De Prophete klaecht bitterlick, in sijne ballingschap, over het ontbeeren des openbaren Godts-diensts, ende de Godts-lasteringen sijner vyanden, waer door sijn geest overstelpt wort: Doch hy verweckt sijne ziele weder tot eene vaste hope, ende vertrouwen op Godts genade.
1
EEn’ onderwijsinge: voor den
Opper-sang-meester, onder de
kinderen van Korah.
2 Gelijck een
hert
schreeuwt nae de water-stroomen; alsoo schreeuwt mijne ziele tot u, ô Godt.
3
Mijne ziele
dorstet nae Godt, nae den levendigen Godt: wanneer sal ick
ingaen, ende voor Godts aengesichte verschijnen?
4
Mijne tranen zijn my tot
spijse dach ende nacht; om dat sy den gantschen dach tot my seggen,
waer is uwe Godt?
5 Ick gedencke daer aen, ende storte mijne ziele uyt
in my: om dat ick plach henen te gaen onder de schare, [ende] met hen
te treden nae Godes huys, met eene stemme van vreuchden-gesanck, ende lof, [onder] de Feest-houdende menichte.
6
Wat
buycht ghy u neder, ô mijne ziele, ende zijt onrustich in my? hoopt op Godt, want ick sal hem noch loven,
voor de verlossingen sijns
aengesichts.
7 ô Mijn Godt, mijne ziele buycht haer neder in my, daer om gedencke ick uwer uyt het lant der
Iordane, ende
Hermonim uyt het
kleyn geberchte.
8
D’afgront roept tot den afgront, by’t
gedruys uwer
water-goten: alle uwe baren ende uwe golven zijn over my henen gegaen.
9
[Maer] de HEERE sal des daechs sijne goedertierenheyt
gebieden, ende des nachts sal
sijn liedt by my zijn; het gebedt tot den Godt
mijns levens.
10 Ick sal seggen tot Godt,
Mijne steen-rotzse, waerom
vergeet ghy my? waerom gae ick
in’t swart, van wegen des vyants onderdruckinge?
11 Met eene
dootsteke in mijne beenderen hoonen my mijne wederpartijders: als sy den gantschen dach tot my seggen, Waer is uwe Godt?
12 Wat buycht ghy u neder, o mijne ziele, ende wat zijt ghy onrustich in my? Hoopt op Godt, want ick sal hem noch loven; hy is de
menichvuldige verlossinge mijns aengesichts, ende mijn Godt.
© © Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap 2024
