1 Christus gaet wederom nae Ierusalem op het Feest, ende geneest aldaer op den Sabbath een mensche, die 38 jaren kranck gelegen hadde, aen ’t badt-water Bethesda. 8 welcke op Christi bevel sijn bedde wech draeght, ende van de Ioden daer over bestraft zijnde, hem beroept op Christum . 16 Waerover de Ioden Christum soecken te dooden, als een die den Sabbath brack, ende hem selven Gode gelijck maeckte. 19 Christus verantwoort sijn doen, ende betuyght dat hy sijnen Vader gelijck is in alle sijne werckingen, als daer zijn, het leven te geven. 22 oordelen. 23 Godtlicke eere aennemen. 24 salighmaken. 25 opwecken uyt den dooden. 31 Beroept hem voorts op ’t getuygenis sijns Vaders. 33 Ioannis. 36 ende sijner wonder-wercken. 38 Bestraft der Ioden ongeloove. 39 ende wijst haer tot het ondersoecken der Schriften. 45 oock selfs der Schriften Mosis.
1 NA desen was
een
Feest der Ioden, ende Iesus ginck op na Ierusalem.
2 Ende daer is te Ierusalem aen de
Schaeps-[poorte ]
een bad-water ’t welck in ’t Hebreeusch toegenaemt wort
Bethesda, hebbende vijf
saelen.
3 In de selve lagh een groote menichte van crancke, blinde, creupele,
verdorde, wachtende op de roeringe des waters.
4 Want een Engel daelde neder op
sekeren tijdt in dat bad-water, ende beroerde het water: die dan eerst daer in quam na de beroeringe van het water, die wiert gesont, van wat sieckte hy oock bevangen was.
5 Ende aldaer was een seker mensche die acht ende dertich jaren
cranck gelegen hadde.
6 Iesus siende dese liggen, ende wetende dat hy nu langen tijdt gelegen hadde, seyde tot hem, Wilt ghy gesont worden?
7 De krancke antwoordde hem, Heere, ick een hebbe niet een mensche om my te werpen in het bad-water, wanneer het water beroert wort: ende terwijle ick kome, so daelt een ander voor my neder.
8 Iesus seyde tot hem,
Staet op,
neemt uw’ beddeken op, ende wandelt.
9 Ende terstont wierdt de mensche gesont, ende nam sijn beddeken op, ende wandelde.
Ende het was Sabbath op den selven dagh.
10 De Ioden seyden dan tot den genen die genesen was,
Het is Sabbath, ’ten is u niet geoorloft het beddeken te dragen.
11 Hy antwoordde haer, Die my gesont gemaeckt heeft, die heeft my geseght, Neemt uw’ beddeken op, ende wandelt.
12 Sy vraeghden hem dan, Wie is de mensche, die u geseght heeft, Neemt uw’ beddeken op, ende wandelt?
13 Ende die gesont gemaeckt was en wist niet wie hy was: Want Iesus was
ontweecken,
alsoo daer een [groote ] schare in die plaetse was.
14 Daer na vondt hem Iesus inden Tempel, ende seyde tot hem, Siet, ghy zijt gesont geworden:
en sondight niet meer, op dat u niet wat ergers en geschiede.
15 De mensche ginck henen, ende boodschapte den Ioden, dat het Iesus was die hem gesont gemaeckt hadde.
16 Ende daerom vervolghden de Ioden Iesum, ende sochten hem te dooden, om dat hy dese dingen op den Sabbath dede.
17 Ende Iesus antwoordde haer,
Mijn Vader werckt tot nu toe, ende ick wercke [oock ].
18
Daerom sochten dan de Ioden te meer hem te dooden, om dat hy niet alleen den Sabbath
brack, maer oock seyde dat Godt sijn
eygen Vader was, hem selven Gode even gelijck maeckende.
19 Iesus dan antwoordde, ende seyde tot haer, Voorwaer voorwaer segge ick u,
de Sone en can niets
van hem selven doen, ten zy hy den Vader
dat siet doen:
want so wat
die doet,
’t selve doet oock de Sone desgelijcks.
20 Want de Vader heeft den Sone lief, ende
toont hem alles wat hy doet: ende hy sal hem
grooter wercken toonen dan
dese,
op dat ghy u verwonderet.
21 Want gelijck de Vader de doode opweckt ende levendich maeckt, alsoo maeckt oock de Sone levendigh die hy wil.
22 Want oock de Vader
en oordeelt niemandt,
maer heeft alle het oordeel den Sone gegeven.
23 Op dat sy alle den Sone eeren, gelijck sy den Vader eeren.
Die den Sone niet en eert, en eert den Vander niet die hem gesonden heeft.
24
Voorwaer voorwaer segge ick u, die mijn woort hoort, ende gelooft hem die my gesonden heeft, die
heeft het eeuwige leven, ende en
komt niet in
de verdoemenisse: maer is uyt den doot overgegaen in het leven.
25 Voorwaer, voorwaer segge ick u,
de uyre komt ende is nu,
wanneer
de doode sullen hooren de stemme des Soons Godts, ende diese
gehoort hebben, sullen
leven.
26 Want gelijck de Vader
het leven heeft in hem selven, alsoo heeft hy oock den Sone
gegeven het leven te hebben in hem selven.
27 Ende heeft hem macht gegeven oock
gerichte te houden,
om dat hy des menschen Sone is.
28
En verwondert u daer niet over: want de uyre
komt,
in welcke alle die in de graven zijn
sijne stemme sullen hooren.
29
Ende sullen uytgaen,
die het goede gedaen hebben tot de opstandinge des levens: ende die het quade gedaen hebben tot de opstandinge
der verdoemenisse.
30 Ick en can
van my selven niets doen. Gelijck ick
hoore, oordeele ick: ende mijn oordeel is rechtveerdigh:
want ick en soecke niet mijnen wille, maer den wille des Vaders die my gesonden heeft.
31
Indien
ick van my selven getuyge, mijn getuygenisse en is
niet waerachtigh.
32 Daer
is
een ander die van my getuyght, ende ick weet dat het getuygenisse ’t welck hy van my getuyght waerachtigh is.
33
Ghylieden hebt tot Ioannem gesonden, ende hy heeft
der waerheyt getuygenisse gegeven.
34 Doch ick en neme geen getuygenisse
van een mensche: maer dit segge ick
op dat ghy lieden soudt behouden worden.
35 Hy was een brandende ende
lichtende keerse: ende ghy hebt u lieden voor eenen
corten tijdt
in sijn licht willen verheugen.
36
Maer ick hebbe een getuygenisse meerder dan [dat ] van Ioannes.
Want
de wercken die my de Vader gegeven heeft om die te volbrengen, de selve wercken die ick doe getuygen van my, dat my den Vader gesonden heeft.
37
Ende de Vader die my gesonden heeft, die heeft selve van my
getuyght.
Ghy en hebt noch sijne stemme oyt gehoort,
noch sijne gedaente gesien.
38 Ende sijn woort en hebt ghy niet in u blijvende: want ghy dien niet en gelooft, dien hy gesonden heeft.
39
Ondersoeckt de Schriften: want ghy meynt in de selve
het eeuwige leven te hebben: ende
die zijn’t die van my getuygen.
40 Ende ghy en wilt
tot my niet komen, op dat ghy’t leven mooght hebben.
41 Ick en neme geen
eere van menschen:
42 Maer ick kenne u lieden, dat ghy de liefde Godts in u selven niet en hebt.
43 Ick ben gekomen
in den name mijns Vaders, ende ghy en neemt my niet aen: so
een ander komt
in sijnen eygenen name, dien sult ghy aennemen.
44
Hoe kondt ghy gelooven, die ghy eere van malkanderen
neemt, ende de eere die
van Godt alleen is, niet en soeckt?
45 En meynt niet dat ick u
verklagen sal by den Vader: die u verklaeght is
Moses,
op welcken ghy gehoopt hebt.
46 Want indien ghy Mosi geloofdet so soudt ghy my gelooven.
Want hy heeft van my geschreven.
47 Maer so ghy
sijne schriften niet en gelooft, hoe sult ghy mijne
woorden gelooven?
1 Christus gaet wederom nae Ierusalem op het Feest, ende geneest aldaer op den Sabbath een mensche, die 38 jaren kranck gelegen hadde, aen ’t badt-water Bethesda. 8 welcke op Christi bevel sijn bedde wech draeght, ende van de Ioden daer over bestraft zijnde, hem beroept op Christum . 16 Waerover de Ioden Christum soecken te dooden, als een die den Sabbath brack, ende hem selven Gode gelijck maeckte. 19 Christus verantwoort sijn doen, ende betuyght dat hy sijnen Vader gelijck is in alle sijne werckingen, als daer zijn, het leven te geven. 22 oordelen. 23 Godtlicke eere aennemen. 24 salighmaken. 25 opwecken uyt den dooden. 31 Beroept hem voorts op ’t getuygenis sijns Vaders. 33 Ioannis. 36 ende sijner wonder-wercken. 38 Bestraft der Ioden ongeloove. 39 ende wijst haer tot het ondersoecken der Schriften. 45 oock selfs der Schriften Mosis.
1 NA desen was
een
Feest der Ioden, ende Iesus ginck op na Ierusalem.
2 Ende daer is te Ierusalem aen de
Schaeps-[poorte ]
een bad-water ’t welck in ’t Hebreeusch toegenaemt wort
Bethesda, hebbende vijf
saelen.
3 In de selve lagh een groote menichte van crancke, blinde, creupele,
verdorde, wachtende op de roeringe des waters.
4 Want een Engel daelde neder op
sekeren tijdt in dat bad-water, ende beroerde het water: die dan eerst daer in quam na de beroeringe van het water, die wiert gesont, van wat sieckte hy oock bevangen was.
5 Ende aldaer was een seker mensche die acht ende dertich jaren
cranck gelegen hadde.
6 Iesus siende dese liggen, ende wetende dat hy nu langen tijdt gelegen hadde, seyde tot hem, Wilt ghy gesont worden?
7 De krancke antwoordde hem, Heere, ick een hebbe niet een mensche om my te werpen in het bad-water, wanneer het water beroert wort: ende terwijle ick kome, so daelt een ander voor my neder.
8 Iesus seyde tot hem,
Staet op,
neemt uw’ beddeken op, ende wandelt.
9 Ende terstont wierdt de mensche gesont, ende nam sijn beddeken op, ende wandelde.
Ende het was Sabbath op den selven dagh.
10 De Ioden seyden dan tot den genen die genesen was,
Het is Sabbath, ’ten is u niet geoorloft het beddeken te dragen.
11 Hy antwoordde haer, Die my gesont gemaeckt heeft, die heeft my geseght, Neemt uw’ beddeken op, ende wandelt.
12 Sy vraeghden hem dan, Wie is de mensche, die u geseght heeft, Neemt uw’ beddeken op, ende wandelt?
13 Ende die gesont gemaeckt was en wist niet wie hy was: Want Iesus was
ontweecken,
alsoo daer een [groote ] schare in die plaetse was.
14 Daer na vondt hem Iesus inden Tempel, ende seyde tot hem, Siet, ghy zijt gesont geworden:
en sondight niet meer, op dat u niet wat ergers en geschiede.
15 De mensche ginck henen, ende boodschapte den Ioden, dat het Iesus was die hem gesont gemaeckt hadde.
16 Ende daerom vervolghden de Ioden Iesum, ende sochten hem te dooden, om dat hy dese dingen op den Sabbath dede.
17 Ende Iesus antwoordde haer,
Mijn Vader werckt tot nu toe, ende ick wercke [oock ].
18
Daerom sochten dan de Ioden te meer hem te dooden, om dat hy niet alleen den Sabbath
brack, maer oock seyde dat Godt sijn
eygen Vader was, hem selven Gode even gelijck maeckende.
19 Iesus dan antwoordde, ende seyde tot haer, Voorwaer voorwaer segge ick u,
de Sone en can niets
van hem selven doen, ten zy hy den Vader
dat siet doen:
want so wat
die doet,
’t selve doet oock de Sone desgelijcks.
20 Want de Vader heeft den Sone lief, ende
toont hem alles wat hy doet: ende hy sal hem
grooter wercken toonen dan
dese,
op dat ghy u verwonderet.
21 Want gelijck de Vader de doode opweckt ende levendich maeckt, alsoo maeckt oock de Sone levendigh die hy wil.
22 Want oock de Vader
en oordeelt niemandt,
maer heeft alle het oordeel den Sone gegeven.
23 Op dat sy alle den Sone eeren, gelijck sy den Vader eeren.
Die den Sone niet en eert, en eert den Vander niet die hem gesonden heeft.
24
Voorwaer voorwaer segge ick u, die mijn woort hoort, ende gelooft hem die my gesonden heeft, die
heeft het eeuwige leven, ende en
komt niet in
de verdoemenisse: maer is uyt den doot overgegaen in het leven.
25 Voorwaer, voorwaer segge ick u,
de uyre komt ende is nu,
wanneer
de doode sullen hooren de stemme des Soons Godts, ende diese
gehoort hebben, sullen
leven.
26 Want gelijck de Vader
het leven heeft in hem selven, alsoo heeft hy oock den Sone
gegeven het leven te hebben in hem selven.
27 Ende heeft hem macht gegeven oock
gerichte te houden,
om dat hy des menschen Sone is.
28
En verwondert u daer niet over: want de uyre
komt,
in welcke alle die in de graven zijn
sijne stemme sullen hooren.
29
Ende sullen uytgaen,
die het goede gedaen hebben tot de opstandinge des levens: ende die het quade gedaen hebben tot de opstandinge
der verdoemenisse.
30 Ick en can
van my selven niets doen. Gelijck ick
hoore, oordeele ick: ende mijn oordeel is rechtveerdigh:
want ick en soecke niet mijnen wille, maer den wille des Vaders die my gesonden heeft.
31
Indien
ick van my selven getuyge, mijn getuygenisse en is
niet waerachtigh.
32 Daer
is
een ander die van my getuyght, ende ick weet dat het getuygenisse ’t welck hy van my getuyght waerachtigh is.
33
Ghylieden hebt tot Ioannem gesonden, ende hy heeft
der waerheyt getuygenisse gegeven.
34 Doch ick en neme geen getuygenisse
van een mensche: maer dit segge ick
op dat ghy lieden soudt behouden worden.
35 Hy was een brandende ende
lichtende keerse: ende ghy hebt u lieden voor eenen
corten tijdt
in sijn licht willen verheugen.
36
Maer ick hebbe een getuygenisse meerder dan [dat ] van Ioannes.
Want
de wercken die my de Vader gegeven heeft om die te volbrengen, de selve wercken die ick doe getuygen van my, dat my den Vader gesonden heeft.
37
Ende de Vader die my gesonden heeft, die heeft selve van my
getuyght.
Ghy en hebt noch sijne stemme oyt gehoort,
noch sijne gedaente gesien.
38 Ende sijn woort en hebt ghy niet in u blijvende: want ghy dien niet en gelooft, dien hy gesonden heeft.
39
Ondersoeckt de Schriften: want ghy meynt in de selve
het eeuwige leven te hebben: ende
die zijn’t die van my getuygen.
40 Ende ghy en wilt
tot my niet komen, op dat ghy’t leven mooght hebben.
41 Ick en neme geen
eere van menschen:
42 Maer ick kenne u lieden, dat ghy de liefde Godts in u selven niet en hebt.
43 Ick ben gekomen
in den name mijns Vaders, ende ghy en neemt my niet aen: so
een ander komt
in sijnen eygenen name, dien sult ghy aennemen.
44
Hoe kondt ghy gelooven, die ghy eere van malkanderen
neemt, ende de eere die
van Godt alleen is, niet en soeckt?
45 En meynt niet dat ick u
verklagen sal by den Vader: die u verklaeght is
Moses,
op welcken ghy gehoopt hebt.
46 Want indien ghy Mosi geloofdet so soudt ghy my gelooven.
Want hy heeft van my geschreven.
47 Maer so ghy
sijne schriften niet en gelooft, hoe sult ghy mijne
woorden gelooven?
