Vermaninge tot mildadigheyt aen den armen, sonder aen te sien hare onweerdigheyt, ver s 1, et c. altijt voor oogen hebbende de voorsichtigheyt Godes, 5. sonder nochtans den arbeyt te versuymen, 6. het leven is den menschen soet, nochtans zijnder quader dagen meer, dan der goeden, 7. Vermaninge aen de jonge lieden, dat sy in hare genoeghten altijt aen het oordeel des Heeren moeten gedencken, 9.
1
WErpt u broot uyt
op het water: want
ghy sult het vinden
na vele dagen.
2
Geeft
een deel aen
sevene, ja oock aen
achte:
want ghy en weet niet wat quaet op der aerde wesen sal.
3
Als de wolcken vol geworden zijn,
soo stortense plasregen uyt op der aerde: ende
als de boom na het Zuyden, of als hy na het Noorden valt, in de plaetse daer de boom valt daer sal hy wesen.
4
Wie op den wint acht geeft, die en sal niet zaeijen: ende wie op de wolcken siet, die en sal niet maeijen.
5
Gelijck
ghy niet en weet welck de wegh des wints zy, [of ] hoedanigh
de beenderen zijn in den buyck van
eene swangere [vrouwe :] alsoo
en weet ghy ’t werck Godes niet,
die het alles maeckt.
6 Zaeyt u zaet
in den morgenstont, ende en treckt uwe hant des avonts niet
af: want ghy en weet niet
wat recht wesen sal, of dit, of dat, of dat die beyde
t’samen goet zijn sullen.
7
Voorder,
het licht
is soet, ende het is den oogen
goet de sonne te aenschouwen.
8 Maer indien de mensche vele jaren leeft, [ende ] verblijdt hem in die alle; soo laet hem oock gedencken
aen de dagen der duysternisse: want die sullen vele zijn; [ende ]
al wat gekomen is,
is ydelheyt.
9 Verblijdt u, O jongelingh, in uwer jeught, ende laet u herte u
vermaken in de dagen uwer jongelinghschap, ende
wandelt in de wegen uwes herten, ende
in de aenschouwinge uwer oogen: maer wetet, dat Godt, om alle dese dingen
u sal doen komen voor ’t gerichte.
10 Soo doet dan
de toornigheyt wijcken van u herte, ende doet
het quade wech
van uwen vleesche, want de jeught ende
de jonckheyt
is ydelheyt.
Doe uw werk goed
1 Werp uw brood uit op het water, want gij zult het vinden na vele dagen.
2 Geef
een deel aan zeven, ja, ook aan acht; want gij weet niet, wat kwaad op de aarde wezen zal.
3 Als de wolken vol geworden zijn, zo storten zij plasregen uit op de aarde; en als de boom naar het zuiden, of als hij naar het noorden valt, in de plaats, waar de boom valt, daar zal hij wezen.
4 Wie op de wind acht geeft, die zal niet zaaien, en wie op de wolken ziet, die zal niet maaien.
5
Gelijk gij niet weet, welke de weg van de wind is, of hoedanig
de beenderen zijn in de buik van een zwangere vrouw , alzo weet gij het werk Gods niet, Die het alles maakt.
6 Zaai uw zaad in de morgenstond, en trek uw hand des avonds niet af; want gij weet niet, wat recht wezen zal, of dit of dat, of dat die beide te zamen goed zijn zullen.
7 Verder, het licht is zoet, en het is de ogen goed de zon te aanschouwen;
8 Maar indien de mens veel jaren leeft, en zich verblijdt in die alle, zo laat hem ook gedenken aan de dagen der duisternis, want die zullen veel zijn; en al wat gekomen is, is ijdelheid.
Bewaar uw jeugd
9 Verblijd u, o jongeling! in uw jeugd, en laat uw hart zich vermaken in de dagen van uw jongelingschap, en wandel in de wegen van uw hart, en in de aanschouwingen van uw ogen; maar weet, dat God, om al deze dingen, u zal doen komen voor het gericht.
10 Zo doe dan de toornigheid wijken van uw hart, en doe het kwade weg van uw vlees, want de jeugd, en de jonkheid is ijdelheid.
