De Heere maeckt de Israeliten indachtich sijner liefde tot haer, die hy daerinne bewesen heeft, dat hy Iacob heeft lief gehadt, maer Esau gehaett, v. 1, etc. Daer na klaecht hy over hare ondanckbaerheyt, voor eerst der priesteren, ende daer na des volcx, die allegaer ongetrouw waren in de offerhanden, 6. ende hy vermaentse tot berouw ende bekeeringe, 9. ende hy propheteert van den rechten Godts-dienst, welcken hem de geloovige onder alle volckeren in het Nieuwe Testament bewijsen souden, 11, etc.
1
DE last des woorts des HEEREN
tot Israël,
door den dienst van
Maleachi.
2 Ick hebben u-lieden lief gehadt, seyt de HEERE: maer ghy
segt,
Waer in hebt ghy ons lief gehadt?
Was niet Esau Iacobs broeder? spreeckt de HEERE:
nochtans hebbe ick Iacob lief gehadt,
3 Ende Esau hebbe ick gehaett:
ende ick hebbe
sijne bergen gestelt [tot] eene verwoestinge, ende
sijne erve voor de draken der woestijne.
4 Of schoon
Edom seyde, Wy zijn verarmt, doch
wy sullen de woeste plaetsen weder bouwen: alsoo seyt de HEERE der heyrscharen,
Sullen sy bouwen, so sal ick afbreken; ende
men salse noemen, Landtpale der godtloosheyt, ende een volck
op het welcke de HEERE vergramt is tot inder eeuwicheyt.
5 Ende uwe oogen
sullen’t sien, ende ghylieden sult seggen,
De HEERE zy groot gemaeckt
van de lantpale Israëls af.
6 Een sone
sal den vader eeren, ende een knecht
sijnen heere: ben ick dan een Vader, waer is
mijne eere? ende ben ick een Heere, waer is
mijn vreese? seyt de HEERE der heyrscharen tot u,
ô Priesters, verachters mijnes Naems:
maer ghy segt,
Waer mede verachten wy uwen Name?
7 Ghy brengt op mijnen altaer
verontreynicht
broot, ende
segt, Waer mede verontreynigen wy
u? Daer mede, dat ghy segt,
des HEEREN tafel
is verachtelick.
8 Want als ghy
wat blints aenbrengt om te offeren,
’t en is [by u] niet quaet, ende als ghy
wat kreupels ofte krancks
aenbrengt,
’t en is niet quaet: Brengt dat doch uwen Vorst;
sal hy een welgevallen aen u hebben? ofte sal hy
u aengesichte opnemen? seyt de HEERE der heyrscharen.
9
Nu dan, smeeckt doch het aengesichte Godes, dat hy ons genadich zy:
sulcx is van uwe hant geschiet,
sal hy u aengesichte opnemen? seyt de HEERE der heyrscharen.
10 Wie isser oock
onder u die
de deuren
[om niet] toesluyt?
ende ghy en steeckt het vyer niet aen [op] mijnen altaer om niet. Ick en hebbe geenen lust aen u, seyt de HEERE der heyrscharen,
ende het spijs-offer en is my
van uwe hant niet aengenaem.
11 Maer
van den opganck der Sonne tot haren onderganck,
sal mijn Name groot zijn onder de Heydenen; ende aen alle plaetse sal mijnen Name
reuck-werck toe-gebracht worden, ende een reyn spijs-offer: want mijn Name sal groot zijn onder de heydenen, seyt de Heere der heyrscharen.
12
Maer ghy ontheylicht
dien, als ghy segt,
Des HEEREN tafel is ontreynicht,
ende
haer inkomen, hare spijse is verachtelick.
13
Noch segt ghy, Siet,
wat eene vermoeytheyt!
maer ghy soudt het kunnen wech blasen, seyt de HEERE der heyrscharen: ghy brengt oock ’t gene dat gerooft is, ende
dat kreupel, ende kranck is:
ghy brengt oock spijs-offer: soude my
sulcx aengenaem zijn van uwe hant? seyt de HEERE.
14 Ia vervloeckt zy de bedrieger,
die een manneken in sijne kudde heeft, ende den Heere belooft ende offert
dat verdorven is: want ick ben
een groot Coninck, seyt de HEERE der heyrscharen, ende mijn Naem is vreeslick
onder de Heydenen.
De Heere maeckt de Israeliten indachtich sijner liefde tot haer, die hy daerinne bewesen heeft, dat hy Iacob heeft lief gehadt, maer Esau gehaett, v. 1, etc. Daer na klaecht hy over hare ondanckbaerheyt, voor eerst der priesteren, ende daer na des volcx, die allegaer ongetrouw waren in de offerhanden, 6. ende hy vermaentse tot berouw ende bekeeringe, 9. ende hy propheteert van den rechten Godts-dienst, welcken hem de geloovige onder alle volckeren in het Nieuwe Testament bewijsen souden, 11, etc.
1
DE last des woorts des HEEREN
tot Israël,
door den dienst van
Maleachi.
2 Ick hebben u-lieden lief gehadt, seyt de HEERE: maer ghy
segt,
Waer in hebt ghy ons lief gehadt?
Was niet Esau Iacobs broeder? spreeckt de HEERE:
nochtans hebbe ick Iacob lief gehadt,
3 Ende Esau hebbe ick gehaett:
ende ick hebbe
sijne bergen gestelt [tot] eene verwoestinge, ende
sijne erve voor de draken der woestijne.
4 Of schoon
Edom seyde, Wy zijn verarmt, doch
wy sullen de woeste plaetsen weder bouwen: alsoo seyt de HEERE der heyrscharen,
Sullen sy bouwen, so sal ick afbreken; ende
men salse noemen, Landtpale der godtloosheyt, ende een volck
op het welcke de HEERE vergramt is tot inder eeuwicheyt.
5 Ende uwe oogen
sullen’t sien, ende ghylieden sult seggen,
De HEERE zy groot gemaeckt
van de lantpale Israëls af.
6 Een sone
sal den vader eeren, ende een knecht
sijnen heere: ben ick dan een Vader, waer is
mijne eere? ende ben ick een Heere, waer is
mijn vreese? seyt de HEERE der heyrscharen tot u,
ô Priesters, verachters mijnes Naems:
maer ghy segt,
Waer mede verachten wy uwen Name?
7 Ghy brengt op mijnen altaer
verontreynicht
broot, ende
segt, Waer mede verontreynigen wy
u? Daer mede, dat ghy segt,
des HEEREN tafel
is verachtelick.
8 Want als ghy
wat blints aenbrengt om te offeren,
’t en is [by u] niet quaet, ende als ghy
wat kreupels ofte krancks
aenbrengt,
’t en is niet quaet: Brengt dat doch uwen Vorst;
sal hy een welgevallen aen u hebben? ofte sal hy
u aengesichte opnemen? seyt de HEERE der heyrscharen.
9
Nu dan, smeeckt doch het aengesichte Godes, dat hy ons genadich zy:
sulcx is van uwe hant geschiet,
sal hy u aengesichte opnemen? seyt de HEERE der heyrscharen.
10 Wie isser oock
onder u die
de deuren
[om niet] toesluyt?
ende ghy en steeckt het vyer niet aen [op] mijnen altaer om niet. Ick en hebbe geenen lust aen u, seyt de HEERE der heyrscharen,
ende het spijs-offer en is my
van uwe hant niet aengenaem.
11 Maer
van den opganck der Sonne tot haren onderganck,
sal mijn Name groot zijn onder de Heydenen; ende aen alle plaetse sal mijnen Name
reuck-werck toe-gebracht worden, ende een reyn spijs-offer: want mijn Name sal groot zijn onder de heydenen, seyt de Heere der heyrscharen.
12
Maer ghy ontheylicht
dien, als ghy segt,
Des HEEREN tafel is ontreynicht,
ende
haer inkomen, hare spijse is verachtelick.
13
Noch segt ghy, Siet,
wat eene vermoeytheyt!
maer ghy soudt het kunnen wech blasen, seyt de HEERE der heyrscharen: ghy brengt oock ’t gene dat gerooft is, ende
dat kreupel, ende kranck is:
ghy brengt oock spijs-offer: soude my
sulcx aengenaem zijn van uwe hant? seyt de HEERE.
14 Ia vervloeckt zy de bedrieger,
die een manneken in sijne kudde heeft, ende den Heere belooft ende offert
dat verdorven is: want ick ben
een groot Coninck, seyt de HEERE der heyrscharen, ende mijn Naem is vreeslick
onder de Heydenen.