1 Paulus stelt den Corintheren voor het exempel der Gemeynten van Macedonien, die een milde handreyckinge gedaen hadden voor de arme geloovige te Ierusalem. 6 ende verklaert dat hy Tito bevel gegeven hadde om diergelijcke oock by haer te bevoorderen. 9 Stelt oock haer voor het exempel Christi , die arm geworden is, om ons door sijne armoede rijck te maken. 10 ende vermaent haer nu wel te voleyndigen ’t gene sy over een jaer wel hadden begonnen. 13 Doch niet alsoo dat sy haer selven souden benauwen, om andere te verlichten, maer om uyt haren overvloet het gebreck der andere te vervullen. 15 gelijck in het versamelen van het Manna geschiet was. 16 Betuyght voorder dat Titus om sulcks over te brenghen tot haer gereyst was. 18 met noch een ander broeder die van de Gemeynten daer toe was vercoren. 20 om alle opsprake voor te komen. 22 ende noch een derde, wiens getrouwicheyt nu meermaels was beproeft, soo wel by hem als by de Gemeynten.
1 VOorts maecken wy u bekent, broeders,
de genade Gods die
in de Gemeynten van Macedonien gegeven is:
2 Dat in vele beproevinge der verdruckinge
de overvloedt harer blijdschap, ende
hare zeer diepe armoede overvloedich geweest is
tot den rijckdom harer
goetdadicheyt.
3 Want sy zijn na vermogen (ick betuyge’t) ja boven vermogen gewillich geweest.
4
Ons met vele
vermaninge biddende dat wy wilden
aennemen
de gave ende
de gemeynschap deser bedieninge, die voor
de heylige geschiet.
5 Ende [deden ]
niet [alleen ] gelijck wy gehoopt hadden, maer
gaven haer selven eerst aen den Heere, ende [daer na ] aen ons, door den wille Godts.
6 Also dat wy Titum vermaenden, dat gelijck hy te voren
begonnen hadde, hy oock also noch
dese gave by u
voleynden soude.
7 So dan gelijck ghy in alles overvloedich zijt, in geloove, ende in woort, ende in kennisse, ende in alle neersticheyt, ende in uwe liefde tot ons, siet dat ghy oock in dese gave overvloedich zijt.
8 Ick en segge [dit ] niet
[als ] gebiedende, maer [als ]
door de neersticheyt van andere oock de oprechticheyt uwer liefde beproevende.
9 Want ghy wetet de genade onses Heeren Iesu Christi,
dat hy om uwent wille
is arm geworden,
daer hy rijck was, op dat ghy door sijne armoede soudet
rijck worden.
10 Ende
ick segge in desen [mijne ] meyninge. Want dit is u oorbaer, als die niet alleen het doen, maer oock
het willen van over een jaer te voren hebt begonnen.
11 Maer nu voleyndicht oock het doen: op dat gelijck als’er geweest is de volveerdicheyt des gemoets om te willen, daer oock alsoo zy het voleyndigen
uyt het gene dat ghy hebt.
12
Want indien te voren de volveerdicheyt des gemoets daer is,
so is yemant
aengenaem na ’t gene dat hy heeft, niet na ’tgene dat hy niet en heeft.
13 Want [dit en segge ick ] niet op dat andere souden verlichtinge hebben, ende ghy
verdruckinge:
14 Maer [op dat ] uyt gelijckheyt, in desen tegenwoordigen tijdt, uwen overvloet [zy ] om haer gebreck [te vervullen ]:
op dat oock haren overvloedt zy om uw’ gebreck [te vervullen ],
op datter gelijckheyt worde.
15 Gelijck
geschreven is,
Die veel [versamelt hadde ], en hadde niet over: ende die weynich [versamelt hadde ], en hadde niet te weynich.
16 Doch Gode zy danck, die
deselve neersticheyt voor u in het herte Titi gegeven heeft,
17 Dat hy de vermaninge heeft aengenomen, ende zeer neerstigh zijnde gewilligh tot u
gereyst is.
18 Ende wy hebben oock met hem gesonden
den broeder, die lof heeft in den Euangelio door alle de Gemeynten.
19 Ende dat niet alleen, maer hy is oock
van de Gemeynten vercoren om met ons te reysen
met dese gave, die van ons bedient wort tot de heerlickheyt des Heeren selve, ende
de volveerdicheyt uwes gemoets.
20
Dit verhoedende, dat ons niemandt en moge
lasteren in desen overvloedt, die van ons wort bedient:
21
Als die besorgen ’tgene eerlijck is, niet alleen voor den Heere, maer oock voor de menschen.
22 Wy hebben oock met haer gesonden
onsen broeder, welcken wy in vele dingen dickmael beproeft hebben dat hy neerstigh is: ende nu veel neerstiger door het groot vertrouwen
dat [hy heeft ] tot u lieden.
23 Het zy [dan ]
Titus, hy is mijn medegesel, ende mede-arbeyder by u: het zy
onse broeders, zy zijn
afgesanten der Gemeynten, [ende ]
een eere Christi.
24 Bewijst dan aen haer de bewijsinge uwer liefde, ende onses roems van u, oock
voor het aengesicht der Gemeynten.
1 Paulus stelt den Corintheren voor het exempel der Gemeynten van Macedonien, die een milde handreyckinge gedaen hadden voor de arme geloovige te Ierusalem. 6 ende verklaert dat hy Tito bevel gegeven hadde om diergelijcke oock by haer te bevoorderen. 9 Stelt oock haer voor het exempel Christi , die arm geworden is, om ons door sijne armoede rijck te maken. 10 ende vermaent haer nu wel te voleyndigen ’t gene sy over een jaer wel hadden begonnen. 13 Doch niet alsoo dat sy haer selven souden benauwen, om andere te verlichten, maer om uyt haren overvloet het gebreck der andere te vervullen. 15 gelijck in het versamelen van het Manna geschiet was. 16 Betuyght voorder dat Titus om sulcks over te brenghen tot haer gereyst was. 18 met noch een ander broeder die van de Gemeynten daer toe was vercoren. 20 om alle opsprake voor te komen. 22 ende noch een derde, wiens getrouwicheyt nu meermaels was beproeft, soo wel by hem als by de Gemeynten.
1 VOorts maecken wy u bekent, broeders,
de genade Gods die
in de Gemeynten van Macedonien gegeven is:
2 Dat in vele beproevinge der verdruckinge
de overvloedt harer blijdschap, ende
hare zeer diepe armoede overvloedich geweest is
tot den rijckdom harer
goetdadicheyt.
3 Want sy zijn na vermogen (ick betuyge’t) ja boven vermogen gewillich geweest.
4
Ons met vele
vermaninge biddende dat wy wilden
aennemen
de gave ende
de gemeynschap deser bedieninge, die voor
de heylige geschiet.
5 Ende [deden ]
niet [alleen ] gelijck wy gehoopt hadden, maer
gaven haer selven eerst aen den Heere, ende [daer na ] aen ons, door den wille Godts.
6 Also dat wy Titum vermaenden, dat gelijck hy te voren
begonnen hadde, hy oock also noch
dese gave by u
voleynden soude.
7 So dan gelijck ghy in alles overvloedich zijt, in geloove, ende in woort, ende in kennisse, ende in alle neersticheyt, ende in uwe liefde tot ons, siet dat ghy oock in dese gave overvloedich zijt.
8 Ick en segge [dit ] niet
[als ] gebiedende, maer [als ]
door de neersticheyt van andere oock de oprechticheyt uwer liefde beproevende.
9 Want ghy wetet de genade onses Heeren Iesu Christi,
dat hy om uwent wille
is arm geworden,
daer hy rijck was, op dat ghy door sijne armoede soudet
rijck worden.
10 Ende
ick segge in desen [mijne ] meyninge. Want dit is u oorbaer, als die niet alleen het doen, maer oock
het willen van over een jaer te voren hebt begonnen.
11 Maer nu voleyndicht oock het doen: op dat gelijck als’er geweest is de volveerdicheyt des gemoets om te willen, daer oock alsoo zy het voleyndigen
uyt het gene dat ghy hebt.
12
Want indien te voren de volveerdicheyt des gemoets daer is,
so is yemant
aengenaem na ’t gene dat hy heeft, niet na ’tgene dat hy niet en heeft.
13 Want [dit en segge ick ] niet op dat andere souden verlichtinge hebben, ende ghy
verdruckinge:
14 Maer [op dat ] uyt gelijckheyt, in desen tegenwoordigen tijdt, uwen overvloet [zy ] om haer gebreck [te vervullen ]:
op dat oock haren overvloedt zy om uw’ gebreck [te vervullen ],
op datter gelijckheyt worde.
15 Gelijck
geschreven is,
Die veel [versamelt hadde ], en hadde niet over: ende die weynich [versamelt hadde ], en hadde niet te weynich.
16 Doch Gode zy danck, die
deselve neersticheyt voor u in het herte Titi gegeven heeft,
17 Dat hy de vermaninge heeft aengenomen, ende zeer neerstigh zijnde gewilligh tot u
gereyst is.
18 Ende wy hebben oock met hem gesonden
den broeder, die lof heeft in den Euangelio door alle de Gemeynten.
19 Ende dat niet alleen, maer hy is oock
van de Gemeynten vercoren om met ons te reysen
met dese gave, die van ons bedient wort tot de heerlickheyt des Heeren selve, ende
de volveerdicheyt uwes gemoets.
20
Dit verhoedende, dat ons niemandt en moge
lasteren in desen overvloedt, die van ons wort bedient:
21
Als die besorgen ’tgene eerlijck is, niet alleen voor den Heere, maer oock voor de menschen.
22 Wy hebben oock met haer gesonden
onsen broeder, welcken wy in vele dingen dickmael beproeft hebben dat hy neerstigh is: ende nu veel neerstiger door het groot vertrouwen
dat [hy heeft ] tot u lieden.
23 Het zy [dan ]
Titus, hy is mijn medegesel, ende mede-arbeyder by u: het zy
onse broeders, zy zijn
afgesanten der Gemeynten, [ende ]
een eere Christi.
24 Bewijst dan aen haer de bewijsinge uwer liefde, ende onses roems van u, oock
voor het aengesicht der Gemeynten.
