1 De vrouwen gaen na het graf, ende vinden ’tselve ledigh. 4 Twee Engelen verkondigen haer de opstandinge Christi . 9 ’t welck sy den Apostelen, ende andere discipelen gaen boodschappen, die het niet en gelooven. 12 Petrus loopt uyt na het graf. 13 Christus openbaert hem aen twee discipelen gaende na Emmaus, ende wort aldaer van haer bekent in het breken des broodts. 33 welcke wederkeeren na Ierusalem, ende verhalen’t den Apostelen. 36 Christus verschijnt selve allen sijnen Apostelen, toont haer sijne handen ende voeten, ende eet in hare tegenwoordigheyt. 44 Opent haer het verstant der Schriften, steltse tot sijne getuygen onder alle volcken, ende belooft haer sijnen heyligen Geest. 50 Segentse, neemt van haer sijn afscheydt, ende vaert op ten hemel.
1
ENde op den
eersten [dagh ]
der weke,
zeer vroech in den morgenstondt, gingen sy na het graf, draegende de speceryen, die sy bereyt hadden, ende
sommige met haer.
2 Ende sy vonden den steen afgewentelt van het graf.
3 Ende ingegaen zijnde en vonden sy het lichaem des Heeren Iesu niet.
4 Ende het geschiedde, als sy daer over
twijffelmoedigh waren, siet, twee
mannen stonden by haer in
blinckende cleederen.
5 Ende als sy zeer bevreest wierden, ende het aengesicht na de aerde neygden, seyden sy tot haer, Wat soeckt ghy den levenden by de doode?
6 Hy en is hier niet, maer hy is opgestaen.
Gedenckt hoe hy tot u
gesproken heeft, als hy noch in Galilea was:
7 Seggende, De Sone des menschen moet overgelevert worden in de handen der sondige menschen, ende gecruycight worden, ende ten derden dage weder opstaen.
8 Ende sy wierden
indachtigh sijner woorden.
9
Ende wedergekeert zijnde van het graf, boodschapten sy alle dese dingen aen de elve, ende aen
alle de andere.
10 Ende [dese ] waren Maria Magdalene, ende
Ioanna, ende Maria
Iacobi [moeder ], ende de andere met haer, die dit tot de Apostelen seyden.
11 Ende hare woorden schenen voor haer als
ydel geclap, ende sy en geloofden haer niet.
12
Doch Petrus opstaende
liep tot het graf, ende nederbuckende sagh hy de lijnen doecken liggende alleen, ende ginck wech, sich verwonderende by hem selven van ’t gene geschiet was.
13
Ende siet twee
van haer gingen op den selven dagh na een vleck dat tsestich
stadien van Ierusalem was, welckes name was Emmaus:
14 Ende sy spraken t’samen onder malkandren van alle dese dingen, die daer gebeurt waren.
15 Ende het geschiedde, terwijle sy t’ samen spraken, ende malcanderen ondervraeghden,
dat Iesus selve by [haer ] quam, ende met haer ginck.
16 Ende hare oogen wierden
gehouden,
dat sy hem niet en kenden.
17 Ende hy seyde tot haer, Wat redenen zijn dit, die ghy wandelende onder malcandren verhandelt? ende [waerom ] siet ghy
droevigh?
18 Ende de eene, wiens name was Cleopas, antwoordende seyde tot hem, Zijt ghy alleen
een vremdelinck te Ierusalem, ende en weet niet de dingen, die dese dagen daer in geschiet zijn?
19 Ende hy seyde tot haer, Welcke? ende sy seyden tot hem, De dingen aengaende Iesum den Nazarener,
welcke
een Propheet was, crachtigh
in wercken ende woorden,
voor Godt, ende alle
het volck.
20 Ende hoe onse Overpriesters ende Overste den selven overgelevert hebben tot het oordeel des doots, ende hem gecruycight hebben.
21 Ende wy hoopten dat hy was de gene
die
Israël
verlossen soude. Doch oock beneven dit alles is ’t heden de derde dagh, van dat dese dingen geschiet zijn.
22
Maer oock sommige vrouwen
uyt ons, hebben ons ontstelt, die vroech in den morgenstont aen het graf geweest zijn:
23 Ende sijn lichaem niet vindende quamen sy ende seyden, dat sy oock een gesichte van Engelen gesien hadden, die seggen dat hy leeft.
24 Ende sommige der gene die met ons zijn, gingen henen tot het graf, en bevonden ’t alsoo, gelijck oock de vrouwen geseght hadden, maer hem en sagen sy niet.
25 Ende hy seyde tot haer, O onverstandige ende traege van herten, om te gelooven al het gene dat de Propheten gesproken hebben,
26
En moeste de Christus niet dese dingen lijden, ende [alsoo ] in sijne heerlickheyt
ingaen?
27
Ende begonnen hebbende van Mose ende
alle de Propheten, leyde hy haer uyt, in alle de Schriften, ’t gene van hem [geschreven ] was.
28 Ende sy quamen na by het vleck, daer sy nae toe gingen, ende hy
hield hem als of hy verder gaen soude.
29
Ende sy
dwongen hem, seggende,
Blijft met ons, want het is by den avont, ende de dagh is gedaelt. Ende hy ginck in, om met haer te blijven.
30 Ende het geschiedde, als hy met haer aensat, nam hy het broodt, ende
segende het, ende als hy het
gebroken hadde gaf hy het haer.
31 Ende hare oogen wierden geopent, ende sy kenden hem: ende hy
quam wech uyt haer gesichte.
32 Ende sy seyden tot malcanderen, En was ons’ herte niet brandende in ons, als hy tot ons sprack op den wegh, ende als hy ons de Schriften
opende?
33 Ende sy opstaende ter selver uyre, keerden weder na Ierusalem, ende vonden de elve te samen vergadert, ende die met haer waren:
34
Welcke seyden, De Heere is waerlick opgestaen,
ende is van Simon gesien.
35 Ende sy vertelden ’t gene op den wegh [geschiet was ], ende hoe hy haer bekent was geworden in’t breken des broodts.
36
Ende als sy van dese dingen spraken, stondt Iesus selve in’t midden van haer, ende seyde tot haer, Vrede sy u lieden.
37 Ende sy verschrickt ende zeer bevreest geworden zijnde, meynden dat sy
eenen geest sagen.
38 Ende hy seyde tot haer, Wat zijt ghy ontroert? ende waerom klimmen [sulcke ] overleggingen in uwe herten?
39 Siet mijne handen ende mijne voeten:
want ick ben’t selve. Tast my aen, ende siet, want een geest en heeft geen vleesch ende beenen, gelijck ghy siet dat ick hebbe.
40 Ende als hy dit seyde, toonde hy haer de handen ende voeten.
41 Ende doe sy’t van blijdtschap noch niet en geloofden, ende haer verwonderden, seyde hy tot haer,
Hebt ghy hier yet
om te eten?
42 Ende sy gaven hem een stuck van eenen gebraden visch, ende van honichraten.
43 Ende hy nam’t, ende
at het voor hare oogen.
44 Ende hy seyde tot haer,
Dit zijn de woorden, die ick tot u sprack, als ick noch
met u was, [namelick ] dat het alles moest vervult worden, wat van my geschreven is inde wet Mosis, ende Propheten, ende Psalmen.
45 Doe
opende hy haer verstant, op dat sy de Schriften verstonden:
46 Ende seyde tot haer,
Alsoo isser geschreven, ende alsoo moest de Christus lijden, ende van den dooden opstaen ten derden dage:
47 Ende in sijnen name gepredickt worden bekeeringe ende
vergevinge der sonden, onder alle volcken,
beginnende van Ierusalem.
48 Ende ghy zijt getuygen van dese dingen.
49
Ende siet ick sende de
belofte mijns vaders op u,
maer
blijft ghy inde stadt Ierusalem, tot dat ghy sult aengedaen zijn met
kracht
uyt de hooghte.
50
Ende hy leydde haer
buyten tot aen Bethanien, ende sijne handen opheffende segende hy haer.
51
Ende het geschiedde als hyse segende, dat hy van haer scheydde, ende wierdt opgenomen inden hemel.
52 Ende sy aenbaden hem, ende keerden weder na Ierusalem met groote blijdtschap.
53 Ende sy waren alle tijdt in den Tempel, lovende ende
danckende Godt. Amen.
Het eynde des Heyligen Euangeliums, na [de beschrijvinge] LUCAE. FINIS1 De vrouwen gaen na het graf, ende vinden ’t selve ledigh. 4 Twee Engelen verkondigen haer de opstandinge Christi . 9 ’t welck sy den Apostelen, ende andere discipelen gaen boodtschappen, die het niet en gelooven. 12 Petrus loopt uyt na het graf. 13 Christus openbaert hem aen twee discipelen gaende na Emmaus, ende wort aldaer van haer bekent in het breken des broots. 33 welcke weder keeren na Ierusalem, ende verhalen ’t den Apostelen. 36 Christus verschijnt selve allen sijnen Apostelen, toont haer sijne handen ende voeten, ende eet in hare tegenwoordigheyt. 44 Opent haer ’t verstant der Schriften, steltse tot sijne getuygen onder alle volcken, ende belooft haer sijnen Heyligen Geest. 50 Zegentse, neemt van haer sijn afscheyt, ende vaert op ten hemel.
1
ENde op den
eersten [dagh ]
der weke,
seer vroegh in den morgenstont, gingen sy na het graf, dragende de specerijen, die sy bereyt hadden, ende
sommige met haer.
2 Ende sy vonden den steen afgewentelt van het graf.
3 Ende ingegaen zijnde en vonden sy het lichaem des Heeren Iesu niet.
4 Ende het geschiedde, als sy daer over
twijffelmoedigh waren, siet, twee
mannen stonden by haer in
blinckende kleederen.
5 Ende als sy seer bevreest wierden, ende het aengesicht na de aerde neyghden, seyden sy tot haer, Wat soeckt ghy den levenden by de doode?
6 Hy en is hier niet, maer hy is opgestaen.
Gedenckt hoe hy tot u
gesproken heeft, als hy noch in Galilea was:
7 Seggende, De Sone des menschen moet overgelevert worden in de handen der sondige menschen, ende gekruycight worden, ende ten derden dage weder opstaen.
8 Ende sy wierden
indachtigh sijner woorden.
9
Ende weder gekeert zijnde van het graf, boodtschapten sy alle dese dingen aen de elve, ende aen
alle de andere.
10 Ende [dese ] waren Maria Magdalene, ende
Ioanna, ende Maria
Iacobi [moeder, ] ende de andere met haer, die dit tot de Apostelen seyden.
11 Ende hare woorden schenen voor haer als
ydel geklap, ende sy en geloofden haer niet.
12
Doch Petrus opstaende
liep tot het graf, ende neder buckende sagh hy de lijnen doecken liggende alleen, ende gingh wech, sich verwonderende by hemselven van ’t gene geschiet was.
13
Ende siet twee
van haer gingen op den selven dagh na een vleck dat sestigh
stadien van Ierusalem was, welckes name was Emmaus:
14 Ende sy spraken t’samen onder malkanderen van alle dese dingen, die daer gebeurt waren.
15 Ende het geschiedde, terwijle sy t’samen spraken, ende malkanderen ondervraeghden,
dat Iesus selve by [haer ] quam, ende met haer gingh.
16 Ende hare oogen wierden
gehouden,
dat sy hem niet en kenden.
17 Ende hy seyde tot haer, Wat redenen zijn dit, die ghy wandelende onder malkanderen verhandelt? ende [waerom ] siet ghy
droevigh?
18 Ende de eene, wiens name was Cleopas, antwoordende seyde tot hem, Zijt ghy alleen
een vreemdelingh te Ierusalem, ende en weet niet de dingen, die dese dagen daer in geschiet zijn?
19 Ende hy seyde tot haer, Welcke? ende sy seyden tot hem, De dingen aengaende Iesum den Nazarener,
welcke
een Propheet was, krachtigh
in wercken ende woorden,
voor Godt, ende alle
het volck.
20 Ende hoe onse Overpriesters ende Overste den selven overgelevert hebben tot het oordeel des doots, ende hem gekruycight hebben.
21 Ende wy hoopten dat hy was de gene
die
Israël
verlossen soude. Doch oock beneven dit alles is’t heden de derde dagh, van dat dese dingen geschiet zijn.
22
Maer oock sommige vrouwen
uyt ons, hebben ons ontstelt, die vroegh in den morgenstont aen het graf geweest zijn:
23 Ende sijn lichaem niet vindende quamen sy ende seyden, dat sy oock een gesichte van Engelen gesien hadden, die seggen dat hy leeft.
24 Ende sommige der gene die met ons zijn, gingen henen tot het graf, en bevonden het alsoo, gelijck oock de vrouwen geseght hadden, maer hem en sagen sy niet.
25 Ende hy seyde tot haer, O onverstandige ende trage van herten, om te gelooven al het gene dat de Propheten gesproken hebben,
26
En moeste de Christus niet dese dingen lijden, ende [alsoo ] in sijne heerlickheyt
ingaen?
27
Ende begonnen hebbende van Mose ende
van alle de Propheten, leyde hy haer uyt, in alle de Schriften, het gene van hem [geschreven ] was.
28 Ende sy quamen na by het vleck, daer sy na toe gingen, ende hy
hieldt hem als of hy verder gaen soude.
29
Ende sy
dwongen hem, seggende,
Blijft met ons, want het is by den avont, ende de dagh is gedaelt. Ende hy gingh in, om met haer te blijven.
30 Ende het geschiedde, als hy met haer aensat, nam hy het broot, ende
zegende het, ende als hy het
gebroken hadde gaf hy het haer.
31 Ende hare oogen wierden geopent, ende sy kenden hem: ende hy
quam wech uyt haer gesichte.
32 Ende sy seyden tot malkanderen, En was ons’ herte niet brandende in ons, als hy tot ons sprack op den wegh, ende als hy ons de Schriften
opende?
33 Ende sy opstaende ter selver ure, keerden weder na Ierusalem, ende vonden de elve te samen vergadert, ende die met haer waren:
34
Welcke seyden, De Heere is waerlick opgestaen,
ende is van Simon gesien.
35 Ende sy vertelden het gene op den wegh [geschiet was, ] ende hoe hy haer bekent was geworden in het breken des broots.
36
Ende als sy van dese dingen spraken, stondt Iesus selve in ’t midden van haer, ende seyde tot haer, Vrede zy u-lieden.
37 Ende sy verschrickt ende seer bevreest geworden zijnde, meynden dat sy
eenen geest sagen.
38 Ende hy seyde tot haer, Wat zijt ghy ontroert? ende waerom klimmen [sulcke ] overleggingen in uwe herten?
39 Siet mijne handen ende mijne voeten:
want ick ben ’t selve. Tast my aen, ende siet, want een geest en heeft geen vleesch ende beenen, gelijck ghy siet dat ick hebbe.
40 Ende als hy dit seyde, toonde hy haer de handen ende de voeten.
41 Ende doe sy het van blijdtschap noch niet en geloofden, ende haer verwonderden, seyde hy tot haer,
Hebt ghy hier yet
om te eten?
42 Ende sy gaven hem een stuck van eenen gebraden visch, ende van honighraten.
43 Ende hy nam het, ende
at het voor hare oogen.
44 Ende hy seyde tot haer,
Dit zijn de woorden, die ick tot u sprack, als ick noch
met u was, [namelick ] dat het alles moest vervult worden, wat van my geschreven is in de wet Mosis, ende Propheten, ende Psalmen.
45 Doe
opende hy haer verstant, op dat sy de Schriften verstonden:
46 Ende seyde tot haer,
Alsoo is ’er geschreven, ende alsoo moest de Christus lijden, ende van den dooden opstaen ten derden dage:
47 Ende in sijnen name gepredickt worden bekeeringe ende
vergevinge der sonden, onder alle volcken,
beginnende van Ierusalem.
48 Ende ghy zijt getuygen van dese dingen.
49
Ende siet ick sende de
belofte mijns vaders op u:
maer
blijft ghy in de stadt Ierusalem, tot dat ghy sult aengedaen zijn met
kracht
uyt de hooghte.
50
Ende hy leydde haer
buyten tot aen Bethanien, ende sijne handen opheffende zegende hy haer.
51
Ende het geschiedde als hyse zegende, dat hy van haer scheydde, ende wiert opgenomen in den hemel.
52 Ende sy aenbaden hem, ende keerden weder na Ierusalem met groote blijdtschap.
53 Ende sy waren alle tijt in den tempel, lovende ende
danckende Godt. Amen.
Eynde des Heyligen Euangeliums, na [de beschrijvinge] LUCAE.
