Tucht, v. 1. goede, rechtveerdige, oprechte, ende godtloose menschen, 2, 3, 5, 7, 10, 12, 21, 26. kloecke, ende achteloose vrouwe, 4. goet ende quaet, waer ende valsch spreken ende getuygen, 6, 8, 13, 14, 17, 18, 22. zedige, ende poch-hansen, 9. vlijtige ende ledichgangers ofte bedriegers, 11, 24, 27. toorn ende roem der dwasen, ende stilswijgentheyt der verstandigen, 16, 23. becommernisse ende blijtschap des herten, 25. pat der gerechticheyt, 28.
1 WIe
de tucht lief heeft, die heeft de
wetenschap lief: maer wie de bestraffinge haet, is onvernuftich.
2 De
goede sal
een wel-gevallen trecken vanden HEERE: maer eenen man
van
schendelicke verdichtselen sal
hy
verdoemen.
3 De mensche
en sal niet bevesticht worden door godtloosheyt:
maer de wortel der rechtveerdigen en sal niet beweecht worden.
4
Eene
cloecke huysvrouwe is eene
kroone hares
heeren: maer
die beschaemt maeckt,
is als verrottinge in sijne beenderen.
5 Der rechtveerdigen gedachten zijn
recht: der godtloosen
raetslagen zijn bedroch.
6
De woorden der godtloosen zijn
om op bloet te loeren: maer de mont der oprechten
salse redden.
7
De
godtloose worden omgekeeret, datse
niet meer en zijn: maer het
huys der rechtveerdigen sal bestaen.
8 Een yeder sal
gepresen worden
nae dat sijne verstandicheyt is: maer die
verkeert van herten is, sal tot verachtinge wesen.
9 Beter is die sich
gering acht, ende
eenen knecht heeft; dan die
hem-selven eert, ende des broots gebreck heeft.
10 De rechtveerdige
kent het
leven sijner beeste: maer de barmhertichheden der godtloosen zijn
wreet.
11
Die sijn lant bouwt, sal van broot versadicht worden: maer die
ydele [menschen ] volcht, is verstandeloos.
12 De godtloose begeert het
net der boosen: maer
de wortel der rechtveerdigen
sal uytgeven.
13
Inde
overtredinge der lippen is de
strick des boosen: maer de rechtveerdige sal uyt de
benauwtheyt
uytkomen.
14
Een yeder wort vande
vrucht des monts met
goet versadicht; ende de vergeldinge
van des menschen handen sal hy tot
sich weder-brengen.
15
De wech des dwasen is recht
in sijnen oogen: maer die nae
raet hoort, is wijs.
16 De toorn des dwasen, wort
ten selven dage
bekent: maer die
kloecksinnich is, bedeckt de
schande.
17
Die waerheyt
voort-brengt, maeckt
gerechticheyt bekent: maer een getuyge der valscheden,
bedroch.
18
Daer is een, die
[woorden ] als steken van een sweert onbedachtelick uytspreeckt: maer de tonge der wijsen, is
medecijne.
19
Eene waerachtige lippe sal
bevesticht worden in eeuwicheyt; maer eene valsche tonge is [maer ] voor een oogenblick.
20 Bedroch is in het herte der gener, die
quaet smeden: maer de gene die vrede raden, hebben
blijdtschap.
21 Den rechtveerdigen en sal geen
leet wedervaren: maer de godtloose sullen met quaet vervullet worden.
22
Valsche lippen zijn den HEERE een grouwel: maer die
trouwelick handelen, zijn sijn
welgevallen.
23
Een kloecksinnich mensche
bedeckt de wetenschap: maer het herte der sotten
roept
dwaesheyt uyt.
24
De hant der vlytigen sal heerschen: maer de
bedriegers sullen
onder cijns wesen.
25
Becommernisse in het herte des menschen buycht het neder: maer een goet woort verblijdt het.
26 De rechtveerdige is
overtreffelicker als sijnen
naesten: maer de
wech der godtloosen
doetse dwalen.
27
Een bedrieger, en sal sijn
jacht-vanck
niet braden: maer het
costelick goet des menschen, is des
vlytigen.
28
In het padt der gerechticheyt is het leven; ende [in ] den wech [hares ] voetpats en is de doot niet.
Tucht, v. 1. goede, rechtveerdige, oprechte, ende godtloose menschen, 2, 3, 5, 7, 10, 12, 21, 26. kloecke, ende achteloose vrouwe, 4. goet ende quaet, waer ende valsch spreken ende getuygen, 6, 8, 13, 14, 17, 18, 22. zedige, ende poch-hansen, 9. vlijtige ende ledichgangers ofte bedriegers, 11, 24, 27. toorn ende roem der dwasen, ende stilswijgentheyt der verstandigen, 16, 23. becommernisse ende blijtschap des herten, 25. pat der gerechticheyt, 28.
1 WIe
de tucht lief heeft, die heeft de
wetenschap lief: maer wie de bestraffinge haet, is onvernuftich.
2 De
goede sal
een wel-gevallen trecken vanden HEERE: maer eenen man
van
schendelicke verdichtselen sal
hy
verdoemen.
3 De mensche
en sal niet bevesticht worden door godtloosheyt:
maer de wortel der rechtveerdigen en sal niet beweecht worden.
4
Eene
cloecke huysvrouwe is eene
kroone hares
heeren: maer
die beschaemt maeckt,
is als verrottinge in sijne beenderen.
5 Der rechtveerdigen gedachten zijn
recht: der godtloosen
raetslagen zijn bedroch.
6
De woorden der godtloosen zijn
om op bloet te loeren: maer de mont der oprechten
salse redden.
7
De
godtloose worden omgekeeret, datse
niet meer en zijn: maer het
huys der rechtveerdigen sal bestaen.
8 Een yeder sal
gepresen worden
nae dat sijne verstandicheyt is: maer die
verkeert van herten is, sal tot verachtinge wesen.
9 Beter is die sich
gering acht, ende
eenen knecht heeft; dan die
hem-selven eert, ende des broots gebreck heeft.
10 De rechtveerdige
kent het
leven sijner beeste: maer de barmhertichheden der godtloosen zijn
wreet.
11
Die sijn lant bouwt, sal van broot versadicht worden: maer die
ydele [menschen ] volcht, is verstandeloos.
12 De godtloose begeert het
net der boosen: maer
de wortel der rechtveerdigen
sal uytgeven.
13
Inde
overtredinge der lippen is de
strick des boosen: maer de rechtveerdige sal uyt de
benauwtheyt
uytkomen.
14
Een yeder wort vande
vrucht des monts met
goet versadicht; ende de vergeldinge
van des menschen handen sal hy tot
sich weder-brengen.
15
De wech des dwasen is recht
in sijnen oogen: maer die nae
raet hoort, is wijs.
16 De toorn des dwasen, wort
ten selven dage
bekent: maer die
kloecksinnich is, bedeckt de
schande.
17
Die waerheyt
voort-brengt, maeckt
gerechticheyt bekent: maer een getuyge der valscheden,
bedroch.
18
Daer is een, die
[woorden ] als steken van een sweert onbedachtelick uytspreeckt: maer de tonge der wijsen, is
medecijne.
19
Eene waerachtige lippe sal
bevesticht worden in eeuwicheyt; maer eene valsche tonge is [maer ] voor een oogenblick.
20 Bedroch is in het herte der gener, die
quaet smeden: maer de gene die vrede raden, hebben
blijdtschap.
21 Den rechtveerdigen en sal geen
leet wedervaren: maer de godtloose sullen met quaet vervullet worden.
22
Valsche lippen zijn den HEERE een grouwel: maer die
trouwelick handelen, zijn sijn
welgevallen.
23
Een kloecksinnich mensche
bedeckt de wetenschap: maer het herte der sotten
roept
dwaesheyt uyt.
24
De hant der vlytigen sal heerschen: maer de
bedriegers sullen
onder cijns wesen.
25
Becommernisse in het herte des menschen buycht het neder: maer een goet woort verblijdt het.
26 De rechtveerdige is
overtreffelicker als sijnen
naesten: maer de
wech der godtloosen
doetse dwalen.
27
Een bedrieger, en sal sijn
jacht-vanck
niet braden: maer het
costelick goet des menschen, is des
vlytigen.
28
In het padt der gerechticheyt is het leven; ende [in ] den wech [hares ] voetpats en is de doot niet.
