1 Paulus, ende die met hem voeren, komen behouden aen het eyland Melite, alwaer sy beleefdelijck onthaelt worden. 3 Een adder uyt het vyer komende, blijft hangen aen de handt Pauli, die hy sonder letsel af-schuddet. 6 waer over de eylanders verwondert zijnde, hem houden voor eenen Godt. 7 Paulus geneest den vader Publij van de cortse ende rooden loop. 9 ende vele eylanders van hare sieckten. 10 Dry maenden daer wel onthaelt geweest zijnde, varen sy nae Italien, over Syracusen, tot Rhegium, van daer tot Puteolen, ende voorts reysende over Appij-merckt, ende de Dry-tabernen, komen sy tot Roomen. 16 alwaer Paulus den Oversten des legers over-gelevert zijnde, van een soldaet bewaert wort. 17 Hy roept tot hem de voornaemste Ioden aldaer, ende verhaelt haer waerom hy also gevangen na Roomen gesonden was. 21 die daer van geen tydinge ontfangen en hadden, ende begeerden sijn gevoelen van de Religie te verstaen. 23 het welcke Paulus in een groote vergaderinge van Ioden van ’s morgens tot ’s savonts toe verklaert, bewijsende uyt Mose ende de Propheten dat Iesus de Christus was. 24 ’t welck sommige geloofden, ende andere niet. 25 die Paulus uyt Godts woort ernstelick bestraft, ende haer voorseght dat sy souden verstooten, ende de Heydenen in hare plaetse beroepen worden. 30 Paulus blijft aldaer twee jaren, vrymoedelijck ende onverhindert het Euangelium predikende.
1 ENde als sy ontcomen waren, doe verstonden sy dat
het eylandt
Melite hiet.
2 Ende
de barbaren bewesen ons geen gemeyne vriendelijckheyt. Want
een groot vyer onsteken hebbende, namen sy ons alle in, om den regen die over quam, ende om de coude.
3 Ende als Paulus eenen hoop
ryseren by een geraept ende op het vyer geleydt hadde, quam daer
een adder uyt door de hitte, ende vattede sijne handt.
4 Ende als de barbaren de
beeste sagen aen sijne handt hangen, seyden sy tot malcanderen, Dese mensche is gewisselijck een doodt-slager, welcken
de wrake niet en laet leven, daer hy uyt de zee ontkomen is.
5 Maer hy schuddede het beest af in het vyer, bende en leed niet quaets:
6 Ende sy verwachteden dat hy soude
opswellen, ofte terstondt doodt nedervallen. Maer als sy lange verwacht hadden, ende sagen dat
geen ongemack over hem en quam, werden sy verandert,
ende seyden dat hy
een Godt was.
7 Ende hier ontrent deselve plaetse hadde
de voornaemste van’t eylandt met name
Publius [sijne ] landt-hoeven, die ons ontfingh, ende dry dagen vriendelijck herberghde.
8 Ende het geschiedde dat de vader van Publius, met
cortsen ende den rooden loop bevangen zijnde, te bedde lagh: tot den welcken Paulus in ginck, ende als hy gebeden hadde, leyde hy de handen op hem, ende maeckte hem gesont.
9 Als dit dan geschiet was, quamen oock tot hem de andere die kranckheden hadden in het eylandt, ende wierden genesen.
10 Die ons oock eerden met vele eere, ende als wy vertrecken souden, bestelden sy [ons ] ’t gene
van noode was.
11 Ende
na dry maenden voeren wy af in een schip van Alexandrien, dat in ’t eylandt overwintert hadde, hebbende
tot een teecken,
Castor en Pollux.
12 Ende als wy tot
Syracusen aengecomen waren, bleven wy [aldaer ] dry dagen.
13 Van waer wy
omme voeren, ende quamen aen tot
Rhegium: ende alsoo na eenen dagh de windt Zuydt wert, quamen wy den tweeden dagh tot
Puteolen.
14 Alwaer wy
broeders vonden, ende wierden gebeden seven dagen by haer te blijven: ende alsoo gingen wy na
Roomen.
15 Ende
van daer quamen
de broeders, van onse saecken gehoort hebbende, ons te gemoete tot
Appij-merckt, ende de
Dry-tabernen: welcke Paulus siende, danckte hy Godt, ende
greep eenen moedt.
16 Ende doe wy te Roomen gekomen waren, gaf den Hooftman de gevangene over aen den
Oversten des legers:
maer Paulo wiert toegelaten
op hem selven te woonen
met den krijghsknecht die hem bewaerde.
17 Ende het geschiedde
na dry dagen, dat Paulus
te samen riep de gene die de voornaemste der Ioden waren: Ende als sy te samen gekomen waren, seyde hy tot haer, Mannen broeders,
ick die niets gedaen en hebbe tegen het volck, ofte de vaderlijcke gewoonten, ben gebonden uyt Ierusalem over-gelevert in de handen der Romeynen.
18 De welcke my ondersocht hebbende, wilden [my ] los laten, omdat geen schult des doots in my en was.
19 Maer als de Ioden [sulcks ] tegen spraken, wiert ick genoodsaeckt my op den Keyser te beroepen: [doch ] niet als of ick
yet hadde mijn volck te beschuldigen.
20 Om dese oorsaecke dan hebbe ick u by my geroepen, om [u ] te sien, ende aen te spreken:
want van wegen
de hope Israëls ben ick met dese keten om-vangen.
21 Maer sy seyden tot hem, Wy en hebben noch brieven u aengaende van Iudea ontfangen: noch yemandt van de broederen hier gekomen zijnde en heeft van u yet quaets
gebootschapt, ofte gesproken.
22 Maer wy begeeren wel van u te hooren wat ghy gevoelt: want wat
dese secte aengaet, ons is bekent, dat’se
over al tegengesproken wort.
23 Ende als sy hem eenen dagh gestelt hadden, quamender vele in [sijne ]
woonplaetse: den welcken hy
het Coninckrijcke Godts uytleyde, ende
betuyghde, ende pooghde haer te bewegen
tot het geloove Iesu,
beyde uyt de wet Mosis ende de Propheten, van ’smorgens vroegh tot den avondt toe.
24
Ende sommige geloofden wel het gene dat geseght wiert, maer sommige en geloofden niet.
25 Ende tegen malcanderen oneens zijnde
scheydden sy: als Paulus
[dit ] een woort geseght hadde, [namelick ] Wel heeft
de heylige Geest gesproken door Esaiam den propheet tot onse vaderen,
26 Seggende,
Gaet henen tot dit volck, ende segt, Met
het gehoor sult ghy hooren, ende geensins verstaen: ende siende sult ghy sien, ende geensins bemercken.
27 Want het herte deses volcks is
dick geworden, ende met de ooren hebben sy swaerlijck gehoort, ende hare oogen hebben sy toegedaen: op dat sy niet te eeniger tijdt met de oogen en souden sien, ende met de ooren hooren, ende met het herte verstaen, ende sy haer bekeeren, ende ick haer genese.
28 Het zy u dan bekent, dat
de salicheyt Gods den
Heydenen gesonden is, ende deselve sullen hooren.
29 Ende als hy dit geseght hadde, gingen de Ioden wech, vele
twistinge hebbende onder malcanderen.
30 Ende Paulus bleef twee geheele jaren in sijn eygen gehuerde wooninge: ende ontfingh alle die tot hem quamen:
31 Prediken de het Coninckrijcke Gods, ende
leerende van den Heere Iesu Christo
met alle vrymoedicheyt,
onverhindert.
Eynde vande Handelingen der Heylige Apostelen .1 Paulus, ende die met hem voeren, komen behouden aen het eyland Melite, alwaer sy beleefdelijck onthaelt worden. 3 Een adder uyt het vyer komende, blijft hangen aen de handt Pauli, die hy sonder letsel af-schuddet. 6 waer over de eylanders verwondert zijnde, hem houden voor eenen Godt. 7 Paulus geneest den vader Publij van de cortse ende rooden loop. 9 ende vele eylanders van hare sieckten. 10 Dry maenden daer wel onthaelt geweest zijnde, varen sy nae Italien, over Syracusen, tot Rhegium, van daer tot Puteolen, ende voorts reysende over Appij-merckt, ende de Dry-tabernen, komen sy tot Roomen. 16 alwaer Paulus den Oversten des legers over-gelevert zijnde, van een soldaet bewaert wort. 17 Hy roept tot hem de voornaemste Ioden aldaer, ende verhaelt haer waerom hy also gevangen na Roomen gesonden was. 21 die daer van geen tydinge ontfangen en hadden, ende begeerden sijn gevoelen van de Religie te verstaen. 23 het welcke Paulus in een groote vergaderinge van Ioden van ’s morgens tot ’s savonts toe verklaert, bewijsende uyt Mose ende de Propheten dat Iesus de Christus was. 24 ’t welck sommige geloofden, ende andere niet. 25 die Paulus uyt Godts woort ernstelick bestraft, ende haer voorseght dat sy souden verstooten, ende de Heydenen in hare plaetse beroepen worden. 30 Paulus blijft aldaer twee jaren, vrymoedelijck ende onverhindert het Euangelium predikende.
1 ENde als sy ontcomen waren, doe verstonden sy dat
het eylandt
Melite hiet.
2 Ende
de barbaren bewesen ons geen gemeyne vriendelijckheyt. Want
een groot vyer onsteken hebbende, namen sy ons alle in, om den regen die over quam, ende om de coude.
3 Ende als Paulus eenen hoop
ryseren by een geraept ende op het vyer geleydt hadde, quam daer
een adder uyt door de hitte, ende vattede sijne handt.
4 Ende als de barbaren de
beeste sagen aen sijne handt hangen, seyden sy tot malcanderen, Dese mensche is gewisselijck een doodt-slager, welcken
de wrake niet en laet leven, daer hy uyt de zee ontkomen is.
5 Maer hy schuddede het beest af in het vyer, bende en leed niet quaets:
6 Ende sy verwachteden dat hy soude
opswellen, ofte terstondt doodt nedervallen. Maer als sy lange verwacht hadden, ende sagen dat
geen ongemack over hem en quam, werden sy verandert,
ende seyden dat hy
een Godt was.
7 Ende hier ontrent deselve plaetse hadde
de voornaemste van’t eylandt met name
Publius [sijne ] landt-hoeven, die ons ontfingh, ende dry dagen vriendelijck herberghde.
8 Ende het geschiedde dat de vader van Publius, met
cortsen ende den rooden loop bevangen zijnde, te bedde lagh: tot den welcken Paulus in ginck, ende als hy gebeden hadde, leyde hy de handen op hem, ende maeckte hem gesont.
9 Als dit dan geschiet was, quamen oock tot hem de andere die kranckheden hadden in het eylandt, ende wierden genesen.
10 Die ons oock eerden met vele eere, ende als wy vertrecken souden, bestelden sy [ons ] ’t gene
van noode was.
11 Ende
na dry maenden voeren wy af in een schip van Alexandrien, dat in ’t eylandt overwintert hadde, hebbende
tot een teecken,
Castor en Pollux.
12 Ende als wy tot
Syracusen aengecomen waren, bleven wy [aldaer ] dry dagen.
13 Van waer wy
omme voeren, ende quamen aen tot
Rhegium: ende alsoo na eenen dagh de windt Zuydt wert, quamen wy den tweeden dagh tot
Puteolen.
14 Alwaer wy
broeders vonden, ende wierden gebeden seven dagen by haer te blijven: ende alsoo gingen wy na
Roomen.
15 Ende
van daer quamen
de broeders, van onse saecken gehoort hebbende, ons te gemoete tot
Appij-merckt, ende de
Dry-tabernen: welcke Paulus siende, danckte hy Godt, ende
greep eenen moedt.
16 Ende doe wy te Roomen gekomen waren, gaf den Hooftman de gevangene over aen den
Oversten des legers:
maer Paulo wiert toegelaten
op hem selven te woonen
met den krijghsknecht die hem bewaerde.
17 Ende het geschiedde
na dry dagen, dat Paulus
te samen riep de gene die de voornaemste der Ioden waren: Ende als sy te samen gekomen waren, seyde hy tot haer, Mannen broeders,
ick die niets gedaen en hebbe tegen het volck, ofte de vaderlijcke gewoonten, ben gebonden uyt Ierusalem over-gelevert in de handen der Romeynen.
18 De welcke my ondersocht hebbende, wilden [my ] los laten, omdat geen schult des doots in my en was.
19 Maer als de Ioden [sulcks ] tegen spraken, wiert ick genoodsaeckt my op den Keyser te beroepen: [doch ] niet als of ick
yet hadde mijn volck te beschuldigen.
20 Om dese oorsaecke dan hebbe ick u by my geroepen, om [u ] te sien, ende aen te spreken:
want van wegen
de hope Israëls ben ick met dese keten om-vangen.
21 Maer sy seyden tot hem, Wy en hebben noch brieven u aengaende van Iudea ontfangen: noch yemandt van de broederen hier gekomen zijnde en heeft van u yet quaets
gebootschapt, ofte gesproken.
22 Maer wy begeeren wel van u te hooren wat ghy gevoelt: want wat
dese secte aengaet, ons is bekent, dat’se
over al tegengesproken wort.
23 Ende als sy hem eenen dagh gestelt hadden, quamender vele in [sijne ]
woonplaetse: den welcken hy
het Coninckrijcke Godts uytleyde, ende
betuyghde, ende pooghde haer te bewegen
tot het geloove Iesu,
beyde uyt de wet Mosis ende de Propheten, van ’smorgens vroegh tot den avondt toe.
24
Ende sommige geloofden wel het gene dat geseght wiert, maer sommige en geloofden niet.
25 Ende tegen malcanderen oneens zijnde
scheydden sy: als Paulus
[dit ] een woort geseght hadde, [namelick ] Wel heeft
de heylige Geest gesproken door Esaiam den propheet tot onse vaderen,
26 Seggende,
Gaet henen tot dit volck, ende segt, Met
het gehoor sult ghy hooren, ende geensins verstaen: ende siende sult ghy sien, ende geensins bemercken.
27 Want het herte deses volcks is
dick geworden, ende met de ooren hebben sy swaerlijck gehoort, ende hare oogen hebben sy toegedaen: op dat sy niet te eeniger tijdt met de oogen en souden sien, ende met de ooren hooren, ende met het herte verstaen, ende sy haer bekeeren, ende ick haer genese.
28 Het zy u dan bekent, dat
de salicheyt Gods den
Heydenen gesonden is, ende deselve sullen hooren.
29 Ende als hy dit geseght hadde, gingen de Ioden wech, vele
twistinge hebbende onder malcanderen.
30 Ende Paulus bleef twee geheele jaren in sijn eygen gehuerde wooninge: ende ontfingh alle die tot hem quamen:
31 Prediken de het Coninckrijcke Gods, ende
leerende van den Heere Iesu Christo
met alle vrymoedicheyt,
onverhindert.
Eynde vande Handelingen der Heylige Apostelen .
