De Heere voorseyt den onderganck van Ierusalem, ende de verwoestinge der gantscher stamme Iuda door de Babyloniers, van wegen hare afgoderie, ende andre sonden, haer vermanende tot boete, also de wech-voeringe nae Babel voor handen was.
1 HET woort des HEEREN ’twelck geschiet is tot
Zephanja den sone
Cuschi, des soons Gedalja, des soons Amarja, des soons Hizkia,
in de dagen Iosia, des soons Amon des Conincks Iuda.
2 Ick sal
gantschelick alles wechrapen
uyt desen lande, spreeckt de HEERE.
3 Ick sal wech-rapen menschen ende
beesten, Ick sal wech-rapen de vogelen des hemels, ende de visschen der zee, ende
de ergernissen met de godtloose, ja ick sal de menschen uyt desen lande uytroeyen, spreeckt de HEERE.
4
Ende ick sal mijne hant
uytstrecken tegen Iuda, ende tegen alle inwoonders van Ierusalem: ende ick sal
uyt dese plaetse uytroeyen
het overblijfsel Baals, [ende] den name
der Chemarim
met de Priesters:
5
Ende
die haer neder buygen op
de daken voor
het heyr des hemels, ende die sich neder-buygende
sweeren by den HEERE, ende
sweeren
by Malcham.
6 Ende
die te rugge keeren van achter den HEERE: ende die den HEERE niet en soecken, ende en vragen nae hem niet.
7
Swijcht
voor het aengesichte des Heeren HEEREN, want
de dach des HEEREN is nae by, want de HEERE heeft
een slacht-offer bereydet, hy heeft
sijne genoodde
geheylicht.
8 Ende het sal geschieden in den dage des slacht-offers des HEEREN,
dat ick besoeckinge sal doen over de Vorsten, ende
over de kinderen des Conincks, ende over alle
die haer cleeden met vreemde cleedinge.
9 Oock sal ick ten selven dage
besoeckinge doen
over allen, die over den dorpel springt:
die’t huys harer heeren vervullen
met gewelt, ende bedroch.
10 Ende daer sal
te dien dage, spreeckt de HEERE,
een stemme des gecrijts zijn van
de visch-poorte af, ende een gehuyl van
het tweede gedeelte, ende
een groote breucke
van de heuvelen af.
11 Huylet ghy inwoonders
der leechte: want al het volck van
coop-handel is
uytgehouwen, alle
de gelt-dragers zijn uytgeroeyt.
12 Ende het sal geschieden te dien tijde,
Ick sal Ierusalem
met lanteernen doorsoecken: ende ick sal besoeckinge doen over
de mannen,
die stijf geworden zijn op haren droesem, die in haer herte seggen,
De HEERE en doet geen goet, noch hy en doet geen quaet.
13 Daerom sal
haer vermogen ten roove worden, ende hare huysen tot verwoestinge:
sy bouwen wel huysen, maer
sy en sullense niet bewoonen: ende sy planten wijngaerden, maer sy en sullen der selver wijn niet drincken.
14
De groote dach des HEEREN is nae by, hy is nae by, ende seer haestende;
de stemme des dachs des HEEREN:
de heldt sal
aldaer bitterlick schreeuwen.
15 Die dach sal een dach
der verbolgentheyt zijn: een dach der benautheyt, ende des angsts, een dach der woestheyt ende verwoestinge:
een dach der duysternisse, ende der donckerheyt, een dach der wolcke, ende der dicke donckerheyt.
16
Een dach der basuyne, ende des geclancks tegen de vaste steden, ende tegen
de hooge hoecken.
17 Ende ick sal de menschen bange maken, dat sy sullen gaen
als de blinde, want sy hebben tegen den HEERE gesondicht: ende haer bloet sal vergoten worden
als stof, ende haer
vleesch
sal worden als dreck.
18 Noch
haer silver, noch haer gout, en salse niet kunnen redden
ten dage der verbolgentheyt des HEEREN, maer
door het vyer sijnes yvers sal dit gantsche lant
verteert worden: want
hy sal eene voleyndinge maken, gewisselick eene haestige, met alle de inwoonderen
deses lants.
De Heere voorseyt den ondergangh van Ierusalem, ende de verwoestinge der gantscher stamme Iuda door de Babyloniers, van wegen hare afgoderije, ende andere sonden, haer vermanende tot boete, alsoo de wechvoeringe na Babel voor handen was.
1 HET woort des HEEREN ’t welck geschiet is tot
Zephanja den sone
Cuschi, des soons Gedalja, des soons Amarja, des soons Hizkia,
in de dagen Iosia, des soons Amon des Koninghs Iuda.
2 Ick sal
gantschelick alles wech rapen
uyt desen lande, spreeckt de HEERE.
3 Ick sal wechrapen menschen ende
beesten, Ick sal wechrapen de vogelen des hemels, ende de visschen der zee, ende
de ergernissen met de godtloose, ja ick sal de menschen uyt desen lande uytroeijen, spreeckt de HEERE.
4
Ende ick sal mijne hant
uytstrecken tegen Iuda, ende tegen alle inwoonders van Ierusalem: ende ick sal
uyt dese plaetse uytroeijen
het overblijfsel Baals, [ende ] den name
der Chemarim
met de Priesters:
5
Ende
die haer neder buygen op
de daken voor
het heyr des hemels, ende die sich nederbuygende
sweeren by den HEERE, ende
sweeren
by Malcham.
6 Ende
die te rugge keeren van achter den HEERE: ende die den HEERE niet en soecken, ende en vragen na hem niet.
7
Swijght
voor het aengesichte des Heeren HEEREN, want
de dagh des HEEREN is na by, want de HEERE heeft
een slacht-offer bereydet, hy heeft
sijne genoodde
geheylight.
8 Ende ’t sal geschieden in den dage des slacht-offers des HEEREN,
dat ick besoeckinge sal doen over de Vorsten, ende
over de kinderen des Koninghs, ende over alle
die haer kleeden met vreemde kledinge.
9 Oock sal ick ten selven dage
besoeckinge doen
over allen, die over den dorpel springht:
die het huys harer heeren vervullen
met gewelt, ende bedrogh.
10 Ende daer sal
te dien dage, spreeckt de HEERE,
een stemme des gekrijts zijn van
de vischpoorte af, ende een gehuyl van
het tweede gedeelte, ende
een groote breucke
van de heuvelen af.
11 Huylet ghy inwoonders
der leeghte: want al het volck van
koophandel is
uytgehouwen, alle
de geltdragers zijn uytgeroeyt.
12 Ende het sal geschieden te dien tijde,
Ick sal Ierusalem
met lanteernen doorsoecken: ende ick sal besoeckinge doen over
de mannen,
die stijf geworden zijn op haren droesem, die in haer herte seggen,
De HEERE en doet geen goet, noch hy en doet geen quaet.
13 Daerom sal
haer vermogen ten roove worden, ende hare huysen tot verwoestinge:
sy bouwen wel huysen, maer
sy en sullense niet bewoonen: ende sy planten wijngaerden, maer sy en sullen der selver wijn niet drincken.
14
De groote dagh des HEEREN is na by, hy is na by, ende seer haestende;
de stemme des daghs des HEEREN:
de heldt sal
aldaer bitterlick schreeuwen.
15 Die dagh sal een dagh
der verbolgentheyt zijn: een dagh der benauwtheyt, ende des anghsts, een dagh der woestheyt ende verwoestinge:
een dagh der duysternisse, ende der donckerheyt, een dagh der wolcke, ende der dicke donckerheyt.
16
Een dagh der basuyne, ende des geklancks tegen de vaste steden, ende tegen
de hooge hoecken.
17 Ende ick sal de menschen bange maken, dat sy sullen gaen
als de blinde, want sy hebben tegen den HEERE gesondight: ende haer bloet sal vergoten worden
als stof, ende haer
vleesch
sal worden als dreck.
18 Noch
haer silver, noch haer gout, en salse niet kunnen redden
ten dage der verbolgentheyt des HEEREN, maer
door het vyer sijnes yvers sal dit gantsche lant
verteert worden: want
hy sal eene voleyndinge maken, gewisselick eene haestige, met alle de inwoonderen
deses lants.
