De Heere vermaent eenen yegelicken tot godtsalicheyt, v. 1, etc. belovende de bekeerde heydenen, dat oock haren godtsdienst hem soude aengenaem wesen, 3. De Heere roept de tyrannen datse comen souden om de blinde ende huychelsche wachters, (die hy stomme honden noemt) te verdelgen, 9.
1 ALsoo seyt de HEERE, Bewaert
het recht, ende doet
gerechticheyt:
want
mijn heyl is nae by om te komen, ende
mijne gerechticheyt, om geopenbaert te worden.
2 Wel-gelucksalich is de mensche,
[die] sulcx doet, ende des menschen kint, [dat] vaste daer aen houdt: die
den Sabbath houdt, so dat hy dien niet en ontheylicht, ende die sijne hant bewaert van eenich quaet te doen.
3 Ende
de vreemde die hem tot den HEERE gevoecht heeft,
en spreke niet, seggende, De HEERE heeft my gantsch en gaer van sijnen volcke gescheyden: ende de gesnedene en segge niet, Siet,
ick ben een dorren boom.
4 Want alsoo seyt de HEERE
van de gesnedene, die mijne Sabbatthen houden, ende verkiesen ’tgene daer ick lust toe hebbe, ende vaste houden aen mijn verbont.
5 Ick sal
hen oock
in mijn huys ende
binnen mijne mueren
een plaetse ende eenen name geven,
beter dan der sonen, ende dan der dochteren: eenen eeuwigen name sal ick
een yeder van hen geven, die niet uytgeroeyt en sal worden.
6 Ende
de vreemde, die haer tot den HEERE voegen, om hem te dienen, ende om den name des HEEREN lief te hebben, om hem tot knechten te zijn: al die
den Sabbath houdt, dat hy dien niet en ontheylige, ende die vaste aen mijn verbont houden,
7 Die sal ick oock brengen
tot mijnen heyligen berch, ende ick salse verheugen
in mijn bede-huys; hare
brand-offers, ende hare slachtoffers sullen aengenaem wesen
op mijnen altaer: want
mijn huys sal een bede-huys
genoemt worden
voor alle volckeren.
8 De Heere HEERE, die de verdrevene
Israëls vergadert, spreeckt, Ick sal
tot hem noch meer vergaderen,
neffens die, die
tothem vergadert zijn.
9
Al
ghy gedierte des velts, comt om te eten, [ja] al ghy gedierte in het wout.
10
Hare
wachters zijn alle
blint, sy en weten niet, sy alle zijn
stomme honden, sy en kunnen niet bassen: sy zijn slaperich, sy liggen neder, sy hebben het sluymeren lief.
11 Ende dese honden
zijn sterck van begeerte,
sy en kunnen niet versadicht worden, ja ’t zijn herders die niet verstaen en kunnen: sy alle keeren sich nae haren wech, elck een
nae sijn gewin,
[elck] uyt sijn eynde.
12 Comt herwaerts, [seggen sy]
ick sal wijn halen, ende wy sullen stercken dranck suypen:
ende,
de dach van morgen sal zijn als dese,
[ja] grooter, veel treffelicker.
Aansporing tot godsvrucht
1 Zo zegt de HEERE:
Neem het recht in acht en doe gerechtigheid,
want Mijn heil is nabij om te komen,
en Mijn gerechtigheid om geopenbaard te worden.
2 Welzalig een sterveling die zo handelt,
het mensenkind dat daaraan vasthoudt;
die de sabbat in acht neemt, zodat hij die niet ontheiligt,
en die zijn hand ervoor behoedt om enig kwaad te doen.
3 Laat de vreemdeling die zich bij de HEERE gevoegd heeft, niet zeggen:
De HEERE heeft mij geheel en al van Zijn volk gescheiden;
laat de ontmande niet zeggen:
Zie, ik ben maar een dorre boom.
4 Want zo zegt de HEERE
over de ontmanden die Mijn sabbatten in acht nemen,
verkiezen wat Mij behaagt,
en vasthouden aan Mijn verbond:
5 Ik zal hun in Mijn huis en binnen Mijn muren een plaats
en een naam geven,
beter dan die van zonen en dan die van dochters;
een eeuwige naam zal Ik ieder van hen
geven,
een naam die niet uitgewist zal worden.
6 En de vreemdelingen die zich bij de HEERE voegen
om Hem te dienen en om de Naam van de HEERE lief te hebben,
om Hem tot dienaren te zijn;
allen die de sabbat in acht nemen, zodat zij hem niet ontheiligen,
en die aan Mijn verbond vasthouden:
7 hen zal Ik ook brengen naar Mijn heilige berg,
en Ik zal hen verblijden in Mijn huis van gebed.
Hun brandoffers en hun slachtoffers zullen welgevallig zijn op Mijn altaar.
Want
Mijn huis zal een huis van gebed genoemd worden voor alle volken.
8 De Heere HEERE,
Die de verdrevenen uit Israël bijeenbrengt, spreekt:
Ik zal er tot Hem nog meer bijeenbrengen,
naast hen die al tot Hem bijeengebracht zijn.
Een goddeloos volk
9 Alle dieren van het veld, kom om te eten,
ja , alle dieren in het woud!
10 Zijn wachters
zijn allen blind,
zij weten van niets.
Zij allen zijn stomme honden,
zij kunnen niet blaffen;
slaperig liggen zij neer,
zij hebben het sluimeren lief.
11 Deze honden zijn vraatzuchtig,
zij kennen geen verzadiging.
Ja, zij zijn herders
die niet tot inzicht weten te komen.
Zij allen keren zich naar hun eigen weg,
ieder is uit op eigen gewin, niemand uitgezonderd.
12 Kom, zeggen zij , ik zal wijn halen,
en wij zullen ons dronken drinken aan sterkedrank;
en de dag van morgen zal zijn als deze,
ja , groter, nog veel geweldiger!
