1 Paulus wederleght een tegenwerpinge der gene die meynden daer door rechtveerdigh te zijn, om dat sy sulcke grouwelicke sonden openbaerlick niet en bedreven, maer deselve in andere veroordeelden. 3 ende die meynden dat sy in de genade Godts stonden, om dat hy haer in dese werelt goet dede, ende zegende. 5 Verklaert daer en tegen, dat Godt sonder aensien van persoonen alle menschen sal oordeelen, niet na haer uytwendigh gelaet ofte staet, maer na hare wercken, soo wel inwendige als uytwendige. 12 Ende dat soo wel de Ioden die de wet hadden, als de Heydenen die de geschrevene wet niet en hadden. 17 Hy beneemt den Ioden het gevoelen, dat sy door de kennisse der wet, ende onderrichtinge van andere in deselve, souden rechtveerdigh worden. 25 Ofte door de besnijdenisse ende andere uyterlicke voordeelen die de Ioden hadden boven de Heydenen. 28 leerende welcke de rechte Ioden, ende de rechte besnijdenisse zijn.
1
DAerom en zijt ghy niet te verontschuldigen, ô mensche, wie ghy zijt,
die [andere ] oordeelt.
Want daer in ghy eenen anderen oordeelt, veroordeelt ghy u selven: want ghy die [andere ] oordeelt,
doet deselve dingen.
2 Ende
wy weten dat het oordeel Godts
na waerheyt is, over de gene die sulcke dingen doen.
3 Ende denckt ghy dit, ô mensche, die oordeelt de gene die sulcke dingen doen, ende
deselve doet, dat ghy het oordeel Godts sult ontvlieden?
4 Of veracht ghy
den rijckdom sijner
goedertierenheyt, ende
verdraeghsaemheyt, ende
lanckmoedigheyt,
niet wetende dat de goedertierenheyt Godts, u
tot bekeeringe leydt?
5 Maer na uwe
hardigheyt, ende onbekeerlick herte
vergadert ghy u selven toorne als eenen schat,
in den dagh des toorns ende der openbaringe van het rechtveerdigh oordeel Godts:
6
Welcke een yegelick
vergelden sal na sijne wercken:
7 Den genen wel, die met
volhardinge
in goet doen, heerlickheyt, ende eere, ende
onverderfelickheyt soecken, het eeuwige leven:
8
Maer den genen
die twistgierigh zijn, ende die
der waerheyt ongehoorsaem, doch der ongerechtigheyt gehoorsaem zijn, [sal ] verbolgentheyt ende
toorne [vergolden worden .]
9
Verdruckinge ende benauwtheyt over alle ziele des menschen die het quaet werckt, eerst des Ioden, ende [oock ] des Griecken:
10 Maer
heerlickheyt, ende eere, ende vrede een yegelick die het goede werckt, eerst den Iode, ende [oock ] den Grieck.
11
Want daer en is geen aenneminge
des persoons by Godt.
12 Want soo vele als’er
sonder wet gesondight hebben, sullen oock
sonder wet verloren gaen: ende soo vele als’er
onder de wet gesondight hebben, sullen
door de wet geoordeelt worden.
13 (
Want
de hoorders der wet
en zijn niet rechtveerdigh voor Godt, maer
de doenders der wet sullen
gerechtveerdight worden.
14 Want wanneer de Heydenen die
de wet niet en hebben, van nature
de dingen doen die der wet zijn, dese de wet niet hebbende,
zijn haer selven een wet.
15 [Als ] die
betoonen
het werck der wet geschreven in hare herten, hare conscientie mede getuygende, ende de gedachten onder malkanderen [haer ]
beschuldigende, ofte oock
ontschuldigende.)
16
In den dagh wanneer Godt de verborgene dingen der menschen sal oordeelen door Iesum Christum,
na mijn Euangelium.
17 Siet,
ghy wort
een Iode genaemt,
ende rust op de wet, ende
roemt op Godt,
18 Ende ghy weet [sijnen ] wille, ende beproeft de dingen
die [daer van ] verschillen,
zijnde onderwesen uyt de wet.
19 Ende ghy betrouwt u selven te zijn een leydsman der blinde, een licht der gene die in duysternisse zijn:
20 Een onderrichter der onwijse, [ende ] een leermeester
der onwetende, hebbende
de gedaente der kennisse ende der waerheyt in de wet.
21 Die dan eenen anderen leert,
en leert ghy u selven niet? Die predickt dat men niet stelen en sal,
steelt ghy?
22 Die seght dat men geen overspel doen en sal, doet ghy overspel? Die van d’afgoden een grouwel hebt,
berooft ghy ’t heylige?
23 Die op de wet roemt, onteert ghy Godt door de overtredinge der wet.
24 Want de name Godts wort
om uwent wille gelastert onder de Heydenen:
gelijck geschreven is.
25 Want de besnijdenisse is wel nut,
indien ghy de wet doet: maer indien ghy een overtreder der wet zijt, soo is uwe besnijdenisse
voorhuydt geworden.
26 Indien dan
de voorhuydt de
rechten der wet bewaert, en sal niet
sijne voorhuydt
tot een besnijdenisse gereeckent worden?
27 Ende [en ] sal
de voorhuydt die uyt de nature is,
als sy de wet volbrenght,
u [niet ] oordeelen die door
de letter ende besnijdenisse een overtreder der wet zijt?
28
Want die
en is niet een Iode, die het
in ’t openbaer is: noch die en is niet
de besnijdenisse, die het in ’t openbaer in het vleesch is:
29 Maer die is
een Iode, die ’t in het verborgen is, ende
de besnijdenisse des herten,
in den geest, niet
[in de ] letter [is de besnijdenisse :]
wiens lof
niet en is uyt de menschen,
maer uyt Godt.
1 Paulus wederleght een tegenwerpinge der gene die meynden daer door rechtveerdigh te zijn, om dat sy sulcke grouwelicke sonden openbaerlick niet en bedreven, maer deselve in andere veroordeelden. 3 ende die meynden dat sy in de genade Godts stonden, om dat hy haer in dese werelt goet dede, ende zegende. 5 Verklaert daer en tegen, dat Godt sonder aensien van persoonen alle menschen sal oordeelen, niet na haer uytwendigh gelaet ofte staet, maer na hare wercken, soo wel inwendige als uytwendige. 12 Ende dat soo wel de Ioden die de wet hadden, als de Heydenen die de geschrevene wet niet en hadden. 17 Hy beneemt den Ioden het gevoelen, dat sy door de kennisse der wet, ende onderrichtinge van andere in deselve, souden rechtveerdigh worden. 25 Ofte door de besnijdenisse ende andere uyterlicke voordeelen die de Ioden hadden boven de Heydenen. 28 leerende welcke de rechte Ioden, ende de rechte besnijdenisse zijn.
1
DAerom en zijt ghy niet te verontschuldigen, ô mensche, wie ghy zijt,
die [andere ] oordeelt.
Want daer in ghy eenen anderen oordeelt, veroordeelt ghy u selven: want ghy die [andere ] oordeelt,
doet deselve dingen.
2 Ende
wy weten dat het oordeel Godts
na waerheyt is, over de gene die sulcke dingen doen.
3 Ende denckt ghy dit, ô mensche, die oordeelt de gene die sulcke dingen doen, ende
deselve doet, dat ghy het oordeel Godts sult ontvlieden?
4 Of veracht ghy
den rijckdom sijner
goedertierenheyt, ende
verdraeghsaemheyt, ende
lanckmoedigheyt,
niet wetende dat de goedertierenheyt Godts, u
tot bekeeringe leydt?
5 Maer na uwe
hardigheyt, ende onbekeerlick herte
vergadert ghy u selven toorne als eenen schat,
in den dagh des toorns ende der openbaringe van het rechtveerdigh oordeel Godts:
6
Welcke een yegelick
vergelden sal na sijne wercken:
7 Den genen wel, die met
volhardinge
in goet doen, heerlickheyt, ende eere, ende
onverderfelickheyt soecken, het eeuwige leven:
8
Maer den genen
die twistgierigh zijn, ende die
der waerheyt ongehoorsaem, doch der ongerechtigheyt gehoorsaem zijn, [sal ] verbolgentheyt ende
toorne [vergolden worden .]
9
Verdruckinge ende benauwtheyt over alle ziele des menschen die het quaet werckt, eerst des Ioden, ende [oock ] des Griecken:
10 Maer
heerlickheyt, ende eere, ende vrede een yegelick die het goede werckt, eerst den Iode, ende [oock ] den Grieck.
11
Want daer en is geen aenneminge
des persoons by Godt.
12 Want soo vele als’er
sonder wet gesondight hebben, sullen oock
sonder wet verloren gaen: ende soo vele als’er
onder de wet gesondight hebben, sullen
door de wet geoordeelt worden.
13 (
Want
de hoorders der wet
en zijn niet rechtveerdigh voor Godt, maer
de doenders der wet sullen
gerechtveerdight worden.
14 Want wanneer de Heydenen die
de wet niet en hebben, van nature
de dingen doen die der wet zijn, dese de wet niet hebbende,
zijn haer selven een wet.
15 [Als ] die
betoonen
het werck der wet geschreven in hare herten, hare conscientie mede getuygende, ende de gedachten onder malkanderen [haer ]
beschuldigende, ofte oock
ontschuldigende.)
16
In den dagh wanneer Godt de verborgene dingen der menschen sal oordeelen door Iesum Christum,
na mijn Euangelium.
17 Siet,
ghy wort
een Iode genaemt,
ende rust op de wet, ende
roemt op Godt,
18 Ende ghy weet [sijnen ] wille, ende beproeft de dingen
die [daer van ] verschillen,
zijnde onderwesen uyt de wet.
19 Ende ghy betrouwt u selven te zijn een leydsman der blinde, een licht der gene die in duysternisse zijn:
20 Een onderrichter der onwijse, [ende ] een leermeester
der onwetende, hebbende
de gedaente der kennisse ende der waerheyt in de wet.
21 Die dan eenen anderen leert,
en leert ghy u selven niet? Die predickt dat men niet stelen en sal,
steelt ghy?
22 Die seght dat men geen overspel doen en sal, doet ghy overspel? Die van d’afgoden een grouwel hebt,
berooft ghy ’t heylige?
23 Die op de wet roemt, onteert ghy Godt door de overtredinge der wet.
24 Want de name Godts wort
om uwent wille gelastert onder de Heydenen:
gelijck geschreven is.
25 Want de besnijdenisse is wel nut,
indien ghy de wet doet: maer indien ghy een overtreder der wet zijt, soo is uwe besnijdenisse
voorhuydt geworden.
26 Indien dan
de voorhuydt de
rechten der wet bewaert, en sal niet
sijne voorhuydt
tot een besnijdenisse gereeckent worden?
27 Ende [en ] sal
de voorhuydt die uyt de nature is,
als sy de wet volbrenght,
u [niet ] oordeelen die door
de letter ende besnijdenisse een overtreder der wet zijt?
28
Want die
en is niet een Iode, die het
in ’t openbaer is: noch die en is niet
de besnijdenisse, die het in ’t openbaer in het vleesch is:
29 Maer die is
een Iode, die ’t in het verborgen is, ende
de besnijdenisse des herten,
in den geest, niet
[in de ] letter [is de besnijdenisse :]
wiens lof
niet en is uyt de menschen,
maer uyt Godt.
