De Prophete Iesaia klaecht over de Ioden van wegen hare ongehoorsaemheyt, v. 2. onaengesien sy van den Heere wel dapper waren geslagen, 5. hy vergelijcktse by die van Sodom, ende Gomorra, 10. ende verwerpt haren Godtsdienst, 11. Hy vermaentse tot beterschap des levens, 16. met belofte van genade, 18. ende dreyginge van sware straffen, indien sy haer niet en beterden, 20. Heftige clachte over den afval der Ioden, 21. met vordere dreygementen, 24. Doch belooft wederom genade den boetveerdigen, 25. maer verkondicht straffe over de onboetveerdige Afgodendienaers, 28.
1
HET
gesichte Iesaia des soons
Amoz, het welke hy sach over Iuda ende Ierusalem, in de dagen van
Uzia, Iotham, Achaz, [ende] Hizkia, der koningen Iuda.
2
Hoort ghy hemelen, ende neemt ter oore, ghy aerde, want de HEERE spreeckt: Ick hebbe kinderen
groot gemaeckt ende verhoocht, maer
sy hebben tegen my overtreden.
3 8Een osse kent
sijnen besitter, ende 10een esel de cribbe sijnes heeren: [maer]
Israël en heeft geen kennisse, mijn volck en verstaet niet.
4 Wee
den
sondigen volcke, den volcke
van sware ongerechticheyt,
den zade der boos-doenderen,
den verdervenden kinderen: sy hebben den HEERE verlaten, sy hebben den
Heyligen Israels
gelastert, sy hebben
sich vervreemdet, [wijckende] achterwaerts.
5
Waer toe soudt ghy meer geslagen worden ?
ghy soudt des af-vals des te meer maken: het gantsche
hooft is cranck, ende ’t gantsche herte is mat.
6
Van de voet-sole af tot het hooft toe, en isser niet geheels
aen het selve, [maer] wonden, ende
striemen, ende
etterbuylen, [die] niet
uytgedruckt, noch verbonden en zijn, noch geene der selve met olye versachtet is.
7
U aerdrijck is een verwoestinge, uwe steden zijn met den vyere verbrandt: u lant
dat verteeren de vreemde in uwe tegenwoordicheyt, ende eene verwoestinge isser, als eene omkeeringe door
de vreemden .
8 Ende
de dochter Zions is
overgebleven
als een hutken in den wijngaert, als een nacht-hutken in den concommer-hof, als eene
belegerde stadt.
9
So niet de HEERE der heyrscharen ons noch
een weynich overblijfsels en hadde gelaten:
als
Sodom souden wy geworden zijn, wy souden Gomorra gelijck zijn geworden.
10 Hoort des HEEREN woort,
ghy Overste van Sodom: neemt ter ooren
de wet onses Godts,
ghy volck van Gomorra.
11
Waer toe sal my zijn de veelheyt uwer slacht-offeren? seyt de HEERE,
Ick ben satt der brant-offeren
der rammen, ende des smeers der vette [beesten], ende en hebbe geenen lust aen den bloede der varren , noch der lammeren, noch der bocken .
12 Wanneer ghy lieden
voor mijn aengesichte komt te verschynen ,
wie heeft sulcx van uwe hant geeyscht, dat ghy
mijne voor-hoven betreden soudt?
13
En brengt niet meer vergeefschen offer,
het reuckwerk is my een grouwel:
de nieuwe-maenden, ende Sabbathen, [ende]
het by-een-roepen der vergaderingen, en vermach ick niet, ’t is ongerechticheyt, selfs
de verbodts-dagen.
14
Uwe nieuwe maenden, ende uwe gesette hooch-tyden,
hatet mijnen ziele, sy zijn my tot eenen
last,
ick ben moede geworden [die] te dragen.
15 Ende
als ghy-lieden
uwe handen uytbreydet,
verberge ick mijne oogen voor u, oock wanneer ghy het gebedt vermenichvuldicht, en hoore ick niet: [want] uwe handen
zijn vol bloets.
16
Wasschet u, reyniget u, doet de boosheyt uwer handelingen van voor mijne oogen wech,
laet af van quaet te doen.
17 Leeret goet doen,
soeckt het recht, helpt den verdruckten: doet den weesen recht,
handelt de twistsake der weduwen .
18 Comt dan, ende laet ons
t’samen rechten, seyt de HEERE:
Al waren uwe sonden 59als scharlaken,
sy sullen wit worden , als sneeuw, al waren sy 61root, als
carmoisijn, sy sullen worden als [witte] wolle.
19 Indien ghy lieden willich zijt, ende
hoort, so sult ghy
het goede deses lants eten.
20 Maer indien ghy
weygert, ende wederspannich zijt, so sult ghy van
het sweert gegeten worden,
want de mont des HEEREN heeft [het] gesproken.
21
Hoe is
de getrouwe Stadt tot
eene hoere geworden! sy was vol rechts, gerechticheyt
herbergde daerin, maer
nu
dootslagers.
22
U
silver is geworden tot schuym:
Uwen wijn is vermengt met water.
23 Uwe Vorsten zijn
afvallige, ende metgesellen der dieven,
een yeder van hen heeft de geschencken lief, ende sy jagen de vergeldingen na:
den weesen en doen sy geen recht, ende de twist-sake der weduwen
en komt voor hen niet.
24 Daerom spreeckt de Heere HEERE der Heyrscharen, de Machtige Israels, ô Wee,
Ick sal my troosten van mijne weder-partijders,
Ick sal my wreken
van mijne vyanden.
25 Ende ick sal mijne hant
tegen u keeren , ende
ick sal uwen
schuym op’t alderreynste afsuyveren , ende ick sal al u
tin wech-nemen .
26 Ende ick sal [u] uwe Richters
wedergeven, als
in ’t eerste, ende uwe Raets-lieden als in den beginne: daer na sult ghy een stadt der gerechticheyt, eene
getrouwe stadt, genoemt worden.
27
Zion sal
door recht
verlost worden: ende hare
wederkeerende door
gerechticheyt.
28
Maer daer sal
verbrekinge zijn der overtreders, ende der sondaers
t’samen: ende die den HEERE verlaten,
sullen omcomen.
29 Want sy sullen beschaemt worden
om der eycken wille, die
ghy-lieden
begeert hebt, ende ghy sult schaemroot worden, om der
hoven wille, die ghy vercoren hebt.
30
Want ghy sult zijn
als een eycke, welckes bladeren af-vallen, ende als een hof die geen water en heeft.
31 Ende
de stercke sal wesen tot
grof-vlas, ende sijn
werck-meester tot eene voncke, ende sy sullen beyde t’samen branden , ende daer en sal geen uytblusscher wesen.
Opschrift
1 Het visioen van Jesaja, de zoon van Amoz, dat hij gezien heeft over Juda en Jeruzalem, in de dagen van Uzzia, Jotham, Achaz en Hizkia, koningen van Juda.
De rechtszaak van God tegen Zijn volk
2
Luister, hemel,
neem ter ore, aarde!
Want de HEERE spreekt:
Ik heb kinderen grootgebracht en doen opgroeien,
maar zíj zijn tegen Mij in opstand gekomen.
3 Een rund kent zijn bezitter
en een ezel de kribbe van zijn eigenaar,
maar Israël heeft geen kennis,
Mijn volk heeft geen inzicht.
4 Wee het
zondige volk,
volk van zware ongerechtigheid,
nageslacht van kwaaddoeners,
kinderen die verderf aanrichten!
Zij hebben de HEERE verlaten,
de Heilige van Israël verworpen,
zij zijn vervreemd, van achter Hem vandaan.
5 Waarom wilt u nog meer geslagen worden?
U gaat gewoon door met uw afvalligheid.
Heel het hoofd is ziek,
en heel het hart is afgemat.
6 Vanaf de voetzool tot het hoofd toe
is er geen gezonde plek aan:
wonden en striemen
en gapende wonden,
niet uitgedrukt, niet verbonden,
en niet met olie verzacht.
7
Uw land is een woestenij,
uw steden zijn met vuur verbrand,
uw bouwland – voor uw ogen
eten vreemden het op;
het is een woestenij, als door vreemden ondersteboven gekeerd.
8 De dochter van Sion is overgebleven
als een hutje in een wijngaard,
als een nachthutje op een komkommerveld,
als een belegerde stad.
9
Als de HEERE van de legermachten
ons niet een gering aantal ontkomenen had overgelaten,
als
Sodom zouden wij geworden zijn;
wij zouden Gomorra gelijk geworden zijn.
10 Hoor het woord van de HEERE,
leiders van Sodom!
Neem de wet van onze God ter ore,
volk van Gomorra!
11 Waartoe dienen voor Mij uw vele offers?
zegt de HEERE.
Ik heb genoeg van de brandoffers van rammen
en het vet van gemest vee ;
en in het bloed van jonge stieren, lammeren of bokken
vind Ik geen vreugde.
12 Wanneer u komt om voor Mijn aangezicht te verschijnen –
wie heeft dit van u
gevraagd,
dit platlopen van Mijn voorhoven?
13 Breng niet langer nutteloze offers.
Het reukwerk is Mij een gruwel.
Nieuwemaansdag en sabbat, het bijeenroepen van samenkomsten:
Ik verdraag het niet; het is onrecht, zelfs de bijzondere samenkomsten.
14 Uw nieuwemaansdagen, uw feestdagen
haat Ik met heel Mijn ziel;
ze zijn Mij tot last;
Ik ben het moe om ze te dragen.
15 En
wanneer u uw handen uitspreidt,
verberg Ik Mijn ogen voor u;
ook wanneer u uw gebed vermeerdert,
luister Ik niet:
uw handen zitten vol bloed.
16 Was u, reinig u!
Doe uw slechte daden
van voor Mijn ogen weg!
Houd op met kwaad doen,
17 leer goed te doen,
zoek het recht!
Help de verdrukte,
doe de wees recht,
bepleit de rechtszaak van de weduwe!
18 Kom nu, laten wij samen een rechtszaak voeren,
zegt de HEERE.
Al waren uw zonden als scharlaken,
ze zullen wit worden als sneeuw;
al waren ze rood als karmozijn,
ze zullen worden als witte wol.
19 Als u gewillig bent en luistert,
zult u het goede van het land eten,
20 maar als u weigert en ongehoorzaam bent,
zult u door het zwaard gegeten worden;
want de mond van de HEERE heeft gesproken.
Het oordeel over Jeruzalem
21 Hoe is de trouwe stad
tot een hoer geworden!
Vol recht was zij,
gerechtigheid overnachtte in haar,
maar nu – moordenaars!
22 Uw
zilver is tot schuim geworden,
uw wijn is vermengd met water.
23 Uw vorsten zijn opstandig
en metgezellen van dieven.
Ieder van hen houdt van geschenken,
zij jagen wederdiensten
na.
De wees doen zij geen recht,
en de rechtszaak van de weduwe raakt hen niet.
24 Daarom spreekt de Heere,
de HEERE van de legermachten,
de Machtige van Israël:
Wee u!
Ik zal troost halen bij Mijn tegenstanders,
Ik zal Mij wreken op Mijn vijanden.
25 Ik zal Mij
tegen u keren,
Ik zal uw schuim als met loog uitzuiveren
en Ik zal al uw tin wegnemen.
26 Ik zal uw rechters teruggeven als vroeger,
en uw raadslieden als in het begin.
Daarna zult u genoemd worden:
stad van de gerechtigheid, trouwe stad.
27 Sion zal door recht verlost worden,
en wie van haar zich bekeren, door gerechtigheid.
28
Maar er zullen rampen
zijn voor zowel overtreders als zondaars;
wie de HEERE verlaten, zullen omkomen.
29 Want zij zullen beschaamd worden vanwege de eiken
die u begeerd hebt,
en u zult rood worden van schaamte over de tuinen
die u uitgekozen hebt.
30 Want u zult zijn
als een eik waarvan de bladeren verwelken,
en als een tuin die geen water heeft.
31 En de sterke zal tot vlasafval worden
en wie het bewerkt, tot een vonk;
die twee zullen samen verbranden,
en niemand zal er blussen.
