Prophetie van de komste des Messiae , ende wat sijn ampt zy, ver s 1. hoe hy hem daer in dragen sal, 2. Bystant welcken hem de Heere doen sal, 5. die een jaloers Godt is, 8. ende alles te voren weet, 9. Vermaninge tot dancksegginge voor de ontfangene weldaden, 10. dat oock de bekeerde Heydenen sulcx moeten doen, 11. dewijle de Heere alle hare vyanden overweldigen sal, 13. Voorder Prophetie van de beroepinge der Heydenen, 16. ende straffe der afgodendienaers, 17. Weeklaghte over de verstocktheyt der Ioden, soo des volcks, als der Priesteren, 19. ende haren elendigen staet, 22. van wegen hare sonden, 24. ende verstocktheyt, 25.
1
SIet mijn knecht,
dien ick ondersteune, mijn uytverkoren [in den welcken ] mijne ziele
een welbehagen heeft:
Ick hebbe
mijnen Geest op hem gegeven,
hy sal het recht
den Heydenen
voort brengen.
2 Hy en sal niet
schreeuwen, noch sijne [stemme ] verheffen: noch sijne stemme op de strate hooren laten.
3
Het gekroockte riedt en sal hy niet verbreken, ende
de roockende vlaswiecke, die en sal hy niet uytblusschen,
met waerheyt sal hy het recht
voort brengen.
4
Hy en sal niet verdonckert worden, ende
hy en sal niet verbroken worden,
tot dat hy
het recht op aerden sal hebben bestelt: ende
de eylanden sullen na
sijne leere wachten.
5 Alsoo seyt Godt de HEERE, die de hemelen geschapen, ende
deselve uytgebreyt heeft, die de aerde uyt
gespannen heeft, ende
wat daer uyt voort komt: die den volcke [dat ] daer op is, den adem geeft, ende
den geest den genen die daer op wandelen.
6 Ick de HEERE hebbe
u
geroepen
in gerechtigheyt, ende
ick sal [u ] by uwe hant grijpen: ende
ick sal u behoeden, ende ick sal u geven
tot een verbont des volcks,
tot een licht der Heydenen.
7 Om
te openen
de blinde oogen: om den gebondenen
uyt te voeren uyt de gevangenisse, [ende ] uyt het gevangenhuys die, die in
duysternisse sitten.
8 Ick ben
de HEERE, dat is mijn naem: ende
mijne eere en sal ick geenen anderen geven, noch mijnen lof den gesnedenen beelden.
9 Siet,
de voorgaende dingen zijn gekomen: ende nieuwe dingen verkondige ick, eer dat sy uytspruyten doe ick u-lieden die hooren.
10
Singht den HEERE
een nieuw liedt, sijnen lof
van het eynde der aerde: ghy
die ter zee vaert, ende
al wat daer in is, ghy eylanden, ende hare inwoonders.
11 Laet de woestijne, ende
hare steden [de stemme ] verheffen, met
de dorpen [die ] Kedar bewoont: laetse juychen
die in de rotzsteenen woonen, [ende ]
van den top der bergen af schreeuwen.
12 Laetse den HEERE de eere geven, ende sijnen lof in de eylanden verkondigen.
13
De HEERE
sal uyt trecken als een helt, hy sal den yver opwecken als een krijghsman, hy sal juychen, ja
hy sal een groot getier maken: hy sal sijne vyanden overweldigen.
14
Ick hebbe van oudts geswegen,
ick hebbe my stille gehouden, [ende ] my in gehouden: Ick sal uyt schreeuwen, als eene die baert, ick salse verwoesten, ende t’samen opslocken.
15
Ick sal bergen ende heuvelen woest maken, ende al haer gras sal ick doen verdorren: ende ick sal de rivieren tot eylanden maken, ende de poelen uytdroogen.
16 Ende ick sal
de blinde
leyden
door den wegh, [dien ] sy niet geweten en hebben, Ick salse doen treden door de paden, [die ] sy niet geweten en hebben: Ick sal de duysternisse voor haer aengesichte ten lichte maken, ende
het kromme tot recht: dese dingen sal ick haer doen, ende ick en salse niet verlaten.
17 [Maer ] die haer op gesnedene beelden verlaten, die tot de gegotene beelden seggen, Ghy zijt onse goden,
die sullen achterwaerts keeren, [ende ]
met schaemte beschaemt worden.
18
Hoort ghy doove, ende schouwt aen ghy blinde, om te sien.
19 Wie isser blint dan
mijn knecht? ende doof gelijck
mijn bode
[dien ] ick sende? wie is blint gelijck
de volmaeckte? ende blint gelijck de knecht des HEEREN?
20 Ghy siet [wel ]
vele dingen, maer
ghy en bewaertse niet: of
hy [schoon ] de ooren open doet,
soo en hoort hy doch niet.
21 De HEERE hadde lust
[aen hem ]
om sijner gerechtigheyts wille: Hy maeckte [hem ] groot
[door ] de wet, ende hy maeckte [hem ] heerlick.
22 Maer [nu ]
is het
een berooft ende geplundert volck: sy zijn alle verstrickt in de holen, ende versteken in de gevangenhuysen: sy zijn tot eenen roof geworden, ende
daer en is niemant diese reddet: [tot ] eene plunderinge, ende
niemant seyt, Geeft[se ] weder.
23 Wie onder u-lieden neemt sulcks ter ooren? [wie ] merckt op, ende hoort
wat hier na zijn sal?
24 Wie heeft
Iacob tot een plunderinge over gegeven, ende
Israël den roovers?
Is’t niet de HEERE? hy, tegen wien wy gesondight hebben? want sy en wilden niet wandelen in sijne wegen, ende sy en hoorden niet na sijne wet.
25 Daerom heeft hy
over haer uytgestort
de grimmigheyt sijnes toorns ende
de macht der oorloge: ende hy heeftse rontomme in vlamme geset, doch
sy en mercken ’t niet; ende hy heeftse
in brant gesteken, doch
sy en nemen ’t niet ter herten.
Prophetie van de komste des Messiae , ende wat sijn ampt zy, ver s 1. hoe hy hem daer in dragen sal, 2. Bystant welcken hem de Heere doen sal, 5. die een jaloers Godt is, 8. ende alles te voren weet, 9. Vermaninge tot dancksegginge voor de ontfangene weldaden, 10. dat oock de bekeerde Heydenen sulcx moeten doen, 11. dewijle de Heere alle hare vyanden overweldigen sal, 13. Voorder Prophetie van de beroepinge der Heydenen, 16. ende straffe der afgodendienaers, 17. Weeklaghte over de verstocktheyt der Ioden, soo des volcks, als der Priesteren, 19. ende haren elendigen staet, 22. van wegen hare sonden, 24. ende verstocktheyt, 25.
1
SIet mijn knecht,
dien ick ondersteune, mijn uytverkoren [in den welcken ] mijne ziele
een welbehagen heeft:
Ick hebbe
mijnen Geest op hem gegeven,
hy sal het recht
den Heydenen
voort brengen.
2 Hy en sal niet
schreeuwen, noch sijne [stemme ] verheffen: noch sijne stemme op de strate hooren laten.
3
Het gekroockte riedt en sal hy niet verbreken, ende
de roockende vlaswiecke, die en sal hy niet uytblusschen,
met waerheyt sal hy het recht
voort brengen.
4
Hy en sal niet verdonckert worden, ende
hy en sal niet verbroken worden,
tot dat hy
het recht op aerden sal hebben bestelt: ende
de eylanden sullen na
sijne leere wachten.
5 Alsoo seyt Godt de HEERE, die de hemelen geschapen, ende
deselve uytgebreyt heeft, die de aerde uyt
gespannen heeft, ende
wat daer uyt voort komt: die den volcke [dat ] daer op is, den adem geeft, ende
den geest den genen die daer op wandelen.
6 Ick de HEERE hebbe
u
geroepen
in gerechtigheyt, ende
ick sal [u ] by uwe hant grijpen: ende
ick sal u behoeden, ende ick sal u geven
tot een verbont des volcks,
tot een licht der Heydenen.
7 Om
te openen
de blinde oogen: om den gebondenen
uyt te voeren uyt de gevangenisse, [ende ] uyt het gevangenhuys die, die in
duysternisse sitten.
8 Ick ben
de HEERE, dat is mijn naem: ende
mijne eere en sal ick geenen anderen geven, noch mijnen lof den gesnedenen beelden.
9 Siet,
de voorgaende dingen zijn gekomen: ende nieuwe dingen verkondige ick, eer dat sy uytspruyten doe ick u-lieden die hooren.
10
Singht den HEERE
een nieuw liedt, sijnen lof
van het eynde der aerde: ghy
die ter zee vaert, ende
al wat daer in is, ghy eylanden, ende hare inwoonders.
11 Laet de woestijne, ende
hare steden [de stemme ] verheffen, met
de dorpen [die ] Kedar bewoont: laetse juychen
die in de rotzsteenen woonen, [ende ]
van den top der bergen af schreeuwen.
12 Laetse den HEERE de eere geven, ende sijnen lof in de eylanden verkondigen.
13
De HEERE
sal uyt trecken als een helt, hy sal den yver opwecken als een krijghsman, hy sal juychen, ja
hy sal een groot getier maken: hy sal sijne vyanden overweldigen.
14
Ick hebbe van oudts geswegen,
ick hebbe my stille gehouden, [ende ] my in gehouden: Ick sal uyt schreeuwen, als eene die baert, ick salse verwoesten, ende t’samen opslocken.
15
Ick sal bergen ende heuvelen woest maken, ende al haer gras sal ick doen verdorren: ende ick sal de rivieren tot eylanden maken, ende de poelen uytdroogen.
16 Ende ick sal
de blinde
leyden
door den wegh, [dien ] sy niet geweten en hebben, Ick salse doen treden door de paden, [die ] sy niet geweten en hebben: Ick sal de duysternisse voor haer aengesichte ten lichte maken, ende
het kromme tot recht: dese dingen sal ick haer doen, ende ick en salse niet verlaten.
17 [Maer ] die haer op gesnedene beelden verlaten, die tot de gegotene beelden seggen, Ghy zijt onse goden,
die sullen achterwaerts keeren, [ende ]
met schaemte beschaemt worden.
18
Hoort ghy doove, ende schouwt aen ghy blinde, om te sien.
19 Wie isser blint dan
mijn knecht? ende doof gelijck
mijn bode
[dien ] ick sende? wie is blint gelijck
de volmaeckte? ende blint gelijck de knecht des HEEREN?
20 Ghy siet [wel ]
vele dingen, maer
ghy en bewaertse niet: of
hy [schoon ] de ooren open doet,
soo en hoort hy doch niet.
21 De HEERE hadde lust
[aen hem ]
om sijner gerechtigheyts wille: Hy maeckte [hem ] groot
[door ] de wet, ende hy maeckte [hem ] heerlick.
22 Maer [nu ]
is het
een berooft ende geplundert volck: sy zijn alle verstrickt in de holen, ende versteken in de gevangenhuysen: sy zijn tot eenen roof geworden, ende
daer en is niemant diese reddet: [tot ] eene plunderinge, ende
niemant seyt, Geeft[se ] weder.
23 Wie onder u-lieden neemt sulcks ter ooren? [wie ] merckt op, ende hoort
wat hier na zijn sal?
24 Wie heeft
Iacob tot een plunderinge over gegeven, ende
Israël den roovers?
Is’t niet de HEERE? hy, tegen wien wy gesondight hebben? want sy en wilden niet wandelen in sijne wegen, ende sy en hoorden niet na sijne wet.
25 Daerom heeft hy
over haer uytgestort
de grimmigheyt sijnes toorns ende
de macht der oorloge: ende hy heeftse rontomme in vlamme geset, doch
sy en mercken ’t niet; ende hy heeftse
in brant gesteken, doch
sy en nemen ’t niet ter herten.
