1 Den Apostel gaet voort in de vermaningen, ende eerst tot onderlinge liefde, nae ’t exempel Godts ende Christi . 3 Vermaent haer voorders afstant te doen van alle onkuyscheydt, gierigheyt die afgoderye is, sotten klap, etc. ende verklaert dat sodanige het rijcke der hemelen niet en sullen besitten. 8 Ende dewijle sy nu in ’t licht zijn, dat sy moeten wandelen als kinderen des lichts. 11 ende geen gemeynschap meer hebben met de wercken der duysternisse, maer die bestraffen. 15 Vermaent haer voorder, dat sy voorsichtelick wandelen, ende als wijse den tijdt uyt-koopen. 18 Dat sy niet droncken en zijn, maer vol des Geests. 19 Dat sy den Heere Psalmen ende Lof-sangen singen. 21 Vermaent in ’t gemeyn dat sy malkanderen onderdanigh zijn in de vreese Godts. 22 maer bysonderlijck de vrouwen, dat sy hare mannen, gelijck de Gemeynte Christo, onderdanich zijn. 25 Desgelijcks vermaent hy de mannen dat sy hare vrouwen lief hebben, gelijck Christus sijne Gemeynte lief gehadt heeft, 28 ende gelijck yemandt sijn eygen lichaem lief heeft. 31 Bewijst oock uyt Godts instellinge, dat man ende vrouwe een vleesch zijn, ende duydt dat oock op Christum ende sijne Gemeynte. 33 ende besluyt met een vermaninge aen man ende vrouwe.
1 ZYt dan
navolgers Godts, als geliefde kinderen:
2
Ende wandelt in de liefde,
gelijckerwijs oock Christus ons lief gehad heeft,
ende hem selven voor ons heeft overgegeven tot een offerande ende een slacht-offer Gode,
tot eenen wel-rieckenden reuck.
3
Maer hoererie ende alle
onreynicheyt, ofte giericheyt, en laet oock onder u niet genaemt worden, gelijckerwijs het den heyligen betaemt:
4 Noch oneerbaerheyt, noch sot-geclap, ofte
geckerie, welcke niet en betamen: maer veel meer
danck-segginge.
5
Want dit weet ghy, dat geen hoereerder, ofte onreyne, ofte gierigaert,
die een afgoden-dienaer is, geen erfenisse en heeft in het Coninckrijcke
Christi ende Godts.
6
Dat u niemandt en verleyde met ydele woorden: want om dese dingen komt de toorne Godts over
de kinderen der ongehoorsaemheyt.
7 So en zijt dan hare mede-genooten niet.
8
Want ghy waert eertijdts
duysternisse, maer nu zijt ghy
licht in den Heere: wandelt als
kinderen des lichts:
9 (
Want
de vrucht des Geests is in alle goedicheyt, ende rechtveerdigheyt, ende waerheyt.)
10
Beproevende wat den Heere wel behagelijck zy.
11
Ende en hebt geen gemeynschap met de
onvruchtbare wercken der duysternisse, maer
bestraft’se oock veel eer.
12 Want het gene heymelijck van haer geschiet, is
schandelijck oock te seggen.
13
Maer alle dese dingen,
van het licht bestraft zijnde, worden openbaer. Want al dat openbaer maeckt,
is licht.
14 Daerom
seght hy,
Ontwaeckt ghy
die slaept, ende staet op uyt den dooden, ende Christus sal
over u lichten.
15
Siet dan hoe ghy voorsichtelick wandelt: niet als onwijse, maer als wijse.
16
Den
tijdt uytcoopende, dewijle
de dagen boos zijn.
17 Daerom en zijt niet onverstandigh,
maer verstaet welcke de wille des Heeren zy.
18
Ende en wort niet droncken in wijn,
waer in overdaet is, maer
wort vervult met den Geest:
19
Sprekende onder malkanderen met
psalmen, ende lof-sangen, ende geestelijcke liedekens: singende, ende psalmende den Heere
in uw’ herte:
20
Danckende alle tijdt over alle dingen Godt ende den Vader, in den name onses Heeren Iesu Christi:
21 Malcanderen
onderdanich zijnde
in de vreese Godts.
22
Ghy vrouwen weest uwe eygene mannen onderdanich,
gelijck den Heere:
23
Want de man is het hooft des wijfs,
gelijck oock Christus het hooft der Gemeynte is: ende
hy is de
behouder
des lichaems.
24 Daerom gelijck de Gemeynte Christo onderdanich is, alsoo oock de vrouwen hare eygene mannen
in alles.
25
Ghy mannen hebt uwe eygene vrouwen lief, gelijck oock Christus de Gemeynte lief gehadt heeft,
ende hem selven voor haer heeft
overgegeven:
26 Op dat hy’se
heyligen soude, [haer ]
gereynicht hebbende
met het badt des waters
door het woort:
27
Op dat hy’se hem selven soude heerlijck voorstellen, een Gemeynte die geen vlecke ofte rimpel en heeft, ofte yet dergelijcke,
maer dat sy soude heyligh zijn ende onberispelijck.
28 Also zijn de mannen schuldigh hare eygene vrouwen
lief te hebben, gelijck hare
eygene lichamen. Die sijne eygene vrouwe lief heeft, die heeft hem selven lief.
29 Want niemandt en heeft oyt sijn eygen vleesch gehaet, maer hy voedt het, ende onderhoudt het, gelijckerwijs oock de Heere de Gemeynte.
30
Want wy zijn
leden sijns lichaems, van sijnen vleesche, ende van sijne beenen.
31
Daerom sal een mensche sijnen vader ende moeder verlaten, ende sal sijn wijf aenhangen: ende
sy twee sullen
tot een vleesch wesen.
32
Dese verborgenheyt is groot: doch ick segge [dit, siende ] op Christum, ende op de Gemeynte.
33
So dan oock ghy lieden elck in’t bysonder, een yegelijck hebbe sijn eygen vrouwe alsoo lief als hem selven: ende de vrouwe [sie ] dat sy
den man vreese.
1 Den Apostel gaet voort in de vermaningen, ende eerst tot onderlinge liefde, na het exempel Godts ende Christi . 3 Vermaent haer voorders afstant te doen van alle onkuysheyt, gierigheyt die afgoderije is, sotten klap, et c. ende verklaert dat soodanige het Rijcke der hemelen niet en sullen besitten. 8 Ende dewijle sy nu in ’t licht zijn, dat sy moeten wandelen als kinderen des lichts. 11 ende geen gemeynschap meer hebben met de wercken der duysternisse, maer die bestraffen. 15 Vermaent haer voorder, dat sy voorsichtelick wandelen, ende als wijse den tijt uytkoopen. 18 Dat sy niet droncken en zijn, maer vol des Geests. 19 Dat sy den Heere psalmen ende lofsangen singen. 21 Vermaent in het gemeyn dat sy malkanderen onderdanigh zijn in de vreese Godts. 22 maer bysonderlick de vrouwen, dat sy hare mannen, gelijck de gemeynte Christo, onderdanigh zijn. 25 Desgelijcks vermaent hy de mannen dat sy hare vrouwen lief hebben, gelijck Christus sijne gemeynte lief gehadt heeft, 28 ende gelijck yemant sijn eygen lichaem lief heeft. 31 Bewijst oock uyt Godts instellinge, dat man ende vrouwe een vleesch zijn, ende duydt dat oock op Christum ende sijne gemeynte. 33 ende besluyt met een vermaninge aen man ende vrouwe.
1 ZYt dan
navolgers Godts, als geliefde kinderen:
2
Ende wandelt in de liefde,
gelijckerwijs oock Christus ons lief gehadt heeft,
ende hemselven voor ons heeft over gegeven tot een offerande ende een slacht-offer Gode,
tot eenen welrieckenden reuck.
3
Maer hoererije ende alle
onreynigheyt, ofte gierigheyt, en laet oock onder u niet genaemt worden, gelijckerwijs het den heyligen betaemt:
4 Noch oneerbaerheyt, noch sot geklap, ofte
geckerije, welcke niet en betamen: maer veel meer
dancksegginge.
5
Want dit weet ghy, dat geen hoereerder, ofte onreyne, ofte gierigaert,
die een afgodendienaer is, erfenisse en heeft in het Koninckrijcke
Christi ende Godts.
6
Dat u niemant en verleyde met ydele woorden: want om dese dingen komt de toorne Godts over
de kinderen der ongehoorsaemheyt.
7 Soo en zijt dan hare medegenooten niet.
8
Want ghy waert eertijts
duysternisse, maer nu zijt ghy
licht in den Heere: wandelt als
kinderen des lichts:
9 (
Want
de vrucht des Geests is in alle goedigheyt, ende rechtveerdigheyt, ende waerheyt.)
10
Beproevende wat den Heere welbehaeghlick zy.
11
Ende en hebt geen gemeynschap met de
onvruchtbare wercken der duysternisse, maer
bestraftse oock veel eer.
12 Want het gene heymelick van haer geschiet, is
schandelick oock te seggen.
13
Maer alle dese dingen,
van het licht bestraft zijnde, worden openbaer. Want al dat openbaer maeckt,
is licht.
14 Daerom
seght hy,
Ontwaeckt ghy
die slaept, ende staet op uyt den dooden, ende Christus sal
over u lichten.
15
Siet dan hoe ghy voorsichtelick wandelt: niet als onwijse, maer als wijse.
16
Den
tijt uytkoopende, dewijle
de dagen boos zijn.
17 Daerom en zijt niet onverstandigh,
maer verstaet welcke de wille des Heeren zy.
18
Ende en wort niet droncken in wijn,
waer in overdaet is, maer
wort vervult met den Geest:
19
Sprekende onder malkanderen met
psalmen, ende lofsangen, ende geestelicke liedekens: singende, ende psalmende den Heere
in uw’ herte:
20
Danckende alle tijt over alle dingen Godt ende den Vader, in den name onses Heeren Iesu Christi:
21 Malkanderen
onderdanigh zijnde
in de vreese Godts.
22
Ghy vrouwen weest uwe eygene mannen onderdanigh,
gelijck den Heere:
23
Want de man is ’t hooft des wijfs,
gelijck oock Christus het hooft der gemeynte is: ende
hy is de
behouder
des lichaems.
24 Daerom gelijck de gemeynte Christo onderdanigh is, alsoo oock de vrouwen hare eygene mannen
in alles.
25
Ghy mannen hebt uwe eygene vrouwen lief, gelijck oock Christus de gemeynte lief gehadt heeft,
ende hemselven voor haer heeft
over gegeven:
26 Op dat hyse
heyligen soude, [haer ]
gereynight hebbende
met het badt des waters
door het woort:
27
Op dat hyse hemselven soude heerlick voorstellen, een gemeynte die geen vlecke ofte rimpel en heeft, ofte yet dergelijcke,
maer dat sy soude heyligh zijn ende onberispelick.
28 Alsoo zijn de mannen schuldigh hare eygene vrouwen
lief te hebben, gelijck hare
eygene lichamen. Die sijne eygene vrouwe lief heeft, die heeft hemselven lief.
29 Want niemant en heeft oyt sijn eygen vleesch gehaet, maer hy voedt het, ende onderhoudt het, gelijckerwijs oock de Heere de gemeynte.
30
Want wy zijn
leden sijns lichaems, van sijnen vleesche, ende van sijne beenen.
31
Daerom sal een mensche sijnen vader ende moeder verlaten, ende sal sijn wijf aenhangen: ende
sy twee sullen
tot een vleesch wesen.
32
Dese verborgentheyt is groot: doch ick segge [dit, siende ] op Christum, ende op de gemeynte.
33
Soo dan oock ghylieden elck in het bysonder, een yegelick hebbe sijn eygen vrouwe alsoo lief als hemselven: ende de vrouwe [sie ] dat sy
den man vreese.
