David tot ruste gecomen zijnde, wil den HEERE een huys bouwen, het welcke de Propheet Nathan prijst, v. 1, etc. maer Godt laet het David door den selven Propheet terstont verbieden, met verhael van de groote weldaden aen hem te vooren bewesen, ende belofte van grooter toekomstige, te weten, eenen sone Salomo , die Gode een huys soude bouwen, ende van den Messia , die uyt sijnen zade, nae den vleesche, soude voortkomen, 4. Waer over David seer verwondert ende verheucht zijnde, doet den HEERE eene seer hertelicke dancksegginge, 17.
1
ENde het geschiedde, als de Coninck in sijn huys
sat, ende de HEERE hem ruste gegeven hadde van alle sijne
vyanden rontomme;
2 So seyde de Coninck tot den Prophete Nathan; Siet doch, ick woone in een
Cederen huys, ende de Arke Godes woont in’t midden
der gordijnen.
3 Ende Nathan seyde tot den Coninck; Gaet henen,
doet al wat in u herte is: want de HEERE is met u.
4 Maer het gebeurde in deselve nacht, dat het woort des HEEREN tot Nathan geschiedde, seggende:
5 Gaet, ende segt tot mijnen knecht, tot David; Soo seyt de HEERE: Soudt ghy
my een huys bouwen, tot mijne wooninge?
6 Want ick en hebbe in geen huys gewoont,
van dien dage af, dat ick de kinderen Israëls uyt Egypten opvoerde, tot op desen dach: maer ick
hebbe gewandelt in een Tente ende in een Tabernakel.
7
Overal, waer ick met alle de kinderen Israëls hebbe gewandelt, heb ick wel een woort gesproken met eenen der stammen Israëls,
dien ick bevolen hebben mijn volck Israël te
weyden, seggende: Waeom en bouwet ghy my niet een Cederen huys?
8 Nu dan, alsoo sult ghy tot mijnen knecht, tot David, seggen; Soo seyt de HEERE der
heyrscharen;
Ick heb u genomen van de schaeps-koye, van achter de schapen , dat ghy een Voorganger soudet zijn over mijn volck, over Israël.
9 Ende ick ben met u geweest
over al, waer ghy gegaen zijt, ende hebbe alle uwe vyanden voor u aengesichte uytgeroeyt: Ende ick heb u eenen grooten naem gemaeckt, als den naem der Grooten, die op der aerden zijn.
10 Ende
ick hebbe voor mijn volck, voor Israël, eene plaetse bestelt, ende hem geplant, dat hy
aen sijne plaetse woone, ende niet meer heen ende weder gedreven en worde: ende de
kinderen der verkeertheyt en sullen hem niet
meer verdrucken, gelijck als
in’t eerste,
11 Ende van
dien dage af, dat ick
geboden hebbe Richters te wesen over mijn volck Israël; Doch u hebbe ick ruste gegeven van alle uwe vyanden : Oock geeft u de HEERE te kennen, dat de HEERE
u een huys maken sal.
12
Wanneer uwe dagen sullen vervult zijn, ende ghy met uwe vaderen sult
ontslapen zijn, so sal ick u
zaet na u doen opstaen, dat uyt
uwen lijve voortkomen sal, ende ick sal sijn Coninckrijck bevestigen.
13
Die sal mijnen Name een
huys bouwen: ende ick sal den stoel sijns Coninckrijcx bevestigen tot in
eeuwicheyt.
14
Ick sal
hem zijn tot eenen vader, ende hy sal my zijn tot eenen sone:
De welcke als
hy misdoet, so sal ick hem met eene
menschen roede, ende met plagen der menschen kinderen straffen.
15 Maer mijne goedertierenheyt ensal van hem niet wijcken; gelijck als ick [die] wechgenomen hebbe van Saul, dien ick van voor u aengesichte hebbe wechgenomen.
16 Doch u huys sal bestendich zijn, ende u Coninckrijcke, tot
in eeuwicheyt,
voor u aengesichte: uwe stoel sal vast zijn tot in eeuwicheyt.
17 Na alle dese woorden, ende na dit gantsche gesichte;
alsoo sprack Nathan tot David.
18 Doe ginck de Coninck David
in, ende bleef voor het
aengesichte des HEEREN: ende hy seyde; Wie ben ick, Heere HEERE, ende wat is mijn huys, dat ghy my tot hier toe gebracht hebt?
19 Daertoe is
dit in uwe oogen noch kleyn geweest, Heere HEERE, maer ghy hebt oock over het huys uwes knechts gesproken
tot van verre henen: ende dit [na] de
wet der menschen, Heere HEERE!
20 Ende wat sal David noch meer tot u spreken? want ghy kent uwen knecht, Heere HEERE.
21 Om uwes
woorts wille, ende nae u
herte hebt ghy alle dese
groote dingen
gedaen;
om aen uwen knecht bekent te maken.
22 Daerom zijt ghy groot, HEERE Godt:
want daer en is niemant gelijck als ghy, ende daer en is geen Godt dan
alleen ghy,
nae alles, dat wy met onse ooren gehoort hebben.
23
Ende wie is, gelijck u volck, gelijck Israël, een eenich volck op aerden,
’twelck
Godt is henen gegaen sich tot een volck te verlossen, ende om sich eenen
Name te setten, ende om
voor ulieden dese
groote ende verschrickelicke dingen te doen aen
u lant, voor het aengesichte uwes volcks, dat ghy u uyt Egypten verlost hebt, de heydenen, ende hare Goden
[verdrijvende].
24 Ende ghy hebt u volck Israël u bevesticht, u tot een volck, tot in
eeuwicheyt: ende ghy, HEERE, zijt heb tot eenen
Godt
geworden.
25 Nu dan, HEERE Godt, doet dit woort, dat ghy over uwen knecht, ende over sijn huys gesproken hebt, bestaen tot in eeuwicheyt: ende doet gelijck als ghy gesproken hebt.
26 Ende uwe Naem werde groot gemaeckt tot in eeuwicheyt, datmen segge; De HEERE der heyrscharen is Godt over Israël: ende het huys uwes knechts Davids sal bestandich zijn voor u aengesichte.
27 Want ghy HEERE der heyrscharen , ghy Godt Israëls, ghy hebt [voor] de
oore uwes knechts geopenbaert, seggende; Ick sal u een huys bouwen: daerom heeft u knecht
in sijn herte gevonden, dit gebedt tot u te bidden.
28 Nu dan, Heere HEERE, ghy zijt die Godt, ende
uwe woorden sullen waerheyt zijn: ende ghy hebt dit goede tot uwen knecht gesproken.
29 So believe’t u nu, ende segent het huys uwes knechts, dat het in eeuwicheyt voor u aengesichte zy: want ghy Heere HEERE hebt [het] gesproken, ende
met uwen segen sal uwes knechts huys gesegent worden in eeuwicheyt.
David tot ruste gecomen zijnde, wil den HEERE een huys bouwen, het welcke de Propheet Nathan prijst, v. 1, etc. maer Godt laet het David door den selven Propheet terstont verbieden, met verhael van de groote weldaden aen hem te vooren bewesen, ende belofte van grooter toekomstige, te weten, eenen sone Salomo , die Gode een huys soude bouwen, ende van den Messia , die uyt sijnen zade, nae den vleesche, soude voortkomen, 4. Waer over David seer verwondert ende verheucht zijnde, doet den HEERE eene seer hertelicke dancksegginge, 17.
1
ENde het geschiedde, als de Coninck in sijn huys
sat, ende de HEERE hem ruste gegeven hadde van alle sijne
vyanden rontomme;
2 So seyde de Coninck tot den Prophete Nathan; Siet doch, ick woone in een
Cederen huys, ende de Arke Godes woont in’t midden
der gordijnen.
3 Ende Nathan seyde tot den Coninck; Gaet henen,
doet al wat in u herte is: want de HEERE is met u.
4 Maer het gebeurde in deselve nacht, dat het woort des HEEREN tot Nathan geschiedde, seggende:
5 Gaet, ende segt tot mijnen knecht, tot David; Soo seyt de HEERE: Soudt ghy
my een huys bouwen, tot mijne wooninge?
6 Want ick en hebbe in geen huys gewoont,
van dien dage af, dat ick de kinderen Israëls uyt Egypten opvoerde, tot op desen dach: maer ick
hebbe gewandelt in een Tente ende in een Tabernakel.
7
Overal, waer ick met alle de kinderen Israëls hebbe gewandelt, heb ick wel een woort gesproken met eenen der stammen Israëls,
dien ick bevolen hebben mijn volck Israël te
weyden, seggende: Waeom en bouwet ghy my niet een Cederen huys?
8 Nu dan, alsoo sult ghy tot mijnen knecht, tot David, seggen; Soo seyt de HEERE der
heyrscharen;
Ick heb u genomen van de schaeps-koye, van achter de schapen , dat ghy een Voorganger soudet zijn over mijn volck, over Israël.
9 Ende ick ben met u geweest
over al, waer ghy gegaen zijt, ende hebbe alle uwe vyanden voor u aengesichte uytgeroeyt: Ende ick heb u eenen grooten naem gemaeckt, als den naem der Grooten, die op der aerden zijn.
10 Ende
ick hebbe voor mijn volck, voor Israël, eene plaetse bestelt, ende hem geplant, dat hy
aen sijne plaetse woone, ende niet meer heen ende weder gedreven en worde: ende de
kinderen der verkeertheyt en sullen hem niet
meer verdrucken, gelijck als
in’t eerste,
11 Ende van
dien dage af, dat ick
geboden hebbe Richters te wesen over mijn volck Israël; Doch u hebbe ick ruste gegeven van alle uwe vyanden : Oock geeft u de HEERE te kennen, dat de HEERE
u een huys maken sal.
12
Wanneer uwe dagen sullen vervult zijn, ende ghy met uwe vaderen sult
ontslapen zijn, so sal ick u
zaet na u doen opstaen, dat uyt
uwen lijve voortkomen sal, ende ick sal sijn Coninckrijck bevestigen.
13
Die sal mijnen Name een
huys bouwen: ende ick sal den stoel sijns Coninckrijcx bevestigen tot in
eeuwicheyt.
14
Ick sal
hem zijn tot eenen vader, ende hy sal my zijn tot eenen sone:
De welcke als
hy misdoet, so sal ick hem met eene
menschen roede, ende met plagen der menschen kinderen straffen.
15 Maer mijne goedertierenheyt ensal van hem niet wijcken; gelijck als ick [die] wechgenomen hebbe van Saul, dien ick van voor u aengesichte hebbe wechgenomen.
16 Doch u huys sal bestendich zijn, ende u Coninckrijcke, tot
in eeuwicheyt,
voor u aengesichte: uwe stoel sal vast zijn tot in eeuwicheyt.
17 Na alle dese woorden, ende na dit gantsche gesichte;
alsoo sprack Nathan tot David.
18 Doe ginck de Coninck David
in, ende bleef voor het
aengesichte des HEEREN: ende hy seyde; Wie ben ick, Heere HEERE, ende wat is mijn huys, dat ghy my tot hier toe gebracht hebt?
19 Daertoe is
dit in uwe oogen noch kleyn geweest, Heere HEERE, maer ghy hebt oock over het huys uwes knechts gesproken
tot van verre henen: ende dit [na] de
wet der menschen, Heere HEERE!
20 Ende wat sal David noch meer tot u spreken? want ghy kent uwen knecht, Heere HEERE.
21 Om uwes
woorts wille, ende nae u
herte hebt ghy alle dese
groote dingen
gedaen;
om aen uwen knecht bekent te maken.
22 Daerom zijt ghy groot, HEERE Godt:
want daer en is niemant gelijck als ghy, ende daer en is geen Godt dan
alleen ghy,
nae alles, dat wy met onse ooren gehoort hebben.
23
Ende wie is, gelijck u volck, gelijck Israël, een eenich volck op aerden,
’twelck
Godt is henen gegaen sich tot een volck te verlossen, ende om sich eenen
Name te setten, ende om
voor ulieden dese
groote ende verschrickelicke dingen te doen aen
u lant, voor het aengesichte uwes volcks, dat ghy u uyt Egypten verlost hebt, de heydenen, ende hare Goden
[verdrijvende].
24 Ende ghy hebt u volck Israël u bevesticht, u tot een volck, tot in
eeuwicheyt: ende ghy, HEERE, zijt heb tot eenen
Godt
geworden.
25 Nu dan, HEERE Godt, doet dit woort, dat ghy over uwen knecht, ende over sijn huys gesproken hebt, bestaen tot in eeuwicheyt: ende doet gelijck als ghy gesproken hebt.
26 Ende uwe Naem werde groot gemaeckt tot in eeuwicheyt, datmen segge; De HEERE der heyrscharen is Godt over Israël: ende het huys uwes knechts Davids sal bestandich zijn voor u aengesichte.
27 Want ghy HEERE der heyrscharen , ghy Godt Israëls, ghy hebt [voor] de
oore uwes knechts geopenbaert, seggende; Ick sal u een huys bouwen: daerom heeft u knecht
in sijn herte gevonden, dit gebedt tot u te bidden.
28 Nu dan, Heere HEERE, ghy zijt die Godt, ende
uwe woorden sullen waerheyt zijn: ende ghy hebt dit goede tot uwen knecht gesproken.
29 So believe’t u nu, ende segent het huys uwes knechts, dat het in eeuwicheyt voor u aengesichte zy: want ghy Heere HEERE hebt [het] gesproken, ende
met uwen segen sal uwes knechts huys gesegent worden in eeuwicheyt.
