1 Paulus tot Derben ende Lystren gekomen zijnde, besnijdt Timotheum, ende neemt hem mede op de reyse. 4 ende geeft den Gemeynten daer hy door reyst de ordonnantien der Apostelen te onderhouden. 6 Wort van den H. Geest verhindert het Euangelium in Asien ende Mysien te prediken. 9 ende door een gesichte in Macedonien geroepen. 13 Predickt buyten Philippis, alwaer Lydia hem hoorende, gelooft in Christum , ende wort met haer huys-gesin gedoopt. 16 Drijft eenen waerseggenden geest uyt eene dienst-maeght. 19 waer over hy ende Silas van de heeren der dienst-maeght by de Overste worden beschuldight. 22 ende van de Hooft-mannen gegeesselt ende in de gevangenisse geworpen. 25 welcke met een aerd-bevinge des nachts wordt geopent. 27 De stock-waerder hier van ontwaeckt zijnde, wilt hem selven dooden. 28 maer door Pauli aensprake ende onderrichtinge gelooft hy aen Christum , wort met de sijne gedoopt, ende bewijst haer alle vriendschap. 35 De Hooft-mannen bevelen door hare boden datmen’se sal los laten. 37 maer Paulus beroept hem op sijn burgerschap van Roomen, ende wil van haer selve uyt-geleydt worden. 39 ’t welck daer nae geschiedt, ende sy vertrecken van daer.
1 ENde hy quam tot
Derben ende Lystren: ende siet, aldaer was een seker Discipel, met name
Timotheus, sone van eene
geloovige Ioodsche
vrouwe, maer van eenen
Grieckschen vader.
2
Welcken [goede ]
getuygenisse gegeven wiert van de broederen te Lystren ende Iconien.
3 Dese wilde Paulus dat met hem souden
reysen: ende hy nam ende besneedt hem,
om der Ioden wille die in die plaetsen waren: want sy kenden alle sijnen vader,
dat hy een Grieck was.
4 Ende alsoo sy de steden door-reysden, gaven sy haer
de ordonnantien over,
die van de Apostelen ende de Ouderlingen te Ierusalem
goet gevonden waren, om [die ] te onderhouden.
5 De Gemeynten dan wierden bevestight in den
geloove: ende wierden dagelicks overvloediger in getal.
6 Ende als sy
Phrygien, ende het landt van
Galatien door-gereyst hadden, wierden sy
van den heyligen Geest
verhindert het woordt in
Asien te spreken.
7 [Ende ] aen
Mysien gekomen zijnde, pooghden sy na
Bithynien te reysen: ende
de Geest en
liet het haer niet toe.
8 Ende sy Mysien voor by gereyst zijnde,
quamen af tot
Troas.
9 Ende van Paulo wiert in der nacht een gesichte gezien: daer was een Macedonisch man staende, die hem badt ende seyde, Komt over in
Macedonien, ende
helpt ons.
10 Als hy nu dit gesichte gesien hadde, so sochten
wy terstont na Macedonien te reysen,
besluytende [daer uyt ] dat ons de Heere geroepen hadde, om den selven het Euangelium te vercondigen.
11 Van Troas dan afgevaren zijnde, liepen wy recht na
Samothracen, ende den volgenden [dagh ] na
Neapolis.
12 Ende van daer na
Philippi, welcke is
de eerste stadt deses deels van Macedonien,
een colonie. Ende wy onthielden ons in die stadt etlicke dagen.
13 Ende op den dagh des Sabbaths gingen wy buyten de stadt aen de riviere, daer
het gebedt plach te geschieden: ende neder geseten zijnde, spraken wy tot de
vrouwen die t’samen gekomen waren.
14 Ende een sekere vrouwe, met name Lydia, een purper-verkoopster,
van de stadt Thyatiren, die Godt diende, hoorde [ons ]:
welcker herte de Heere heeft geopent, dat sy
acht name op het gene van Paulo gesproken wiert.
15 Ende als sy gedoopt was ende haer
huys, badt sy [ons ] seggende, Indien ghy hebt geoordeelt dat ick
den Heere getrouwe ben, so komt in mijn huys ende
blijft’er.
Ende sy
dwanck ons.
16 Ende het geschiedde als wy
tot het gebedt henen gingen, dat een sekere
dienstmaeghd
hebbende
eenen waerseggenden geest, ons ontmoette, welcke haren heeren
groot gewin toebracht met waerseggen.
17 De selve volghde Paulum ende ons achter aen, ende riep, seggende,
Dese menschen zijn dienstknechten Godts des Allerhooghsten die
ons den wegh der saligheyt verkondigen.
18 Ende dit dede sy vele dagen lanck. Maer Paulus [daer over ]
te onvreden zijnde, keerde hem om, ende seyde tot den geest, Ick gebiede u in den name Iesu Christi, dat ghy
van haer uytgaet.
Ende hy ginck uyt ter selver uyre.
19 Al nu
de heeren van de selve sagen dat de hope hares gewins
wech was,
grepen sy Paulum ende Silam ende trocken’se na
de merckt voor
de Overste.
20 Ende als sy’se tot
de Hooft-mannen gebracht hadden, seyden sy,
Dese menschen beroeren onse stadt, daer sy
Ioden zijn.
21 Ende sy vercondigen
zeden, die ons niet geoorloft en zijn aen te nemen, noch te doen, alsoo wy Romeynen zijn.
22 Ende de schare stondt gesamentlick tegen haer op: ende de Hooftmannen
haer de cleederen afgescheurt hebbende,
bevalen’se te
geesselen.
23 Ende als sy haer vele slagen
gegeven hadden, wierpen sy’se inde gevangenisse, ende geboden den
stock-waerder dat hy’se
sekerlick bewaren soude.
24 Dewelcke sulck een gebodt ontfangen hebbende, wierp haer in den binnensten kercker, ende versekerde hare voeten in den
stock.
25 Ende ontrent de middernacht
baden Paulus ende Silas, ende
songen Gode lof-sangen: ende
de gevangene hoorden na haer.
26 Ende daer geschiedde snellick een groote aerdbevinge, also dat de fondamenten des kerckers
beweeght wierden:
ende terstondt wierden alle de deuren
geopent, ende de banden van alle wierden los.
27 Ende de stockwaerder wacker geworden zijnde, ende siende de deuren der gevangenisse geopent, trock een sweerdt, ende soude hemselven
omgebracht hebben, meynende dat de gevangene ontvloden waren.
28 Maer Paulus riep met
grooter stemme, seggende, En doet u selven geen quaet: want wy zijn alle hier.
29 Ende als hy licht ge-eyscht hadde, spranck hy in, ende wiert zeer bevende, ende viel voor Paulo ende Sila neder [aende voeten ].
30 Ende haer
buyten gebracht hebbende, seyde hy,
[Lieve ] Heeren, wat moet ick doen, opdat ick salich worde?
31 Ende sy seyden,
Gelooft in den Heere Iesum Christum, ende ghy sult saligh worden, ghy ende
uw’ huys.
32 En sy spraken tot hem het woort des Heeren, ende tot alle die in sijn huys waren.
33 Ende hy nam haer tot hem in de selve uyre des nachts, ende
wiesch [haer ] van de stramen: ende hy wierdt terstont gedoopt, ende alle de sijne.
34 Ende hy bracht’se in sijn huys,
ende settede [haer ]
de tafel voor, ende
verheughde hem, dat hy met al sijn huys aen Godt
geloovigh geworden was.
35 Ende als het dagh geworden was, sonden de Hooft-mannen
de Stadts dienaers, seggende: Laet die menschen los.
36 Ende de stockwaerder boodschapte dese woorden aen Paulum, [seggende ], De Hooftmannen hebben gesonden dat ghy soudt los gelaten worden: Gaet dan nu uyt, ende reyst henen in vrede.
37 Maer Paulus seyde
tot haer, Sy hebben ons
die Romeynen zijn,
onveroordeelt in’t openbaer gegeesselt, ende in de gevangenisse geworpen, ende werpen’se ons nu heymelijck daer uyt?
Niet alsoo: maer dat’se selve komen, ende ons uytleyden.
38 Ende de stadts-dienaers boodschapten dese woorden wederom den Hoofdmannen: ende sy wierden bevreest,
hoordende dat sy
Romeynen waren.
39 Ende sy komende baden haer, ende als sy’se uyt-geleydt hadden
begeerden sy, dat’se
uyt de stadt gaen souden.
40 Ende uytgegaen zijnde uyt de gevangenisse, gingen sy in
tot Lydiam: ende de broeders gesien hebbende
vertroosteden
sy de selve, ende gingen uyt [de stadt ].
1 Paulus tot Derben ende Lystren gekomen zijnde, besnijdt Timotheum, ende neemt hem mede op de reyse. 4 ende geeft den Gemeynten daer hy door reyst de ordonnantien der Apostelen te onderhouden. 6 Wort van den H. Geest verhindert het Euangelium in Asien ende Mysien te prediken. 9 ende door een gesichte in Macedonien geroepen. 13 Predickt buyten Philippis, alwaer Lydia hem hoorende, gelooft in Christum , ende wort met haer huys-gesin gedoopt. 16 Drijft eenen waerseggenden geest uyt eene dienst-maeght. 19 waer over hy ende Silas van de heeren der dienst-maeght by de Overste worden beschuldight. 22 ende van de Hooft-mannen gegeesselt ende in de gevangenisse geworpen. 25 welcke met een aerd-bevinge des nachts wordt geopent. 27 De stock-waerder hier van ontwaeckt zijnde, wilt hem selven dooden. 28 maer door Pauli aensprake ende onderrichtinge gelooft hy aen Christum , wort met de sijne gedoopt, ende bewijst haer alle vriendschap. 35 De Hooft-mannen bevelen door hare boden datmen’se sal los laten. 37 maer Paulus beroept hem op sijn burgerschap van Roomen, ende wil van haer selve uyt-geleydt worden. 39 ’t welck daer nae geschiedt, ende sy vertrecken van daer.
1 ENde hy quam tot
Derben ende Lystren: ende siet, aldaer was een seker Discipel, met name
Timotheus, sone van eene
geloovige Ioodsche
vrouwe, maer van eenen
Grieckschen vader.
2
Welcken [goede ]
getuygenisse gegeven wiert van de broederen te Lystren ende Iconien.
3 Dese wilde Paulus dat met hem souden
reysen: ende hy nam ende besneedt hem,
om der Ioden wille die in die plaetsen waren: want sy kenden alle sijnen vader,
dat hy een Grieck was.
4 Ende alsoo sy de steden door-reysden, gaven sy haer
de ordonnantien over,
die van de Apostelen ende de Ouderlingen te Ierusalem
goet gevonden waren, om [die ] te onderhouden.
5 De Gemeynten dan wierden bevestight in den
geloove: ende wierden dagelicks overvloediger in getal.
6 Ende als sy
Phrygien, ende het landt van
Galatien door-gereyst hadden, wierden sy
van den heyligen Geest
verhindert het woordt in
Asien te spreken.
7 [Ende ] aen
Mysien gekomen zijnde, pooghden sy na
Bithynien te reysen: ende
de Geest en
liet het haer niet toe.
8 Ende sy Mysien voor by gereyst zijnde,
quamen af tot
Troas.
9 Ende van Paulo wiert in der nacht een gesichte gezien: daer was een Macedonisch man staende, die hem badt ende seyde, Komt over in
Macedonien, ende
helpt ons.
10 Als hy nu dit gesichte gesien hadde, so sochten
wy terstont na Macedonien te reysen,
besluytende [daer uyt ] dat ons de Heere geroepen hadde, om den selven het Euangelium te vercondigen.
11 Van Troas dan afgevaren zijnde, liepen wy recht na
Samothracen, ende den volgenden [dagh ] na
Neapolis.
12 Ende van daer na
Philippi, welcke is
de eerste stadt deses deels van Macedonien,
een colonie. Ende wy onthielden ons in die stadt etlicke dagen.
13 Ende op den dagh des Sabbaths gingen wy buyten de stadt aen de riviere, daer
het gebedt plach te geschieden: ende neder geseten zijnde, spraken wy tot de
vrouwen die t’samen gekomen waren.
14 Ende een sekere vrouwe, met name Lydia, een purper-verkoopster,
van de stadt Thyatiren, die Godt diende, hoorde [ons ]:
welcker herte de Heere heeft geopent, dat sy
acht name op het gene van Paulo gesproken wiert.
15 Ende als sy gedoopt was ende haer
huys, badt sy [ons ] seggende, Indien ghy hebt geoordeelt dat ick
den Heere getrouwe ben, so komt in mijn huys ende
blijft’er.
Ende sy
dwanck ons.
16 Ende het geschiedde als wy
tot het gebedt henen gingen, dat een sekere
dienstmaeghd
hebbende
eenen waerseggenden geest, ons ontmoette, welcke haren heeren
groot gewin toebracht met waerseggen.
17 De selve volghde Paulum ende ons achter aen, ende riep, seggende,
Dese menschen zijn dienstknechten Godts des Allerhooghsten die
ons den wegh der saligheyt verkondigen.
18 Ende dit dede sy vele dagen lanck. Maer Paulus [daer over ]
te onvreden zijnde, keerde hem om, ende seyde tot den geest, Ick gebiede u in den name Iesu Christi, dat ghy
van haer uytgaet.
Ende hy ginck uyt ter selver uyre.
19 Al nu
de heeren van de selve sagen dat de hope hares gewins
wech was,
grepen sy Paulum ende Silam ende trocken’se na
de merckt voor
de Overste.
20 Ende als sy’se tot
de Hooft-mannen gebracht hadden, seyden sy,
Dese menschen beroeren onse stadt, daer sy
Ioden zijn.
21 Ende sy vercondigen
zeden, die ons niet geoorloft en zijn aen te nemen, noch te doen, alsoo wy Romeynen zijn.
22 Ende de schare stondt gesamentlick tegen haer op: ende de Hooftmannen
haer de cleederen afgescheurt hebbende,
bevalen’se te
geesselen.
23 Ende als sy haer vele slagen
gegeven hadden, wierpen sy’se inde gevangenisse, ende geboden den
stock-waerder dat hy’se
sekerlick bewaren soude.
24 Dewelcke sulck een gebodt ontfangen hebbende, wierp haer in den binnensten kercker, ende versekerde hare voeten in den
stock.
25 Ende ontrent de middernacht
baden Paulus ende Silas, ende
songen Gode lof-sangen: ende
de gevangene hoorden na haer.
26 Ende daer geschiedde snellick een groote aerdbevinge, also dat de fondamenten des kerckers
beweeght wierden:
ende terstondt wierden alle de deuren
geopent, ende de banden van alle wierden los.
27 Ende de stockwaerder wacker geworden zijnde, ende siende de deuren der gevangenisse geopent, trock een sweerdt, ende soude hemselven
omgebracht hebben, meynende dat de gevangene ontvloden waren.
28 Maer Paulus riep met
grooter stemme, seggende, En doet u selven geen quaet: want wy zijn alle hier.
29 Ende als hy licht ge-eyscht hadde, spranck hy in, ende wiert zeer bevende, ende viel voor Paulo ende Sila neder [aende voeten ].
30 Ende haer
buyten gebracht hebbende, seyde hy,
[Lieve ] Heeren, wat moet ick doen, opdat ick salich worde?
31 Ende sy seyden,
Gelooft in den Heere Iesum Christum, ende ghy sult saligh worden, ghy ende
uw’ huys.
32 En sy spraken tot hem het woort des Heeren, ende tot alle die in sijn huys waren.
33 Ende hy nam haer tot hem in de selve uyre des nachts, ende
wiesch [haer ] van de stramen: ende hy wierdt terstont gedoopt, ende alle de sijne.
34 Ende hy bracht’se in sijn huys,
ende settede [haer ]
de tafel voor, ende
verheughde hem, dat hy met al sijn huys aen Godt
geloovigh geworden was.
35 Ende als het dagh geworden was, sonden de Hooft-mannen
de Stadts dienaers, seggende: Laet die menschen los.
36 Ende de stockwaerder boodschapte dese woorden aen Paulum, [seggende ], De Hooftmannen hebben gesonden dat ghy soudt los gelaten worden: Gaet dan nu uyt, ende reyst henen in vrede.
37 Maer Paulus seyde
tot haer, Sy hebben ons
die Romeynen zijn,
onveroordeelt in’t openbaer gegeesselt, ende in de gevangenisse geworpen, ende werpen’se ons nu heymelijck daer uyt?
Niet alsoo: maer dat’se selve komen, ende ons uytleyden.
38 Ende de stadts-dienaers boodschapten dese woorden wederom den Hoofdmannen: ende sy wierden bevreest,
hoordende dat sy
Romeynen waren.
39 Ende sy komende baden haer, ende als sy’se uyt-geleydt hadden
begeerden sy, dat’se
uyt de stadt gaen souden.
40 Ende uytgegaen zijnde uyt de gevangenisse, gingen sy in
tot Lydiam: ende de broeders gesien hebbende
vertroosteden
sy de selve, ende gingen uyt [de stadt ].
