1 Saulus reyst na Damascus, om de geloovige aldaer oock te vervolgen. 3 wort onderwegen uyt den hemel van een licht omstraelt, ter aerde geworpen, ende van Christo selve bestraft, ende met blintheyt geslagen. 10 Ananias wort tot hem gesonden, die in ’t eerste bevreest is tot hem te gaen. 15 doch daer na tot hem komt, hem wederom siende maeckt, onderrecht, ende doopt. 20 Saulus predickt Christum in de Synagogen. 23 De Ioden leggen hem lagen. 25 maer hy ontkomt over den stadts muer in een mande. 26 Hy komt te Ierusalem, ende wort van Barnaba tot de Apostelen gebracht, ende predickt oock Christum aldaer. 30 Reyst na Tarsen om der Ioden lagen te ontgaen. 31 de gemeynten hebben vrede ende nemen toe. 32 Petrus komt tot Lydda, ende geneest Eneam. 36 wort tot Ioppe ontboden, ende verweckt Tabitham, die gestorven was. 42 waer door vele gelooven.
1
ENde Saulus
blasende noch dreyginge ende moort tegen
de discipelen des Heeren, gingh tot den
Hoogenpriester,
2 Ende begeerde brieven van hem na
Damascum aen de Synagogen, op dat soo hy eenige, die van
dien wegh waren, vonde, hy [deselve ] beyde mannen ende vrouwen soude gebonden brengen na Ierusalem.
3
Ende als hy reysde, is het geschiet dat hy na by Damascum quam,
ende hem
omscheen snellick
een licht van den hemel:
4 Ende ter aerden
gevallen zijnde, hoorde hy een stemme die tot hem
seyde, Saul, Saul, wat vervolght ghy
my?
5 Ende hy seyde, Wie zijt ghy Heere? Ende de Heere seyde, Ick ben Iesus dien ghy vervolght.
Het is u hardt
de verzenen tegen de prickels te slaen.
6 Ende hy bevende ende verbaest zijnde, seyde, Heere,
wat wilt ghy dat ick doen sal? Ende de Heere [seyde ] tot hem, Staet op, ende gaet in de stadt, ende u sal [aldaer ] geseght worden,
wat ghy doen moet.
7
Ende
de mannen die met hem over wegh reysden, stonden
verbaest,
hoorende wel de stemme, maer niemant siende.
8 Ende Saulus stont op van der aerde: ende als hy sijne oogen open dede,
en sagh hy niemant. Ende sy hem by der hant leydende, brachten hem tot Damascum.
9 Ende hy was drie dagen dat hy niet en sagh: ende
en at niet, noch en dronck niet.
10 Ende daer was een seker discipel te Damascus, met name
Ananias: ende de Heere seyde tot hem
in een gesichte, Anania. Ende hy seyde, Siet, [hier ben ] ick, Heere.
11 Ende de Heere [seyde ] tot hem, Staet op ende gaet in de strate genaemt de Rechte, ende vraeght in het huys Iude na [eenen ] met name Saulus,
van
Tarsen: want siet hy bidt.
12 Ende hy heeft in een gesichte gesien, dat een man, met name Ananias, in quam, ende hem de hant opleyde, op dat hy wederom siende worde.
13 Ende Ananias antwoordde, Heere, ick hebbe uyt velen gehoort van desen man,
hoe veel quaet hy uwe heylige in Ierusalem gedaen heeft.
14 Ende heeft
hier macht van de Overpriesters, om te binden alle die
uwen name aenroepen.
15 Maer de Heere seyde tot hem, Gaet henen:
want dese is my een uytverkoren
vat, om mijnen naem
te dragen voor de Heydenen, ende de Koningen, ende de kinderen Israëls.
16
Want ick sal hem
toonen hoe veel hy lijden moet om mijnen naem.
17
Ende Ananias gingh henen ende quam in het huys: ende
de handen op hem leggende, seyde hy, Saul broeder, de Heere heeft my gesonden [namelick ] Iesus, die u
verschenen is op den wegh dien ghy quaemt, op dat ghy weder siende, ende met den Heyligen Geest vervult soudet worden.
18 Ende terstont vielen af van sijne oogen gelijck als schellen, ende hy wiert terstont wederom siende: ende stont op, ende wiert gedoopt.
19 Ende als hy
spijse genomen hadde, wiert hy versterckt. Ende Saulus was sommige dagen by de discipelen, die te Damascus waren.
20 Ende hy predickte terstont Christum in de Synagogen, dat hy
de Sone Godts is.
21 Ende sy ontsetteden haer alle die het hoorden, ende seyden, En is dese niet de gene die te Ierusalem verstoorde die desen naem aenriepen, ende die daerom hier gekomen is, op dat hy deselve gebonden soude brengen tot de Overpriesters?
22 Doch Saulus wiert meer ende meer bekrachtight, ende
overtuyghde de Ioden die te Damascus woonden,
bewijsende dat dese de Christus is.
23 Ende als
vele dagen
verloopen waren, soo hielden de Ioden te samen raet om hem te dooden.
24 Maer hare lage wiert Saulo bekent:
ende
sy bewaerden de poorten, beyde des daeghs ende des nachts, op dat sy hem dooden mochten.
25 Doch de discipelen namen hem des nachts,
ende lieten [hem ] neder door de muer, [hem ] aflatende in een mande.
26
Saulus nu te Ierusalem gekomen zijnde, pooghde hem by de discipelen te voegen: maer sy vreesden hem alle,
niet geloovende dat hy een discipel was.
27
Maer Barnabas hem tot sich nemende, leydde [hem ] tot
de Apostelen, ende verhaelde haer hoe hy op den wegh den Heere gesien hadde, ende dat hy tot hem gesproken hadde, ende hoe hy te Damascus vrymoedelick gesproken hadde in den name Iesu.
28 Ende hy was met haer
ingaende ende uytgaende te Ierusalem:
29 Ende vrymoedelick sprekende in den name des Heeren Iesu, sprack hy oock ende handelde tegen
de Griecksche [Joden :] maer dese trachteden hem te dooden.
30 Doch
de broeders [dit ] verstaende, geleydden hem tot Casareen ende sonden hem af na Tarsen.
31 De gemeynten dan door geheel Iudeam, ende Galileam, ende Samariam hadden vrede, ende wierden gesticht: ende wandelende in de vreese des Heeren, ende de vertroostinge des Heyligen Geests, wierden vermenighvuldight.
32 Ende het geschiedde als Petrus
alomme doortrock, dat hy oock afquam tot
de heylige die tot
Lydda woonden.
33 Ende aldaer vondt hy een seker mensche, met name Eneas, die acht jaren
te bedde gelegen hadde, welcke was
geraeckt.
34 Ende Petrus seyde tot hem, Enea, Iesus Christus maeckt u gesont: staet op ende
spreydt u selven [het bedde .] Ende hy stont terstont op.
35 Ende sy sagen hem alle die
te Lydda ende Sarona woonden, dewelcke haer bekeerden tot den Heere.
36 Ende te
Ioppe was een sekere discipelinne met name Tabitha,
welcke overgeset zijnde is geseght
Dorcas. Dese was vol van goede wercken, ende aelmoessen, die sy dede.
37 Ende het geschiedde in die dagen, dat sy kranck wiert ende sterf: ende als syse
gewasschen hadden, leyden sy haer in de opperzale.
38 Ende alsoo Lydda na by Ioppe was, de discipelen hoorende dat Petrus aldaer was, sonden
twee mannen tot hem, biddende
dat hy niet en soude vertoeven tot haer over te komen.
39 Ende Petrus stont op, ende gingh met haer: welcken sy, als hy daer gekomen was, in de opperzale leydden: ende alle de weduwen stonden by hem, weenende ende toonende de rocken ende kleederen die Dorcas gemaeckt hadde, als sy by haer was.
40 Maer Petrus, hebbende
[haer ] alle uytgedreven, knielde neder ende badt: ende hem keerende tot het lichaem seyde, Tabitha, staet op. Ende sy dede hare oogen open, ende Petrum gesien hebbende sat sy over eynde.
41 Ende hy gaf haer de hant, ende rechtdese op, ende
de heylige ende de weduwen geroepen hebbende, stelde hyse levende voor [haer .]
42 Ende [dit ] wiert bekent door geheel Ioppe, ende vele geloofden in den Heere.
43 Ende het geschiedde dat hy vele dagen te Ioppe bleef by eenen sekeren Simon, eenen lederbereyder.
1 Saulus reyst na Damascus, om de geloovige aldaer oock te vervolgen. 3 wort onderwegen uyt den hemel van een licht omstraelt, ter aerde geworpen, ende van Christo selve bestraft, ende met blintheyt geslagen. 10 Ananias wort tot hem gesonden, die in’t eerste bevreest is tot hem te gaen. 15 doch daerna tot hem komt, hem wederom siende maeckt, onderrecht, ende doopt. 20 Saulus predickt Christum in de Synagogen. 23 De Ioden leggen hem lagen. 25 maer hy ontkomt over den stadts muer in een mande. 26 Hy komt te Ierusalem, ende wort van Barnaba tot de Apostelen gebracht, ende predickt oock Christum aldaer. 30 Reyst na Tarsen om der Ioden lagen te ontgaen. 31 de Gemeynten hebben vrede ende nemen toe. 32 Petrus komt tot Lydda, ende geneest Eneam. 36 wort tot Ioppe ontboden, ende verweckt Tabitham, die gestorven was. 42 waer door vele gelooven.
1
ENde Saulus
blasende noch dreyginge ende moort tegen
de discipelen des Heeren, ginck tot den
Hoogen-priester,
2 Ende begeerde brieven van hem na
Damascum aen de Synagogen, op dat so hy eenige, die van
dien wegh waren, vonde, hy [deselve ] beyde mannen ende vrouwen soude gebonden brengen nae Ierusalem.
3
Ende als hy reysde, ist geschiet dat hy na by Damascum quam,
ende hem
omscheen snellick
een licht van den hemel:
4 Ende ter aerden
gevallen zijnde, hoorde hy een stemme die tot hem
seyde, Saul, Saul, wat vervolght ghy
my?
5 Ende hy seyde, Wie zijt ghy Heere? Ende de Heere seyde, Ick ben Iesus dien ghy vervolght.
Het is u hardt
de versenen tegen de prickels te slaen.
6 Ende hy bevende ende verbaest zijnde, seyde, Heere,
wat wilt ghy dat ick doen sal? Ende de Heere [seyde ] tot hem, Staet op, ende gaet inde stadt, ende u sal [aldaer ] geseght worden,
wat ghy doen moet.
7
Ende
de mannen die met hem over wegh reysden, stonden
verbaest,
hoorende wel de stemme, maer niemant siende.
8 Ende Saulus stondt op van der aerde: ende als hy sijne oogen open dede,
en sagh hy niemandt. Ende sy hem by der handt leydende, brachten hem tot Damascum.
9 Ende hy was dry dagen dat hy niet en sagh: ende
en at niet, noch en dronck niet.
10 Ende daer was een seker discipel te Damascus, met name
Ananias: ende de Heere seyde tot hem
in een gesichte, Anania. Ende hy seyde, Siet, [hier ben ] ick, Heere.
11 Ende de Heere [seyde ] tot hem, Staet op ende gaet in de strate genaemt de Rechte, ende vraeght in het huys Iude na [eenen ] met name Saulus,
van
Tarsen: want siet hy bidt.
12 Ende hy heeft in een gesichte gesien, dat een man, met name Ananias, inquam, ende hem de handt opleyde, op dat hy wederom siende worde.
13 Ende Ananias antwoordde, Heere, ick hebbe uyt velen gehoort van desen man,
hoe veel quaet hy uwe heylige in Ierusalem gedaen heeft.
14 Ende heeft
hier macht van de Overpriesters, om te binden alle die
uwen name aenroepen.
15 Maer de Heere seyde tot hem, Gaet henen:
want dese is my een uytvercoren
vat, om mijnen naem
te dragen voor de heydenen, ende de Coningen, ende de kinderen Israëls.
16
Want ick sal hem
toonen hoe veel hy lijden moet om mijnen naem.
17
Ende Ananias ginck henen ende quam in het huys: ende
de handen op hem leggende, seyde hy, Saul broeder, de Heere heeft my gesonden [namelick ] Iesus, die u
verschenen is op den wegh dien ghy quaemt, op dat ghy weder siende, ende met den heyligen Geest vervult soudet worden.
18 Ende terstont vielen af van sijne oogen gelijck als schellen, ende hy wiert terstont wederom siende: ende stont op, ende wiert gedoopt.
19 Ende als hy
spijse genomen hadde, wiert hy versterckt. Ende Saulus was sommige dagen by de discipelen, die te Damascus waren.
20 Ende hy predickte terstont Christum in de Synagogen, dat hy
de Sone Godts is.
21 Ende sy ontsetteden haer alle die het hoorden, ende seyden, En is dese niet de gene die te Ierusalem verstoorde die desen naem aenriepen, ende die daerom hier gekomen is, op dat hy deselve gebonden soude brengen tot de Over-priesters?
22 Doch Saulus wiert meer ende meer bekrachtight, ende
overtuyghde de Ioden die te Damascus woonden,
bewijsende dat dese de Christus is.
23 Ende als
vele dagen
verloopen waren, so hielden de Ioden te samen raedt om hem te dooden.
24 Maer hare lage wiert Saulo bekent:
ende
sy bewaerden de poorten, beyde des daeghs ende des nachts, op dat sy hem dooden mochten.
25 Doch de discipelen namen hem des nachts,
ende lieten hem neder door de muyr, hem aflatende in een mande.
26
Saulus nu te Ierusalem gekomen zijnde, pooghde hem by de Discipelen te voegen: maer sy vreesden hem alle,
niet geloovende dat hy een Discipel was.
27
Maer Barnabas hem tot sich nemende, leydde [hem ] tot
de Apostelen, ende verhaelde haer hoe hy op den wegh den Heere gesien hadde, ende dat hy tot hem gesproken hadde, ende hoe hy te Damascus vrymoedelijck gesproken hadde in den name Iesu.
28 Ende hy was met haer
ingaende ende uytgaende te Ierusalem:
29 Ende vrymoedelijck sprekende in den name des Heeren Iesu, sprack hy oock ende handelde tegen
de Griecksche [Ioden ]: maer dese trachteden hem te dooden.
30 Doch
de Broeders [dit ] verstaende, geleydden hem tot Casareen ende sonden hem af nae Tarsen.
31 De gemeynten dan door geheel Iudeam, ende Galileam, ende Samariam hadden vrede, ende wierden gesticht: ende wandelende in de vreese des Heeren, ende de vertroostinge des heyligen Geests, wierden vermenichvuldight.
32 Ende het geschiedde als Petrus
alomme doortrock, dat hy oock af quam tot
de heylige die tot
Lydda woonden.
33 Ende aldaer vondt hy een seker mensche, met name Eneas, die acht jaren
te bedde gelegen hadde, welcke was
geraeckt.
34 Ende Petrus seyde tot hem, Enea, Iesus Christus maeckt u gesont: staet op ende
spreydt u selven [het bedde ]. Ende hy stont terstont op.
35 Ende sy sagen hem alle die
te Lydda ende Sarona woonden, de welcke haer bekeerden tot den Heere.
36 Ende te
Ioppe was een sekere discipelinne met name Tabitha,
welcke overgeset zijnde is geseght
Dorcas. Dese was vol van goede wercken, ende aelmoessen, die sy dede.
37 Ende het geschiedde in die dagen, dat sy kranck wiert ende sterf: ende als sy’se
gewasschen hadden, leyden sy haer in de opper-sale.
38 Ende also Lydda na by Ioppe was, de discipelen hoorende dat Petrus aldaer was, sonden
twee mannen tot hem, biddende
dat hy niet en soude vertoeven tot haer over te komen.
39 Ende Petrus stont op, ende ginck met haer: welcken sy, als hy daer gekomen was, in de opper-sale leydden: ende alle de weduwen stonden by hem, weenende ende toonende de rocken ende kleederen die Dorcas gemaeckt hadde, als sy by haer was.
40 Maer Petrus, hebbende
[haer ] alle uytgedreven, knielde neder ende badt: ende hem keerende tot het lichaem seyde, Tabitha, staet op. Ende sy dede hare oogen open, ende Petrum gesien hebbende sat sy over eynde.
41 Ende hy gaf haer de handt, ende rechtde’se op, ende
de heylige ende de weduwen geroepen hebbende, stelde hy’se levende voor [haer ].
42 Ende [dit ] wierd bekent door geheel Ioppe, ende vele geloofden in den Heere.
43 Ende het geschiedde dat hy vele dagen te Ioppe bleef by eenen sekeren Simon, eenen leder-bereyder.
