Onder een klaeg-liedt voorseyt Godt Israels val, ende verminderinge haerder menichte, om dat sy vermaent zijnde, den machtigen ende vreeslicken Godt te soecken, ende afgoderye te verlaten, even seer in grouwelick onrecht, gewelt, ende menichte van sonden voortgingen, hatende alle bestraffingen, sulcks datter op Godts oordeel niet en sal zijn te seggen, v. 1, etc. vermaentse dan noch wederom tot bekeeringe, 14. maer vermits hare verstocktheyt, voorseyt hy haer den schricklicken ende onvermijdelicken dach sijner oordeelen, daermede sy nu haren spot dreven, 16. verfoeyt den gantschen huychelschen schijn harer Godts-diensticheyt, dewijlse onder decksel van dien niet dan afgoderye pleegden, gelijck hare voorvaders, 21.
1 HOoret dit woort, dat ick over u-lieden opheffe; een klaeg-liedt, ô huys Israëls.
2 De
Ionckvrouwe Israëls
is gevallen, sy en sal niet
wederopstaen: sy is verlaten op haer lant, daer en is niemant diese oprichte.
3 Want soo seyt de Heere HEERE; De stadt, die
uytgaet [met] duysent, sal
hondert over houden, ende die uytgaet [met] hondert, sal tiene over houden, inden huyse Israëls.
4 Want soo seyt de HEERE tot den huyse Israëls: Soecket my, ende
levet.
5 Maer en soecket
Beth-El niet, noch en komet niet te
Gilgal, noch en gaet niet over [nae]
Ber-Seba: want
Gilgal sal
voorseker gevanckelick worden wechgevoert, ende Beth-El sal worden tot
niet.
6 Soecket den HEERE, ende levet: op dat hy niet door en breke [in] den
huyse Iosephs als een
vyer, dat verteere, so datter niemant en zy die’t blussche,
in Beth-El:
7
Die’t recht in
alssen verkeeren, ende de gerechticheyt ter aerden
doen liggen.
8
Die het
seven-gesternte ende den Orion maeckt, ende de
doots-schaduwe in den morgenstont verandert, ende den dach
als de nacht verduystert: die de
wateren der zee
roept, ende gietse uyt op den
aerdbodem, HEERE is sijn Naem.
9 Die sich
verquickt [door] verwoestinge over eenen stercken: so dat de verwoestinge komt over eene
vestinge.
10 Sy haten inde
poorte den genen die bestraft, ende hebben eenen grouwel van dien die
oprechtelick spreeckt.
11 Daerom, om dat ghy den armen
vertredet, ende een
last koorns van hem nemet; so hebbet ghy [wel] huysen
gebouwt van
gehouwen steen, maer ghy en sult daer in niet woonen: ghy hebbet
gewenschte wijngaerden geplant, maer ghy en sult der selver wijn niet drincken.
12 Want ick weet dat uwe overtredingen menichvuldich, ende uwe sonden machtich vele zijn:
sy benaeuwen den rechtveerdigen, nemen
soen-gelt, ende
verstooten de nootdurftigen inder
poorte.
13 Daerom sal de
verstandige te
dier tijt
swijgen: want het sal een
boose tijt zijn.
14 Soecket het goede, ende niet het boose, op dat ghy levet: ende alsoo sal de HEERE, de Godt der heyrscharen,
met ulieden zijn, gelijck als ghy
segget.
15
Hatet het boose, ende hebbet lief het goede, ende bestellet het recht inder poorte:
misschien sal de HEERE, de Godt der heyrscharen,
Iosephs overblijfsel genadich zijn.
16
Daerom, soo seyt de HEERE, de Godt der heyrscharen, de Heere; op alle
straten sal rouw-klage zijn, ende in alle wijcken sullense seggen, Och! Och! ende sullen den ackerman roepen tot treuren, ende
rouw-klage sal zijn by de gene
die verstant van kermen hebben.
17 Ia in alle
wijngaerden sal rouw-klage zijn: want ick sal door’t midden van u
doorgaen, seyt de HEERE.
18
Wee dien, die des HEEREN
dach
begeeren! waer toe doch sal ulieden de dach des HEEREN zijn? hy sal
duysternisse wesen, ende geen licht.
19
Als wanneer yemant vlode voor’t aengesichte eens leeuws, ende hem ontmoette een beyr: of dat hy quame in een huys, ende lenede met sijner hant aen den wandt, ende hem beet eene slange.
20
Sal dan niet des HEEREN dach duysternisse zijn, ende geen licht? ende donckerheyt, so datter geen glantz aen en zy?
21 Ick
haete, ick versmade uwe Feesten:
ende ick en mach uwe
verbots-[dagen] niet
riecken.
22 Want of ghy my schoon brand-offeren offeret, mitsgaders uwe spijs-offeren, ick en hebber [doch] geen welgevallen aen: ende het
danck-offer van uwe vette [beesten] en mach ick niet aensien.
23 Doet het
getier uwer liederen van my wech: oock en mach ick uwer
luyten
spel niet hooren.
24 Maer laet het
oordeel sich daer henen wentelen als de wateren: ende de gerechticheyt als eene stercke beke.
25
Hebbet ghy
my veertich jaer in de woestijne slacht-offeren ende spijs-offer toegebracht, ô huys Israëls?
26 Ia ghy
droeget de
Tente van uwen
Melech, ende den
Kijun, uwe beelden: De
Sterre uwes Godts, dien ghy u selven haddet gemaeckt.
27 Daerom sal ick ulieden gevancklick wechvoeren,
verre boven Damascus henen: seyt de HEERE, wiens naem is, Godt der heyrscharen.
Onder een klaeghliedt voorseyt Godt Israëls val, ende verminderinge haerder menighte, om dat sy vermaent zijnde, den machtigen ende vreeslicken Godt te soecken, ende afgoderije te verlaten, even seer in grouwelick onrecht, gewelt, ende menighte van sonden voortgingen, hatende alle bestraffingen, sulcks datter op Godts oordeel niet en sal zijn te seggen, ver s 1, et c. vermaentse dan noch wederom tot bekeeringe, 14. maer vermits hare verstocktheyt, voorseyt hy haer den schrickelicken ende onvermijdelicken dagh sijner oordeelen, daer mede sy nu haren spot dreven, 16. verfoeyt den gantschen huychelschen schijn harer Godtsdienstigheyt, dewijlse onder decksel van dien niet dan afgoderije pleeghden, gelijck hare voorvaders, 21.
1 HOoret dit woort, dat ick over u-lieden opheffe; een klaeghliedt, ô huys Israëls.
2 De
Ionckvrouwe Israëls
is gevallen, sy en sal niet
weder opstaen: sy is verlaten op haer lant, daer en is niemant diese oprichte.
3 Want soo seyt de Heere HEERE; De stadt, die
uytgaet [met ] duysent, sal
hondert over houden, ende die uytgaet [met ] hondert, sal tiene over houden, in den huyse Israëls.
4 Want soo seyt de HEERE tot den huyse Israëls: Soecket my, ende
levet.
5 Maer en soecket
Beth-El niet, noch en komet niet te
Gilgal, noch en gaet niet over [na ]
Ber-Seba: want
Gilgal sal
voorseker gevangelick worden wech gevoert, ende Beth-El sal worden tot
niet.
6 Soecket den HEERE, ende levet: op dat hy niet door en breke [in ] den
huyse Iosephs als een
vyer, dat verteere, soo datter niemant en zy die het blussche,
in Beth-El:
7
Die het recht in
alssen verkeeren, ende de gerechtigheyt ter aerden
doen liggen.
8
Die het
sevengesternte ende den Orion maeckt, ende de
doots schaduwe in den morgenstont verandert, ende den dagh
als de nacht verduystert: die de
wateren der zee
roept, ende gietse uyt op den
aerdbodem, HEERE is sijn naem.
9 Die sich
verquickt [door ] verwoestinge over eenen stercken: soo dat de verwoestinge komt over eene
vestinge.
10 Sy haten in de
poorte den genen die bestraft, ende hebben eenen grouwel van dien die
oprechtelick spreeckt.
11 Daerom, om dat ghy den armen
vertredet, ende een
last koorns van hem nemet; soo hebbet ghy [wel ] huysen
gebouwt van
gehouwenen steen, maer ghy en sult daer in niet woonen: ghy hebbet
gewenschte wijngaerden geplant, maer ghy en sult der selver wijn niet drincken.
12 Want ick weet dat uwe overtredingen menighvuldigh, ende uwe sonden machtigh vele zijn:
sy benauwen den rechtveerdigen, nemen
soengelt, ende
verstooten de nootdruftigen in der
poorte.
13 Daerom sal de
verstandige te
dier tijt
swijgen: want het sal een
boose tijt zijn.
14 Soecket het goede, ende niet het boose, op dat ghy levet: ende alsoo sal de HEERE, de Godt der heyrscharen,
met u-lieden zijn, gelijck als ghy
segget.
15
Hatet het boose, ende hebbet lief het goede, ende bestellet het recht in der poorte:
misschien sal de HEERE, de Godt der heyrscharen,
Iosephs overblijfsel genadigh zijn.
16
Daerom, soo seyt de HEERE, de Godt der heyrscharen, de Heere; op alle
straten sal rouwklage zijn, ende in alle wijcken sullense seggen, Och! Och! ende sullen den ackerman roepen tot treuren, ende
rouwklage sal zijn by de gene
die verstant van kermen hebben.
17 Ia in alle
wijngaerden sal rouwklage zijn: want ick sal door het midden van u
doorgaen, seyt de HEERE.
18
Wee dien, die des HEEREN
dagh
begeeren! waer toe doch sal u-lieden de dagh des HEEREN zijn? hy sal
duysternisse wesen, ende geen licht.
19
Als wanneer yemant vlode voor het aengesichte eens leeuws, ende hem ontmoette een beyr: ofte dat hy quame in een huys, ende leenede met sijner hant aen de wandt, ende hem beet eene slange.
20
Sal dan niet des HEEREN dagh duysternisse zijn, ende geen licht? ende donckerheyt, soo datter geen glantz aen en zy?
21 Ick
hate, ick versmade uwe feesten:
ende ick en mach uwe
verbodts-[dagen ] niet
riecken.
22 Want of ghy my schoon brand-offeren offeret, mitsgaders uwe spijs-offeren, ick en hebber [doch ] geen welgevallen aen: ende het
danck-offer van uwe vette [beesten ] en mach ick niet aensien.
23 Doet het
getier uwer liederen van my wech: oock en mach ick uwer
luyten-
spel niet hooren.
24 Maer laet het
oordeel sich daer henen wentelen als de wateren: ende de gerechtigheyt als eene stercke beke.
25
Hebbet ghy
my veertigh jaer in de woestijne slacht-offeren ende spijs-offer toegebracht, ô huys Israëls?
26 Ia ghy
droeget de
Tente van uwen
Melech, ende den
Kijun, uwe beelden: De
sterre uwes Godts, dien ghy u selven haddet gemaeckt.
27 Daerom sal ick u-lieden gevangelick wech voeren,
verre boven Damascus henen: seyt de HEERE, wiens naem is, Godt der heyrscharen.
