Voorsegginge, dat de Heere de vyanden der Christelicke kercke verdelgen, maer dat hy de sijne soude beschutten ende beschermen, v. 1, etc. met voordere belofte, dat hy de uytvercorene Ioden door den heyligen Geest met geloove ende boetveerdigcheyt begaven soude, 10.
1
DE last des woorts des HEEREN
over Israël: De HEERE
spreeckt, die den hemel uytbreydet, ende de aerde grontvestet, ende des menschen
geest in sijn binnenste
formeert.
2 Siet, ick sal
Ierusalem stellen [tot] een drinck-schale der
swijmelinge allen volcken rontom:
ja oock salse zijn over Iuda, in de belegeringe tegen Ierusalem.
3 Ende het sal te dien dage geschieden, dat ick
Ierusalem stellen sal
tot eenen lastigen steen allen volcken, alle die sich daer mede beladen, sullen gewisselick door-sneden worden:
ende alle de volckeren der aerde sullen sich tegen haer versamelen.
4 Te dien dage, spreeckt de HEERE, sal ick alle peerden
met schouwicheyt slaen, ende hare ruyters met sinneloosheyt: maer
over het huys Iuda
sal ick mijne oogen openen, ende alle peerden
der volckeren sal ick met blintheyt slaen.
5 Dan sullen
de Leytslieden van Iuda in haer herte seggen,
De inwoonders van Ierusalem
sullen my eene sterckte zijn
in den HEERE der heyrscharen haren Godt.
6 Te dien dage, sal ick de Leytslieden van Iuda stellen
als eenen vyerigen heert onder het hout, ende als eene vyerige fackel onder de schooven, ende sy sullen ter rechter ende ter slincker zijde alle volcken rontom verteeren: ende
Ierusalem sal noch
blijven
in hare plaetse te Ierusalem.
7 Ende de HEERE sal
de tenten Iuda
ten voorsten
behouden, op dat
de heerlickheyt
des huys Davids, ende
de heerlickheyt der inwoonderen van Ierusalem, haer niet
en verheffe tegen Iuda.
8 Te dien dage sal de HEERE de inwoonders van Ierusalem beschutten, ende die
die onder haer struyckelen soude, sal te dien dage zijn
als David: ende
het huys Davids sal zijn
als Goden,
als de Engel des HEEREN
voor haeraengesichte.
9 Ende ’t sal te dien dage geschieden, dat ick sal soecken te verdelgen alle heydenen, die tegen Ierusalem aenkomen.
10 Doch over het huys Davids, ende over de inwoonders van Ierusalem, sal ick
uytstorten
den Geest der genade, ende der gebeden, ende
sy sullen my
aenschouwen,
dien sy door-steken hebben: ende
sy sullen over hem rouw-klagen, als [met] de rouw-clage
over eenen eenigen sone; ende
sy sullen over hem bitterlick kermen, gelijckmen bitterlick kermt over eenen eerst-geborenen.
11 Te dien dage sal te Ierusalem de rouw-clage groot zijn, gelijck die rouw-clage van
Hadadrimmon, in het dal van
Megiddon.
12 Ende
het lant sal rouw-clagen,
elck geslachte bysonder: het geslachte des huys Davids bysonder, ende haerlieder wijven bysonder, ende het geslachte des huys
Nathans bysonder, ende hare wijven bysonder.
13 Het geslachte des huys Levi bysonder, ende hare wijven bysonder: het geslachte
Simei bysonder, ende hare wijven bysonder.
14 Alle de overige geslachten, elck geslachte bysonder, ende haer-lieder wijven bysonder.
Voorsegginge, dat de Heere de vyanden der Christelicke kercke verdelgen, maer dat hy de sijne soude beschutten ende beschermen, v. 1, etc. met voordere belofte, dat hy de uytvercorene Ioden door den heyligen Geest met geloove ende boetveerdigcheyt begaven soude, 10.
1
DE last des woorts des HEEREN
over Israël: De HEERE
spreeckt, die den hemel uytbreydet, ende de aerde grontvestet, ende des menschen
geest in sijn binnenste
formeert.
2 Siet, ick sal
Ierusalem stellen [tot] een drinck-schale der
swijmelinge allen volcken rontom:
ja oock salse zijn over Iuda, in de belegeringe tegen Ierusalem.
3 Ende het sal te dien dage geschieden, dat ick
Ierusalem stellen sal
tot eenen lastigen steen allen volcken, alle die sich daer mede beladen, sullen gewisselick door-sneden worden:
ende alle de volckeren der aerde sullen sich tegen haer versamelen.
4 Te dien dage, spreeckt de HEERE, sal ick alle peerden
met schouwicheyt slaen, ende hare ruyters met sinneloosheyt: maer
over het huys Iuda
sal ick mijne oogen openen, ende alle peerden
der volckeren sal ick met blintheyt slaen.
5 Dan sullen
de Leytslieden van Iuda in haer herte seggen,
De inwoonders van Ierusalem
sullen my eene sterckte zijn
in den HEERE der heyrscharen haren Godt.
6 Te dien dage, sal ick de Leytslieden van Iuda stellen
als eenen vyerigen heert onder het hout, ende als eene vyerige fackel onder de schooven, ende sy sullen ter rechter ende ter slincker zijde alle volcken rontom verteeren: ende
Ierusalem sal noch
blijven
in hare plaetse te Ierusalem.
7 Ende de HEERE sal
de tenten Iuda
ten voorsten
behouden, op dat
de heerlickheyt
des huys Davids, ende
de heerlickheyt der inwoonderen van Ierusalem, haer niet
en verheffe tegen Iuda.
8 Te dien dage sal de HEERE de inwoonders van Ierusalem beschutten, ende die
die onder haer struyckelen soude, sal te dien dage zijn
als David: ende
het huys Davids sal zijn
als Goden,
als de Engel des HEEREN
voor haeraengesichte.
9 Ende ’t sal te dien dage geschieden, dat ick sal soecken te verdelgen alle heydenen, die tegen Ierusalem aenkomen.
10 Doch over het huys Davids, ende over de inwoonders van Ierusalem, sal ick
uytstorten
den Geest der genade, ende der gebeden, ende
sy sullen my
aenschouwen,
dien sy door-steken hebben: ende
sy sullen over hem rouw-klagen, als [met] de rouw-clage
over eenen eenigen sone; ende
sy sullen over hem bitterlick kermen, gelijckmen bitterlick kermt over eenen eerst-geborenen.
11 Te dien dage sal te Ierusalem de rouw-clage groot zijn, gelijck die rouw-clage van
Hadadrimmon, in het dal van
Megiddon.
12 Ende
het lant sal rouw-clagen,
elck geslachte bysonder: het geslachte des huys Davids bysonder, ende haerlieder wijven bysonder, ende het geslachte des huys
Nathans bysonder, ende hare wijven bysonder.
13 Het geslachte des huys Levi bysonder, ende hare wijven bysonder: het geslachte
Simei bysonder, ende hare wijven bysonder.
14 Alle de overige geslachten, elck geslachte bysonder, ende haer-lieder wijven bysonder.
