1 De persoon Christi wort beschreven, dat hy is het eeuwige Woort Godts, ware Godt, Schepper aller dingen, het leven ende licht der menschen, voornemelick der gene die in hem gelooven. 14 ende dat dit Woort is vleesch geworden. 15 Ioannes de Dooper geeft getuygenisse van de weerdigheyt sijns persoons ende ampts. 23 als mede van sijn eygen beroepinge. 29 Verklaert wederom dat Christus is het lam, ende de Sone Godts. 32 ende dat hy hem bekent is gemaeckt door het nederdalen des Heyligen Geests op hem. 37 op welck getuygenisse twee Discipelen Ioannis Christum volgen. 41 van welcke d’ eene .N. Andreas sijnen broeder Simon oock tot Christum brenght. 43 die hem geeft den naem van Petrus. 44 Christus beroept Philippum. 46 ende Philippus brenght Nathanaël tot Christum . 49 die hem voor den Sone Godts erkent, ende voor een Discipel ontfangen wort.
1
INDEN
beginne was
het Woort, ende het Woort was
by Godt, ende het Woort
was Godt.
2
Dit was in den beginne by Godt.
3
Alle dingen zijn door het selve
gemaeckt, ende
sonder het selve en is
geen dinck gemaekt, dat gemaeckt is.
4
In
het selve was
het leven, ende
het leven was
het licht der menschen.
5
Ende
het licht
schijnt
in de duysternisse, ende
de duysternisse en heeft het selve niet begrepen.
6
Daer was een mensche
van Godt gesonden, wiens
name was Ioannes.
7 Dese quam tot een getuygenisse, om van
het licht te getuygen, op dat sy alle
door hem gelooven souden.
8 Hy en was het licht niet, maer [was gesonden ] op dat hy van het licht getuygen soude.
9
[Dit ] was het waerachtige licht, ’t welck
verlicht
een yegelick mensche
komende in de werelt.
10 Hy was
in de werelt,
ende de werelt is door hem
gemaeckt: ende de
werelt en heeft hem niet gekent.
11 Hy is gekomen tot
het sijne, ende
de sijne en hebben hem niet
aengenomen.
12
Maer soo vele hem aengenomen hebben, dien heeft hy
macht gegeven
kinderen Godts te worden, [namelick ] die in sijnen name gelooven.
13 Welcke niet uyt den
bloede, noch uyt den wille des vleeschs, noch uyt den wille des mans, maer
uyt Godt geboren sijn.
14
Ende het Woort is
vleesch
geworden, ende heeft onder ons
gewoont
(ende wy hebben
sijne heerlickheyt aenschouwt, eene heerlickheyt
als des eenichgeboren van den Vader)
vol van genade ende waerheyt.
15
Ioannes getuyght van hem, ende heeft geroepen, seggende: Dese was ’t van welcken ick seyde, die
na my komt, is
voor my geworden, want hy was
eer dan ick.
16 Ende
uyt sijne volheyt hebben wy alle ontfangen, oock
genade voor genade.
17
Want de
Wet is
door Mosem gegeven, de
genade ende
de waerheyt is
door Iesum Christum geworden.
18
Niemant en heeft oyt Godt
gesien: de eenichgeboren Sone,
die
in den schoot des Vaders is, die heeft
[hem ons ]
verklaert.
19 Ende
dit is
het getuygenisse Ioannis, doe de Ioden [eenige ] Priesters ende Leviten afsonden van Ierusalem, op dat sy hem souden vragen: Wie zijt ghy?
20 Ende
hy
beleedt, ende en loochende het niet: ende beleedt, Ick en ben de Christus niet.
21 Ende sy vraeghden hem: Wat dan? Zijt ghy Elias? Ende hy seyde,
Ick en ben [die ] niet: Zijt
ghy
den Propheet? Ende hy antwoordde, Neen.
22 Sy seyden dan tot hem: Wie zijt ghy? op dat wy antwoorde geven mogen den genen, die ons gesonden hebben: Wat seght ghy van u selven?
23 Hy seyde:
Ick ben de stemme des roependen in de woestijne: Maeckt den wegh des Heeren recht, gelijck Esaias de Propheet gesproken heeft.
24 Ende de afgesondene waren uyt de Phariseen.
25 Ende sy vraeghden hem ende spraken tot hem:
Waerom doopt ghy dan, so ghy de Christus niet en zijt, noch Elias, noch
de Propheet?
26 Ioannes antwoordde haer, seggende,
Ick doope met Water, maer hy
staet midden onder u-lieden, dien ghy niet en kent.
27 Deselve ist die
na my komt, welcke voor my geworden is, wien ick niet weerdigh en ben
dat ick sijnen schoen-riem soude ontbinden.
28 Dese dingen zijn geschiet in
Bethabara
over den Iordaen, daer Ioannes was doopende.
29 Des
anderen daeghs
sagh Ioannes Iesum tot hem komende, ende
seyde,
Siet
het lam
Godts, dat de sonde
der werelt
wech neemt.
30 Dese is’t van welcken ick
geseght hebbe: Na my komt een man die, die voor my geworden is, want hy was
eer dan ick.
31 Ende ick en
kende hem niet: maer op dat hy aen Israël soude geopenbaert worden, daerom ben ick gekomen doopende met het water.
32
Ende Ioannes getuyghde, seggende, Ick hebbe den
Geest gesien neder dalen uyt den hemel, gelijck een duyve, ende bleef op hem.
33 Ende ick en
kende hem niet, maer die my gesonden heeft om te doopen
met water, die hadde my geseght, op welcken ghy sult den Geest sien neder-dalen, ende op hem blijven,
dese is’t die met den heyligen Geest
doopt.
34 Ende ick hebbe gesien, ende hebbe getuyght, dat dese de Sone Godts is.
35 Des
anderen daeghs wederom stondt Ioannes, ende twee uyt sijne Discipelen.
36 Ende siende op Iesum [daer ] wandelende, seyde hy:
Siet het lam Godts.
37 Ende die twee Discipelen
hoorden hem [dat ] spreken, ende sy volghden Iesum.
38 Ende Iesus hem omkeerende ende siende haer volgen, seyde tot haer,
39 Wat soeckt ghy? Ende sy seyden tot hem, Rabbi (’t welck is te seggen, overgeset zijnde,
Meester) waer
woont ghy?
40 Hy seyde tot haer, Komt, ende siet. Sy quamen ende sagen waer hy woonde, ende bleven dien dagh by hem. Ende het was
ontrent de tiende uyre.
41 Andreas de broeder Simonis Petri was een vande twee, die het van Ioanne gehoort hadden, ende hem gevolght waren.
42 Dese vondt eerst
sijnen broeder Simon, ende seyde tot hem, Wy hebben gevonden den Messiam, ’t welck is, overgeset zijnde, de
Christus.
43 Ende hy leydde hem tot Iesum. Ende Iesus hem aensiende seyde, Ghy zijt Simon, de sone Iona:
ghy sult
genaemt worden Cephas, ’t welck overgeset wort
Petrus.
44 Des
anderen daeghs wilde Iesus henen gaen na Galileen, ende vondt Philippum, ende seyde tot hem, Volght my.
45
Philippus nu was van
Bethsaida, uyt de stadt
Andree ende Petri.
46 Philippus vondt
Nathanaël ende seyde tot hem, Wy hebben [dien ] gevonden,
van welcken Moses inde wet geschreven heeft, ende de Propheten, [namelick ] Iesum den sone Iosephs, van Nazareth.
47 Ende Nathanaël seyde tot hem, Kan
uyt Nazareth yet goets
zijn? Philippus seyde tot hem, Komt ende siet.
48 Iesus sagh Nathanaël tot hem komen, ende seyde van hem, Siet waerlick
een Israëlijt, in welcken geen bedrogh en is.
49 Nathanaël seyde tot hem, Van waer kent ghy my? Iesus antwoordde ende seyde tot hem, Eer u Philippus riep, daer ghy onder den vijgeboom waert, sagh ick u.
50 Nathanaël antwoordde ende seyde tot hem, Rabbi, ghy zijt de Sone Godts, ghy zijt de Coninck Israëls.
51 Iesus antwoordde ende seyde tot hem,
Om dat ick u geseght hebbe, Ick sagh u onder den vijgenboom, so gelooft ghy: ghy sult grooter dingen sien dan dese.
52 Ende seyde tot hem, Voorwaer, voorwaer, segge ick u lieden,
Van nu aen sult ghy den hemel sien geopent, ende
de Engelen Godts opclimmende ende nederdalende op den Sone des menschen.
1 De persoon Christi wort beschreven, dat hy is het eeuwige Woort Godts, ware Godt, Schepper aller dingen, het leven ende licht der menschen, voornemelick der gene die in hem gelooven. 14 ende dat dit Woort is vleesch geworden. 15 Ioannes de Dooper geeft getuygenisse van de weerdigheyt sijns persoons ende ampts. 23 als mede van sijn eygen beroepinge. 29 Verklaert wederom dat Christus is het lam, ende de Sone Godts. 32 ende dat hy hem bekent is gemaeckt door het nederdalen des Heyligen Geests op hem. 37 op welck getuygenisse twee Discipelen Ioannis Christum volgen. 41 van welcke d’ eene .N. Andreas sijnen broeder Simon oock tot Christum brenght. 43 die hem geeft den naem van Petrus. 44 Christus beroept Philippum. 46 ende Philippus brenght Nathanaël tot Christum . 49 die hem voor den Sone Godts erkent, ende voor een Discipel ontfangen wort.
1
INDEN
beginne was
het Woort, ende het Woort was
by Godt, ende het Woort
was Godt.
2
Dit was in den beginne by Godt.
3
Alle dingen zijn door het selve
gemaeckt, ende
sonder het selve en is
geen dinck gemaekt, dat gemaeckt is.
4
In
het selve was
het leven, ende
het leven was
het licht der menschen.
5
Ende
het licht
schijnt
in de duysternisse, ende
de duysternisse en heeft het selve niet begrepen.
6
Daer was een mensche
van Godt gesonden, wiens
name was Ioannes.
7 Dese quam tot een getuygenisse, om van
het licht te getuygen, op dat sy alle
door hem gelooven souden.
8 Hy en was het licht niet, maer [was gesonden ] op dat hy van het licht getuygen soude.
9
[Dit ] was het waerachtige licht, ’t welck
verlicht
een yegelick mensche
komende in de werelt.
10 Hy was
in de werelt,
ende de werelt is door hem
gemaeckt: ende de
werelt en heeft hem niet gekent.
11 Hy is gekomen tot
het sijne, ende
de sijne en hebben hem niet
aengenomen.
12
Maer soo vele hem aengenomen hebben, dien heeft hy
macht gegeven
kinderen Godts te worden, [namelick ] die in sijnen name gelooven.
13 Welcke niet uyt den
bloede, noch uyt den wille des vleeschs, noch uyt den wille des mans, maer
uyt Godt geboren sijn.
14
Ende het Woort is
vleesch
geworden, ende heeft onder ons
gewoont
(ende wy hebben
sijne heerlickheyt aenschouwt, eene heerlickheyt
als des eenichgeboren van den Vader)
vol van genade ende waerheyt.
15
Ioannes getuyght van hem, ende heeft geroepen, seggende: Dese was ’t van welcken ick seyde, die
na my komt, is
voor my geworden, want hy was
eer dan ick.
16 Ende
uyt sijne volheyt hebben wy alle ontfangen, oock
genade voor genade.
17
Want de
Wet is
door Mosem gegeven, de
genade ende
de waerheyt is
door Iesum Christum geworden.
18
Niemant en heeft oyt Godt
gesien: de eenichgeboren Sone,
die
in den schoot des Vaders is, die heeft
[hem ons ]
verklaert.
19 Ende
dit is
het getuygenisse Ioannis, doe de Ioden [eenige ] Priesters ende Leviten afsonden van Ierusalem, op dat sy hem souden vragen: Wie zijt ghy?
20 Ende
hy
beleedt, ende en loochende het niet: ende beleedt, Ick en ben de Christus niet.
21 Ende sy vraeghden hem: Wat dan? Zijt ghy Elias? Ende hy seyde,
Ick en ben [die ] niet: Zijt
ghy
den Propheet? Ende hy antwoordde, Neen.
22 Sy seyden dan tot hem: Wie zijt ghy? op dat wy antwoorde geven mogen den genen, die ons gesonden hebben: Wat seght ghy van u selven?
23 Hy seyde:
Ick ben de stemme des roependen in de woestijne: Maeckt den wegh des Heeren recht, gelijck Esaias de Propheet gesproken heeft.
24 Ende de afgesondene waren uyt de Phariseen.
25 Ende sy vraeghden hem ende spraken tot hem:
Waerom doopt ghy dan, so ghy de Christus niet en zijt, noch Elias, noch
de Propheet?
26 Ioannes antwoordde haer, seggende,
Ick doope met Water, maer hy
staet midden onder u-lieden, dien ghy niet en kent.
27 Deselve ist die
na my komt, welcke voor my geworden is, wien ick niet weerdigh en ben
dat ick sijnen schoen-riem soude ontbinden.
28 Dese dingen zijn geschiet in
Bethabara
over den Iordaen, daer Ioannes was doopende.
29 Des
anderen daeghs
sagh Ioannes Iesum tot hem komende, ende
seyde,
Siet
het lam
Godts, dat de sonde
der werelt
wech neemt.
30 Dese is’t van welcken ick
geseght hebbe: Na my komt een man die, die voor my geworden is, want hy was
eer dan ick.
31 Ende ick en
kende hem niet: maer op dat hy aen Israël soude geopenbaert worden, daerom ben ick gekomen doopende met het water.
32
Ende Ioannes getuyghde, seggende, Ick hebbe den
Geest gesien neder dalen uyt den hemel, gelijck een duyve, ende bleef op hem.
33 Ende ick en
kende hem niet, maer die my gesonden heeft om te doopen
met water, die hadde my geseght, op welcken ghy sult den Geest sien neder-dalen, ende op hem blijven,
dese is’t die met den heyligen Geest
doopt.
34 Ende ick hebbe gesien, ende hebbe getuyght, dat dese de Sone Godts is.
35 Des
anderen daeghs wederom stondt Ioannes, ende twee uyt sijne Discipelen.
36 Ende siende op Iesum [daer ] wandelende, seyde hy:
Siet het lam Godts.
37 Ende die twee Discipelen
hoorden hem [dat ] spreken, ende sy volghden Iesum.
38 Ende Iesus hem omkeerende ende siende haer volgen, seyde tot haer,
39 Wat soeckt ghy? Ende sy seyden tot hem, Rabbi (’t welck is te seggen, overgeset zijnde,
Meester) waer
woont ghy?
40 Hy seyde tot haer, Komt, ende siet. Sy quamen ende sagen waer hy woonde, ende bleven dien dagh by hem. Ende het was
ontrent de tiende uyre.
41 Andreas de broeder Simonis Petri was een vande twee, die het van Ioanne gehoort hadden, ende hem gevolght waren.
42 Dese vondt eerst
sijnen broeder Simon, ende seyde tot hem, Wy hebben gevonden den Messiam, ’t welck is, overgeset zijnde, de
Christus.
43 Ende hy leydde hem tot Iesum. Ende Iesus hem aensiende seyde, Ghy zijt Simon, de sone Iona:
ghy sult
genaemt worden Cephas, ’t welck overgeset wort
Petrus.
44 Des
anderen daeghs wilde Iesus henen gaen na Galileen, ende vondt Philippum, ende seyde tot hem, Volght my.
45
Philippus nu was van
Bethsaida, uyt de stadt
Andree ende Petri.
46 Philippus vondt
Nathanaël ende seyde tot hem, Wy hebben [dien ] gevonden,
van welcken Moses inde wet geschreven heeft, ende de Propheten, [namelick ] Iesum den sone Iosephs, van Nazareth.
47 Ende Nathanaël seyde tot hem, Kan
uyt Nazareth yet goets
zijn? Philippus seyde tot hem, Komt ende siet.
48 Iesus sagh Nathanaël tot hem komen, ende seyde van hem, Siet waerlick
een Israëlijt, in welcken geen bedrogh en is.
49 Nathanaël seyde tot hem, Van waer kent ghy my? Iesus antwoordde ende seyde tot hem, Eer u Philippus riep, daer ghy onder den vijgeboom waert, sagh ick u.
50 Nathanaël antwoordde ende seyde tot hem, Rabbi, ghy zijt de Sone Godts, ghy zijt de Coninck Israëls.
51 Iesus antwoordde ende seyde tot hem,
Om dat ick u geseght hebbe, Ick sagh u onder den vijgenboom, so gelooft ghy: ghy sult grooter dingen sien dan dese.
52 Ende seyde tot hem, Voorwaer, voorwaer, segge ick u lieden,
Van nu aen sult ghy den hemel sien geopent, ende
de Engelen Godts opclimmende ende nederdalende op den Sone des menschen.
