1 Christus verkeert in Galilea. 2 Sijne broeders vermanen hem na Ierusalem op het feest der Loofhutten te trecken. 6 ’t welck hy voor dien tijt weygert. 10 maer volght na eenige dagen heymelick. 14 Leert in den tempel, ende verantwoort sijne leere, als oock sijn wonderwerck op den Sabbath gedaen. 25 Verscheyden gevoelen des volcks van hem. 28 Gaet voort in ’t leeren. 30 daer over sommige hem soecken te vangen, ende en konnen niet. 32 De Pharizeen ende Overpriesters senden hare dienaers om hem te vangen. 33 Hy dreyght de ongeloovige Ioden, datse hem daer na niet en sullen vinden. 37 ende hy noodight tot hem alle dorstige, ende belooft den Heyligen Geest, dien, die in hem gelooven. 40 waer uyt verdeeltheyt onder het volck ontstaet. 45 De dienaers komen weder, sonder Christum gevangen te brengen, ende roemen sijne leere. 47 ’t welck de Pharizeen qualick nemen, sprekende smadelick van Christo ende van het volck. 50 Nicodemus wederspreeckt haer doen, waer door sy twistigh worden onder malkanderen, ende scheyden.
1 ENde na desen
wandelde Iesus in Galilea, want hy en wilde in Iudea niet wandelen, om dat
de Ioden hem sochten te dooden.
2 Ende
het feest der Ioden, [namelick ] de
[Loof- ] hutten-settinge, was na by.
3 Soo seyden dan sijne
broeders tot hem, Vertreckt van hier, ende gaet henen in Iudeam, op dat oock
uwe discipelen uwe wercken mogen aenschouwen, die ghy doet.
4 Want niemant en doet
yet in ’t verborgen, ende soeckt selve
dat men opentlick van hem spreke. Indien ghy dese dingen
doet, soo openbaert u selven
aen de werelt.
5 Want oock
sijne
broeders en geloofden niet in hem.
6 Iesus dan seyde tot haer,
Mijnen tijt en is noch niet hier: maer uwen tijt is
altijt bereyt.
7
De werelt en
kan u-lieden niet haten, maer my haet sy, om dat ick van deselve getuyge, dat hare wercken
boos zijn.
8 Gaet ghylieden op tot dit feest: ick en ga noch niet op tot dit feest,
want
mijnen tijt en is noch niet
vervult.
9 Ende als hy dese dingen tot haer geseght hadde,
bleef hy in Galilea.
10 Maer als sijne broeders opgegaen waren, doe gingh hy oock selve op tot het feest, niet
opentlick, maer
als in ’t verborgen.
11
De Ioden dan sochten hem in het feest, ende seyden,
Waer is hy?
12
Ende daer was
veel gemurmels van hem onder de scharen. Sommige seyden,
Hy is goet: ende andere seyden, Neen: maer hy verleyt de schare.
13 Nochtans en sprack niemant
vrymoedelick van hem,
om de vreese
der Ioden.
14 Doch als het nu
in het midden van het feest was, soo gingh Iesus op in den tempel, ende leerde.
15 Ende de Ioden verwonderden haer, seggende, Hoe weet dese
de Schriften, daer hyse
niet geleert en heeft?
16 Iesus antwoordde haer, ende seyde,
Mijn leere en is
mijne niet, maer des genen die my gesonden heeft.
17 Soo yemant
wil des selfs wille doen, die sal van dese leere bekennen, of sy uyt Gode is, dan [of ] ick van my selven spreke.
18
Die van hemselven spreeckt, soeckt sijn eygen eere, maer die de eere soeckt des genen die hem gesonden heeft, die is waerachtigh, ende geen
ongerechtigheyt en is in hem.
19
En heeft Moses u niet de wet gegeven, ende niemant van u en doet de wet?
Wat soeckt ghy my te dooden?
20
De schare antwoordde ende seyde,
Ghy hebt den duyvel,
wie soeckt u te dooden?
21 Iesus
antwoordde ende seyde tot haer,
Een werck hebbe ick gedaen, ende ghy
verwondert u alle.
22
Daerom Moses heeft u-lieden
de besnijdenisse gegeven (niet datse
uyt Mose is, maer
uyt den vaderen) ende ghy besnijdt een mensche
op den Sabbath.
23 Indien een mensche de besnijdenisse ontfanght op den Sabbath, op dat
de wet Mosis niet
gebroken en worde, zijt ghy toornigh op my, dat ick eenen
geheelen mensche gesont gemaeckt hebbe op den Sabbath?
24
En oordeelt niet
na het aensien, maer oordeelt een rechtveerdigh oordeel.
25 Sommige dan uyt
die van Ierusalem seyden, En is dese niet dien sy soecken te dooden?
26 Ende siet, hy spreeckt vrymoedelick, ende
sy en seggen hem niet. Souden nu wel de Overste waerlick
weten, dat dese waerlick is de Christus?
27
Doch desen weten wy
van waer hy is: maer de Christus wanneer hy komen sal, soo en sal
niemant weten van waer hy is.
28 Iesus dan
riep in den tempel, leerende ende seggende, Ende ghy
kent my, ende ghy weet van waer ick ben:
ende ick en ben
van my selven niet gekomen,
maer hy is
waerachtigh die my gesonden heeft, welcken ghylieden
niet en kent.
29 Maer
ick kenne hem, want ick ben
van hem, ende hy heeft my gesonden.
30
Sy sochten hem dan te grijpen: maer
niemant en sloegh de hant aen hem, want
sijne
ure en was noch niet gekomen.
31
Ende vele uyt de schare geloofden in hem, ende seyden, Wanneer de Christus sal gekomen zijn, sal hy oock meer teeckenen doen dan die, welcke dese gedaen heeft?
32 De Pharizeen hoorden dat de schare dit van hem
murmelde: ende de Pharizeen ende de Overpriesters sonden dienaren, op dat sy hem grijpen souden.
33 Iesus dan seyde tot haer,
Noch eenen
kleynen tijt ben ick by u, ende ick ga henen tot den genen die my gesonden heeft.
34
Ghy sult my
soecken, ende ghy en sult [my ] niet vinden: ende daer ick
ben, en kondt ghy niet komen.
35 De Ioden dan seyden
tot malkanderen, Waer sal dese henen gaen dat wy hem niet en sullen vinden? Sal hy
tot de verstroyde Griecken gaen, ende de Griecken leeren?
36 Wat is dit voor een reden, die hy geseght heeft, Ghy sult my soecken, ende en sult [my ] niet vinden: ende daer ick ben en kondt ghy niet komen?
37 Ende op den
laetsten dagh, [zijnde ] den grooten [dagh ] des feests, stont Iesus ende riep, seggende,
Soo yemant
dorstet, die kome tot my ende drincke.
38 Die in my gelooft,
gelijckerwijs
de Schrift seght,
stroomen des levenden waters sullen uyt sijnen buyck vloeijen.
39 (Ende dit seyde hy
van den Geest, den welcken ontfangen souden die in hem gelooven. Want de Heylige Geest
en was noch niet, overmits Iesus noch niet verheerlickt en was.)
40 Vele dan uyt de schare dese reden hoorende seyden,
Dese is waerlick
de Propheet.
41 Andere seyden,
Dese is
de Christus.
Ende anderen seyden,
Sal dan de Christus uyt Galilea komen?
42 En seght de Schrift niet, dat de Christus komen sal
uyt den zade Davids, ende van het vleck
Bethlehem, daer David
was?
43 Daer wiert dan
tweedracht onder de schare, om sijnent wille.
44 Ende
sommige van haer wilden hem grijpen: maer
niemant en sloegh de handen aen hem.
45 De dienaers dan quamen tot de Overpriesters ende Pharizeen: ende die seyden tot haer, Waerom en hebt ghy hem niet gebracht?
46 De dienaers antwoordden, Noyt en heeft een mensche
alsoo gesproken, gelijck dese mensche.
47 De Phariseen dan antwoordden haer, Zijt oock ghylieden verleyt?
48
Heeft yemant uyt
de Overste in hem gelooft, ofte uyt de Pharizeen?
49 Maer dese schare,
die de wet niet en weet,
is vervloeckt.
50 Nicodemus seyde tot haer,
welcke
des nachts tot hem
gekomen was, zijnde een uyt haer,
51
Oordeelt oock onse wet den mensche, ’t en zy datse eerst van hem gehoort heeft, ende verstaet wat hy
doet?
52 Sy antwoordden ende seyden tot hem, Zijt ghy oock
uyt Galilea? Ondersoeckt ende siet, dat uyt
Galilea geen Propheet opgestaen en is.
53 Ende een yegelick gingh henen na sijn huys.
1 Christus verkeert in Galilea. 2 Sijne broeders vermanen hem nae Ierusalem op het Feest der Loof-hutten te trecken. 6 ’t welck hy voor dien tijdt weygert. 10 maer volght nae eenige dagen heymelick. 14 Leert in den Tempel, ende verantwoort sijne leere, als oock sijn wonderwerck op den Sabbath gedaen. 25 Verscheyden gevoelen des volcks van hem. 28 Gaet voort in het leeren. 30 daer over sommige hem soecken te vangen, ende en konnen niet. 32 De Phariseen ende Overpriesters senden hare dienaers om hem te vangen. 33 Hy dreyght de ongeloovige Ioden, dat’se hem daerna niet en sullen vinden. 37 ende hy noodight tot hem alle dorstige, ende belooft den Heyligen Geest, dien, die in hem gelooven. 40 waer uyt verdeeltheydt onder ’t volck ontstaet. 45 De dienaers komen weder, sonder Christum gevangen te brengen, ende roemen sijne leere. 47 ’t welck de Phariseen qualick nemen, sprekende smadelick van Christo ende van het volck. 50 Nicodemus wederspreeckt haer doen, waer door sy twistigh worden onder malkanderen, ende scheyden.
1 ENde na desen
wandelde Iesus in Galilea, want hy en wilde in Iudea niet wandelen, om dat
de Ioden hem sochten te dooden.
2 Ende
het Feest der Ioden [namelick ] de
[Loof- ] hutten-settinge, was na by.
3 So seyden dan sijne
broeders tot hem, Vertreckt van hier, ende gaet henen in Iudeam, op dat oock
uwe discipelen uwe wercken mogen aenschouwen, die ghy doet.
4 Want niemandt en doet
yet in’t verborgen, ende soeckt selve
datmen opentlick van hem spreke. Indien ghy dese dingen
doet, so openbaert u selven
aen de werelt.
5 Want oock
sijne
broeders en geloofden niet in hem.
6 Iesus dan seyde tot haer,
Mijnen tijdt en is noch niet hier: maer uwen tijdt is
altijdt bereydt.
7
De werelt en
kan u lieden niet haeten, maer my haet sy, om dat ick van de selve getuyge, dat hare wercken
boos zijn.
8 Gaet ghy-lieden op tot dit Feest: ick en gae noch niet op tot dit Feest,
want
mijnen tijdt en is noch niet
vervult.
9 Ende als hy dese dingen tot haer geseght hadde,
bleef hy in Galilea.
10 Maer als sijne broeders opgegaen waren, doe ginck hy oock selve op tot het Feest, niet
opentlick, maer
al in’t verborgen.
11
De Ioden dan sochten hem in het Feest, ende seyden,
Waer is hy?
12
Ende daer was
veel gemurmels van hem onder de scharen. Sommige seyden,
Hy is goet: ende andere seyden, Neen, maer hy verleydt de schare.
13 Nochtans en sprack niemant
vrymoedelick van hem,
om de vreese
der Ioden.
14 Doch als het nu
in het midden van het Feest was, so ginck Iesus op in den Tempel, ende leerde.
15 Ende de Ioden verwonderden haer, seggende, Hoe weet dese
de Schriften, daer hyse
niet geleert en heeft?
16 Iesus antwoordde haer, ende seyde,
Mijn leere en is
mijne niet, maer des genen die my gesonden heeft.
17 So yemandt
wil des selfs wille doen, die sal van dese leere bekennen, of sy uyt Gode is, dan [of ] ick van my selven spreke.
18
Die van hem selven spreeckt, soeckt sijn eygen eere, maer die de eere soeckt des genen die hem gesonden heeft, die is waerachtich, ende geen
ongerechticheyt en is in hem.
19
En heeft Moses u niet de Wet gegeven, ende niemandt van u en doet de Wet?
Wat soeckt ghy my te dooden?
20
De schare antwoordde ende seyde,
Ghy hebt den Duyvel,
wie soeckt u te dooden?
21 Iesus
antwoordde ende seyde tot haer,
Een werck hebbe ick gedaen, ende ghy
verwondert u alle.
22
Daerom Moses heeft u lieden
de Besnijdenisse gegeven (niet datse
uyt Mose is, maer
uyt den Vaderen) ende ghy besnijdt een mensche
op den Sabbath.
23 Indien een mensche de Besnijdenisse ontfanght op den Sabbath, op dat
de Wet Mosis niet
gebroken en worde, zijt ghy toornich op my, dat ick eenen
geheelen mensche gesont gemaeckt hebbe op den Sabbath?
24
En oordeelt niet
na het aensien, maer oordeelt een rechtveerdigh oordeel.
25 Sommige dan uyt
die van Ierusalem seyden, En is dese niet dien sy soecken te dooden?
26 Ende siet, hy spreeckt vrymoedelick, ende
sy en seggen hem niet. Souden nu wel de Overste waerlick
weten, dat dese waerlick is de Christus?
27
Doch desen weten wy
van waer hy is: maer de Christus wanneer hy komen sal, so en sal
niemandt weten van waer hy is.
28 Iesus dan
riep inden Tempel, leerende ende seggende, Ende ghy
kent my, ende ghy weet van waer ick ben:
ende ick en ben
van my selven niet gekomen,
maer hy is
waerachtigh die my gesonden heeft, welcken ghy-lieden
niet en kent.
29 Maer
ick kenne hem, want ick ben
van hem, ende hy heeft my gesonden.
30
Sy sochten hem dan te grijpen: maer
niemandt en sloegh de handt aen hem, want
sijne
uyre en was noch niet gekomen.
31
Ende vele uyt de schare geloofden in hem, ende seyden, Wanneer de Christus sal gekomen zijn, sal hy oock meer teeckenen doen dan die, welcke dese gedaen heeft?
32 De Phariseen hoorden dat de schare dit van hem
murmelde: ende de Phariseen ende de Overpriesters sonden dienaren, op dat sy hem grijpen souden.
33 Iesus dan seyde tot haer,
Noch eenen
kleynen tijdt ben ick by u, ende ick gae henen tot den genen die my gesonden heeft.
34
Ghy sult my
soecken, ende ghy en sult [my ] niet vinden: ende daer ick
ben, en kont ghy niet komen.
35 De Ioden dan seyden
tot malcanderen, Waer sal dese henen gaen dat wy hem niet en sullen vinden? Sal hy
tot de verstroyde Griecken gaen, ende de Griecken leeren?
36 Wat is dit voor een reden, die hy geseght heeft, Ghy sult my soecken, ende en sult [my ] niet vinden: ende daer ick ben en cont ghy niet komen?
37 Ende op den
laetsten dagh, [zijnde ] den grooten [dagh ] des Feests, stont Iesus ende riep, seggende,
So yemant
dorstet, die kome tot my ende drincke.
38 Die in my gelooft,
gelijckerwijs
de Schrift seght,
stroomen des levenden waters sullen uyt sijnen buyck vloeyen.
39 (Ende dit seyde hy
van den Geest, den welcken ontfangen souden die in hem gelooven. Want de heylige Geest
en was noch niet, overmits Iesus noch niet verheerlickt en was.)
40 Vele dan uyt de schare dese reden hoorende seyden,
Dese is waerlick
de Propheet.
41 Andere seyden,
Dese is
de Christus.
Ende anderen seyden,
Sal dan de Christus uyt Galilea komen?
42 En seght de Schrift niet, dat de Christus komen sal
uyt den zade Davids, ende van het vleck
Bethlehem, daer David
was?
43 Daer wiert dan
tweedracht onder de schare, om sijnent wille.
44 Ende
sommige van haer wilden hem grijpen: maer
niemandt en sloegh de handen aen hem.
45 De dienaers dan quamen tot de Over-priesters ende Phariseen: ende die seyden tot haer, Waerom en hebt ghy hem niet gebracht?
46 De dienaers antwoordden, Noyt en heeft een mensche
alsoo gesproken, gelijck dese mensche.
47 De Phariseen dan antwoordden haer, Zijt oock ghylieden verleydt?
48
Heeft yemandt uyt
de Overste in hem gelooft, ofte uyt de Phariseen?
49 Maer dese schare,
die de Wet niet en weet,
is vervloeckt.
50 Nicodemus seyde tot haer,
welcke
des nachts tot hem
gekomen was, zijnde een uyt haer,
51
Oordeelt oock onse Wet den mensche, ten zy datse eerst van hem gehoort heeft, ende verstaet wat hy
doet?
52 Sy antwoordden ende seyden tot hem, Zijt ghy oock
uyt Galilea? Ondersoeckt ende siet, dat uyt
Galilea geen Propheet opgestaen en is.
53 Ende een yegelijck ginck henen na sijn huys.
