1 Nae ’t gewoonlick opschrift des Sendt-briefs, 3 danckt Paulus Godt voor de vertroostingen die hy in alle verdruckingen door Christum , anderen tot een exempel, ontfinck. 8 ende komt daer na tot het verhael van de groote vervolginge die hem in Asien was over-ghekomen. 10 Uyt welcke hy nochtans was verlost door hare gebeden. 12 Betuyght dat hy oprechtelick in de werelt, maer meest onder haer hadde verkeert. 15 ende dat hy oock oprechtelick voorgenomen hadde weder tot haer over te komen. 17 Hoewel ’t selve noch niet geschiet en was. 18 Niet om dat sijn woordt was Iae ende Neen. 20 Daer alle beloften Godts in Christo Iae ende Seker zijn. 21 ende door den Heyligen Geest in ons bevestigt. 23 Maer betuyght met eenen eedt, dat hy sijne komste tot haer noch uyt-gestelt hadde om haer te sparen.
1
PAULUS een Apostel JESU CHRISTI , door den wille Godts, ende
Timotheus de broeder, aen de Gemeynte Godts die te Corinthen is, met alle de heylige die in geheel
Achaja zijn.
2
Genade zy u ende vrede van Godt onsen Vader, ende den Heere Iesu Christo.
3
Gelooft zy
de Godt ende Vader onses Heeren Iesu Christi,
de Vader der barmherticheden, ende de Godt aller vertroostinge:
4
Die ons
vertroost in alle onse verdruckinge, op dat wy souden connen vertroosten de gene die in allerley verdruckinge zijn, door de vertroostinge met welcke sy selve van Godt vertroost worden.
5
Want gelijck
het lijden Christi overvloedigh is in ons, also is oock door Christum
onse vertroostinge overvloedich.
6 Doch ’tzy dat wy verdruckt worden, [het is ]
tot uwe vertroostinge ende salicheyt,
die
gewrocht wort in de lijdtsaemheyt des selven lijdens, ’twelck wy oock lijden: ’t zy dat wy vertroost worden, [het is ]
tot uwe vertroostinge ende salicheyt:
7 Ende onse hope
van u is vast, als die weten dat gelijck ghy gemeynschap hebt aen het lijden, [ghy ] oock also [gemeynschap hebbet ] aen de vertroostinge.
8
Want wy en willen niet, broeders, dat ghy onwetende zijt van onse verdruckinge,
die ons in Asia overgecomen is, dat wy uytnemende zeer beswaert zijn geweest
boven [onse ] macht, alsoo dat wy seer in twijfel waren oock van het leven.
9 Ia wy hadden al selve
in ons selven het vonnis des doots,
op dat wy niet op ons selven vertrouwen en souden, maer op Godt
die de doode verweckt:
10
Die ons
uyt so grooten doodt verlost heeft, ende [noch ] verlost: op welcken wy hopen, dat hy [ons ] oock noch verlossen sal:
11
Also ghylieden oock mede arbeydt [voor ons ] door den gebede,
op dat over
de gave,
door vele persoonen aen ons te wege gebracht, [oock ] voor ons
dancksegginge door velen gedaen worde.
12 Want
onsen roem is dese, [namelijck ] het getuyghenisse onser conscientie, dat wy in eenvoudigheydt ende
oprechtigheydt Godts, niet in
vleeschelicke wijsheydt, maer
in de genade Godts inde werelt verkeert hebben, ende
allermeest by u lieden.
13 Want wy en schrijven u geene andere dingen dan die ghy
kennet, ofte oock erkennet: ende ick hope dat ghy’se oock tot den eynde toe erkennen sult:
14 Gelijckerwijs ghy oock
ten deele ons erkent hebt, dat wy
uwen roem zijn,
gelijck ghy oock
den onsen zijt
in den dagh des Heeren Iesu.
15
Ende
op dit betrouwen
wilde ick te voren tot u komen, op dat ghy
een tweede genade soudt hebben:
16 Ende door uwe [stadt ] na Macedonien gaen, ende wederom van Macedonien tot u komen, ende
van u lieden nae Iudea geleydt worden.
17 Als ick dan dit voorgenomen hebbe, hebbe ick ooc lichtveerdigheyt gebruyckt? ofte neme ick het
nae den vleesche voor, ’t gene ick voorneme, op dat by my soude wesen
Iae jae, en Neen neen?
18 Doch
Godt is getrouwe, dat
ons’ woort ’t welck tot u [is geschiet ],
niet en is geweest
Iae ende Neen.
19 Want de Sone Godts Iesus Christus, die onder u door ons is gepredickt, [namelijck ] door my, ende Silvanum, ende Timotheum,
en was niet Iae ende Neen, maer is geweest Iae
in hem.
20 Want so vele beloften Godts als’er zijn, die zijn
in hem Iae, ende zijn in hem Amen, Gode tot heerlijckheyt
door ons.
21 Maer die ons met u
bevestight
in Christo, ende die ons
gesalft heeft, is Godt:
22
Die ons oock heeft
versegelt, ende
het onderpandt des Geests in onse herten gegeven.
23
Doch ick aenroepe Godt tot een getuyge
over mijne ziele, dat ick
om u te sparen noch tot Corinthen niet en ben gekomen.
24
Niet dat wy
heerschappie voeren over uw’ geloove, maer wy zijn medewerckers uwer blijdschap: want ghy staet door het geloove.
1 Na ’t gewoonlick opschrift des sendtbriefs, 3 danckt Paulus Godt voor de vertroostingen die hy in alle verdruckingen door Christum , anderen tot een exempel, ontfingh. 8 ende komt daer na tot het verhael van de groote vervolginge die hem in Asien was over gekomen. 10 Uyt welcke hy nochtans was verlost door hare gebeden. 12 Betuyght dat hy oprechtelick in de werelt, maer meest onder haer hadde verkeert. 15 ende dat hy oock oprechtelick voorgenomen hadde weder tot haer over te komen. 17 Hoewel het selve noch niet geschiet en was. 18 Niet om dat sijn woort was ja ende neen. 20 Daer alle beloften Godts in Christo ja ende seker zijn. 21 ende door den Heyligen Geest in ons bevestight. 23 Maer betuyght met eenen eedt, dat hy sijne komste tot haer noch uytgestelt hadde om haer te sparen.
1
PAULUS een Apostel JESU CHRISTI , door den wille Godts, ende
Timotheus de broeder, aen de gemeynte Godts die te Corinthen is, met alle de heylige die in geheel
Achaja zijn.
2
Genade zy u ende vrede van Godt onsen Vader, ende den Heere Iesu Christo.
3
Gelooft zy
de Godt ende Vader onses Heeren Iesu Christi,
de Vader der barmhertigheden, ende de Godt aller vertroostinge:
4
Die ons
vertroost in alle onse verdruckinge, op dat wy souden konnen vertroosten de gene die in allerley verdruckinge zijn, door de vertroostinge met welcke wy selve van Godt vertroost worden.
5
Want gelijck
het lijden Christi overvloedigh is in ons, alsoo is oock door Christum
onse vertroostinge overvloedigh.
6 Doch ’t zy dat wy verdruckt worden, [het is ]
tot uwe vertroostinge ende saligheyt,
die
gewrocht wort in de lijdtsaemheyt des selven lijdens, ’t welck wy oock lijden: het zy dat wy vertroost worden, [het is ]
tot uwe vertroostinge ende saligheyt:
7 Ende onse hope
van u is vast, als die weten dat gelijck ghy gemeynschap hebt aen het lijden, [ghy ] oock alsoo [gemeynschap hebbet ] aen de vertroostinge.
8
Want wy en willen niet, broeders, dat ghy onwetende zijt van onse verdruckinge,
die ons in Asia overgekomen is, dat wy uytnemende seer beswaert zijn geweest
boven [onse ] macht, alsoo dat wy seer in twijfel waren oock van het leven.
9 Ia wy hadden al selve
in ons selven het vonnis des doots,
op dat wy niet op ons selven vertrouwen en souden, maer op Godt
die de doode verweckt:
10
Die ons
uyt soo grooten doot verlost heeft, ende [noch ] verlost: op welcken wy hopen, dat hy [ons ] oock noch verlossen sal:
11
Alsoo ghylieden oock mede arbeyt voor ons door den gebede,
op dat over
de gave,
door vele persoonen aen ons te wege gebracht, [oock ] voor ons
dancksegginge door velen gedaen worde.
12 Want
onsen roem is dese, [namelick ] het getuygenisse onser conscientie, dat wy in eenvoudigheyt ende
oprechtigheyt Godts, niet in
vleeschelicke wijsheyt, maer
in de genade Godts in de werelt verkeert hebben, ende
allermeest by u-lieden.
13 Want wy en schrijven u geene andere dingen dan die ghy
kennet, ofte oock erkennet: ende ick hope dat ghyse oock tot den eynde toe erkennen sult:
14 Gelijckerwijs ghy oock
ten deele ons erkent hebt, dat wy
uwen roem zijn,
gelijck ghy oock
den onsen zijt
in den dagh des Heeren Iesu.
15
Ende
op dit betrouwen
wilde ick te voren tot u komen, op dat ghy
een tweede genade soudt hebben:
16 Ende door uwe [stadt ] na Macedonien gaen, ende wederom van Macedonien tot u komen, ende
van u-lieden na Iudea geleyt worden.
17 Als ick dan dit voorgenomen hebbe, hebbe ick oock lichtveerdigheyt gebruyckt? ofte neme ick het
na den vleesche voor, het gene ick voorneme, op dat by my soude wesen
Ia ja, en Neen neen?
18 Doch
Godt is getrouwe, dat
ons’ woort het welck tot u [is geschiet ,]
niet en is geweest
Ia ende Neen.
19 Want de Sone Godts Iesus Christus, die onder u door ons is gepredickt, [namelick ] door my, ende Silvanum, ende Timotheum,
en was niet Ia ende Neen, maer is geweest Ia
in hem.
20 Want soo vele beloften Godts als’er zijn, die zijn
in hem Ia, ende zijn in hem Amen, Gode tot heerlickheyt
door ons.
21 Maer die ons met u
bevestight
in Christo, ende die ons
gesalft heeft, is Godt:
22
Die ons oock heeft
verzegelt, ende
het onderpandt des Geests in onse herten gegeven.
23
Doch ick aenroepe Godt tot een getuyge
over mijne ziele, dat ick
om u te sparen noch tot Corinthen niet en ben gekomen.
24
Niet dat wy
heerschappije voeren over uw’ geloove, maer wy zijn medewerckers uwer blijdtschap: want ghy staet door het geloove.
