Godt beveelt den Propheet te propheteren tegen de valsche Propheten, ende hare loose plaesteringen, v. 1, etc. item tegen de valsche Prophetessen, ende hare armkussens ende hooft-decksels, 17.
1 ENde des HEEREN woort geschiedde tot my, seggende:
2 Menschen-kint, propheteert tegen de
Propheten Israels,
die propheteren: ende segt tot de gene, die
uyt haer herte propheteren; Hooret des HEEREN woort.
3 Soo seyt de Heere HEERE; Wee over die dwase Propheten: die
haren geest nawandelen, ende ’t gene sy
niet gesien en hebben!
4 Uwe Propheten, ô Israël, zijn
als vossen inde woeste plaetsen.
5
Ghy en zijt
inde bressen niet opgetreden, nochte en hebbet
den muer [niet] toegemuert voor het huys Israëls; om in den strijt te staen,
ten dage des HEEREN.
6
Sy sien
ydelheyt, ende
leugenachtige voorsegginge, die daer seggen, De HEERE heeft gesproken, daer de HEERE haer niet gesonden en heeft: ende sy geven hope van het
woort te sullen bevestigen.
7
En siet ghy niet een
ydel gesichte, ende spreket
eene leugenachtige voorsegginge, als ghy
segget, De HEERE spreeckt, daer
ick niet gesproken en hebbe?
8 Daerom soo seyt de Heere HEERE, Om dat ghy lieden ydelheyt spreeckt, ende leugen siet: daerom, siet,
ick [wil] aen u, spreeckt de Heere HEERE.
9 Ende
mijne hant sal zijn tegen de Propheten, die ydelheyt sien, ende leugen voorseggen; sy en sullen
inde vergaderinge mijnes volcks niet zijn, ende in het
schrift
van het huys Israëls niet geschreven worden, ende
in het lant Israëls niet komen: ende ghy sullet weten dat ick de Heere HEERE ben.
10 Daerom, ja
daerom datse mijn volck
verleyden,
seggende, Vrede, daer geen vrede en is; ende [dat]
d’ een eenen
leemen-wandt bouwt, ende, siet,
de andere den selven
plaesteren met
loosen-kalcke:
11 Segt tot de gene die met loosen-kalcke plaesteren, dat
hy omvallen sal: daer sal een
overstelpende plasregen zijn; ende ghy, ô groote hagelsteenen, sullet vallen, ende eenen grooten stormwint, sal [hem] splijten.
12 Siet, als die wandt sal gevallen zijn;
sal dan niet tot u
geseyt worden, Waer is de plaesteringe, daer mede ghy geplaestert hebbet?
13 Daerom alsoo seyt de Heere HEERE; Ia ick sal
[hem] door eenen grooten stormwint in mijne grimmicheyt splyten, ende daer sal een overstelpende plasregen zijn in mijnen toorn, ende groote hagelsteenen in [mijne] grimmicheyt,
om [dien] te verdoen.
14 So sal ick den wandt afbreken, dien ghy-lieden met loosen-kalcke geplaestert hebt, ende sal hem
ter aerde nederwerpen, dat
sijnen gront sal ontdeckt worden: also sal
[de stadt] vallen, ende
ghy sullet in’t midden van haer omkomen: ende ghy sullet weten, dat ick de HEERE ben.
15 So sal ick mijne grimmicheyt tegen den wandt voortbrengen, ende tegen de gene die hem plaesteren met loosen kalcke: ende ick sal tot
u-lieden seggen, Die wandt en
isser niet [meer], nochte die hem plaesterden en
zijnder niet:
16 [Te weten] de Propheten Israëls die van Ierusalem propheteren, ende voor haer een gesichte
des vredes sien: daer geen vrede en is, spreeckt de Heere HEERE.
17 Ende ghy, menschen kint,
set u aengesichte
tegen de dochteren uwes volcks, de welcke propheteren uyt haer herte: ende
propheteert tegen haer.
18 Ende segt, Soo seyt de Heere HEERE; Wee [die vrouwen] die
kussens naeyen voor
alle oxelen der armen, ende maken
hooft-decksels voor het hooft
van alle stature, om de
zielen te jagen: sullet ghy de
zielen mijns volcks jagen, ende sullet ghy
u de
zielen
in’t leven behouden?
19 Ende sullet ghy my
ontheyligen by mijn volck,
voor hantvollen van gerste, ende voor stucken broots
om zielen te dooden die niet en souden sterven, ende om zielen
in’t leven te behouden die niet en souden leven, door u liegen tot mijn volck, dat
de leugen hoort?
20 Daerom, soo seyt de Heere HEERE; Siet,
ick [wil] aen uwe kussens, daermede ghy aldaer de zielen jaget nae
de bloemhoven, ende ick salse uyt uwe armen
wechscheuren: ende ick sal die zielen
los maken, de zielen die ghy jaget nae de bloemhoven.
21 Daertoe sal ick uwe hooftdeckselen scheuren, ende mijn volck uyt uwe
hant redden, so datse niet meer in uwe hant en sullen zijn
tot eene jacht: ende
ghy sullet weten, dat ick de HEERE ben.
22 Om dat ghylieden het herte des rechtveerdigen [door] valscheyt hebbet
bedroeft gemaeckt, daer ick
hem geene
smerte aengedaen en hebbe: ende om dat ghy de
handen des godtloosen gestercket hebt, op dat hy sich van sijne boosen wech niet afkeeren en soude, dat ick hem in’t leven behielde.
23 Daerom en sullet
ghy niet meer
ydelheyt
sien, nochte
waersegginge gebruycken: maer ick sal mijn volck uyt uwe hant redden, ende ghy sullet weten dat ick de HEERE ben.
Godt beveelt den Propheet te propheteeren tegen de valsche Propheten, ende hare loose plaesteringen, ver s 1, et c. Item tegen de valsche Prophetessen, ende hare armkussens ende hooftdecksels, 17.
1 ENde des HEEREN woort geschiedde tot my, seggende:
2 Menschen kint, propheteert tegen de
Propheten Israels,
die propheteeren: ende seght tot de gene, die
uyt haer herte propheteeren; Hooret des HEEREN woort.
3 Soo seyt de Heere HEERE; Wee over die dwase Propheten: die
haren geest nawandelen, ende het gene sy
niet gesien en hebben!
4 Uwe Propheten, O Israël, zijn
als vossen inde woeste plaetsen.
5
Ghy en zijt
in de bressen niet opgetreden, nochte en hebbet
den muer [niet ] toegemuert voor het huys Israëls; om in den strijt te staen,
ten dage des HEEREN.
6
Sy sien
ydelheyt, ende
leugenachtige voorsegginge, die daer seggen, De HEERE heeft gesproken, daer de HEERE haer niet gesonden en heeft: ende sy geven hope van ’t
woort te sullen bevestigen.
7
En siet ghy niet een
ydel gesichte, ende spreket
eene leugenachtige voorsegginge, als ghy
segget, De HEERE spreeckt, daer
ick niet gesproken en hebbe?
8 Daerom soo seyt de Heere HEERE, Om dat ghylieden ydelheyt spreeckt, ende leugen siet: daerom, siet,
ick [wil ] aen u, spreeckt de Heere HEERE.
9 Ende
mijne hant sal zijn tegen de Propheten, die ydelheyt sien, ende leugen voorseggen; sy en sullen
in de vergaderinge mijnes volcks niet zijn, ende in het
schrift
van het huys Israëls niet geschreven worden, ende
in het lant Israëls niet komen: ende ghy sullet weten dat ick de Heere HEERE ben.
10 Daerom, ja
daerom datse mijn volck
verleyden,
seggende, Vrede, daer geen vrede en is; ende [dat ]
de een eenen
leemen wandt bouwt, ende, siet,
de andere den selven
plaesteren met
loosen kalcke:
11 Seght tot de gene die met loosen kalcke plaesteren, dat
hy omvallen sal: daer sal een
overstelpende plasregen zijn; ende ghy, O groote hagelsteenen, sullet vallen, ende eenen grooten stormwint, sal [hem ] splijten.
12 Siet, als die wandt sal gevallen zijn;
sal dan niet tot u
geseyt worden, Waer is de plaesteringe, daer mede ghy geplaestert hebbet?
13 Daerom alsoo seyt de Heere HEERE; Ia ick sal
[hem ] door eenen grooten stormwint in mijne grimmigheyt splijten, ende daer sal een overstelpende plasregen zijn in mijnen toorn, ende groote hagelsteenen in [mijne ] grimmigheyt,
om [dien ] te verdoen.
14 Soo sal ick den wandt afbreken, dien ghylieden met loosen kalcke geplaestert hebt, ende sal hem
ter aerde neder werpen, dat
sijnen gront sal ontdeckt worden: alsoo sal
[de stadt ] vallen, ende
ghy sullet in het midden van haer omkomen: ende ghy sullet weten, dat ick de HEERE ben.
15 Soo sal ick mijne grimmigheyt tegen den wandt voort brengen, ende tegen de gene die hem plaesteren met loosen kalcke: ende ick sal tot
u-lieden seggen, Die wandt en
is’er niet [meer ], nochte die hem plaesterden en
zijnder niet:
16 [Te weten ] de Propheten Israëls die van Ierusalem propheteeren, ende voor haer een gesichte
des vredes sien: daer geen vrede en is, spreeckt de Heere HEERE.
17 Ende ghy, menschen kint,
set u aengesichte
tegen de dochteren uwes volcks, dewelcke propheteeren uyt haer herte: ende
propheteert tegen haer.
18 Ende seght, Soo seyt de Heere HEERE; Wee [die vrouwen ] die
kussens naeijen voor
alle oxelen der armen, ende maken
hooftdecksels voor het hooft
van alle stature, om de
zielen te jagen: sullet ghy de
zielen mijns volcks jagen, ende sullet ghy
u de
zielen
in het leven behouden?
19 Ende sullet ghy my
ontheyligen by mijn volck,
voor hantvollen van gerste, ende voor stucken broots
om zielen te dooden die niet en souden sterven, ende om zielen
in het leven te behouden die niet en souden leven, door u liegen tot mijn volck, dat
de leugen hoort?
20 Daerom, soo seyt de Heere HEERE; Siet,
ick [wil ] aen uwe kussens, daer mede ghy aldaer de zielen jaget na
de bloemhoven, ende ick salse uyt uwe armen
wech scheuren: ende ick sal die zielen
los maken, de zielen die ghy jaget na de bloemhoven.
21 Daer toe sal ick uwe hooftdeckselen scheuren, ende mijn volck uyt uwe
hant redden, soo datse niet meer in uwe hant en sullen zijn
tot eene jacht: ende
ghy sullet weten, dat ick de HEERE ben.
22 Om dat ghylieden het herte des rechtveerdigen [door ] valsheyt hebbet
bedroeft gemaeckt, daer ick
hem geene
smerte aengedaen en hebbe: ende om dat ghy de
handen des godtloosen gestercket hebt, op dat hy sich van sijne boosen wegh niet afkeeren en soude, dat ick hem in’t leven behielde.
23 Daerom en sullet
ghy niet meer
ydelheyt
sien, nochte
waersegginge gebruycken: maer ick sal mijn volck uyt uwe hant redden, ende ghy sullet weten dat ick de HEERE ben.
