1 Christus voorsegt de verwoestinge des Tempels ende der stadt Ierusalem, verhalende de swaricheden ende teeckenen, die voor ende ontrent de selve souden geschieden. 15 Wijst aen de Prophetie Daniels van de selve verwoestinge, ende vermaent om sich te bereyden tot een haestige vlucht, om desen grooten jammer te ontgaen. 23 Waerschouwt tegen de verleydinge der valsche Christi ende der valsche Propheten. 29 Propheteert verder van het eynde der werelt, ende van sijne laetste toekomste ten oordeel, welcker heerlickheyt ende sekerheyt hy beschrijft, aenwijsende de teeckenen, die ontrent de selve souden geschieden. 36 Doch dat den dach ende uyre des selven niemandt dan Godt alleen bekendt en is. 37 Vergelijckt de tijden deser toekomste by de tijden van Noë voor de Sundtvloedt. 42 Daer op vermaent hy tot waken, door gelijckenisse so van een huys-vader waeckende tegen de komste des diefs. 45 Als van een getrouw’ ende van een boose dienstknecht.
1 ENde
Iesus ginck uyt ende vertrock van den Tempel, ende sijne Discipelen quamen by hem, om hem
de gebouwen des Tempels te
toonen.
2 Ende Iesus seyde tot haer, En siet ghy niet alle dese dingen? Voorwaer segge ick,
Hier en sal
niet [eenen ] steen op den [anderen ] steen gelaten worden, die niet
afgebroken en sal worden.
3
Ende als hy op den Olijfberch geseten was, gingen de Discipelen tot hem alleen, seggende,
Segt ons, wanneer sullen
dese dingen zijn? ende welck [sal ] het teecken [zijn ] van uwe toekomste, ende van de voleyndinge der werelt?
4 Ende Iesus antwoordende seyde tot haer,
Siet toe, dat u niemant en verleyde.
5
Want vele sullen komen
onder mijnen name, seggende, Ick ben de Christus, ende sy sullen vele verleyden.
6 Ende ghy sult hooren van oorlogen, ende geruchten van oorlogen. Siet toe, en wort niet verschrickt: want alle [die ] dingen moeten geschieden, maer
noch en is het eynde niet.
7
Want
het [een ] volck sal tegen het [ander ] volck opstaen, ende
het [een ] Coninckrijck tegen het [ander ] Coninckrijck: ende daer sullen zijn hongers nooden, ende pestilentien, ende aerdbevingen in verscheyden plaetsen.
8 Doch alle die dingen [zijn maer ] een beginsel der
smerten.
9
Als dan sullen sy u overleveren in verdruckinge, ende sullen u dooden, ende ghy sult gehaet worden van alle volckeren, om mijns Naems wille.
10 Ende dan sullender vele
ge-ergert worden, ende sullen malkanderen overleveren, ende malkanderen haten.
11
Ende vele valsche propheten sullen opstaen, ende sullender vele verleyden.
12 Ende
om dat de
ongerechticheyt vermenichvuldicht sal worden soo sal de
liefde van velen verkouden.
13
Maer wie volherden sal tot den eynde, die sal salich worden.
14 Ende dit Euangelium des Coninckrijcks sal in de
geheele werelt gepredickt worden tot een getuygenisse allen volckeren: ende dan sal
het eynde komen.
15
Wanneer ghy dan sult sien den
grouwel der verwoestinge, waer van gesproken is door
Daniel den Propheet, staende in de
heylige plaetse (die [het ] leest die mercke daer op)
16 Dat alsdan die in Iudea zijn, vlieden
op de bergen.
17 Die op het
dack is, en kome niet af, om yet uyt sijn huys wech te nemen.
18 Ende die op den acker is,
en keere niet weder te rugge, om sijne kleederen wech te nemen.
19 Maer
wee den bevruchten ende den soogenden [vrouwen ] in die dagen.
20 Doch bidt dat uwe vlucht niet en geschiede
des winters, noch
op eenen Sabbath.
21
Want alsdan sal groote verdruckinge wesen,
hoedanige niet en is geweest van het begin der werelt tot nu toe, noch oock niet zijn en sal.
22 Ende soo
die dagen niet verkort en wierden, geen vleesch en soude behouden worden: maer om
der uytverkorene wille sullen die dagen verkort worden.
23
Alsdan, soo yemant tot ulieden sal seggen, Siet
hier is de Christus, oft
daer, en gelooft het niet.
24
Want daer sullen valsche Christi, ende valsche propheten opstaen, ende sullen groote
teeckenen ende wonderheden doen, alsoo dat sy
(indien het mogelick ware) oock de uytverkorene souden verleyden.
25 Siet ick hebbe [het ] u voorsegt.
26
So sy dan tot u sullen seggen, Siet hy is in de woestijne, en gaet niet uyt: Siet [hy is ] in de binnen kameren, en gelooft het niet.
27 Want gelijck de blixem uytgaet
van het Oosten, ende schijnt
tot het Westen,
alsoo sal oock de toekomste des Soons des menschen wesen.
28 tWant
alwaer het doode lichaem sal zijn, daer sullen de arenden vergadert worden.
29 Ende
terstont nae
de verdruckinge dier dagen, sal de Sonne verduystert worden, ende de Mane en sal haer schijnsel niet geven, ende de Sterren sullen van den hemel vallen, ende
de krachten der hemelen sullen
beweeght worden.
30
Ende alsdan sal in den hemel verschijnen
het teecken des Soons des menschen: ende dan sullen alle de geslachten der aerde
weenen, ende sullen den Sone des menschen sien komende op de wolcken des hemels, met groote kracht ende heerlickheyt.
31 Ende hy sal sijne Engelen uytsenden met
een basuyne van groot
geluyt, ende sy sullen sijne uytverkorene
by een vergaderen uyt de vier winden, van [het een ] uyterste der hemelen tot [het ander ] uyterste der selve.
32
Ende leert van den vygeboom dese gelijckenisse: Wanneer sijnen tack nu
teer wort, ende de bladeren uytspruyten, soo weet ghy dat de somer nae by is.
33 Alsoo oock ghy lieden, wanneer ghy alle dese dingen sult sien, soo weet dat
[het ] na by is voor de deure.
34 Voorwaer ick segge u,
dit geslachte en sal geensins
voorby gaen, tot dat alle dese dingen sullen geschiet zijn.
35
De hemel ende de aerde sullen
voorby gaen, maer mijne woorden en sullen geensins voorby gaen.
36
Doch van dien dach ende uyre en weet niemant, oock niet de Engelen der hemelen, dan mijn Vader alleen.
37
Ende gelijck de dagen Noë [waren, ] alsoo sal oock zijn de toekomste van den Soon des menschen.
38 Want gelijck sy waren in de dagen voor de sundtvloet,
etende ende drinckende, trouwende ende ten houwelicke uytgevende,
tot den dach toe, in welcken Noë in de Arcke ginck:
39 Ende en bekenden’t niet tot dat de sundtvloet quam, ende haer alle wech nam: alsoo sal oock zijn de toekomste des Soons des menschen.
40
Alsdan sullender twee op den acker zijn, de een sal
aengenomen, ende de
ander sal
verlaten worden.
41 Daer sullen twee [vrouwen ]
malen in den meulen, de eene sal
aengenomen, ende de andere sal verlaten worden.
42
Waeckt dan, want ghy en weet niet in welcke uyre uwe Heere komen sal.
43
Maer weet dit, dat soo
de heere des huys geweten hadde
in welcke nachtwake de dief komen soude, hy soude gewaeckt hebben, ende en soude sijn huys niet hebben laten doorgraven.
44 Daerom zijt oock ghy bereyt, want in welcke uyre ghy ’t niet en meynt, sal de Sone des menschen komen.
45
Wie is dan de getrouwe ende voorsichtige
dienstknecht, den welcken sijn Heere over sijne dienstboden gestelt heeft, om henlieden [haer ] voedsel te geven ter rechter tijt.
46 Salich is die dienstknecht, welcken sijn Heere komende sal vinden
also doende.
47 Voorwaer ick segge u, dat hy hem sal setten
over alle sijne goederen.
48 Maer soo die quade dienstknecht in sijn herte soude seggen, Mijn Heere vertoeft te komen:
49 Ende soude beginnen [sijne ] mede-dienstknechten te
slaen, ende te eten ende te drincken met de dronckaerts:
50 So sal de heere deses dienstknechts komen ten dage, in welcken hy [hem ] niet en verwacht, ende ter uyre die hy niet en weet.
51 Ende sal hem
afscheyden, ende sijn deel setten met
de geveynsde.
Daer sal weeninge zijn, ende knersinge der tanden.
1 Christus voorsegt de verwoestinge des Tempels ende der stadt Ierusalem, verhalende de swaricheden ende teeckenen, die voor ende ontrent de selve souden geschieden. 15 Wijst aen de Prophetie Daniels van de selve verwoestinge, ende vermaent om sich te bereyden tot een haestige vlucht, om desen grooten jammer te ontgaen. 23 Waerschouwt tegen de verleydinge der valsche Christi ende der valsche Propheten. 29 Propheteert verder van het eynde der werelt, ende van sijne laetste toekomste ten oordeel, welcker heerlickheyt ende sekerheyt hy beschrijft, aenwijsende de teeckenen, die ontrent de selve souden geschieden. 36 Doch dat den dach ende uyre des selven niemandt dan Godt alleen bekendt en is. 37 Vergelijckt de tijden deser toekomste by de tijden van Noë voor de Sundtvloedt. 42 Daer op vermaent hy tot waken, door gelijckenisse so van een huys-vader waeckende tegen de komste des diefs. 45 Als van een getrouw’ ende van een boose dienstknecht.
1 ENde
Iesus ginck uyt ende vertrock van den Tempel, ende sijne Discipelen quamen by hem, om hem
de gebouwen des Tempels te
toonen.
2 Ende Iesus seyde tot haer, En siet ghy niet alle dese dingen? Voorwaer segge ick,
Hier en sal
niet [eenen ] steen op den [anderen ] steen gelaten worden, die niet
afgebroken en sal worden.
3
Ende als hy op den Olijfberch geseten was, gingen de Discipelen tot hem alleen, seggende,
Segt ons, wanneer sullen
dese dingen zijn? ende welck [sal ] het teecken [zijn ] van uwe toekomste, ende van de voleyndinge der werelt?
4 Ende Iesus antwoordende seyde tot haer,
Siet toe, dat u niemant en verleyde.
5
Want vele sullen komen
onder mijnen name, seggende, Ick ben de Christus, ende sy sullen vele verleyden.
6 Ende ghy sult hooren van oorlogen, ende geruchten van oorlogen. Siet toe, en wort niet verschrickt: want alle [die ] dingen moeten geschieden, maer
noch en is het eynde niet.
7
Want
het [een ] volck sal tegen het [ander ] volck opstaen, ende
het [een ] Coninckrijck tegen het [ander ] Coninckrijck: ende daer sullen zijn hongers nooden, ende pestilentien, ende aerdbevingen in verscheyden plaetsen.
8 Doch alle die dingen [zijn maer ] een beginsel der
smerten.
9
Als dan sullen sy u overleveren in verdruckinge, ende sullen u dooden, ende ghy sult gehaet worden van alle volckeren, om mijns Naems wille.
10 Ende dan sullender vele
ge-ergert worden, ende sullen malkanderen overleveren, ende malkanderen haten.
11
Ende vele valsche propheten sullen opstaen, ende sullender vele verleyden.
12 Ende
om dat de
ongerechticheyt vermenichvuldicht sal worden soo sal de
liefde van velen verkouden.
13
Maer wie volherden sal tot den eynde, die sal salich worden.
14 Ende dit Euangelium des Coninckrijcks sal in de
geheele werelt gepredickt worden tot een getuygenisse allen volckeren: ende dan sal
het eynde komen.
15
Wanneer ghy dan sult sien den
grouwel der verwoestinge, waer van gesproken is door
Daniel den Propheet, staende in de
heylige plaetse (die [het ] leest die mercke daer op)
16 Dat alsdan die in Iudea zijn, vlieden
op de bergen.
17 Die op het
dack is, en kome niet af, om yet uyt sijn huys wech te nemen.
18 Ende die op den acker is,
en keere niet weder te rugge, om sijne kleederen wech te nemen.
19 Maer
wee den bevruchten ende den soogenden [vrouwen ] in die dagen.
20 Doch bidt dat uwe vlucht niet en geschiede
des winters, noch
op eenen Sabbath.
21
Want alsdan sal groote verdruckinge wesen,
hoedanige niet en is geweest van het begin der werelt tot nu toe, noch oock niet zijn en sal.
22 Ende soo
die dagen niet verkort en wierden, geen vleesch en soude behouden worden: maer om
der uytverkorene wille sullen die dagen verkort worden.
23
Alsdan, soo yemant tot ulieden sal seggen, Siet
hier is de Christus, oft
daer, en gelooft het niet.
24
Want daer sullen valsche Christi, ende valsche propheten opstaen, ende sullen groote
teeckenen ende wonderheden doen, alsoo dat sy
(indien het mogelick ware) oock de uytverkorene souden verleyden.
25 Siet ick hebbe [het ] u voorsegt.
26
So sy dan tot u sullen seggen, Siet hy is in de woestijne, en gaet niet uyt: Siet [hy is ] in de binnen kameren, en gelooft het niet.
27 Want gelijck de blixem uytgaet
van het Oosten, ende schijnt
tot het Westen,
alsoo sal oock de toekomste des Soons des menschen wesen.
28 tWant
alwaer het doode lichaem sal zijn, daer sullen de arenden vergadert worden.
29 Ende
terstont nae
de verdruckinge dier dagen, sal de Sonne verduystert worden, ende de Mane en sal haer schijnsel niet geven, ende de Sterren sullen van den hemel vallen, ende
de krachten der hemelen sullen
beweeght worden.
30
Ende alsdan sal in den hemel verschijnen
het teecken des Soons des menschen: ende dan sullen alle de geslachten der aerde
weenen, ende sullen den Sone des menschen sien komende op de wolcken des hemels, met groote kracht ende heerlickheyt.
31 Ende hy sal sijne Engelen uytsenden met
een basuyne van groot
geluyt, ende sy sullen sijne uytverkorene
by een vergaderen uyt de vier winden, van [het een ] uyterste der hemelen tot [het ander ] uyterste der selve.
32
Ende leert van den vygeboom dese gelijckenisse: Wanneer sijnen tack nu
teer wort, ende de bladeren uytspruyten, soo weet ghy dat de somer nae by is.
33 Alsoo oock ghy lieden, wanneer ghy alle dese dingen sult sien, soo weet dat
[het ] na by is voor de deure.
34 Voorwaer ick segge u,
dit geslachte en sal geensins
voorby gaen, tot dat alle dese dingen sullen geschiet zijn.
35
De hemel ende de aerde sullen
voorby gaen, maer mijne woorden en sullen geensins voorby gaen.
36
Doch van dien dach ende uyre en weet niemant, oock niet de Engelen der hemelen, dan mijn Vader alleen.
37
Ende gelijck de dagen Noë [waren, ] alsoo sal oock zijn de toekomste van den Soon des menschen.
38 Want gelijck sy waren in de dagen voor de sundtvloet,
etende ende drinckende, trouwende ende ten houwelicke uytgevende,
tot den dach toe, in welcken Noë in de Arcke ginck:
39 Ende en bekenden’t niet tot dat de sundtvloet quam, ende haer alle wech nam: alsoo sal oock zijn de toekomste des Soons des menschen.
40
Alsdan sullender twee op den acker zijn, de een sal
aengenomen, ende de
ander sal
verlaten worden.
41 Daer sullen twee [vrouwen ]
malen in den meulen, de eene sal
aengenomen, ende de andere sal verlaten worden.
42
Waeckt dan, want ghy en weet niet in welcke uyre uwe Heere komen sal.
43
Maer weet dit, dat soo
de heere des huys geweten hadde
in welcke nachtwake de dief komen soude, hy soude gewaeckt hebben, ende en soude sijn huys niet hebben laten doorgraven.
44 Daerom zijt oock ghy bereyt, want in welcke uyre ghy ’t niet en meynt, sal de Sone des menschen komen.
45
Wie is dan de getrouwe ende voorsichtige
dienstknecht, den welcken sijn Heere over sijne dienstboden gestelt heeft, om henlieden [haer ] voedsel te geven ter rechter tijt.
46 Salich is die dienstknecht, welcken sijn Heere komende sal vinden
also doende.
47 Voorwaer ick segge u, dat hy hem sal setten
over alle sijne goederen.
48 Maer soo die quade dienstknecht in sijn herte soude seggen, Mijn Heere vertoeft te komen:
49 Ende soude beginnen [sijne ] mede-dienstknechten te
slaen, ende te eten ende te drincken met de dronckaerts:
50 So sal de heere deses dienstknechts komen ten dage, in welcken hy [hem ] niet en verwacht, ende ter uyre die hy niet en weet.
51 Ende sal hem
afscheyden, ende sijn deel setten met
de geveynsde.
Daer sal weeninge zijn, ende knersinge der tanden.
