1 Petrus vermaent de vrouwen tot onderdanigheyt aen hare mannen. 3 ende tot vercieringe niet des uyterlicken, maer des verborgen mensches. 5 Stelt haer tot dien eynde voor het exempel der heylige vrouwen in ’t Oude Testament, ende voornamelick van Sara. 7 Vermaent oock de mannen , dat sy met verstant by hare vrouwen woonen. 8 Komt daer nae weder tot vermaningen van onderlinge liefde. 9 ende bysonderlick van verdraeghsaemheydt ende vreedsaemheydt, met belofte van Godts segen uyt den 34 Psalm. 13 Wijst aen hoe sy niet en hebben te vreesen wanneer sy onschuldigh lijden, ende hoe sy altijt moeten bereyt zijn om reden te geven van de hope die in haer is. 18 Stelt haer voor oogen het exempel des lijdens Christi , ende sijne uytkomste uyt het selve. 19 gelijck oock het contrary exempel der straffe van de ongehoorsaemheyt der eerste werelt ten tijde van Noë, ende der verlossinge van Noë door de Arcke uyt het water, als hy met lijdsaemheyt daer op verwacht hadde. 21 waer van nu oock de Doop een tegen-beelt is, die ons wijst op de opstandinge ende heerlickheyt Christi .
1
DEsgelijcks ghy vrouwen, zijt uwe eygene mannen onderdanich: op dat oock so eenige
den woorde ongehoorsaem zijn, sy door den wandel der vrouwen sonder woort
mogen gewonnen worden:
2 Als sy sullen ingesien hebben uwen cuyschen wandel
in vreese.
3
Welcker
verciersel zy, niet ’t gene uyterlick is, [bestaende ] in het vlechten des hayrs, ende omhangen van goudt, ofte van cleederen aen te trecken:
4 Maer
de verborgen mensche des herten, in het onverderflick [verciersel ] eens sachtmoedigen ende stillen geests, die
costelick is voor Godt.
5 Want alsoo vercierden haer selven eertijds oock
de heylige vrouwen, die op Godt hoopten, ende waren hare eygene mannen onderdanigh:
6
Gelijck Sara Abraham gehoorsaem is geweest, hem noemende heere, welcker
dochters
ghy geworden zijt, als ghy wel doet, ende niet en vreest
voor eenige verschrickinge.
7 Ghy mannen insgelijcks,
woonet by [haer ]
met verstandt, den vrouwelijcken
vate, als het swackste,
eere gevende, als die oock
mede-erfghenamen der genade des levens [met haer ] zijt: op dat uwe gebeden
niet verhindert en worden.
8
Ende eyndelijck,
zijt alle eens gesint,
mede-lijdich, de broeders lief hebbende,
met innerlijcke barmherticheyt beweeght,
vriendelijck:
9
En vergelt niet quaet voor quaet, of schelden voor schelden:
maer segent daer en tegen: wetende
dat ghy daer toe geroepen zijt,
op dat ghy
segeninge soudt be-erven.
10
Want wie
het leven wil lief hebben, ende
goede dagen sien, die stille sijn tonge van het quaedt, ende sijne lippen datse geen bedrogh en spreken:
11
Die wijcke af van het quaede, ende doe het goede: die soecke vrede ende jage den selven na.
12 Want
de oogen des Heeren zijn over de rechtveerdighe, ende sijne ooren tot haer ghebedt: maer
het aenghesicht des Heeren is tegen de gene die quaet doen.
13 Ende
wie is ’t die u quaet doen sal, indien ghy nae-volghers zijt van het goet?
14
Maer indien ghy oock lijdet om der gerechticheyt wille so zijt ghy saligh:
ende
en vreest niet uyt vreese van haer, noch en wert niet ontroert:
15
Maer
heylicht Godt den Heere in uwe herten:
ende zijt altijt bereyt
tot verantwoordinge aen een yegelick
die u rekenschap afeyscht
van de hope die in u is, met sachtmoedicheyt ende
vreese.
16 Ende
hebt een goede conscientie,
op dat in’t gene sy qualick van u spreken, als van quaetdoenders, sy beschaemt mogen worden die uwen goeden wandel
in Christo lasteren.
17 Want het is beter dat ghy wel doende (indien ’t de wille Godts wil)
lijdet, dan quaet doende.
18
Want Christus heeft oock eens voor de sonden geleden, hy rechtveerdigh voor de onrechtveerdige: op dat hy ons tot Godt soude brengen, die wel is gedoodet
in het vleesch, maer levendigh gemaeckt
door den Geest:
19
In den welcken
hy oock
henen gegaen zijnde
den geesten
die inde gevangenisse [zijn ]
gepredickt heeft,
20
Die eertijts ongehoorsaem waren,
wanneer de lanckmoedicheyt Godts eenmael
verwachtede in de dagen van Noë, als de Arcke toebereydt wierdt: waer in weynige (
dat is acht)
zielen behouden wierden
door het water.
21
Waer van het
tegen-beeldt de Doop, ons nu oock behoudt,
niet die een aflegginge is der vuylicheyt
des lichaems, maer
die een vrage is
eener goeder conscientie tot Godt
door de opstandinge Iesu Christi,
22
Welcke is
aen de rechter-[handt ] Godts, opgevaren ten hemel, de Engelen, ende machten, ende crachten hem onderdanigh gemaeckt zijnde.
1 Petrus vermaent de vrouwen tot onderdanigheyt aen hare mannen. 3 ende tot vercieringe niet des uyterlicken, maer des verborgen mensches. 5 Stelt haer tot dien eynde voor het exempel der heylige vrouwen in het Oude Testament, ende voornamelick van Sara. 7 Vermaent oock de mannen, dat sy met verstant by hare vrouwen woonen. 8 Komt daer na weder tot vermaningen van onderlinge liefde. 9 ende bysonderlick van verdraeghsaemheyt ende vreedsaemheyt, met belofte van Godts zegen uyt den 34 Psalm. 13 Wijst aen hoe sy niet en hebben te vreesen wanneer sy onschuldigh lijden, ende hoe sy altijt moeten bereyt zijn om reden te geven van de hope die in haer is. 18 Stelt haer voor oogen het exempel des lijdens Christi , ende sijne uytkomste uyt het selve. 19 gelijck oock het contrarie exempel der straffe van de ongehoorsaemheyt der eerste werelt ten tijden van Noë, ende der verlossinge van Noë door de Arke uyt het water, als hy met lijdtsaemheyt daer op verwacht hadde. 21 waer van nu oock de doop een tegenbeelt is, die ons wijst op de opstandinge ende heerlickheyt Christi .
1
DEsgelijcks ghy vrouwen, zijt uwe eygene mannen onderdanigh: op dat oock soo eenige
den woorde ongehoorsaem zijn, sy door den wandel der vrouwen sonder woort
mogen gewonnen worden:
2 Als sy sullen ingesien hebben uwen kuyschen wandel
in vreese.
3
Welcker
verciersel zy, niet het gene uyterlick is, [bestaende ] in het vlechten des hayrs, ende omhangen van gout, ofte van kleederen aen te trecken:
4 Maer
de verborgen mensche des herten, in ’t onverderflick [verſiersel ] eens sachtmoedigen ende stillen geests, die
kostelick is voor Godt.
5 Want alsoo vercierden haer selven eertijts oock
de heylige vrouwen, die op Godt hoopten, ende waren hare eygene mannen onderdanigh:
6
Gelijck Sara Abraham gehoorsaem is geweest, hem noemende heere, welcker
dochters
ghy geworden zijt, als ghy wel doet, ende niet en vreest
voor eenige verschrickinge.
7 Ghy mannen insgelijcks,
woonet by [haer ]
met verstant, den vrouwelicken
vate, als het swackste,
eere gevende, als die oock
mede-erfgenamen der genade des levens [met haer ] zijt: op dat uwe gebeden
niet verhindert en worden.
8
Ende eyndelick,
zijt alle eens gesint,
medelijdigh, de broeders lief hebbende,
met innerlicke barmhertigheyt beweeght,
vriendelick:
9
En vergelt niet quaet voor quaet, of schelden voor schelden:
maer zegent daer en tegen: wetende
dat ghy daer toe geroepen zijt,
op dat ghy
zegeninge soudt be-erven.
10
Want wie
het leven wil lief hebben, ende
goede dagen sien, die stille sijn tonge van het quaet, ende sijne lippen datse geen bedrogh en spreken:
11
Die wijcke af van het quade, ende doe het goede: die soecke vrede ende jage den selven na.
12 Want
de oogen des Heeren zijn over de rechtveerdige, ende sijne ooren tot haer gebedt: maer
het aengesicht des Heeren is tegen de gene die quaet doen.
13 Ende
wie is ’t die u quaet doen sal, indien ghy navolgers zijt van het goet?
14
Maer indien ghy oock lijdet om der gerechtigheyt wille soo zijt ghy saligh:
ende
en vreest niet uyt vreese van haer, noch en wert niet ontroert:
15
Maer
heylight Godt den Heere in uwe herten:
ende zijt altijt bereyt
tot verantwoordinge aen een yegelick
die u reeckenschap af eyscht
van de hope die in u is, met sachtmoedigheyt ende
vreese.
16 Ende
hebt een goede conscientie,
op dat in het gene sy qualick van u spreken, als van quaetdoenders, sy beschaemt mogen worden die uwen goeden wandel
in Christo lasteren.
17 Want het is beter dat ghy wel doende (indien het de wille Godts wil)
lijdet, dan quaet doende.
18
Want Christus heeft oock eens voor de sonden geleden, hy rechtveerdigh voor de onrechtveerdige: op dat hy ons tot Godt soude brengen, die wel is gedoodet
in het vleesch, maer levendigh gemaeckt
door den Geest:
19
In den welcken
hy oock
henen gegaen zijnde
den geesten
die in de gevangenisse [zijn ]
gepredickt heeft,
20
Die eertijts ongehoorsaem waren,
wanneer de lanckmoedigheyt Godts eenmael
verwachtede in de dagen van Noë, als de Arke toebereyt wiert: waer in weynige (
dat is acht)
zielen behouden wierden
door het water.
21
Waer van het
tegenbeelt de doop, ons nu oock behoudt,
niet die een aflegginge is der vuyligheyt
des lichaems, maer
die een vrage is
eener goeder conscientie tot Godt
door de opstandinge Iesu Christi,
22
Welcke is
aen de rechter [hant ] Godts, opgevaren ten hemel, de Engelen, ende machten, ende krachten hem onderdanigh gemaeckt zijnde.
