Vordere Prophetye van den val ende verstooringe des weeldigen, gierigen, tyrannigen ende afgodischen Babels, ende van de genadige verlossinge des Ioodschen volcks uyt de Babylonische gevanckenisse, vers . 1, etc. Ieremia beveelt den Seraia het boeck, daer in hy dese Prophetyen hadde geschreven, by Babel in de Riviere Phrath, met eenen aengebondenen steen, te werpen, tot een teecken van Babels eeuwige versinckinge, 59. 
1 SOo seyt de HEERE; Siet ick sal eenen
verdervenden
wint opwecken, tegen Babel, ende tegen de gene die daer woonen in’t
herte van de gene die tegen my opstaen.
2 Ende ick sal Babel
wanners toeschicken, diese wannen, ende haer lant uytledigen sullen: want sy
sullen ten dage des
quaets van rontomme tegen haer zijn.
3 De
schutter spanne sijnen boge tegen [dien] die
spant, ende tegen [dien] die sich verheft in sijn
pantzier: ende en verschoonet
hare jongelingen niet,
verbannet al haer heyr:
4 Dat de verslagene
liggen in den lande der Chaldeen, ende de doorstekene op hare
straten.
5 Want Israël noch Iuda en sal niet in
weduwschap gelaten worden van sijnen Godt, van den HEERE der
heyrscharen; (hoewel
haerlieder lant vol van
schult is,) van den
Heyligen Israëls.
6
Vliedet uyt het midden van Babel, ende reddet, een yegelick sijne ziele, en wordet niet uyt geroeyt in hare
ongerechticheyt: want dit is de tijt der
wrake des HEEREN, die haer de
verdienste betaelt.
7 Babel was een gouden
beker in de hant des HEEREN, die de gantsche aerde droncken maeckte: de volcken hebben van
haren wijn gedroncken; daerom zijn de volcken
dul geworden.
8 Schielick is Babel
gevallen ende verbroken: huylet over haer, nemet
balsem tot hare pijne, misschien salse genesen worden.
9 Wy hebben Babel
gemeestert, maer sy en is niet genesen:
verlaetse [dan], ende
laet ons, een yegelick in sijn lant trecken: want haer
oordeel reyckt tot aen den hemel, ende is
verheven tot aen de
bovenste wolcken.
10
De HEERE heeft onse
gerechticheden hervoor gebracht: komet ende laet ons te Zion het werck des HEEREN onses Godts vertellen.
11
Suyvert de pijlen,
rustet de schilden volkomelick toe: De HEERE heeft den geest der Coningen van
Meden opgeweckt; want sijn voornemen is tegen Babel, dat hyse verderve: want dit is de wrake des HEEREN, de
wrake sijns
Tempels.
12 Verheffet de baniere op de mueren van Babel, verstercket de wacht, stellet wachters, bereydet de
lagen: want gelijck de HEERE heeft
voorgenomen, alsoo heeft hy gedaen wat hy over de inwoonders van Babel gesproken heeft.
13 Ghy die aen vele
wateren woont, die machtich zijt van schatten: u
eynde is gekomen, de
mate uwer giericheyt.
14
De HEERE der heyrscharen heeft gesworen
by sijne ziele: Of ick u
schoon met menschen als [met]
kevers vervult hebbe, nochtans sullen sy malkanderen een
vreuchden-geschrey
over u toeroepen.
15
Die de
aerde gemaeckt heeft door sijne kracht, die de werelt bereydt heeft door sijne wijsheyt; ende den hemel
uytgebreydt door sijn verstant:
16 Als hy sijne stemme geeft, so isser een gedruys van wateren inden hemel, ende hy doet de dampen opklimmen van ’t eynde der aerde: hy maeckt de blixemen met den regen, ende doet den wint voortkomen uyt sijne schat-cameren.
17 Een yeder mensche is onvernuftich geworden so dat hy geen wetenschap en heeft, een yeder goutsmit is beschaemt van het gesneden-beelt: want sijn gegoten-beelt is leugen, ende daer en is geen geest in hen.
18 Ydelheyt zijnse, een werck van verleydingen: ter tijt harer besoeckinge sullense vergaen.
19 Iacobs
deel en is niet gelijck die; want hy is de formeerder van alles, ende
[Israël] is de roede sijner erffenisse: HEERE der heyrscharen is sijn naem.
20
Ghy zijt my
een
voor-hamer, [ende] krijchs-
wapenen: ende door u
sal ick volcken in stucken slaen, ende door u sal ick Coninckrijcken verderven.
21 Ende door u sal ick in stucken slaen het peert ende sijnen ruyter: ende door u sal ick in stucken slaen den wagen ende sijnen
ruyter.
22 Ende door u sal ick in stucken slaen den man ende de vrouwe, ende door u sal ick in stucken slaen den ouden ende den jongen: ende door u sal ick in stucken slaen den jongelinck ende de jonckvrouwe.
23 Ende door u sal ick in stucken slaen den herder ende sijne kudde, ende door u sal ick in stucken slaen den ackerman ende sijn
jock-[ossen]: ende door u sal ick in stucken slaen Lantvoogden ende Overheden.
24
Maer ick sal Babel ende allen inwoonderen van
Chaldeen vergelden alle hare boosheyt, die sy gedaen hebben aen Zion, voor
u lieder oogen, spreeckt de HEERE.
25 Siet ick
[wil] aen u, ghy verdervende
berch, (spreeckt de HEERE) die ghy de gantsche
aerde verderft: ende ick sal mijne hant tegen u uytstrecken, ende u van de
steenrotzen afwentelen, ende sal u stellen tot eenen berch des
brants.
26 Ende sy en sullen uyt u geenen
steen nemen tot eenen hoeck, oock [geenen] steen tot fondamenten:
want ghy sult [tot]
eeuwige woestheden zijn, spreeckt de HEERE.
27 Verheffet de baniere in den lande, blaset de basuyne onder de heydenen ,
heyliget de heydenen tegen haer,
roepet tegen haer by een de Coninckrijcken van
Ararat,
Minni ende
Askenaz: bestellet eenen
krijchs-oversten tegen haer, brenget peerden opwaerts, als
ruyge
kevers.
28 Heyliget tegen haer de heydenen, de Coningen van
Meden,
hare Lantvoogden, ende alle hare Overheden: ja het gantsche lant
harer heerschappye.
29 Dan sal het lant beven ende pijne lijden: want
elck eene van des HEEREN gedachten staet vaste tegen Babel, om Babels lant te stellen tot eene verwoestinge, datter geen inwoonder en zy.
30 Babels helden hebben opgehouden te strijden, sy zijn
gebleven in de vestingen, hare macht is besweken, sy zijn tot
wijven geworden:
Sy hebben hare wooningen aengesteken, hare
grendels zijn verbroken.
31
De looper sal den looper te gemoete loopen, ende de kuntschapper den kuntschapper te gemoete: om den Coninck van Babel bekent te maken, dat sijne stadt
van ’t eynde is ingenomen;
32 Ende [dat] de
veyren ingenomen, ende de
rietpoelen met vyer verbrandt zijn: ende [dat] de krijchs-lieden verbaest zijn.
33 Want soo seyt de HEERE der heyrscharen, de Godt Israëls;
De dochter van Babel is als een dorschvloer, ’t is tijt datmense
trede: noch een
weynich, dan sal haer de tijt des
oogsts overkomen.
34
Nebucadrezar, de Coninck van Babel, heeft my
opgegeten, hy heeft my verplettert, hy heeft my gestelt [als] een ledich vat, hy heeft my verslonden als een Draeck, hy heeft sijnen
balch gevult van mijne leckernyen: hy heeft my
verdreven.
35 Het gewelt,
dat my ende mijnen
vleesche is aengedaen,
zy op Babel,
segge d’ inwoonersse van Zion: ende mijn
bloet zy op de inwoonders van
Chaldeen, segge Ierusalem.
36 Daerom, soo seyt de HEERE;
Siet ick sal uwen
twist twisten, ende uwe wrake wreken: ende ick sal haer
zee drooge maken, ende hare
sprinckader opdroogen.
37 Ende Babel sal worden tot [steen]hoopen, eene wooninge der Draken, eene ontsettinge, ende
aenfluytinge, datter geen inwoonder en zy.
38
Sy sullen t’ samen brullen als jonge Leeuwen,
briesschen als Leeuwen-welpen.
39 Als sy
verhittet zijn, sal ick haren
dranck opsetten, ende salse droncken maken, op datse
opspringen: maer sy sullen eenen
eeuwigen slaep slapen, ende niet opwaken; spreeckt de HEERE.
40 Ick salse afvoeren als lammeren om te
slachten: als rammen
met bocken.
41
Hoe is
Sesach [soo] verovert, ende den
roem der gantscher aerde ingenomen? hoe is Babel geworden tot eene
onsettinge onder de heydenen?
42
Een zee is over Babel geresen, door de veelheyt harer golven is sy bedeckt.
43 Hare steden zijn geworden tot verwoestinge, een dorre lant, ende wildernisse: een lant,
daer in
niemant en woont, ende daer door geen menschen kint door en gaet.
44 Ende ick sal besoeckinge doen over
Bel te Babel, ende ick sal uyt sijnen muyl uythalen dat hy
verslonden heeft, ende de heydenen en sullen niet meer tot hem
toevloeyen: [want] oock Babels muer gevallen
is.
45 Gaet uyt mijn volck, uyt het midden van haer, ende reddet een yegelick sijne ziele;
van wegen de hitticheyt des toorns des HEEREN:
46 Ende op dat ulieder herte misschien niet weeck en worde, ende ghy vreeset, van’t
geruchte dat gehoort sal worden in den lande: want daer sal een geruchte komen in ’t
[eene] jaer, ende daerna een geruchte in ’t [ander] jaer: ende daer sal gewelt zijn in den lande,
heer over heer.
47 Daerom, siet de dagen komen, dat ick besoeckinge sal doen over de
gesnedene beelden van Babel, ende haer gantsche lant sal beschaemt worden: ende alle
hare verslagene sullen in’t midden van haer
liggen.
48 Ende den
hemel ende d’aerde, mitsgaders al wat daer in is, sullen juychen
over Babel: want van ’t
Noorden
sullen haer de verstoorders aenkomen, spreeckt de HEERE.
49 Gelijck Babel geweest is
tot eenen val der
verslagenen Israëls: alsoo sullen
te Babel de verslagene des gantschen lants vallen.
50
Ghy ontkomene van den sweerde, gaet wech, ende blijvet niet staen: gedencket des HEEREN van
verre, ende laet Ierusalem in u lieder herte
opkomen.
51 [Ghy mochtet
seggen:] Wy zijn beschaemt geworden, want wy hebben versmaetheyt gehoort, schaemrootheyt heeft ons aengesichte bedeckt: om dat
uytlantsche over de heylichdommen van des HEEREN huys gekomen zijn:
52
Daerom, siet de dagen komen, spreeckt de HEERE, dat ick besoeckinge doen sal over
hare gesnedene beelden: ende de dootlick verwondde sal
kermen in haer gantsche lant.
53 Al klom Babel ten hemel op, ende
al maeckte sy vast de hoochte harer sterckte; so sullen haer [doch] verstoorders van my overkomen, spreeckt de HEERE.
54 Daer is eene stemme des gekrijts uyt Babel: ende eene groote
breucke uyt den lande der Chaldeen.
55 Want de
HEERE verstoort Babel, ende sal de
grootsche stemme uyt haer doen vergaen: want
haerlieder golven sullen bruysen als
groote wateren, het
geruysch van haerlieder geluyt
sal sich verheffen.
56
Want de verstoorder komt over haer, over Babel, ende hare helden sullen gevangen worden, haerlieder bogen
zijn verbroken; want de HEERE, de Godt der vergeldinge, sal [haer]
sekerlick betalen.
57 Ende ick sal hare Vorsten, ende hare Wijsen, hare Lantvoogden, ende hare Overheden, ende hare helden
droncken maken; ende sy sullen eenen
eeuwigen slaep slapen, ende niet opwaken; spreeckt de Coninck, wiens naem is, HEERE der heyrscharen.
58 Soo seyt de HEERE der heyrscharen; Die
breede
muer van Babel sal t’ eenemael
ontbloott worden, ende hare hooge poorten sullen met vyer aengesteken worden: so dat de
volcken
te vergeefs, ende de natien ten
vyere sullen gearbeydt hebben, datse mat wierden.
59 Het
woort, dat de Propheet Ieremia beval aen Seraja, den sone Nerija, des soons Machseja, als hy
van Zedekia, den Coninck van Iuda, nae Babel tooch, in ’t vierde jaer sijner regeringe: ende Seraja was een
vreedsaem Vorst.
60 Ieremia nu schreef al het quaet, dat over Babel komen soude, in een
boeck, [te weten] alle dese woorden, die tegen Babel geschreven zijn.
61 Ende Ieremia seyde tot Seraja: Als ghy te Babel komt, so sult ghy
sien, ende lesen alle dese woorden,
62 Ende sult seggen; ô HEERE, ghy hebt over dese plaetse gesproken, dat ghyse sult uytroeyen, soo datter geen inwoonder in en zy, van den mensche tot op het beest, maer datse worden sal [tot]
eeuwige woestheden.
63 Ende het sal geschieden, als ghy ge-eyndigt sult hebben dit boeck te lesen; [dan] sult ghy eenen steen daer aen binden, ende werpen het in ’t midden des
Phrats,
64 Ende sult seggen; Alsoo sal Babel sincken, ende niet wederopkomen,
van wegen het quaet, dat ick over
haer sal brengen, ende
sy sullen mat worden.
Tot hier toe zijn de
woorden van Ieremia.
Voordere Prophetie van den val ende verstooringe des weeldigen, gierigen, tyrannigen ende afgodischen Babels, ende van de genadige verlossinge des Ioodschen volcks uyt de Babylonische gevangenisse, ver s 1, et c. Ieremia beveelt den Seraja het boeck, daer in hy dese Prophetien hadde geschreven, by Babel in de riviere Phrath, met eenen aengebondenen steen, te werpen, tot een teecken van Babels eeuwige versinckinge, 59.
1 SOo seyt de HEERE; Siet ick sal eenen
verdervenden
wint opwecken, tegen Babel, ende tegen de gene die daer woonen in het
herte van de gene die tegen my opstaen.
2 Ende ick sal Babel
wanners toeschicken, diese wannen, ende haer lant uytledigen sullen: want sy
sullen ten dage des
quaets van rontomme tegen haer zijn.
3 De
schutter spanne sijnen boge tegen [dien ] die
spant, ende tegen [dien ] die sich verheft in sijn
pansier: ende en verschoonet
hare jongelingen niet,
verbannet al haer heyr:
4 Dat de verslagene
liggen in den lande der Chaldeen, ende de doorstekene op hare
straten.
5 Want Israël noch Iuda en sal niet in
weduwschap gelaten worden van sijnen Godt, van den HEERE der
heyrscharen; (hoe wel
haerlieder lant vol van
schult is,) van den
Heyligen Israëls.
6
Vliedet uyt het midden van Babel, ende reddet, een yegelick sijne ziele, en wordet niet uytgeroeyt in hare
ongerechtigheyt: want dit is de tijt der
wrake des HEEREN, die haer de
verdienste betaelt.
7 Babel was een gouden
beker in de hant des HEEREN, die de gantsche aerde droncken maeckte: de volcken hebben van
haren wijn gedroncken; daerom zijn de volcken
dul geworden.
8 Schielick is Babel
gevallen ende verbroken: huylet over haer, nemet
balsem tot hare pijne, misschien salse genesen worden.
9 Wy hebben Babel
gemeestert, maer sy en is niet genesen:
verlaetse [dan, ] ende
laet ons, een yegelick in sijn lant trecken: want haer
oordeel reyckt tot aen den hemel, ende is
verheven tot aen de
bovenste wolcken.
10
De HEERE heeft onse
gerechtigheden her voor gebracht: komet ende laet ons te Zion ’t werck des HEEREN onses Godts vertellen.
11
Suyvert de pijlen,
rustet de schilden volkomelick toe: De HEERE heeft den geest der Koningen van
Meden opgeweckt; want sijn voornemen is tegen Babel, dat hyse verderve: want dit is de wrake des HEEREN, de
wrake sijns
Tempels.
12 Verheffet de baniere op de mueren van Babel, verstercket de wacht, stellet wachters, bereydet de
lagen: want gelijck de HEERE heeft
voorgenomen, alsoo heeft hy gedaen wat hy over de inwoonders van Babel gesproken heeft.
13 Ghy die aen vele
wateren woont, die machtigh zijt van schatten: u
eynde is gekomen, de
mate uwer gierigheyt.
14
De HEERE der heyrscharen heeft gesworen
by sijne ziele: Of ick u
schoon met menschen als [met ]
kevers vervult hebbe, nochtans sullen sy malkanderen een
vreughden-geschrey
over u toeroepen.
15
Die de
aerde gemaeckt heeft door sijne kracht, die de werelt bereyt heeft door sijne wijsheyt; ende den hemel
uytgebreyt door sijn verstant:
16 Als hy sijne stemme geeft, soo is’er een gedruys van wateren in den hemel, ende hy doet de dampen opklimmen van ’t eynde der aerde: hy maeckt de blicksemen met den regen, ende doet den wint voort komen uyt sijne schatkameren.
17 Een yeder mensche is onvernuftigh geworden soo dat hy geen wetenschap en heeft, een yeder goutsmit is beschaemt van het gesneden beelt: want sijn gegoten beelt is leugen, ende daer en is geen geest in hen.
18 Ydelheyt zijnse, een werck van verleydingen: ter tijt harer besoeckinge sullense vergaen.
19 Iacobs
deel en is niet gelijck die; want hy is de formeerder van alles, ende
[Israël ] is de roede sijner erffenisse: HEERE der heyrscharen is sijn naem.
20
Ghy zijt my
een
voorhamer, [ende ] krijghs-
wapenen: ende door u
sal ick volcken in stucken slaen, ende door u sal ick Koninckrijcken verderven.
21 Ende door u sal ick in stucken slaen het peert ende sijnen ruyter: ende door u sal ick in stucken slaen den wagen ende sijnen
ruyter.
22 Ende door u sal ick in stucken slaen den man ende de vrouwe, ende door u sal ick in stucken slaen den ouden ende den jongen: ende door u sal ick in stucken slaen den jongelingh ende de jonckvrouwe.
23 Ende door u sal ick in stucken slaen den herder ende sijne kudde, ende door u sal ick in stucken slaen den ackerman ende sijn
jock-[ossen: ] ende door u sal ick in stucken slaen Lantvooghden ende Overheden.
24
Maer ick sal Babel ende allen inwoonderen van
Chaldeen vergelden alle hare boosheyt, die sy gedaen hebben aen Zion, voor
u-lieder oogen, spreeckt de HEERE.
25 Siet ick
[wil ] aen u, ghy verdervende
bergh, (spreeckt de HEERE) die ghy de gantsche
aerde verderft: ende ick sal mijne hant tegen u uytstrecken, ende u van de
steenrotzen afwentelen, ende sal u stellen tot eenen bergh des
brants.
26 Ende sy en sullen uyt u geenen
steen nemen tot eenen hoeck, oock [geenen ] steen tot fondamenten:
want ghy sult [tot ]
eeuwige woestheden zijn, spreeckt de HEERE.
27 Verheffet de baniere in den lande, blaset de basuyne onder de Heydenen,
heyliget de Heydenen tegen haer,
roepet tegen haer by een de Koninckrijcken van
Ararat,
Minni ende
Askenaz: bestellet eenen
krijghs-oversten tegen haer, brenget peerden opwaerts, als
ruyge
kevers.
28 Heyliget tegen haer de Heydenen, de Koningen van
Meden,
hare Lantvooghden, ende alle hare Overheden: ja het gantsche lant
harer heerschappije.
29 Dan sal het lant beven ende pijne lijden: want
elck eene van des HEEREN gedachten staet vaste tegen Babel, om Babels lant te stellen tot eene verwoestinge, datter geen inwoonder en zy.
30 Babels helden hebben opgehouden te strijden, sy zijn
gebleven in de vestingen, hare macht is besweken, sy zijn tot
wijven geworden:
Sy hebben hare wooningen aengesteken, hare
grendels zijn verbroken.
31
De looper sal den looper te gemoete loopen, ende de kundschapper den kundschapper te gemoete: om den Koningh van Babel bekent te maken, dat sijne stadt
van het eynde is ingenomen;
32 Ende [dat ] de
veyren ingenomen, ende de
rietpoelen met vyer verbrant zijn: ende [dat ] de krijghslieden verbaest zijn.
33 Want soo seyt de HEERE der heyrscharen, de Godt Israëls;
De dochter van Babel is als een dorschvloer, het is tijt dat mense
trede: noch een
weynigh, dan sal haer de tijt des
oogsts overkomen.
34
Nebucadrezar, de Koningh van Babel, heeft my
op gegeten, hy heeft my verplettert, hy heeft my gestelt [als ] een ledigh vat, hy heeft my verslonden als een draeck, hy heeft sijnen
balgh gevult van mijne leckernijen: hy heeft my
verdreven.
35 Het gewelt,
dat my ende mijnen
vleesche is aengedaen,
zy op Babel,
segge d’inwoonersse van Zion: ende mijn
bloet zy op de inwoonders van
Chaldeen, segge Ierusalem.
36 Daerom, soo seyt de HEERE;
Siet ick sal uwen
twist twisten, ende uwe wrake wreken: ende ick sal haer
zee drooge maken, ende hare
sprinck-ader opdroogen.
37 Ende Babel sal worden tot [steen- ]hoopen, eene wooninge der draken, eene ontsettinge, ende
aenfluytinge, datter geen inwoonder en zy.
38
Sy sullen t’samen brullen als jonge leeuwen,
briesschen als leeuwenwelpen.
39 Als sy
verhittet zijn, sal ick haren
dranck opsetten, ende salse droncken maken, op datse
opspringen: maer sy sullen eenen
eeuwigen slaep slapen, ende niet opwaken; spreeckt de HEERE.
40 Ick salse af voeren als lammeren om te
slachten: als rammen
met bocken.
41
Hoe is
Sesach [soo ] verovert, ende den
roem der gantscher aerde ingenomen? hoe is Babel geworden tot eene
ontsettinge onder de Heydenen?
42
Een zee is over Babel geresen, door de veelheyt harer golven is sy bedeckt.
43 Hare steden zijn geworden tot verwoestinge, een dorre lant, ende wildernisse: een lant,
daer in
niemant en woont, ende daer door geen menschen kint door en gaet.
44 Ende ick sal besoeckinge doen over
Bel te Babel, ende ick sal uyt sijnen muyl uythalen dat hy
verslonden heeft, ende de Heydenen en sullen niet meer tot hem
toevloeijen: [want ] oock Babels muer gevallen
is.
45 Gaet uyt mijn volck, uyt het midden van haer, ende reddet een yegelick sijne ziele;
van wegen de hittigheyt des toorns des HEEREN:
46 Ende op dat u-lieder herte misschien niet weeck en worde, ende ghy vreeset, van het
geruchte dat gehoort sal worden in den lande: want daer sal een geruchte komen in het
[eene ] jaer, ende daer na een geruchte in het [ander ] jaer: ende daer sal gewelt zijn in den lande,
heer over heer.
47 Daerom, siet de dagen komen, dat ick besoeckinge sal doen over de
gesnedene beelden van Babel, ende haer gantsche lant sal beschaemt worden: ende alle
hare verslagene sullen in ’t midden van haer
liggen.
48 Ende den
hemel ende d’aerde, mitsgaders al wat daer in is, sullen juychen
over Babel: want van het
Noorden
sullen haer de verstoorders aenkomen, spreeckt de HEERE.
49 Gelijck Babel geweest is
tot eenen val der
verslagenen Israëls: alsoo sullen
te Babel de verslagene des gantschen lants vallen.
50
Ghy ontkomene van den sweerde, gaet wech, en blijvet niet staen: gedencket des HEEREN van
verre, ende laet Ierusalem in u-lieder herte
opkomen.
51 [Ghy mochtet
seggen: ] Wy zijn beschaemt geworden, want wy hebben versmaetheyt gehoort, schaemrootheyt heeft ons aengesichte bedeckt: om dat
uytlantsche over de heylighdommen van des HEEREN huys gekomen zijn:
52
Daerom, siet de dagen komen, spreeckt de HEERE, dat ick besoeckinge doen sal over
hare gesnedene beelden: ende de doodlick-verwondde sal
kermen in haer gantsche lant.
53 Al klom Babel ten hemel op, ende
al maeckte sy vast de hooghte harer sterckte; soo sullen haer [doch ] verstoorders van my over komen, spreeckt de HEERE.
54 Daer is eene stemme des gekrijts uyt Babel: ende eene groote
breucke uyt den lande der Chaldeen.
55 Want de
HEERE verstoort Babel, ende sal de
grootsche stemme uyt haer doen vergaen: want
haerlieder golven sullen bruysen als
groote wateren, het
geruysch van haerlieder geluyt
sal sich verheffen.
56
Want de verstoorder komt over haer, over Babel, ende hare helden sullen gevangen worden, haerlieder bogen
zijn verbroken; want de HEERE, de Godt der vergeldinge, sal [haer ]
sekerlick betalen.
57 Ende ick sal hare Vorsten, ende hare Wijsen, hare Lantvooghden, ende hare Overheden, ende hare helden
droncken maken; ende sy sullen eenen
eeuwigen slaep slapen, ende niet opwaken; spreeckt de Koningh, wiens naem is, HEERE der heyrscharen.
58 Soo seyt de HEERE der heyrscharen; Die
breede
muer van Babel sal teenemael
ontbloott worden, ende hare hooge poorten sullen met vyer aengesteken worden: soo dat de
volcken
te vergeefs, ende de natien ten
vyere sullen gearbeyt hebben, datse mat wierden.
59 Het
woort, dat de Propheet Ieremia beval aen Seraja, den sone Nerija, des soons Machseja, als hy
van Zedekia, den Koningh van Iuda, na Babel toogh, in ’t vierde jaer sijner regeeringe: ende Seraja was een
vreedsaem Vorst.
60 Ieremia nu schreef al het quaet, dat over Babel komen soude, in een
boeck, [te weten ] alle dese woorden, die tegen Babel geschreven zijn.
61 Ende Ieremia seyde tot Seraja: Als ghy te Babel komt, soo sult ghy
sien, ende lesen alle dese woorden,
62 Ende sult seggen; O HEERE, ghy hebt over dese plaetse gesproken, dat ghyse sult uytroeijen, soo datter geen inwoonder in en zy, van den mensche tot op het beest, maer datse worden sal [tot ]
eeuwige woestheden.
63 Ende het sal geschieden, als ghy ge-eyndight sult hebben dit boeck te lesen; [dan ] sult ghy eenen steen daer aen binden, ende werpen het in ’t midden des
Phrats,
64 Ende sult seggen; Alsoo sal Babel sincken, ende niet weder opkomen,
van wegen ’t quaet, dat ick over
haer sal brengen, ende
sy sullen mat worden.
Tot hier toe zijn de
woorden van Ieremia.
