Voorder straf-predicatie, van Godts oordeelen, door de vyanden, over alle standen Israëls, ende mede over Iuda, van wegen tyrannije, allerley gewelt, ende afgoderije, met ontsegginge van alle Godtlicke ende menschelicke hulpe in hare nooden, ver s 1, et c. met eene bygevoeghde prophetie van hare toekomstige bekeeringe, 15.
1 HOoret dit, ghy
Priesters, ende mercket op, ghy huys Israëls; ende nemet ter ooren, ghy huys des Koninghs; want
u-lieden [gaet ] dit oordeel aen: om dat ghy een
strick zijt geworden te
Mizpa, ende een uytgespannen nett op
Thabor.
2 Ende die afwijcken,
verdiepen sich [om ] te slachten: maer ick sal haer allen een
tuchtmeester zijn.
3 Ick kenne Ephraim, ende Israël en is voor my niet verborgen:
dat ghy, ô Ephraim, nu hoereert, [ende ] Israël verontreynight is.
4 Sy en
stellen hare handelingen niet aen om haer tot haren Godt te bekeeren: want
de
geest der hoererijen is in ’t midden van haer, ende den HEERE en
kennen sy niet.
5
Dies
sal Israëls hoovaerdije in sijn aengesichte getuygen: ende Israël ende Ephraim sullen
vallen door hare ongerechtigheyt; oock
sal Iuda met hen vallen.
6 Met hare
schapen, ende met hare runderen sullen sy [dan ] gaen om den HEERE te soecken, maer niet vinden: hy heeft sich van hen
ontrocken.
7 Sy hebben trouwlooslick gehandelt tegen den HEERE; want sy hebben
vreemde kinderen gewonnen:
nu sal haer de
nieuwe maent verteeren met hare
deelen.
8
Blaset de basuyne te
Gibea, de trompette te Rama: roepet luyde [te ]
Beth-Aven;
achter u, Benjamin.
9 Ephraim sal tot verwoestinge worden, ten dage der
straffe: onder de stammen Israëls,
heb ick bekent gemaeckt dat
gewis is.
10 De Vorsten van Iuda zijn geworden gelijck die de
lantpale verrucken: Ick sal mijne verbolgentheyt, als
water, over haer uytgieten.
11 Ephraim is verdruckt, hy is
verplettert met recht: want hy heeft [soo ] gewilt; hy heeft gewandelt na het
gebodt.
12 Daerom sal ick Ephraim zijn als eene
motte: ende den huyse Iuda als eene
verrottinge.
13 Als Ephraim sijne
kranckheyt sagh, ende Iuda sijn
geswel; soo toogh Ephraim tot
Assur, ende
hy sondt tot den Koningh
Iareb: maer die en sal u-lieden niet konnen genesen, noch en sal het geswel
van u-lieden niet heelen.
14 Want ick sal Ephraim zijn als een felle leeuw, ende den huyse Iuda, als een jonge leeuw: Ick, Ick sal
verscheuren ende henen gaen; Ick sal wech voeren, ende
daer en sal geen redder zijn.
15 Ick sal henen gaen [ende ] keeren weder tot mijne
plaetse, tot dat sy haer selven schuldigh kennen ende mijn
aengesichte soecken: als haer bange sal zijn, sullen sy my
vroegh soecken.
De vorsten en priesters van Juda bestraft en tot bekering geroepen
1 HOORT dit, gij priesters, en merkt op, gij huis Israëls, en neemt ter oren, gij huis des konings. Want ulieden gaat dit oordeel aan, omdat gij een strik zijt geworden te Mizpa, en een uitgespannen net op Thabor.
2 En die afwijken, verdiepen zich om te slachten; maar Ik zal hun allen een tuchtmeester zijn.
3 Ik ken Efraïm, en Israël is voor Mij niet verborgen; dat gij, o Efraïm, nu hoereert, en Israël verontreinigd is.
4 Zij stellen hun handelingen niet aan, om zich tot hun God te bekeren; want
de geest der hoererijen is in het midden van hen, en den HEERE kennen zij niet.
5
Dies zal Israël hovaardij in zijn aangezicht getuigen; en Israël en Efraïm zullen vallen door hun ongerechtigheid; ook zal Juda met hen vallen.
6 Met hun schapen, en met hun runderen zullen zij dan gaan, om den HEERE te zoeken, maar niet vinden; Hij heeft Zich van hen onttrokken.
7 Zij hebben trouwelooslijk gehandeld tegen den HEERE; want zij hebben vreemde kinderen gewonnen; nu zal hen de nieuwe maand verteren met hun delen.
8 Blaast de bazuin te Gibea, de trompet te Rama; roept luide te Beth-Aven; achter u, Benjamin.
9 Efraïm zal tot verwoesting worden, ten dage der straf; onder de stammen Israëls heb Ik bekend gemaakt, dat gewis is.
10 De vorsten van Juda zijn geworden, gelijk die de landpalen verrukken; Ik zal Mijn verbolgenheid, als water, over hen uitgieten.
11 Efraïm is verdrukt, hij is verpletterd met recht; want hij heeft zo gewild; hij heeft gewandeld naar het gebod.
12 Daarom zal Ik Efraïm zijn als een mot, en den huize van Juda als een verrotting.
13 Als Efraïm zijn krankheid zag, en Juda zijn gezwel, zo toog Efraïm tot Assur, en hij zond tot den koning Jareb; maar die zal ulieden niet kunnen genezen, en zal het gezwel van ulieden niet helen.
14 Want Ik zal Efraïm zijn als een felle leeuw, en den huize van Juda als een jonge leeuw; Ik, Ik zal verscheuren en henengaan; Ik zal wegvoeren, en
er zal geen redder zijn.
15 Ik zal henengaan en keren weder tot Mijn plaats, totdat zij zichzelven schuldig kennen en Mijn aangezicht zoeken; als hun bange zal zijn, zullen zij Mij vroeg zoeken.
