1 Paulus ende Barnabas predicken ende doen mirakelen te Iconien, ende vele, so Heydenen als Ioden, gelooven. 4 daer over groote oneenigheyt ende oploop tegen haer ontstaet. 6 die daerom vlieden nae Lystren ende Derben, etc. 8 Paulus geneest te Lystren eenen kreupelen. 11 waerom ’t volck haer houdt voor Goden, ende wil haer offerande doen.14 ’t welck sy, hoewel met grooten ernst, naulicks verhinderen. 15 ende wijsen haer tot den levendigen waren Godt. 19 Maer de Ioden van Antiochien ende Iconien daer komende, verwecken ’t volck datse Paulum steenigen. 20 Doch hy staet op ende reyst met Barnaba na Derben. 22 Sy vermanen de broeders tot volstandigheydt. 23 ende verkiesen Ouderlingen in alle Gemeynten. 24 Ende eenige andere landen ende steden door-reyst hebbende, 26 keeren wederom tot Antochien. 27 ende verhalen wat Godt door haer gedaen hadde.
1 ENde het geschiedde te Iconien, dat
sy
te samen gingen in de Synagoge der Ioden, ende alsoo spraken, dat een groote menichte beyde van Ioden ende
Griecken geloofde.
2 Maer de Ioden die
ongehoorsaem waren, verweckten ende
verbitterden de zielen der Heydenen tegen de broeders.
3 Sy verkeerden dan [aldaer ]
eenen langen tijdt,
vrymoedelick sprekende inden Heere,
die getuygenisse gaf
den woorde sijner genade, ende gaf, dat teeckenen ende wonderen geschiedden
door hare handen.
4 Ende de menichte der stadt wiert verdeelt: ende sommige waren met de Ioden, ende sommige met
de Apostelen.
5 Ende als daer een oploop geschiedde beyde van Heydenen ende van Ioden, met hare Overste,, om haer smaetheyt aen te doen, ende te steenigen,
6 Zijn sy,
[alles ] overleght hebbende,
gevlucht
na de steden van
Lycaonien, [namelick ] Lystren ende Derben, ende het omliggende landt:
7 Ende vercondighden aldaer het Euangelium.
8 Ende een seker man te Lystren, sat
onmachtich aen de voeten, kreupel zijnde van sijns moeders lijf, die noyt en hadde gewandelt.
9 Dese hoorde Paulum spreken: welcke de oogen op hem houdende, ende
siende dat hy
geloove hadde om
gesont te worden,
10 Seyde met grooter stemme, Staet recht op uwe voeten.
Ende hy sprongh op ende wandelde.
11 Ende de scharen siende ’t gene Paulus gedaen hadde, verhieven hare stemmen, ende seyden in’t Lycaonisch,
De Goden zijn
den menschen gelijck geworden, ende tot ons neder gekomen.
12 Ende sy noemden Barnabam
Iupiter, ende Paulum Mercurius, om dat hy het woort voerde.
13 Ende de Priester van Iupiter
die voor hare stadt was, als hy ossen ende
crantsen aen de
voor-poorten gebracht hadde, wilde hy offeren met de scharen.
14 Maer de Apostelen, Barnabas ende Paulus, [dat ] hoorende
scheurden hare cleederen, ende sprongen onder
de schare, roepende,
15 Ende seggende, Mannen,
waerom doet ghy dese dingen? Wy zijn oock menschen van gelijcke bewegingen als ghy, ende vercondigen u lieden dat ghy u soudt van dese
ydele [dingen ] bekeeren tot den levendigen Godt,
die gemaeckt heeft den hemel, ende de aerde, ende de zee, ende al ’t gene in de selve is.
16
Welcke in de voorledene tijden alle de Heydenen heeft laten wandelen
in hare wegen.
17
Hoe wel hy nochtans hem selven
niet onbetuyght gelaten en heeft, goet doende van den hemel, ons regen ende vruchtbare tijden gevende, vervullende onse herten met spijse ende vrolickheyt.
18 Ende dit seggende en
wederhielden sy nauwlijcks de scharen, dat sy haer niet en offerden.
19 Maer daer over quamen Ioden van
Antiochien ende Iconien, ende overrededen de scharen, ende
steenighden Paulum, ende sleepten [hem ] buyten de stadt: meynende dat hy doodt was.
20 Doch als hem de Discipelen
omringht hadden, stondt hy op, ende quam in de stadt: ende des anderen daeghs ginck hy met Baraba uyt na Derben.
21 Ende als sy der selve stadt het Euangelium verkondight, ende
vele discipelen gemaeckt hadden, keerden sy weder na Lystren, ende Iconien, ende Antiochien:
22 Versterckende
de zielen der Discipelen,
[ende ] vermanende dat’se souden blijven in het geloove,
ende dat wy door vele verdruckingen moeten ingaen in het Coninckrijcke Godts.
23 Ende als sy haer in elcke Gemeynte
met opsteken der handen Ouderlingen verkoren hadden, gebeden hebbende met vasten, bevalen sy’se den Heere, in welcken sy gelooft hadden.
24 Ende
Pisidien door-gereyst hebbende, quamen sy in
Pamphylien.
25 Ende als sy tot
Pergen het woort gesproken hadden, quamen sy af na
Attalien.
26 Ende van daer scheepten sy af
na
Antiochien, van waer sy
der genade Godts bevolen waren geweest tot het werck dat sy volbracht hadden.
27 Ende daer gekomen zijnde, ende de Gemeynte vergadert hebbende, verhaelden sy wat groote dingen Godt
met haer gedaen hadde, ende dat hy den Heydenen
de deure des geloofs geopent hadde.
28 Ende sy verkeerden aldaer geenen kleynen tijdt met de Discipelen.
1 Paulus ende Barnabas predicken ende doen mirakelen te Iconien, ende vele, so Heydenen als Ioden, gelooven. 4 daer over groote oneenigheyt ende oploop tegen haer ontstaet. 6 die daerom vlieden nae Lystren ende Derben, etc. 8 Paulus geneest te Lystren eenen kreupelen. 11 waerom ’t volck haer houdt voor Goden, ende wil haer offerande doen.14 ’t welck sy, hoewel met grooten ernst, naulicks verhinderen. 15 ende wijsen haer tot den levendigen waren Godt. 19 Maer de Ioden van Antiochien ende Iconien daer komende, verwecken ’t volck datse Paulum steenigen. 20 Doch hy staet op ende reyst met Barnaba na Derben. 22 Sy vermanen de broeders tot volstandigheydt. 23 ende verkiesen Ouderlingen in alle Gemeynten. 24 Ende eenige andere landen ende steden door-reyst hebbende, 26 keeren wederom tot Antochien. 27 ende verhalen wat Godt door haer gedaen hadde.
1 ENde het geschiedde te Iconien, dat
sy
te samen gingen in de Synagoge der Ioden, ende alsoo spraken, dat een groote menichte beyde van Ioden ende
Griecken geloofde.
2 Maer de Ioden die
ongehoorsaem waren, verweckten ende
verbitterden de zielen der Heydenen tegen de broeders.
3 Sy verkeerden dan [aldaer ]
eenen langen tijdt,
vrymoedelick sprekende inden Heere,
die getuygenisse gaf
den woorde sijner genade, ende gaf, dat teeckenen ende wonderen geschiedden
door hare handen.
4 Ende de menichte der stadt wiert verdeelt: ende sommige waren met de Ioden, ende sommige met
de Apostelen.
5 Ende als daer een oploop geschiedde beyde van Heydenen ende van Ioden, met hare Overste,, om haer smaetheyt aen te doen, ende te steenigen,
6 Zijn sy,
[alles ] overleght hebbende,
gevlucht
na de steden van
Lycaonien, [namelick ] Lystren ende Derben, ende het omliggende landt:
7 Ende vercondighden aldaer het Euangelium.
8 Ende een seker man te Lystren, sat
onmachtich aen de voeten, kreupel zijnde van sijns moeders lijf, die noyt en hadde gewandelt.
9 Dese hoorde Paulum spreken: welcke de oogen op hem houdende, ende
siende dat hy
geloove hadde om
gesont te worden,
10 Seyde met grooter stemme, Staet recht op uwe voeten.
Ende hy sprongh op ende wandelde.
11 Ende de scharen siende ’t gene Paulus gedaen hadde, verhieven hare stemmen, ende seyden in’t Lycaonisch,
De Goden zijn
den menschen gelijck geworden, ende tot ons neder gekomen.
12 Ende sy noemden Barnabam
Iupiter, ende Paulum Mercurius, om dat hy het woort voerde.
13 Ende de Priester van Iupiter
die voor hare stadt was, als hy ossen ende
crantsen aen de
voor-poorten gebracht hadde, wilde hy offeren met de scharen.
14 Maer de Apostelen, Barnabas ende Paulus, [dat ] hoorende
scheurden hare cleederen, ende sprongen onder
de schare, roepende,
15 Ende seggende, Mannen,
waerom doet ghy dese dingen? Wy zijn oock menschen van gelijcke bewegingen als ghy, ende vercondigen u lieden dat ghy u soudt van dese
ydele [dingen ] bekeeren tot den levendigen Godt,
die gemaeckt heeft den hemel, ende de aerde, ende de zee, ende al ’t gene in de selve is.
16
Welcke in de voorledene tijden alle de Heydenen heeft laten wandelen
in hare wegen.
17
Hoe wel hy nochtans hem selven
niet onbetuyght gelaten en heeft, goet doende van den hemel, ons regen ende vruchtbare tijden gevende, vervullende onse herten met spijse ende vrolickheyt.
18 Ende dit seggende en
wederhielden sy nauwlijcks de scharen, dat sy haer niet en offerden.
19 Maer daer over quamen Ioden van
Antiochien ende Iconien, ende overrededen de scharen, ende
steenighden Paulum, ende sleepten [hem ] buyten de stadt: meynende dat hy doodt was.
20 Doch als hem de Discipelen
omringht hadden, stondt hy op, ende quam in de stadt: ende des anderen daeghs ginck hy met Baraba uyt na Derben.
21 Ende als sy der selve stadt het Euangelium verkondight, ende
vele discipelen gemaeckt hadden, keerden sy weder na Lystren, ende Iconien, ende Antiochien:
22 Versterckende
de zielen der Discipelen,
[ende ] vermanende dat’se souden blijven in het geloove,
ende dat wy door vele verdruckingen moeten ingaen in het Coninckrijcke Godts.
23 Ende als sy haer in elcke Gemeynte
met opsteken der handen Ouderlingen verkoren hadden, gebeden hebbende met vasten, bevalen sy’se den Heere, in welcken sy gelooft hadden.
24 Ende
Pisidien door-gereyst hebbende, quamen sy in
Pamphylien.
25 Ende als sy tot
Pergen het woort gesproken hadden, quamen sy af na
Attalien.
26 Ende van daer scheepten sy af
na
Antiochien, van waer sy
der genade Godts bevolen waren geweest tot het werck dat sy volbracht hadden.
27 Ende daer gekomen zijnde, ende de Gemeynte vergadert hebbende, verhaelden sy wat groote dingen Godt
met haer gedaen hadde, ende dat hy den Heydenen
de deure des geloofs geopent hadde.
28 Ende sy verkeerden aldaer geenen kleynen tijdt met de Discipelen.
