1 De Pharizeen ende Sadduceen eysschen een teecken, maer worden van Christo bestraft, ende op het teecken Ione gewesen. 5 Christus waerschouwt sijne discipelen voor der selver suerdeessem. 13 Verscheyden gevoelen des gemeynen volcks van Christo . 15 Petri belijdenisse van den selven, welcken Christus prijst, ende belooft hem de sleutelen des hemelrijcks. 21 Voorseght sijnen doot ende opstandinge, ende verwerpt de verkeerde afradinge Petri. 24 Hoe men Christum moet navolgen ende de ziele bewaren. 27 Van Christi toekomste in sijne heerlickheyt.
1
ENde de Pharizeen ende Sadduceen tot hem gekomen zijnde, ende [hem ]
versoeckende, begeerden van hem, dat hy haer een teecken
uyt den hemel soude toonen.
2 Maer hy antwoordde ende seyde tot haer,
Als het avont geworden is, seght ghy, Schoon weder, want de hemel is
root.
3 Ende des morgens, Heden onweder, want den hemel is droevigh root. Ghy geveynsde, het
aenschijn des hemels weet ghy wel te onderscheyden, ende en kondt ghy
de teeckenen der tijden niet [onderscheyden? ]
4
Het boos ende overspeligh geslachte versoeckt een teecken: ende haer en sal
geen teecken gegeven worden dan het teecken
Ione des Propheten. Ende haer verlatende gingh hy
wech.
5 Ende als sijne discipelen op d’ander zijde gekomen waren, hadden sy vergeten brooden [mede ] te nemen.
6
Ende Iesus seyde tot haer, Siet toe, ende wacht u van den suerdeessem der Pharizeen ende Sadduceen.
7 Ende sy
overleydden by haer selven, seggende, [’t Is ] om dat wy geen brooden [mede ] genomen en hebben.
8 Ende Iesus [dat ] wetende seyde tot haer, Wat overleght ghy by u selven, ghy kleyn geloovige, dat ghy geen brooden [mede ] genomen en hebt?
9
En verstaet ghy noch niet? noch en gedenckt ghy niet aen de vijf brooden der vijf duysent [mannen, ] ende hoe veel korven ghy opnaemt?
10
Noch aen de seven brooden der vier duysent [mannen, ] ende hoe veel manden ghy opnaemt?
11 Hoe en verstaet ghy niet, dat ick u van geen broot gesproken en hebbe, [als ick seyde ] dat ghy u wachten soudt van den suerdeessem der Pharizeen ende Sadduceen?
12 Doe verstonden sy, dat hy niet geseght en hadde, dat sy haer wachten souden van den suerdeessem des broots, maer van de
leere der Pharizeen ende Sadduceen.
13
Als nu Iesus gekomen was in de deelen
Cesaree Philippi, vraeghde hy sijne discipelen, seggende, Wie seggen de menschen, dat ick, de Sone des menschen, ben?
14 Ende sy seyden,
Sommige, Ioannes de Dooper, ende andere, Elias, ende andere, Ieremias, ofte een van de Propheten.
15 Hy seyde tot haer, Maer ghy, wie seght ghy dat ick ben?
16
Ende Simon Petrus
antwoordende seyde, Ghy zijt
de Christus, de Sone des levendigen Godts.
17 Ende Iesus antwoordende seyde tot hem, Saligh zijt ghy, Simon
Bar-Iona: want
vleesch ende bloet en heeft u [dat ] niet geopenbaert,
maer mijn Vader, die in de hemelen is.
18
Ende ick segge u oock, dat ghy zijt Petrus, ende op
dese
Petra sal ick mijn gemeynte bouwen, ende
de
poorten der helle en sullen deselve niet overweldigen.
19
Ende ick sal u geven de
sleutelen van het Koninckrijck der hemelen: ende
soo wat ghy sult binden op der aerden,
sal in de hemelen gebonden zijn. Ende soo wat ghy ontbinden sult op der aerden, sal in de hemelen ontbonden zijn.
20 Doe verboodt hy sijne discipelen, dat sy niemant seggen en souden, dat hy was Iesus de Christus.
21
Van doen aen begon Iesus sijne discipelen te vertoonen, dat hy
moeste henen gaen na Ierusalem, ende vele lijden van de
Ouderlingen ende Overpriesteren, ende Schriftgeleerden, ende gedoot worden, ende ten derden dage opgeweckt worden.
22 Ende Petrus hem tot sich genomen hebbende, begon hem te bestraffen, seggende,
Heere [zijt ] u genadigh: dit en sal u geensins geschieden.
23 Maer hy hem omkeerende seyde tot Petrum, Gaet wech achter my
satana,
ghy zijt
my een aenstoot: want ghy en versint niet de dingen die Godts zijn, maer die der menschen zijn.
24 Doe seyde Iesus tot sijne discipelen,
Soo yemant
achter my wil komen, die
verloochene hemselven, ende neme sijn kruys op, ende volge my.
25
Want soo wie sijn
leven sal willen behouden, die sal het selve verliesen: maer soo wie sijn leven verliesen sal, om mijnent wille, die sal ’t selve vinden.
26
Want wat batet een mensche, soo hy de geheele werelt gewint, ende lijdt schade sijner ziele? Ofte
wat sal een mensche geven, tot
lossinge van sijne ziele.
27
Want de Sone des menschen sal komen in de
heerlickheyt sijns Vaders met sijne Engelen, ende
als dan sal hy een yegelick vergelden
na sijn doen.
28
Voorwaer segge ick u, daer zijn sommige van die
hier staen, dewelcke den doot niet smaken en sullen, tot dat sy den Sone des menschen sullen hebben
sien komen in sijn Koninckrijcke.
1 De Pharizeen ende Sadduceen eysschen een teecken, maer worden van Christo bestraft, ende op het teecken Ione gewesen. 5 Christus waerschouwt sijne discipelen voor der selver suerdeessem. 13 Verscheyden gevoelen des gemeynen volcks van Christo . 15 Petri belijdenisse van den selven, welcken Christus prijst, ende belooft hem de sleutelen des hemelrijcks. 21 Voorseght sijnen doot ende opstandinge, ende verwerpt de verkeerde afradinge Petri. 24 Hoe men Christum moet navolgen ende de ziele bewaren. 27 Van Christi toekomste in sijne heerlickheyt.
1
ENde de Pharizeen ende Sadduceen tot hem gekomen zijnde, ende [hem ]
versoeckende, begeerden van hem, dat hy haer een teecken
uyt den hemel soude toonen.
2 Maer hy antwoordde ende seyde tot haer,
Als het avont geworden is, seght ghy, Schoon weder, want de hemel is
root.
3 Ende des morgens, Heden onweder, want den hemel is droevigh root. Ghy geveynsde, het
aenschijn des hemels weet ghy wel te onderscheyden, ende en kondt ghy
de teeckenen der tijden niet [onderscheyden? ]
4
Het boos ende overspeligh geslachte versoeckt een teecken: ende haer en sal
geen teecken gegeven worden dan het teecken
Ione des Propheten. Ende haer verlatende gingh hy
wech.
5 Ende als sijne discipelen op d’ander zijde gekomen waren, hadden sy vergeten brooden [mede ] te nemen.
6
Ende Iesus seyde tot haer, Siet toe, ende wacht u van den suerdeessem der Pharizeen ende Sadduceen.
7 Ende sy
overleydden by haer selven, seggende, [’t Is ] om dat wy geen brooden [mede ] genomen en hebben.
8 Ende Iesus [dat ] wetende seyde tot haer, Wat overleght ghy by u selven, ghy kleyn geloovige, dat ghy geen brooden [mede ] genomen en hebt?
9
En verstaet ghy noch niet? noch en gedenckt ghy niet aen de vijf brooden der vijf duysent [mannen, ] ende hoe veel korven ghy opnaemt?
10
Noch aen de seven brooden der vier duysent [mannen, ] ende hoe veel manden ghy opnaemt?
11 Hoe en verstaet ghy niet, dat ick u van geen broot gesproken en hebbe, [als ick seyde ] dat ghy u wachten soudt van den suerdeessem der Pharizeen ende Sadduceen?
12 Doe verstonden sy, dat hy niet geseght en hadde, dat sy haer wachten souden van den suerdeessem des broots, maer van de
leere der Pharizeen ende Sadduceen.
13
Als nu Iesus gekomen was in de deelen
Cesaree Philippi, vraeghde hy sijne discipelen, seggende, Wie seggen de menschen, dat ick, de Sone des menschen, ben?
14 Ende sy seyden,
Sommige, Ioannes de Dooper, ende andere, Elias, ende andere, Ieremias, ofte een van de Propheten.
15 Hy seyde tot haer, Maer ghy, wie seght ghy dat ick ben?
16
Ende Simon Petrus
antwoordende seyde, Ghy zijt
de Christus, de Sone des levendigen Godts.
17 Ende Iesus antwoordende seyde tot hem, Saligh zijt ghy, Simon
Bar-Iona: want
vleesch ende bloet en heeft u [dat ] niet geopenbaert,
maer mijn Vader, die in de hemelen is.
18
Ende ick segge u oock, dat ghy zijt Petrus, ende op
dese
Petra sal ick mijn gemeynte bouwen, ende
de
poorten der helle en sullen deselve niet overweldigen.
19
Ende ick sal u geven de
sleutelen van het Koninckrijck der hemelen: ende
soo wat ghy sult binden op der aerden,
sal in de hemelen gebonden zijn. Ende soo wat ghy ontbinden sult op der aerden, sal in de hemelen ontbonden zijn.
20 Doe verboodt hy sijne discipelen, dat sy niemant seggen en souden, dat hy was Iesus de Christus.
21
Van doen aen begon Iesus sijne discipelen te vertoonen, dat hy
moeste henen gaen na Ierusalem, ende vele lijden van de
Ouderlingen ende Overpriesteren, ende Schriftgeleerden, ende gedoot worden, ende ten derden dage opgeweckt worden.
22 Ende Petrus hem tot sich genomen hebbende, begon hem te bestraffen, seggende,
Heere [zijt ] u genadigh: dit en sal u geensins geschieden.
23 Maer hy hem omkeerende seyde tot Petrum, Gaet wech achter my
satana,
ghy zijt
my een aenstoot: want ghy en versint niet de dingen die Godts zijn, maer die der menschen zijn.
24 Doe seyde Iesus tot sijne discipelen,
Soo yemant
achter my wil komen, die
verloochene hemselven, ende neme sijn kruys op, ende volge my.
25
Want soo wie sijn
leven sal willen behouden, die sal het selve verliesen: maer soo wie sijn leven verliesen sal, om mijnent wille, die sal ’t selve vinden.
26
Want wat batet een mensche, soo hy de geheele werelt gewint, ende lijdt schade sijner ziele? Ofte
wat sal een mensche geven, tot
lossinge van sijne ziele.
27
Want de Sone des menschen sal komen in de
heerlickheyt sijns Vaders met sijne Engelen, ende
als dan sal hy een yegelick vergelden
na sijn doen.
28
Voorwaer segge ick u, daer zijn sommige van die
hier staen, dewelcke den doot niet smaken en sullen, tot dat sy den Sone des menschen sullen hebben
sien komen in sijn Koninckrijcke.
