Godt laet zijn volck opentlick vermanen tot ware bekeeringe, ende afstant van haer ydel vertrouwen op den uyterlicken Godtsdienst ende Tempel, met verwijt van het godtloos ende onbeschaemt misbruyck van dien, v. 1, etc. dreycht haer met het exempel van Silo, 12. Verbiedt den Propheet voor het volck te bidden, om hare afgodische rasernyen, 16. verwerpt haer offeren, ende eyscht gehoorsaemheyt, in plaetse van voorgaende ende tegenwoordige ongehoorsaemheyt, 21. roept om schrick ende rouwe over de grouwelen van Thopheth, in het dal des soons Hinnoms , 29.
1 HEt woort, dat tot Ieremia geschiet is, van den HEERE, seggende:
2 Staet in de poorte van des HEEREN
huys, ende roept aldaer dit woort uyt: ende segt, Hooret des HEEREN woort, ô gantsch Iuda, die ghy door dese poorten ingaet, om
den HEERE aen te bidden.
3 Soo seyt de HEERE der heyrscharen, de Godt Israëls;
Maket uwe wegen ende uwe handelingen
goet: so sal ick u lieden
doen woonen in dese plaetse.
4 En vertrouwet u niet op
valsche woorden, seggende: Des HEEREN Tempel, des HEEREN Tempel, des HEEREN Tempel, zijn
dese.
5 Maer indien ghy uwe wegen ende uwe handelingen
waerlick sult goet maken: indien ghy waerlick sult
recht doen tusschen den man ende tusschen sijnen naesten:
6 Den vreemdelinck, weese, ende
weduwe niet en sult verdrucken, ende geen
onschuldich bloet in dese plaetse vergieten: ende andere Goden niet en sult na-wandelen,
u lieden ten quade:
7 So sal ick u in dese plaetse, in’t lant, dat ick uwen vaderen gegeven hebbe, doen woonen van
eeuwe tot eeuwe.
8 Siet ghy vertrouwet u op
valsche woorden, die geen nut en doen.
9
Sult ghy stelen, dootslaen, ende overspel bedrijven, ende valschelick sweeren, ende Baal roocken, ende andere Goden na-wandelen, die ghy niet en kennet?
10 Ende [dan] komen ende staen voor mijn aengesichte in dit huys,
dat nae mijnen Name genoemt is, ende seggen,
Wy zijn verlost,
om alle dese grouwelen te doen?
11 Is dan dit huys, dat nae mijnen Name genoemt is, in
uwe oogen, eene
speloncke der
moordenaren?
siet, ick hebbe [het] oock gesien, spreeckt de HEERE.
12 Want gaet nu henen nae mijne plaetse, die te Silo was, alwaer ick mijnen Name in’t
eerste hadde doen
woonen: ende siet
wat ick daer aen gedaen hebbe, van wegen de boosheyt mijns volcx Israëls.
13 Ende nu, om dat ghylieden alle dese wercken doet, spreeckt de HEERE: ende ick tot u gesproken hebbe,
vroech op zijnde, ende sprekende, maer ghy niet gehoort en hebt, ende ick u
geroepen, maer ghy niet geantwoort en hebt:
14 So sal ick aen dit huys, dat nae mijnen Name genoemt is, daer op ghy vertrouwet, ende aen dese plaetse, die ick u ende uwen vaderen gegeven hebbe,
doen, gelijck als ick aen Silo gedaen hebbe.
15 Ende ick sal u lieden
van mijn aengesichte wechwerpen: gelijck als ick alle uwe broederen, het gantsche zaet
Ephraims, wechgeworpen hebbe.
16
Ghy dan, en
bidt niet voor dit volck, ende en heft geen geschrey noch gebedt voor hen op, noch en
loopt my niet aen: want ick en sal u niet hooren.
17 En siet ghy niet wat sy doen in de steden van Iuda, ende op de straten van Ierusalem?
18
De
kinderen lesen hout op, ende de vaders steken het vyer aen, ende de wijven kneeden den deech: om
gebeeldde-koecken te
maken voor de
Melecheth des hemels, ende anderen Goden dranckofferen
te offeren, om my
verdriet aen te doen.
19 Doen sy my verdriet aen, spreeckt de HEERE?
en [doense’t] hen selven niet aen,
tot beschaminge haers aengesichts?
20 Daerom seyt de Heere HEERE alsoo; Siet, mijn toorn ende mijne grimmicheyt sal uytgestort worden over dese plaetse, over
de menschen, ende over de beesten, ende over ’t geboomte des velts, ende over de vrucht des aerdrijcx: ende sal branden, ende niet uytgebluscht worden.
21 Soo seyt de HEERE der heyrscharen, de Godt Israëls:
Doet uwe brantofferen tot uwe slachtofferen, ende etet vleesch.
22 Want ick en hebbe met uwe vaderen , ten dage als ickse uyt Egypten-lant uytvoerde,
niet gesproken, noch hen geboden van saken des brantoffers ofte slachtoffers.
23 Maer dese sake hebbe ick hen geboden, seggende,
Hooret nae mijne stemme,
so sal ick u tot eenen
Godt zijn, ende ghy sult my tot een
volck zijn: ende wandelet in al den wech, dien ick u gebieden sal, op dat het u wel gae.
24 Doch sy en hebben niet gehoort, noch hare oore geneycht, maer gewandelt in de raetslagen, in’t
goetduncken hares boosen herten: ende
sy zijn achterwaerts
gekeert, ende niet
voorwaerts.
25 Van dien dage af, dat uwe vaders uyt Egyptenlant zijn uytgegaen , tot op desen dach, so heb ick tot u gesonden alle mijne knechten, de Propheten, dagelijcx
vroech op zijnde ende sendende.
26 Doch sy en hebben nae my niet gehoort, noch hare oore geneycht: maer sy hebben haren
necke verhardet, sy hebben’t erger gemaeckt dan hare vaders.
27 Oock sult ghy alle dese woorden tot hen spreken, maer sy en sullen nae u niet hooren: ghy sult wel tot hen roepen, maer sy en sullen u niet antwoorden.
28 Daerom segt tot hen; Dit is het volck, dat nae de stemme des HEEREN sijns Godts niet en hoort, ende de
tucht niet aen en neemt:
de waerheyt is ondergegaen, ende
uytgeroeyt van haren monde.
29
Scheert u hooft-
hayr af [ô Ierusalem], ende werpt het wech, ende verheft eene wee-klage op de hooge plaetsen: want de HEERE heeft het
geslachte sijner
verbolgentheyt verworpen ende verlaten.
30 Want de kinderen van Iuda hebben gedaen, dat quaet is in mijne oogen, spreeckt de HEERE: sy hebben hare
verfoeyselen gestelt in het
huys,
dat nae mijnen Name genoemt is, om dat te verontreynigen.
31 Ende sy hebben gebouwt de
hoochten van
Topheth, dat in den dale des
soons Hinnoms is, om hare sonen ende hare dochteren met vyer te verbranden: het welcke ick niet en hebbe
geboden, nochte in mijn
herte is opgekomen.
32 Daerom siet, de dagen komen, spreeckt de HEERE, dat het niet meer sal geheeten worden Topheth, nochte dal des soons Hinnoms, maer moort-dal: ende
sy sullense in
Topheth begraven,
om datter geene plaetse en sal zijn.
33
Ende de doode lichamen deses volcks sullen den gevogelte des hemels, ende den gedierte der aerde tot spijse zijn: ende niemant en salse
afschricken.
34
Ende ick sal uyt de steden van Iuda, ende uyt de straten van Ierusalem doen ophouden de stemme der vrolickheyt ende de stemme der vreuchde, de stemme des bruydegoms, ende de stemme der bruyt: want het lant sal
tot eene verwoestinge worden .
Godt laet sijn volck opentlick vermanen tot ware bekeeringe, ende afstant van haer ydel vertrouwen op den uyterlicken Godtsdienst ende Tempel, met verwijt van het godtloos ende onbeschaemt misbruyck van dien, ver s 1, et c. dreyght haer met het exempel van Silo, 12. Verbiedt den Propheet voor het volck te bidden, om hare afgodische rasernijen, 16. verwerpt haer offeren, ende eyscht gehoorsaemheyt, in plaetse van voorgaende ende tegenwoordige ongehoorsaemheyt, 21. roept om schrick ende rouwe over de grouwelen van Topheth, in het dal des soons Hinnoms, 29.
1 HEt woort, dat tot Ieremia geschiet is, van den HEERE, seggende:
2 Staet in de poorte van des HEEREN
huys, ende roept aldaer dit woort uyt: ende seght, Hooret des HEEREN woort, O gantsch Iuda, die ghy door dese poorten in gaet, om
den HEERE aen te bidden.
3 Soo seyt de HEERE der heyrscharen, de Godt Israëls;
Maket uwe wegen ende uwe handelingen
goet: soo sal ick u-lieden
doen woonen in dese plaetse.
4 En vertrouwet u niet op
valsche woorden, seggende: Des HEEREN Tempel, des HEEREN Tempel, des HEEREN Tempel, zijn
dese.
5 Maer indien ghy uwe wegen ende uwe handelingen
waerlick sult goet maken: indien ghy waerlick sult
recht doen tusschen den man ende tusschen sijnen naesten:
6 Den vreemdelingh, weese, ende
weduwe niet en sult verdrucken, ende geen
onschuldigh bloet in dese plaetse vergieten: ende andere goden niet en sult na wandelen,
u-lieden ten quade:
7 Soo sal ick u in dese plaetse, in het lant, dat ick uwen vaderen gegeven hebbe, doen woonen van
eeuwe tot eeuwe.
8 Siet ghy vertrouwet u op
valsche woorden, die geen nut en doen.
9
Sult ghy steelen, dootslaen, ende overspel bedrijven, ende valschelick sweeren, ende Baal roocken, ende andere goden na wandelen, die ghy niet en kennet?
10 Ende [dan ] komen ende staen voor mijn aengesichte in dit huys,
dat na mijnen name genoemt is, ende seggen,
Wy zijn verlost,
om alle dese grouwelen te doen?
11 Is dan dit huys, dat na mijnen name genoemt is, in
uwe oogen, eene
speloncke der
moordenaren?
siet, ick hebbe [het ] oock gesien, spreeckt de HEERE.
12 Want gaet nu henen na mijne plaetse, die te Silo was, alwaer ick mijnen name in het
eerste hadde doen
woonen: ende siet
wat ick daer aen gedaen hebbe, van wegen de boosheyt mijns volcks Israëls.
13 Ende nu, om dat ghylieden alle dese wercken doet, spreeckt de HEERE: ende ick tot u gesproken hebbe,
vroegh op zijnde, ende sprekende, maer ghy niet gehoort en hebt, ende ick u
geroepen, maer ghy niet geantwoort en hebt:
14 Soo sal ick aen dit huys, dat na mijnen name genoemt is, daer op ghy vertrouwet, ende aen dese plaetse, die ick u ende uwen vaderen gegeven hebbe,
doen, gelijck als ick aen Silo gedaen hebbe.
15 Ende ick sal u-lieden
van mijn aengesichte wech werpen: gelijck als ick alle uwe broederen, het gantsche zaet
Ephraims, wech geworpen hebbe.
16
Ghy dan, en
bidt niet voor dit volck, ende en heft geen geschrey noch gebedt voor hen op, noch en
loopt my niet aen: want ick en sal u niet hooren.
17 En siet ghy niet wat sy doen in de steden van Iuda, ende op de straten van Ierusalem?
18
De
kinderen lesen hout op, ende de vaders steken ’t vyer aen, ende de wijven kneeden den deegh: om
gebeeldde koecken te
maken voor de
Melecheth des hemels, ende anderen goden dranck-offeren
te offeren, om my
verdriet aen te doen.
19 Doen sy my verdriet aen, spreeckt de HEERE?
en [doense het ] hen selven niet aen,
tot beschaminge haers aengesichts?
20 Daerom seyt de Heere HEERE alsoo; Siet, mijn toorn ende mijne grimmigheyt sal uytgestort worden over dese plaetse, over
de menschen, ende over de beesten, ende over ’t geboomte des velts, ende over de vrucht des aertrijcks: ende sal branden, ende niet uytgebluscht worden.
21 Soo seyt de HEERE der heyrscharen, de Godt Israëls:
Doet uwe brand-offeren tot uwe slacht-offeren, ende etet vleesch.
22 Want ick en hebbe met uwe vaderen, ten dage als ickse uyt Egyptenlant uytvoerde,
niet gesproken, noch hen geboden van saken des brand-offers ofte slacht-offers.
23 Maer dese sake hebbe ick hen geboden, seggende,
Hooret na mijne stemme,
soo sal ick u tot eenen
Godt zijn, ende ghy sult my tot een
volck zijn: ende wandelet in al den wegh, dien ick u gebieden sal, op dat het u wel gae.
24 Doch sy en hebben niet gehoort, noch hare oore geneyght, maer gewandelt in de raetslagen, in het
goetduncken hares boosen herten: ende
sy zijn achterwaerts
gekeert, ende niet
voorwaerts.
25 Van dien dage af, dat uwe vaders uyt Egyptenlant zijn uyt gegaen, tot op desen dagh, soo heb ick tot u gesonden alle mijne knechten, de Propheten, dagelicks
vroegh op zijnde ende sendende.
26 Doch sy en hebben na my niet gehoort, noch hare oore geneyght: maer sy hebben haren
necke verhardet, sy hebben het erger gemaeckt dan hare vaders.
27 Oock sult ghy alle dese woorden tot hen spreken, maer sy en sullen na u niet hooren: ghy sult wel tot hen roepen, maer sy en sullen u niet antwoorden.
28 Daerom seght tot hen; Dit is ’t volck, dat na de stemme des HEEREN sijns Godts niet en hoort, ende de
tucht niet aen en neemt:
de waerheyt is onder gegaen, ende
uytgeroeyt van haren monde.
29
Scheert u hooft-
hayr af [ô Jerusalem ,] ende werpt het wech, ende verheft eene weeklage op de hooge plaetsen: want de HEERE heeft het
geslachte sijner
verbolgentheyt verworpen ende verlaten.
30 Want de kinderen van Iuda hebben gedaen, dat quaet is in mijne oogen, spreeckt de HEERE: sy hebben hare
verfoeyselen gestelt in ’t
huys,
dat na mijnen name genoemt is, om dat te verontreynigen.
31 Ende sy hebben gebouwt de
hooghten van
Topheth, dat in den dale des
soons Hinnoms is, om hare sonen ende hare dochteren met vyer te verbranden: het welcke ick niet en hebbe
geboden, nochte in mijn
herte is op gekomen.
32 Daerom siet, de dagen komen, spreeckt de HEERE, dat het niet meer sal geheeten worden Topheth, nochte dal des soons Hinnoms, maer moortdal: ende
sy sullense in
Topheth begraven,
om datter geene plaetse en sal zijn.
33
Ende de doode lichamen deses volcks sullen den gevogelte des hemels, ende den gedierte der aerde tot spijse zijn: ende niemant en salse
afschricken.
34
Ende ick sal uyt de steden van Iuda, ende uyt de straten van Ierusalem doen ophouden de stemme der vrolickheyt ende de stemme der vreughde, de stemme des bruydegoms, ende de stemme der bruyt: want het lant sal
tot eene verwoestinge worden.
