Godt stelt een Register vande grouwelicke sonden, die tegen d’eerste ende tweede tafel der wet binnen Ierusalem in swanck gingen, vs 1, 2, 3, etc. waer over hy haer in seer hevigen toorn voorseyt eene schricklijcke verbaestheyt, ende verstroyinge onder de heydenen, 13. ende dat hy haer, om datse tot schuym zijn geworden, binnen Ierusalem, als in eenen oven, sal smelten door’t vyer sijns toorns, 17. Algemeyne boosheyt, der Propheten, Priesteren, Vorsten, ende des volcks, 23.
1 VOorder geschiedde des HEEREN woort tot my, seggende:
2 Ghy nu, menschen kint, soudt ghy der
bloet-stadt recht geven? soudt ghyse
recht geven? ja maeckt haer bekent alle hare grouwelen:
3 Ende segt; Alsoo seyt de Heere HEERE, ô stadt,
die in haer midden bloet vergiet, op dat haren
tijt kome, ende
dreckgoden
tegen haer selven maeckt om haer te verontreynigen.
4 Door
u bloet dat ghy
vergoten hebt, zijt ghy schuldich geworden, ende met uwe dreckgoden die ghy gemaeckt hebt, hebt ghy u
verontreynicht, ende hebt uwe
dagen doen naederen, ende zijt tot uwe jaren gekomen: daerom hebbe ick u den Heydenen
overgegeven [tot] eenen
smaet, ende allen landen [tot] eenen spot.
5 Die naeby, ende verre van u zijn, sullen u bespotten: ghy
onreyne van name, ende
vol onruste.
6 Siet, de Vorsten Israëls zijn in u
geweest, een yeder nae sijne
cracht, om bloet te vergieten.
7 Vader ende Moeder
hebbense in u
licht-geacht; met den vreemdelinck hebbense in’t midden van u door
verdruckinge gehandelt: sy hebben in u den weese ende de weduwe
verdruckt.
8 Mijne heylige dingen hebt ghy veracht, ende mijne Sabbathen hebt ghy ontheylicht.
9
Achterclappers zijn in u geweest om bloet te vergieten, ende in u hebbense op de
bergen
gegeten, sy hebben schendelickheyt in’t midden van u gedaen.
10 Men heeft de
schaemte des vaders in u
ontdeckt: die
onreyn was door
afsonderinge hebbense in u
vercracht.
11 Daertoe heeft de een
grouwel gedaen met sijns naestens
huysvrouwe, ende een ander heeft sijns
soons vrouwe met schendelickheyt verontreynicht: noch een ander heeft in u sijne suster, sijns
vaders dochter, vercracht.
12 Sy hebben geschencken in u genomen, om bloet te vergieten:
woecker ende overwinste hebt ghy genomen: ende ghy hebt giericheyt gepleecht aen uwen naesten door
verdruckinge: maer ghy hebt mijner vergeten, spreeckt de Heere HEERE.
13 Siet dan, ick hebbe mijne
hant
geslagen om uwe giericheyt, die ghy bedreven hebt: ende om u
bloet;
die in’t midden van u geweest zijn.
14 Sal u herte
bestaen? sullen uwe handen sterck zijn, in de dagen als ick met u
handelen sal? ick de HEERE hebbet gesproken, ende sal’t
doen.
15 Ende ick sal u
verstroyen onder de heydenen, ende u verspreyden in de landen: ende uwe onreynicheyt uyt u
verteeren.
16 So sult ghy in u
ontheylicht zijn voor de oogen der heydenen: ende ghy sult weten, dat ick de HEERE ben.
17 Wijders geschiedde des HEEREN woort tot my, seggende:
18 Menschen kint,
die vanden huyse Israëls zijn my tot
schuym geworden: sy zijn alle
koper, ofte tin, ofte yser, ofte loodt, in ’t midden des ovens; silver-schuym zijnse geworden.
19 Daerom, alsoo seyt de Heere HEERE; Om dat ghylieden alle tot schuym geworden zijt, daerom siet, ick sal u in’t midden van Ierusalem
vergaderen.
20 [Gelijck] silver, ofte coper, ofte yser, ofte loodt, ofte tin in’t midden eens ovens
vergadert wort, om het vyer daerover op te blasen, op datmen’t smelte: alsoo sal ick ulieden vergaderen in mijnen toorn, ende in mijne grimmicheyt daer laten, ende smelten.
21 Ia ick sal u by een brengen, ende sal op u blasen in’t vyer mijner verbolgentheyt, dat ghy in’t midden van
haer sult gesmolten worden.
22 Gelijck het silver in’t midden des ovens gesmolten wort, alsoo sult ghylieden in’t midden van haer gesmolten worden: ende ghy sult weten, dat ick, de HEERE, mijne grimmicheyt over u uytgegoten hebbe.
23 Voorts geschiedde des HEEREN woort tot my, seggende:
24 Menschen kint, segt tot
haer; Ghy zijt een lant, dat niet
gereynicht en is,
[dat] sijnen plasregen niet en [heeft gehadt] ten dage der
gramschap.
25
De verbintenisse
harer Propheten is in ’t midden van haer, als een brullende leeuw die eenen roof rooft: sy eten de
zielen op, den schat, ende het kostelicke nemense wech; hare weduwen
vermenichvuldigen sy in’t midden van haer.
26 Hare Priesteren doen mijne wet
gewelt aen, ende sy ontheyligen mijne heylige dingen; tusschen het heylige ende het onheylige, en maken sy geen
onderscheyt, ende [’t verschil] tusschen het onreyne ende reyne, en gevense niet te kennen: daertoe
verbergen sy hare oogen van mijne Sabbathen; ja ick worde in’t midden van hen
ontheylicht.
27 Hare
Vorsten zijn in’t midden van haer als wolven die eenen roof rooven, om bloet te vergieten, [ende] om
zielen te verderven; op datse giericheyt souden plegen.
28 Hare Propheten nu
plaesteren haer met loosen kalcke:
siende
ydelheyt ende hen leugen voorseggende, seggende; Alsoo seyt de Heere HEERE; ende de HEERE en heeft niet gesproken.
29 Het volck des lants
plegen enckel verdruckinge, ende bedrijven enckel rooverye: oock
onderdrucken sy den elendigen ende nootdurftigen; ende den vreemdelinck verdrucken sy
sonder recht.
30 Ick socht nu eenen man
uyt hen, die den
muer mochte toemueren, ende voor mijn aengesicht in de
bresse staen voor het lant, op dat ick’t niet en mochte verderven: maer ick en vondt niemant.
31 Daerom heb ick mijne gramschap over hen uytgegoten; door ’t vyer mijner verbolgentheyt heb ickse verteert: haren wech hebbe ick op haren
cop gegeven, spreeckt de Heere HEERE.
Godt stelt een Register vande grouwelicke sonden, die tegen d’eerste ende tweede tafel der wet binnen Ierusalem in swanck gingen, vs 1, 2, 3, etc. waer over hy haer in seer hevigen toorn voorseyt eene schricklijcke verbaestheyt, ende verstroyinge onder de heydenen, 13. ende dat hy haer, om datse tot schuym zijn geworden, binnen Ierusalem, als in eenen oven, sal smelten door’t vyer sijns toorns, 17. Algemeyne boosheyt, der Propheten, Priesteren, Vorsten, ende des volcks, 23.
1 VOorder geschiedde des HEEREN woort tot my, seggende:
2 Ghy nu, menschen kint, soudt ghy der
bloet-stadt recht geven? soudt ghyse
recht geven? ja maeckt haer bekent alle hare grouwelen:
3 Ende segt; Alsoo seyt de Heere HEERE, ô stadt,
die in haer midden bloet vergiet, op dat haren
tijt kome, ende
dreckgoden
tegen haer selven maeckt om haer te verontreynigen.
4 Door
u bloet dat ghy
vergoten hebt, zijt ghy schuldich geworden, ende met uwe dreckgoden die ghy gemaeckt hebt, hebt ghy u
verontreynicht, ende hebt uwe
dagen doen naederen, ende zijt tot uwe jaren gekomen: daerom hebbe ick u den Heydenen
overgegeven [tot] eenen
smaet, ende allen landen [tot] eenen spot.
5 Die naeby, ende verre van u zijn, sullen u bespotten: ghy
onreyne van name, ende
vol onruste.
6 Siet, de Vorsten Israëls zijn in u
geweest, een yeder nae sijne
cracht, om bloet te vergieten.
7 Vader ende Moeder
hebbense in u
licht-geacht; met den vreemdelinck hebbense in’t midden van u door
verdruckinge gehandelt: sy hebben in u den weese ende de weduwe
verdruckt.
8 Mijne heylige dingen hebt ghy veracht, ende mijne Sabbathen hebt ghy ontheylicht.
9
Achterclappers zijn in u geweest om bloet te vergieten, ende in u hebbense op de
bergen
gegeten, sy hebben schendelickheyt in’t midden van u gedaen.
10 Men heeft de
schaemte des vaders in u
ontdeckt: die
onreyn was door
afsonderinge hebbense in u
vercracht.
11 Daertoe heeft de een
grouwel gedaen met sijns naestens
huysvrouwe, ende een ander heeft sijns
soons vrouwe met schendelickheyt verontreynicht: noch een ander heeft in u sijne suster, sijns
vaders dochter, vercracht.
12 Sy hebben geschencken in u genomen, om bloet te vergieten:
woecker ende overwinste hebt ghy genomen: ende ghy hebt giericheyt gepleecht aen uwen naesten door
verdruckinge: maer ghy hebt mijner vergeten, spreeckt de Heere HEERE.
13 Siet dan, ick hebbe mijne
hant
geslagen om uwe giericheyt, die ghy bedreven hebt: ende om u
bloet;
die in’t midden van u geweest zijn.
14 Sal u herte
bestaen? sullen uwe handen sterck zijn, in de dagen als ick met u
handelen sal? ick de HEERE hebbet gesproken, ende sal’t
doen.
15 Ende ick sal u
verstroyen onder de heydenen, ende u verspreyden in de landen: ende uwe onreynicheyt uyt u
verteeren.
16 So sult ghy in u
ontheylicht zijn voor de oogen der heydenen: ende ghy sult weten, dat ick de HEERE ben.
17 Wijders geschiedde des HEEREN woort tot my, seggende:
18 Menschen kint,
die vanden huyse Israëls zijn my tot
schuym geworden: sy zijn alle
koper, ofte tin, ofte yser, ofte loodt, in ’t midden des ovens; silver-schuym zijnse geworden.
19 Daerom, alsoo seyt de Heere HEERE; Om dat ghylieden alle tot schuym geworden zijt, daerom siet, ick sal u in’t midden van Ierusalem
vergaderen.
20 [Gelijck] silver, ofte coper, ofte yser, ofte loodt, ofte tin in’t midden eens ovens
vergadert wort, om het vyer daerover op te blasen, op datmen’t smelte: alsoo sal ick ulieden vergaderen in mijnen toorn, ende in mijne grimmicheyt daer laten, ende smelten.
21 Ia ick sal u by een brengen, ende sal op u blasen in’t vyer mijner verbolgentheyt, dat ghy in’t midden van
haer sult gesmolten worden.
22 Gelijck het silver in’t midden des ovens gesmolten wort, alsoo sult ghylieden in’t midden van haer gesmolten worden: ende ghy sult weten, dat ick, de HEERE, mijne grimmicheyt over u uytgegoten hebbe.
23 Voorts geschiedde des HEEREN woort tot my, seggende:
24 Menschen kint, segt tot
haer; Ghy zijt een lant, dat niet
gereynicht en is,
[dat] sijnen plasregen niet en [heeft gehadt] ten dage der
gramschap.
25
De verbintenisse
harer Propheten is in ’t midden van haer, als een brullende leeuw die eenen roof rooft: sy eten de
zielen op, den schat, ende het kostelicke nemense wech; hare weduwen
vermenichvuldigen sy in’t midden van haer.
26 Hare Priesteren doen mijne wet
gewelt aen, ende sy ontheyligen mijne heylige dingen; tusschen het heylige ende het onheylige, en maken sy geen
onderscheyt, ende [’t verschil] tusschen het onreyne ende reyne, en gevense niet te kennen: daertoe
verbergen sy hare oogen van mijne Sabbathen; ja ick worde in’t midden van hen
ontheylicht.
27 Hare
Vorsten zijn in’t midden van haer als wolven die eenen roof rooven, om bloet te vergieten, [ende] om
zielen te verderven; op datse giericheyt souden plegen.
28 Hare Propheten nu
plaesteren haer met loosen kalcke:
siende
ydelheyt ende hen leugen voorseggende, seggende; Alsoo seyt de Heere HEERE; ende de HEERE en heeft niet gesproken.
29 Het volck des lants
plegen enckel verdruckinge, ende bedrijven enckel rooverye: oock
onderdrucken sy den elendigen ende nootdurftigen; ende den vreemdelinck verdrucken sy
sonder recht.
30 Ick socht nu eenen man
uyt hen, die den
muer mochte toemueren, ende voor mijn aengesicht in de
bresse staen voor het lant, op dat ick’t niet en mochte verderven: maer ick en vondt niemant.
31 Daerom heb ick mijne gramschap over hen uytgegoten; door ’t vyer mijner verbolgentheyt heb ickse verteert: haren wech hebbe ick op haren
cop gegeven, spreeckt de Heere HEERE.
