1 Christus voorseght de verwoestinge des tempels, ende der stadt Ierusalem. 5 Daer by voegende de swaricheden ende teeckenen, die voor ende ontrent de selve souden geschieden. 10 ende vertroost tusschen beyden de sijne met den geluckigen voortganck des Euangeliums, ende met den bystant des H. Geests, haer vermanende tot volstandicheyt. 14 Hy wijstse op de Prophetie Daniels, ende raedt haer in tijdts te vluchten, om die groote elende te ontgaen. 21 waerschouwt tegen de verleydinge ende mirakelen der valscher Christi , ende Propheten. 24 Beschrijft voorders de teeckenen van het eynde der werelt, ende sijne toekomste ten oordeel, waer van de dagh alleen den Vader bekent is. 33 ende vermaent daerom tot gestadigh waecken ende bidden.
1 ENde als hy
uyt den Tempel
ginck, seyde een van sijne Discipelen tot hem, Meester, siet
hoedanige steenen, ende hoedanige gebouwen!
2 Ende Iesus antwoordende seyde tot hem, Siet ghy dese groote gebouwen? bDaer en sal niet [eenen ]
steen op den [anderen ] steen gelaten worden, die niet
afgebroken en sal worden.
3
Ende als hy geseten was op den olijfberch tegen den Tempel over, vraeghden hem Petrus, ende Iacobus, ende Ioannes, ende Andreas
alleen.
4
Seght ons wanneer sullen
dese dingen zijn? ende welck is het teecken wanneer dese dingen alle voleyndight sullen worden?
5 Ende Iesus haer antwoordende begon te seggen,
Siet toe dat u niemant en verleyde.
6 Want vele sullen komen
onder mijnen Name, seggende, Ick ben [de Christus ], ende sullen vele verleyden.
7 Ende wanneer ghy sult hooren van oorlogen, ende geruchten van oorlogen, soo en wort niet verschrickt: want [dit ] moet geschieden. Maer noch en is het eynde niet.
8
Want het [een ] volck sal tegen het [ander ] volck opstaen, ende het [een ] Coninckrijck tegen het [ander ] Coninckrijck, ende daer sullen aerdbevingen zijn
in verscheyden plaetsen, ende daer sullen hongers-nooden wesen, ende beroerten. Dese dingen zijn [maer ] beginselen der smerten.
9
Maer
siet ghy voor u selven toe: want sy sullen u overleveren inde
Raedsvergaderingen, ende in de Synagogen: Ghy sult geslagen worden, ende voor Stadthouders ende Coningen sult ghy gestelt worden, om mijnent wille, haer tot een getuygenisse.
10 Ende het Euangelium moet eerst gepredickt worden onder alle de volcken.
11
Doch wanneer sy u leyden sullen om u over te leveren,
soo en zijt te voren niet besorght, wat ghy spreken sult, noch en bedenckt het niet: maer soo wat u in die uyre gegeven sal worden, dat spreeckt. Want ghy en zijt het niet die spreeckt, maer
de heylige Geest.
12
Ende de [een ] broeder sal den [anderen ] broeder overleveren tot den doot, ende de vader het kindt: ende de kinderen sullen op staen tegen de ouders, ende sullense
dooden.
13 Ende ghy sult gehatet worden van
alle, om mijns naems wille:
maer wie volherden sal tot den eynde, die sal salich worden.
14
Wanneer ghy dan sult sien den
grouwel der verwoestinge, daer van door den Propheet
Daniel gesproken is, staende
daer het niet en behoort (die het leest die mercke daer op)
alsdan die in Iudea zijn, dat’se vlieden op de bergen.
15 Ende die op
het dack is, en kome niet af in het huys, noch en gae niet in, om yet uyt sijn huys wech te nemen.
16 Ende die
op den acker is, en keere niet weder
te rugge, om sijn kleedt te nemen.
17 Maer wee den bevruchten ende den soogenden [vrouwen ] in die dagen.
18 Doch biddet dat uwe vlucht niet en geschiede des winters.
19 Want
die dagen sullen sulcke verdruckinge zijn, welcker gelijcke niet geweest en is van den beginne
der schepselen, die Godt geschapen heeft, tot nu toe, noch oock niet zijn en sal.
20 Ende indien de Heere de dagen niet
vercort en hadde, geen vleesch en soude behouden worden: maer om der uytvercorenen wille, die hy heeft uytvercoren, heeft hy de dagen vercort.
21
Ende alsdan so yemandt tot u lieden sal seggen, Siet hier is de Christus: ofte siet, hy is daer, en gelooft het niet.
22
Want daer sullen valsche Christi, ende valsche Propheten opstaen, ende sullen teeckenen ende wonderen
doen, om te verleyden, indien het mogelick waere, oock de uytvercorene.
23 Maer ghy lieden siet toe: Siet, ick hebbe u alles voorsegt.
24
Maer in die dagen,
na die verdruckinge, sal de Sonne verduystert worden, ende de Mane en sal haer schijnsel niet geven.
25 Ende de sterren des hemels sullen daer uyt vallen, ende de crachten die in de hemelen [zijn ], sullen
beweeght worden.
26
Ende alsdan sullen
sy den Sone des menschen sien, komende in de wolcken, met
groote cracht ende heerlickheyt.
27 Ende alsdan sal hy sijne Engelen uytsenden, ende sal sijne uytvercorene by een vergaderen
uyt de vier winden, van het uyterste der aerden, tot het uyterste des hemels.
28
Ende leert van den vijgeboom dese gelijckenisse: wanneer nu sijnen tack
teer wort, ende de bladeren uytspruyten, so weet ghy dat de Somer na by is.
29 Alsoo oock ghy, wanneer ghy dese dingen sult sien geschieden, so weet dat
[het ] na by voor de deure is.
30 Voorwaer ick segge u, dat
dit geslachte niet en sal
voorby gaen, tot dat alle dese dingen sullen geschiet zijn.
31
De hemel ende de aerde sullen
voorby gaen, maer mijne woorden en sullen geensins
voorby gaen.
32
Maer van dien dagh ende die uyre en weet niemandt, noch de Engelen die in den hemel zijn,
noch de Sone, dan de Vader.
33
Siet toe, waeckt ende bidt, want ghy en weet niet wanneer de tijdt is.
34
Gelijck een mensche buyten landts reysende, sijn huys verliet, ende sijnen dienstknechten
macht gaf, ende elck sijn werck, ende den deur-wachter geboot dat hy soude waecken.
35 So waeckt dan (want ghy en weet niet wanneer de heere des huys komen sal, [des avondts ] late, ofte ter middernacht, ofte met het hanen-gekraey, ofte in den morgenstondt)
36 Op dat hy niet onvoorsiens en come, ende u slapende vinde.
37 Ende ’t gene ick
u segge, [dat ] segge ick allen, Waeckt.
1 Christus voorseght de verwoestinge des tempels, ende der stadt Ierusalem. 5 Daer by voegende de swaricheden ende teeckenen, die voor ende ontrent de selve souden geschieden. 10 ende vertroost tusschen beyden de sijne met den geluckigen voortganck des Euangeliums, ende met den bystant des H. Geests, haer vermanende tot volstandicheyt. 14 Hy wijstse op de Prophetie Daniels, ende raedt haer in tijdts te vluchten, om die groote elende te ontgaen. 21 waerschouwt tegen de verleydinge ende mirakelen der valscher Christi , ende Propheten. 24 Beschrijft voorders de teeckenen van het eynde der werelt, ende sijne toekomste ten oordeel, waer van de dagh alleen den Vader bekent is. 33 ende vermaent daerom tot gestadigh waecken ende bidden.
1 ENde als hy
uyt den Tempel
ginck, seyde een van sijne Discipelen tot hem, Meester, siet
hoedanige steenen, ende hoedanige gebouwen!
2 Ende Iesus antwoordende seyde tot hem, Siet ghy dese groote gebouwen? bDaer en sal niet [eenen ]
steen op den [anderen ] steen gelaten worden, die niet
afgebroken en sal worden.
3
Ende als hy geseten was op den olijfberch tegen den Tempel over, vraeghden hem Petrus, ende Iacobus, ende Ioannes, ende Andreas
alleen.
4
Seght ons wanneer sullen
dese dingen zijn? ende welck is het teecken wanneer dese dingen alle voleyndight sullen worden?
5 Ende Iesus haer antwoordende begon te seggen,
Siet toe dat u niemant en verleyde.
6 Want vele sullen komen
onder mijnen Name, seggende, Ick ben [de Christus ], ende sullen vele verleyden.
7 Ende wanneer ghy sult hooren van oorlogen, ende geruchten van oorlogen, soo en wort niet verschrickt: want [dit ] moet geschieden. Maer noch en is het eynde niet.
8
Want het [een ] volck sal tegen het [ander ] volck opstaen, ende het [een ] Coninckrijck tegen het [ander ] Coninckrijck, ende daer sullen aerdbevingen zijn
in verscheyden plaetsen, ende daer sullen hongers-nooden wesen, ende beroerten. Dese dingen zijn [maer ] beginselen der smerten.
9
Maer
siet ghy voor u selven toe: want sy sullen u overleveren inde
Raedsvergaderingen, ende in de Synagogen: Ghy sult geslagen worden, ende voor Stadthouders ende Coningen sult ghy gestelt worden, om mijnent wille, haer tot een getuygenisse.
10 Ende het Euangelium moet eerst gepredickt worden onder alle de volcken.
11
Doch wanneer sy u leyden sullen om u over te leveren,
soo en zijt te voren niet besorght, wat ghy spreken sult, noch en bedenckt het niet: maer soo wat u in die uyre gegeven sal worden, dat spreeckt. Want ghy en zijt het niet die spreeckt, maer
de heylige Geest.
12
Ende de [een ] broeder sal den [anderen ] broeder overleveren tot den doot, ende de vader het kindt: ende de kinderen sullen op staen tegen de ouders, ende sullense
dooden.
13 Ende ghy sult gehatet worden van
alle, om mijns naems wille:
maer wie volherden sal tot den eynde, die sal salich worden.
14
Wanneer ghy dan sult sien den
grouwel der verwoestinge, daer van door den Propheet
Daniel gesproken is, staende
daer het niet en behoort (die het leest die mercke daer op)
alsdan die in Iudea zijn, dat’se vlieden op de bergen.
15 Ende die op
het dack is, en kome niet af in het huys, noch en gae niet in, om yet uyt sijn huys wech te nemen.
16 Ende die
op den acker is, en keere niet weder
te rugge, om sijn kleedt te nemen.
17 Maer wee den bevruchten ende den soogenden [vrouwen ] in die dagen.
18 Doch biddet dat uwe vlucht niet en geschiede des winters.
19 Want
die dagen sullen sulcke verdruckinge zijn, welcker gelijcke niet geweest en is van den beginne
der schepselen, die Godt geschapen heeft, tot nu toe, noch oock niet zijn en sal.
20 Ende indien de Heere de dagen niet
vercort en hadde, geen vleesch en soude behouden worden: maer om der uytvercorenen wille, die hy heeft uytvercoren, heeft hy de dagen vercort.
21
Ende alsdan so yemandt tot u lieden sal seggen, Siet hier is de Christus: ofte siet, hy is daer, en gelooft het niet.
22
Want daer sullen valsche Christi, ende valsche Propheten opstaen, ende sullen teeckenen ende wonderen
doen, om te verleyden, indien het mogelick waere, oock de uytvercorene.
23 Maer ghy lieden siet toe: Siet, ick hebbe u alles voorsegt.
24
Maer in die dagen,
na die verdruckinge, sal de Sonne verduystert worden, ende de Mane en sal haer schijnsel niet geven.
25 Ende de sterren des hemels sullen daer uyt vallen, ende de crachten die in de hemelen [zijn ], sullen
beweeght worden.
26
Ende alsdan sullen
sy den Sone des menschen sien, komende in de wolcken, met
groote cracht ende heerlickheyt.
27 Ende alsdan sal hy sijne Engelen uytsenden, ende sal sijne uytvercorene by een vergaderen
uyt de vier winden, van het uyterste der aerden, tot het uyterste des hemels.
28
Ende leert van den vijgeboom dese gelijckenisse: wanneer nu sijnen tack
teer wort, ende de bladeren uytspruyten, so weet ghy dat de Somer na by is.
29 Alsoo oock ghy, wanneer ghy dese dingen sult sien geschieden, so weet dat
[het ] na by voor de deure is.
30 Voorwaer ick segge u, dat
dit geslachte niet en sal
voorby gaen, tot dat alle dese dingen sullen geschiet zijn.
31
De hemel ende de aerde sullen
voorby gaen, maer mijne woorden en sullen geensins
voorby gaen.
32
Maer van dien dagh ende die uyre en weet niemandt, noch de Engelen die in den hemel zijn,
noch de Sone, dan de Vader.
33
Siet toe, waeckt ende bidt, want ghy en weet niet wanneer de tijdt is.
34
Gelijck een mensche buyten landts reysende, sijn huys verliet, ende sijnen dienstknechten
macht gaf, ende elck sijn werck, ende den deur-wachter geboot dat hy soude waecken.
35 So waeckt dan (want ghy en weet niet wanneer de heere des huys komen sal, [des avondts ] late, ofte ter middernacht, ofte met het hanen-gekraey, ofte in den morgenstondt)
36 Op dat hy niet onvoorsiens en come, ende u slapende vinde.
37 Ende ’t gene ick
u segge, [dat ] segge ick allen, Waeckt.
