Godt sweert den Grooten te Samaria, ende al het volck, dat hyse gevangelick sal laten wech voeren, ende verjagen, om haer gewelt, suyperije, afgoderije, ende onbekeerlickheyt in vele toegesondene plagen, ver s 1, et c. noodightse evenwel noch tot bekeeringe, met voorstellinge sijner Majesteyt ende macht, 12.
1 HOoret dit woort, ghy
koeijen van Basan, ghy die op den bergh van Samaria zijt; die de arme verdrucket, die de nootdruftige verplettert: ghy die tot
haerlieder heeren segget,
Brenght aen, op dat wy drincken.
2 De Heere HEERE heeft gesworen
by sijne heyligheyt, datter, siet,
dagen over u-lieden sullen komen;
dat men u sal
optrecken met haken, ende uwe
nakomelingen met visch-
angelen.
3 Ende
ghy sullet [door ] de
bressen uyt gaen, eene
ydere
voor haer henen: ende ghy sult
het gene in den palleyse [gebracht ] is wech werpen, spreeckt de HEERE.
4
Komt te
Bethel, ende overtredet;
te
Gilgal, maeckt
des overtredens veel, ende brenght uwe offeren des morgens, uwe tienden om de
drie dagen:
5 Ende
roocket van het
gedeessemde een lof-offer, ende roepet vrywillige offeren uyt, doet’et hooren: want alsoo
hebt ghy’t geerne, ghy kinderen Israëls, spreeckt de Heere HEERE.
6 Daerom heb ick u-lieden oock
reynigheyt der tanden gegeven in alle uwe steden, ende gebreck van broot in alle uwe plaetsen: Nochtans en hebbet ghy u niet bekeert
tot my, spreeckt de HEERE.
7 Daer toe heb ick oock den
regen van u-lieden geweert, als’er noch drie maenden waren tot den oogst, ende hebbe doen regenen over d’eene stadt, maer over d’andere stadt niet doen regenen: het een stuck lants wert beregent, maer het [ander ] stuck lants daer ’t niet op en regende, verdorrede.
8 Ende twee drie steden togen om tot eener stadt, op dat sy water mochten drincken, maer en wierden niet
verzadight: nochtans en hebbet ghy u niet bekeert tot my, spreeckt de HEERE.
9 Ick heb u-lieden geslagen met
brant-koorn ende met honighdauw; de
veelheyt uwer hoven, ende uwer wijngaerden, ende uwer vijghboomen, ende uwer olijfboomen at de
rupse op: nochtans en hebbet ghy u niet bekeert tot my, spreeckt de HEERE.
10 Ick hebbe de pestilentie onder u-lieden gesonden, na de
wijse van Egypten; Ick heb uwe jongelingen door het sweert gedoot,
ende uwe peerden gevangelick laten wech voeren: ende ick hebbe den
stanck uwer heyrlegeren selfs in uwe neuse doen opgaen; nochtans en hebbet ghy u niet bekeert tot my, spreeckt de HEERE.
11 Ick heb [sommige ] onder u-lieden
omgekeert, gelijck Godt
Sodom ende Gomorra omkeerde, die ghy waert als een
vyerbrant, dat uyt den brant gereddet is: nochtans en hebbet ghy u niet bekeert tot my, spreeckt de HEERE.
12 Daerom sal ick u
alsoo doen, ô Israël: om dat ick u [dan ] dit doen sal, soo schickt u, ô Israël,
om uwen Godt te ontmoeten.
13 Want siet, die de bergen formeert, ende den
wint schept, ende den mensche bekent maeckt wat
sijne gedachte zy, die den
dageraet duysternisse maeckt, ende op de
hooghten der aerde treedt; HEERE, Godt der
heyrscharen, is sijn name.
Bedreiging tegen de groten en machtigen in Israël
1 Hoort dit woord, gij koeien van Basan! gij, die op de berg van Samaria zijt, die de armen verdrukt, die de nooddruftigen verplettert; gij, die tot hun heren zegt: Brengt aan, opdat wij drinken.
2 De Heere Heere heeft gezworen bij Zijn heiligheid, dat er, ziet, dagen over u zullen komen, dat men u zal optrekken met haken, en uw nakomelingen met visangels.
3 En gij zult door de bressen uitgaan, een ieder voor zich heen; en gij zult, hetgeen in het paleis gebracht is, wegwerpen, spreekt de Heere.
4 Komt te Beth-El, en overtreedt te
Gilgal; maakt het overtreden veel, en brengt uw offers des morgens, uw tienden om de drie dagen!
5 En
rookt van het gedesemde een lofoffer, en roept vrijwillige offers uit, doet het horen; want alzo hebt gij het gaarne, gij kinderen Israëls! spreekt de Heere Heere.
6 Daarom heb Ik u ook reinheid der tanden gegeven in al uw steden, en gebrek aan brood in al uw plaatsen; nochtans hebt gij u niet bekeerd tot Mij, spreekt de Heere.
7 Daartoe heb Ik ook de regen van u geweerd, toen er nog drie maanden waren voor de oogst, en heb doen regenen over de ene stad, maar over de andere stad niet doen regenen; het ene stuk land werd beregend, maar het andere stuk land, waar het niet op regende, verdorde.
8 En twee, drie steden trokken rond tot een stad, opdat zij water mochten drinken, maar werden niet verzadigd; nochtans hebt gij u niet bekeerd tot Mij, spreekt de Heere.
9 Ik heb u geslagen met
brandkoren en met honingdauw; de veelheid van uw hoven, en van uw wijngaarden, en van uw vijgebomen, en van uw olijfbomen at de
rups op; nochtans hebt gij u niet bekeerd tot Mij, spreekt de Heere.
10 Ik heb de pestilentie onder u gezonden, naar de wijze van Egypte; Ik heb uw jongelingen door het zwaard gedood, en uw paarden gevankelijk laten wegvoeren; en Ik heb de stank van uw heerlegers zelfs in uw neus doen opgaan; nochtans hebt gij u niet bekeerd tot Mij, spreekt de Heere.
11 Ik heb sommigen onder u omgekeerd, gelijk God
Sódom en Gomórra omkeerde, u, die waart als een vuurbrand
, dat uit de brand gered is; nochtans hebt gij u niet bekeerd tot Mij, spreekt de Heere.
12 Daarom zal Ik u alzo doen, o Israël! omdat Ik u dan dit doen zal, zo schik u, o Israël! om uw God te ontmoeten.
13 Want zie, Die de bergen formeert, en de
wind schept, en de mens bekend maakt, wat zijn gedachte zij, Die de dageraad duisternis maakt, en op de hoogten der aarde treedt, Heere, God der heerscharen, is Zijn Naam.
