEERE is mijns
levens kracht, voor wien soud’ ick vervaert zijn?
2 Als de boose mijne tegenpartijen ende mijne vyanden
tegen my, tot my
naederden, om mijn
vleesch te eten, stieten sy selfs aen, ende vielen.
3 Of my schoon een leger belegerde, mijn herte en soude niet vreesen; of schoon een oorloch tegen my opstonde, so vertrouw’ ick
hier op.
4
Een dinck heb ick van den HEERE begeert, dat sal ick
soecken: Dat ick alle de dagen mijns levens mochte woonen in het Huys des HEEREN, om de
lieflickheyt des HEEREN te aenschouwen, ende te
ondersoecken in sijnen
Tempel.
5 Want hy versteeckt my in sijne
hutte ten dage des
quaets, hy verbergt my in ’t verborgen sijner
tente; hy verhoogt my op eenen
rotzsteen.
6 Oock nu sal mijn hooft verhoogt worden boven mijne vyanden die rontom my zijn, ende ick sal in sijne tente offerhanden des
geklancks offeren; ick sal singen, ja psalm-singen den HEERE.
7 Hoort, HEERE, mijne
stemme, [als] ick roepe; ende weest my genadich, ende
antwoordt my.
8 Mijn herte seyt
tot u; [Ghy segt],
Soeckt mijn aengesichte: Ick soeck u aengesicht, ô HEERE.
9 Verbergt u aengesichte niet voor my, en keert uwen knecht niet af in toorne; ghy zijt mijne hulpe
geweest, en begeeft my niet, ende verlaet my niet, ô Godt mijns heyls.
10 Want mijn
vader ende mijne moeder hebben my verlaten: maer de HEERE sal my
aennemen.
11 HEERE,
leert my uwen wech, ende leydt my
in’t rechte pat, om mijner verspieders wille.
12 Geeft my niet over in de
begeerte mijner tegenpartijders: want valsche getuygen
zijn tegen my opgestaen, mitsgaders die wrevel
uytblaest.
13
So ick niet en hadde gelooft, dat ick het
goede des HEEREN soude
sien in’t
lant der levendigen; [ick ware vergaen.]
14
Wacht op den HEERE, zijt sterck, ende
hy sal u herte verstercken; ja wacht op den HEERE:
