Ruste ende twist, ver s 1. kloecke knechten, 2. het proeven der herten, 3. leugentale, vers en 4, 7. bespottinge der armen ende elendigen, 5. kints kinderen ende vaders, 6. treflick spreken ende swijgen, 7, 27, 28. geschencken, 8, 23. den naesten vergeven, 9. Sotten, 10, 12, 16, 21, 24, 25, 28. wederspannigheyt, 11. quaet voor goet vergelden, 13. krackeeligheyt, 14, 19. vonnissen, 15, 26. vrienden, 17. borghtochte, 18. pracht, 19. verkeertheyt van herte ende tonge, 20. blijdtschap ende treurigheyt des geestes, 22. gebeerden der verstandigen, 24.
1
EEne drooge bete, ende ruste daer by, is beter, dan een huys vol van
geslachte beesten,
met twist.
2 Een verstandigh knecht sal heerschen over eenen soon,
die beschaemt maeckt: ende
in het midden der broederen sal hy erffenisse deelen.
3
De
smeltkroes is voor het silver, ende den
oven voor het gout:
maer
de HEERE proeft de herten.
4 De
boosdoender merckt
op de ongerechtige lippe; een
leugenaer neyght de oore tot de
verkeerde tonge.
5
Die den armen
bespot,
smadet des selven Maker: die sich verblijdt in het
verderf, en sal niet
onschuldigh zijn.
6 De
kroone der ouden zijn de kinders
kinderen: ende der kinderen cieraet
zijn hare vaderen.
7 Eene
voortreffelicke lippe en past eenen
dwasen niet: veel min eenen Prince een leugenachtige lippe.
8 Het geschenck is in de oogen sijner
heeren
een aengenaem gesteente: waer henen
het sich sal wenden,
sal het wel gedijen.
9 Die de
overtredinge
toedeckt,
soeckt liefde: maer die de
sake weder op haelt, scheydt
den voorneemsten vrient.
10 De bestraffinge gaet dieper in den verstandigen; dan den sot hondert mael
te slaen.
11
Sekerlick de wederspannige soeckt het
quaet: maer een
wreede bode sal tegen hem
gesonden worden.
12
Dat een beyr, die van jongen berooft is, eenen man te gemoette kome; maer niet een sot
in sijne dwaesheyt.
13
Die quaet voor goet vergeldt; het
quaet en sal van sijnen
huyse niet wijcken.
14
Het begin des krackeels is [gelijck ] een
die het water openinge geeft: daerom verlaet den twist, eer
hy sich
vermenght.
15
Wie den godtloosen
rechtveerdight, ende den rechtveerdigen
verdoemt, zijn den HEERE een grouwel,
ja die beyde.
16 Waerom doch soude in de hant des sots
het koopgelt zijn, om wijsheyt
te koopen, dewijle hy geen
verstant en heeft?
17
Een vrient heeft
t’aller tijt lief: ende
een broeder wort in de benauwtheyt
geboren.
18 Een verstandeloos mensche
klapt in de hant;
sich borge stellende
by sijnen
naesten.
19
Die ’t gekijf lief heeft, heeft de overtredinge lief:
die
sijne deure verhooght,
soeckt
verbrekinge.
20 Wie
verdraeyt is van herten, en sal
het goede niet vinden: ende die
verkeert is met sijne tonge, sal in het quade vallen.
21 Wie
eenen sot genereert, [die ] sal hem tot droefheyt zijn: ende de vader des
dwasen en sal sich niet verblijden.
22
Een blijdt herte sal eene medicijne
goet maken: maer een verslagen geest sal het
gebeente verdroogen.
23 De godtloose sal het geschenck uyt
den schoot nemen;
om
de paden des rechts te buygen.
24
In het aengesichte des verstandigen is wijsheyt: maer
de oogen des sots zijn in het eynde der aerde.
25
Een sotten soon is een verdriet voor sijnen vader; ende
bittere droefheyt voor de gene, die hem gebaert heeft.
26 Het en is
niet goet, den
rechtveerdigen
oock te doen boeten; dat de Princen [yemant ] slaen souden
om het gene dat recht is.
27 Wie
wetenschap weet, houdt sijne woorden in; [ende ] een man van verstant is
kostelick van geeste.
28 Een dwaes selfs, die swijght, sal wijs geacht worden: [ende ] die sijne lippen toesluyt, verstandigh.
Ruste ende twist, v. 1. kloecke knechten, 2. het proeven der herten, 3. leugentale, versen 4, 7. bespottinge der armen ende elendigen, 5. kints kinderen ende vaders, 6. treflick spreken ende swijgen, 7, 27, 28. geschencken, 8, 23. den naesten vergeven, 9. Sotten, 10, 12, 16, 21, 24, 25, 28. wederspannicheyt, 11. quaet voor goet vergelden, 13. krackeelicheyt, 14, 19. vonnissen, 15, 26. vrienden, 17. borchtochte, 18. pracht, 19. verkeertheyt van herte ende tonge, 20. blijtschap ende treuricheyt des geestes, 22. gebeerden der verstandigen, 24.
1
EEne drooge bete, ende ruste daer by, is beter, dan een huys vol van
geslachte beesten,
met twist.
2 Een verstandich knecht sal heerschen over eenen soon,
die beschaemt maeckt: ende
in’t midden der broederen sal hy erffenisse deelen.
3
De
smelt-kroes is voor het silver, ende den
oven voor ’t gout:
maer
de HEERE proeft de herten.
4 De
boosdoender merckt
op de ongerechtige lippe; een
leugenaer neycht de oore tot de
verkeerde tonge.
5
Die den armen
bespot,
smadet desselven Maker: die sich verblijdt in’t
verderf, en sal niet
onschuldich zijn.
6 De
croone der ouden zijn de kinders
kinderen: ende der kinderen cieraet
zijn hare vaderen.
7 Eene
voortreffelicke lippe en past eenen
dwasen niet: veel min eenen Prince een leugenachtige lippe.
8 Het geschenck is in de oogen sijner
heeren
een aengenaem gesteente: waer henen
het sich sal wenden,
sal’t wel gedyen.
9 Die de
overtredinge
toedeckt,
soeckt liefde: maer die de
sake weder op haelt, scheydt
den voorneemsten vrient.
10 De bestraffinge gaet dieper in den verstandigen; dan den sot hondertmael
te slaen.
11
Sekerlick de wederspannige soeckt het
quaet: maer een
wreede bode sal tegen hem
gesonden worden.
12
Dat een beer, die van jongen berooft is, eenen man te gemoette kome; maer niet een sot
in sijne dwaesheyt.
13
Die quaet voor goet vergeldt; het
quaet en sal van sijnen
huyse niet wijcken.
14
Het begin des krackeels is [gelijck ] een
die het water openinge geeft: daerom verlaet den twist, eer
hy sich
vermengt.
15
Wie den godtloosen
rechtveerdicht, ende den rechtveerdigen
verdoemt, zijn den HEERE een grouwel,
ja die beyde.
16 Waerom doch soude in de hant des sots
het coop-gelt zijn, om wijsheyt
te coopen, dewijle hy geen
verstant en heeft?
17
Een vrient heeft
t’aller tijt lief: ende
een broeder wort in de benautheyt
geboren.
18 Een verstandeloos mensche
clapt in de hant;
sich borge stellende
by sijnen
naesten.
19
Die het gekijf lief heeft, heeft de overtredinge lief:
die
sijne deure verhoocht,
soeckt
verbrekinge.
20 Wie
verdraeyt is van herten, en sal
het goede niet vinden: ende die
verkeert is met sijne tonge, sal in’t quade vallen.
21 Wie
eenen sot genereert, [die ] sal hem tot droefheyt zijn: ende de vader des
dwasen en sal sich niet verblijden.
22
Een blijdt herte sal eene medecine
goet maken: maer een verslagen geest sal het
gebeente verdroogen.
23 De godtloose sal het geschenck uyt
den schoot nemen;
om
de paden des rechts te buygen.
24
In het aengesichte des verstandigen is wijsheyt: maer
de oogen des sots zijn in het eynde der aerde.
25
Een sotten soon is een verdriet voor sijnen vader; ende
bittere droefheyt voor de gene, die hem gebaert heeft.
26 Het en is
niet goet, den
rechtveerdigen
oock te doen boeten; dat de Princen [yemant ] slaen souden
om ’t gene dat recht is.
27 Wie
wetenschap weet, houdt sijne woorden in; [ende ] een man van verstant is
kostelick van geeste.
28 Een dwaes selfs, die swijcht, sal wijs geacht worden: [ende ] die sijne lippen toesluyt, verstandich.
