De Propheet vermaent de Ioden, dat sy in alle hare nooden tot Godt haren toevlucht nemen souden, die haer sijnen zegen geven soude, ver s 1. het welck om dat hare vaders niet gedaen en hebben, maer haren toevlucht tot de afgoden genomen hebben, soo is dat een oorsake geweest van alle de elende die haer is overkomen, 2. Daer na spreeckt de Propheet van geestelicke weldaden, ende van de overwinninge welcke de Heere sijner Kercke ten tijde des Messiae geven soude, 4, et c.
1
BEgeert van den HEERE regen, ten tijde
des spaden regens; de HEERE maeckt
de weerlichten: ende hy sal
haer
regens genoegh geven voor yeder kruyt op den velde.
2
Want de Teraphim spreken ydelheyt, ende de Waerseggers
sien valsheyt, ende sy spreken
ydele droomen, sy troosten [met ] ydelheyt:
daerom zijn
sy
henen getogen als schapen,
sy zijn onderdruckt geworden, want daer en was
geen herder.
3 Tegen
de herders was mijn toorn ontsteken, ende over
de bocken hebbe ick
besoeckinge gedaen: maer de HEERE der heyrscharen
sal sijne kudde besoecken, het huys Iuda, ende hy salse
stellen,
gelijck het peert sijner majesteyt in den strijt.
4
Van het selve sal
de hoecksteen, van het selve sal
de nagel, van het selve sal de strijtboge, te samen sullen van het selve
alle drijvers voort komen.
5 Ende
sy sullen zijn als de helden,
die in’t slijck der straten treden in den strijt, ende sy sullen strijden, want de HEERE sal met haer wesen: ende sy sullen die
beschamen
die op peerden rijden.
6 Ende ick sal het huys Iuda verstercken, ende
het huys Iosephs sal ick
behouden, ende
ick salse weder insetten, want ick hebbe my harer ontfermt, ende sy sullen wesen als of ickse niet verstooten en hadde: want ick ben de HEERE haer Godt, ende ick salse verhooren.
7
Ende sy sullen zijn
als een heldt Ephraims, ende haer herte sal sich verblijden, als [van ] den wijne: ende hare kinderen sullen het
sien, ende haer verblijden, haer herte sal sich verheugen
in den HEERE.
8 Ick salse
toe-tsissen, ende salse vergaderen,
want ick salse verlossen: ende
sy sullen vermenighvuldight worden, gelijck sy [te voren ] vermenighvuldight waren.
9 Ende
ick salse onder de volcken zaeijen, ende sy sullen
mijner gedencken in verre plaetsen: ende sy sullen
leven met hare kinderen, ende
weder keeren.
10 Want
ick salse weder brengen uyt Egyptenlant, ende ick salse vergaderen uyt Assyrien: ende ick salse in het lant Gilead, ende Libanons brengen,
maer het en sal haer niet genoegh wesen.
11 Ende
hy sal door de zee gaen,
die benauwende, ende
hy sal de golven in de zee slaen, ende alle de diepten der rivieren sullen verdroogen: dan sal
de hooghmoedt van Assur neder geworpen worden, ende
de scepter van Egypten sal wech wijcken.
12 Ende
ick salse stercken
in den HEERE, ende in sijnen name sullen sy wandelen, spreeckt de HEERE.
De Propheet vermaent de Ioden, dat sy in alle hare nooden tot Godt haren toevlucht nemen souden, die haer sijnen zegen geven soude, ver s 1. het welck om dat hare vaders niet gedaen en hebben, maer haren toevlucht tot de afgoden genomen hebben, soo is dat een oorsake geweest van alle de elende die haer is overkomen, 2. Daer na spreeckt de Propheet van geestelicke weldaden, ende van de overwinninge welcke de Heere sijner Kercke ten tijde des Messiae geven soude, 4, et c.
1
BEgeert van den HEERE regen, ten tijde
des spaden regens; de HEERE maeckt
de weerlichten: ende hy sal
haer
regens genoegh geven voor yeder kruyt op den velde.
2
Want de Teraphim spreken ydelheyt, ende de Waerseggers
sien valsheyt, ende sy spreken
ydele droomen, sy troosten [met ] ydelheyt:
daerom zijn
sy
henen getogen als schapen,
sy zijn onderdruckt geworden, want daer en was
geen herder.
3 Tegen
de herders was mijn toorn ontsteken, ende over
de bocken hebbe ick
besoeckinge gedaen: maer de HEERE der heyrscharen
sal sijne kudde besoecken, het huys Iuda, ende hy salse
stellen,
gelijck het peert sijner majesteyt in den strijt.
4
Van het selve sal
de hoecksteen, van het selve sal
de nagel, van het selve sal de strijtboge, te samen sullen van het selve
alle drijvers voort komen.
5 Ende
sy sullen zijn als de helden,
die in’t slijck der straten treden in den strijt, ende sy sullen strijden, want de HEERE sal met haer wesen: ende sy sullen die
beschamen
die op peerden rijden.
6 Ende ick sal het huys Iuda verstercken, ende
het huys Iosephs sal ick
behouden, ende
ick salse weder insetten, want ick hebbe my harer ontfermt, ende sy sullen wesen als of ickse niet verstooten en hadde: want ick ben de HEERE haer Godt, ende ick salse verhooren.
7
Ende sy sullen zijn
als een heldt Ephraims, ende haer herte sal sich verblijden, als [van ] den wijne: ende hare kinderen sullen het
sien, ende haer verblijden, haer herte sal sich verheugen
in den HEERE.
8 Ick salse
toe-tsissen, ende salse vergaderen,
want ick salse verlossen: ende
sy sullen vermenighvuldight worden, gelijck sy [te voren ] vermenighvuldight waren.
9 Ende
ick salse onder de volcken zaeijen, ende sy sullen
mijner gedencken in verre plaetsen: ende sy sullen
leven met hare kinderen, ende
weder keeren.
10 Want
ick salse weder brengen uyt Egyptenlant, ende ick salse vergaderen uyt Assyrien: ende ick salse in het lant Gilead, ende Libanons brengen,
maer het en sal haer niet genoegh wesen.
11 Ende
hy sal door de zee gaen,
die benauwende, ende
hy sal de golven in de zee slaen, ende alle de diepten der rivieren sullen verdroogen: dan sal
de hooghmoedt van Assur neder geworpen worden, ende
de scepter van Egypten sal wech wijcken.
12 Ende
ick salse stercken
in den HEERE, ende in sijnen name sullen sy wandelen, spreeckt de HEERE.
