1 Paulus tot Derben ende Lystren gekomen zijnde, besnijt Timotheum, ende neemt hem mede op de reyse. 4 ende geeft den gemeynten daer hy door reyst de ordinantien der Apostelen te onderhouden. 6 Wort van den Heyligen Geest verhindert het Euangelium in Asien ende Mysien te prediken. 9 ende door een gesichte in Macedonien geroepen. 13 Predickt buyten Philippis, alwaer Lydia hem hoorende, gelooft in Christum , ende wort met haer huysgesin gedoopt. 16 Drijft eenen waerseggenden geest uyt eene dienstmaeght. 19 waer over hy ende Silas van de heeren der dienstmaeght by de Overste worden beschuldight. 22 ende van de Hooftmannen gegeesselt ende in de gevangenisse geworpen. 25 welcke met een aerdtbevinge des nachts wort geopent. 27 De stockwaerder hier van ontwaeckt zijnde, wilt hemselven dooden. 28 maer door Pauli aensprake ende onderrichtinge gelooft hy aen Christum , wort met de sijne gedoopt, ende bewijst haer alle vrientschap. 35 De Hooftmannen bevelen door hare boden dat mense sal los laten. 37 maer Paulus beroept hem op sijn burgerrecht van Roomen, ende wil van haer selve uytgeleyt worden. 39 het welck daer na geschiet, ende sy vertrecken van daer.
1 ENde hy quam tot
Derben ende Lystren: ende siet, aldaer was een seker discipel, met name
Timotheus, sone van eene
geloovige Ioodsche
vrouwe, maer van eenen
Grieckschen vader.
2
Welcken [goede ]
getuygenisse gegeven wiert van de broederen te Lystren ende Iconien.
3 Dese wilde Paulus dat met hem soude
reysen: ende hy nam ende besneedt hem,
om der Ioden wille die in die plaetsen waren: want sy kenden alle sijnen vader,
dat hy een Grieck was.
4 Ende alsoo sy de steden doorreysden, gaven sy haer
de ordinantien over,
die van de Apostelen ende de Ouderlingen te Ierusalem
goet gevonden waren, om [die ] te onderhouden.
5 De gemeynten dan wierden bevestight in den
geloove: ende wierden dagelicks overvloediger in getal.
6 Ende als sy
Phrygien, ende het lant van
Galatien doorgereyst hadden, wierden sy
van den Heyligen Geest
verhindert het woort in
Asien te spreken.
7 [Ende ] aen
Mysien gekomen zijnde, pooghden sy na
Bithynien te reysen: ende
de Geest en
liet het haer niet toe.
8 Ende sy Mysien voorby gereyst zijnde,
quamen af tot
Troas.
9 Ende van Paulo wiert in der nacht een gesichte gesien: daer was een Macedonisch man staende, die hem badt ende seyde, Komt over in
Macedonien, ende
helpt ons.
10 Als hy nu dit gesichte gesien hadde, soo sochten
wy terstont na Macedonien te reysen,
besluytende [daer uyt ] dat ons de Heere geroepen hadde, om den selven het Euangelium te verkondigen.
11 Van Troas dan afgevaren zijnde, liepen wy recht na
Samothracen, ende den volgenden [dagh ] na
Neapolis.
12 Ende van daer na
Philippi, welcke is
de eerste stadt deses deels van Macedonien,
een colonie. Ende wy onthielden ons in die stadt etlicke dagen.
13 Ende op den dagh des Sabbaths gingen wy buyten de stadt aen de riviere, daer
het gebedt plagh te geschieden: ende neder geseten zijnde, spraken wy tot de
vrouwen die t’samen gekomen waren.
14 Ende een sekere vrouwe, met name Lydia, een purperverkoopster,
van de stadt Thyatiren, die Godt diende, hoorde [ons :]
welcker herte de Heere heeft geopent, dat sy
acht name op het gene van Paulo gesproken wiert.
15 Ende als sy gedoopt was ende haer
huys, badt sy [ons ] seggende, Indien ghy hebt geoordeelt dat ick
den Heere getrouwe ben, soo komt in mijn huys ende
blijfter.
Ende sy
dwangh ons.
16 Ende het geschiedde als wy
tot het gebedt henen gingen, dat een sekere
dienstmaeght
hebbende
eenen waerseggenden geest, ons ontmoette, welcke haren heeren
groot gewin toebracht met waerseggen.
17 Deselve volghde Paulum ende ons achter aen, ende riep, seggende,
Dese menschen zijn dienstknechten Godts des Allerhooghsten die
ons den wegh der saligheyt verkondigen.
18 Ende dit dede sy vele dagen langh. Maer Paulus [daer over ]
te onvreden zijnde, keerde hem om, ende seyde tot den geest, Ick gebiede u in den name Iesu Christi, dat ghy
van haer uytgaet.
Ende hy gingh uyt ter selver ure.
19 Als nu
de heeren van deselve sagen dat de hope hares gewins
wech was,
grepen sy Paulum ende Silam ende trockense na
de merckt voor
de Overste.
20 Ende als syse tot
de Hooftmannen gebracht hadden, seyden sy,
Dese menschen beroeren onse stadt, daer sy
Ioden zijn.
21 Ende sy verkondigen
zeden, die ons niet geoorloft en zijn aen te nemen, noch te doen, alsoo wy Romeynen zijn.
22 Ende de schare stont gesamentlick tegen haer op: ende de Hooftmannen
haer de kleederen afgescheurt hebbende,
bevalense te
geesselen.
23 Ende als sy haer vele slagen
gegeven hadden, wierpen syse in de gevangenisse, ende geboden den
stockwaerder dat hyse
sekerlick bewaren soude.
24 Dewelcke sulck een gebodt ontfangen hebbende, wierp haer in den binnensten kercker, ende versekerde hare voeten in den
stock.
25 Ende ontrent de middernacht
baden Paulus ende Silas, ende
songen Gode lofsangen: ende
de gevangene hoorden na haer.
26 Ende daer geschiedde snellick een groote aerdtbevinge, alsoo dat de fondamenten des kerckers
beweeght wierden:
ende terstont wierden alle de deuren
geopent, ende de banden van alle wierden los.
27 Ende de stockwaerder wacker geworden zijnde, ende siende de deuren der gevangenisse geopent, trock een sweert, ende soude hemselven
omgebracht hebben, meynende dat de gevangene ontvloden waren.
28 Maer Paulus riep met
grooter stemme, seggende, En doet u selven geen quaet: want wy zijn alle hier.
29 Ende als hy licht ge-eyscht hadde, sprongh hy in, ende wiert seer bevende, ende viel voor Paulo ende Sila neder [aen de voeten .]
30 Ende haer
buyten gebracht hebbende, seyde hy,
[Lieve ] heeren, wat moet ick doen, op dat ick saligh worde?
31 Ende sy seyden,
Gelooft in den Heere Iesum Christum, ende ghy sult saligh worden, ghy ende
uw’ huys.
32 Ende sy spraken tot hem het woort des Heeren, ende tot alle die in sijn huys waren.
33 Ende hy nam haer tot hem in deselve ure des nachts, ende
wiesch [haer ] van de stramen: ende hy wiert terstont gedoopt, ende alle de sijne.
34 Ende hy brachtse in sijn huys,
ende settede [haer ]
de tafel voor, ende
verheughde hem, dat hy met al sijn huys aen Godt
geloovigh geworden was.
35 Ende als het dagh geworden was, sonden de Hooftmannen
de stadts dienaers, seggende, Laet die menschen los.
36 Ende de stockwaerder boodtschapte dese woorden aen Paulum, [seggende ,] De Hooftmannen hebben gesonden dat ghy soudt los gelaten worden: Gaet dan nu uyt, ende reyst henen in vrede.
37 Maer Paulus seyde
tot haer, Sy hebben ons
die Romeynen zijn,
onveroordeelt in ’t openbaer gegeesselt, ende in de gevangenisse geworpen, ende werpense ons nu heymelick daer uyt?
Niet alsoo: maer datse selve komen, ende ons uytleyden.
38 Ende de stadts dienaers boodtschapten dese woorden wederom den Hooftmannen: ende sy wierden bevreest,
hoorende dat sy
Romeynen waren.
39 Ende sy komende baden haer, ende als syse uytgeleyt hadden
begeerden sy, datse
uyt de stadt gaen souden.
40 Ende uytgegaen zijnde uyt de gevangenisse, gingen sy in
tot Lydiam: ende de broeders gesien hebbende
vertroosteden
sy deselve, ende gingen uyt [de stadt .]
1 Paulus tot Derben ende Lystren gekomen zijnde, besnijt Timotheum, ende neemt hem mede op de reyse. 4 ende geeft den gemeynten daer hy door reyst de ordinantien der Apostelen te onderhouden. 6 Wort van den Heyligen Geest verhindert het Euangelium in Asien ende Mysien te prediken. 9 ende door een gesichte in Macedonien geroepen. 13 Predickt buyten Philippis, alwaer Lydia hem hoorende, gelooft in Christum , ende wort met haer huysgesin gedoopt. 16 Drijft eenen waerseggenden geest uyt eene dienstmaeght. 19 waer over hy ende Silas van de heeren der dienstmaeght by de Overste worden beschuldight. 22 ende van de Hooftmannen gegeesselt ende in de gevangenisse geworpen. 25 welcke met een aerdtbevinge des nachts wort geopent. 27 De stockwaerder hier van ontwaeckt zijnde, wilt hemselven dooden. 28 maer door Pauli aensprake ende onderrichtinge gelooft hy aen Christum , wort met de sijne gedoopt, ende bewijst haer alle vrientschap. 35 De Hooftmannen bevelen door hare boden dat mense sal los laten. 37 maer Paulus beroept hem op sijn burgerrecht van Roomen, ende wil van haer selve uytgeleyt worden. 39 het welck daer na geschiet, ende sy vertrecken van daer.
1 ENde hy quam tot
Derben ende Lystren: ende siet, aldaer was een seker discipel, met name
Timotheus, sone van eene
geloovige Ioodsche
vrouwe, maer van eenen
Grieckschen vader.
2
Welcken [goede ]
getuygenisse gegeven wiert van de broederen te Lystren ende Iconien.
3 Dese wilde Paulus dat met hem soude
reysen: ende hy nam ende besneedt hem,
om der Ioden wille die in die plaetsen waren: want sy kenden alle sijnen vader,
dat hy een Grieck was.
4 Ende alsoo sy de steden doorreysden, gaven sy haer
de ordinantien over,
die van de Apostelen ende de Ouderlingen te Ierusalem
goet gevonden waren, om [die ] te onderhouden.
5 De gemeynten dan wierden bevestight in den
geloove: ende wierden dagelicks overvloediger in getal.
6 Ende als sy
Phrygien, ende het lant van
Galatien doorgereyst hadden, wierden sy
van den Heyligen Geest
verhindert het woort in
Asien te spreken.
7 [Ende ] aen
Mysien gekomen zijnde, pooghden sy na
Bithynien te reysen: ende
de Geest en
liet het haer niet toe.
8 Ende sy Mysien voorby gereyst zijnde,
quamen af tot
Troas.
9 Ende van Paulo wiert in der nacht een gesichte gesien: daer was een Macedonisch man staende, die hem badt ende seyde, Komt over in
Macedonien, ende
helpt ons.
10 Als hy nu dit gesichte gesien hadde, soo sochten
wy terstont na Macedonien te reysen,
besluytende [daer uyt ] dat ons de Heere geroepen hadde, om den selven het Euangelium te verkondigen.
11 Van Troas dan afgevaren zijnde, liepen wy recht na
Samothracen, ende den volgenden [dagh ] na
Neapolis.
12 Ende van daer na
Philippi, welcke is
de eerste stadt deses deels van Macedonien,
een colonie. Ende wy onthielden ons in die stadt etlicke dagen.
13 Ende op den dagh des Sabbaths gingen wy buyten de stadt aen de riviere, daer
het gebedt plagh te geschieden: ende neder geseten zijnde, spraken wy tot de
vrouwen die t’samen gekomen waren.
14 Ende een sekere vrouwe, met name Lydia, een purperverkoopster,
van de stadt Thyatiren, die Godt diende, hoorde [ons :]
welcker herte de Heere heeft geopent, dat sy
acht name op het gene van Paulo gesproken wiert.
15 Ende als sy gedoopt was ende haer
huys, badt sy [ons ] seggende, Indien ghy hebt geoordeelt dat ick
den Heere getrouwe ben, soo komt in mijn huys ende
blijfter.
Ende sy
dwangh ons.
16 Ende het geschiedde als wy
tot het gebedt henen gingen, dat een sekere
dienstmaeght
hebbende
eenen waerseggenden geest, ons ontmoette, welcke haren heeren
groot gewin toebracht met waerseggen.
17 Deselve volghde Paulum ende ons achter aen, ende riep, seggende,
Dese menschen zijn dienstknechten Godts des Allerhooghsten die
ons den wegh der saligheyt verkondigen.
18 Ende dit dede sy vele dagen langh. Maer Paulus [daer over ]
te onvreden zijnde, keerde hem om, ende seyde tot den geest, Ick gebiede u in den name Iesu Christi, dat ghy
van haer uytgaet.
Ende hy gingh uyt ter selver ure.
19 Als nu
de heeren van deselve sagen dat de hope hares gewins
wech was,
grepen sy Paulum ende Silam ende trockense na
de merckt voor
de Overste.
20 Ende als syse tot
de Hooftmannen gebracht hadden, seyden sy,
Dese menschen beroeren onse stadt, daer sy
Ioden zijn.
21 Ende sy verkondigen
zeden, die ons niet geoorloft en zijn aen te nemen, noch te doen, alsoo wy Romeynen zijn.
22 Ende de schare stont gesamentlick tegen haer op: ende de Hooftmannen
haer de kleederen afgescheurt hebbende,
bevalense te
geesselen.
23 Ende als sy haer vele slagen
gegeven hadden, wierpen syse in de gevangenisse, ende geboden den
stockwaerder dat hyse
sekerlick bewaren soude.
24 Dewelcke sulck een gebodt ontfangen hebbende, wierp haer in den binnensten kercker, ende versekerde hare voeten in den
stock.
25 Ende ontrent de middernacht
baden Paulus ende Silas, ende
songen Gode lofsangen: ende
de gevangene hoorden na haer.
26 Ende daer geschiedde snellick een groote aerdtbevinge, alsoo dat de fondamenten des kerckers
beweeght wierden:
ende terstont wierden alle de deuren
geopent, ende de banden van alle wierden los.
27 Ende de stockwaerder wacker geworden zijnde, ende siende de deuren der gevangenisse geopent, trock een sweert, ende soude hemselven
omgebracht hebben, meynende dat de gevangene ontvloden waren.
28 Maer Paulus riep met
grooter stemme, seggende, En doet u selven geen quaet: want wy zijn alle hier.
29 Ende als hy licht ge-eyscht hadde, sprongh hy in, ende wiert seer bevende, ende viel voor Paulo ende Sila neder [aen de voeten .]
30 Ende haer
buyten gebracht hebbende, seyde hy,
[Lieve ] heeren, wat moet ick doen, op dat ick saligh worde?
31 Ende sy seyden,
Gelooft in den Heere Iesum Christum, ende ghy sult saligh worden, ghy ende
uw’ huys.
32 Ende sy spraken tot hem het woort des Heeren, ende tot alle die in sijn huys waren.
33 Ende hy nam haer tot hem in deselve ure des nachts, ende
wiesch [haer ] van de stramen: ende hy wiert terstont gedoopt, ende alle de sijne.
34 Ende hy brachtse in sijn huys,
ende settede [haer ]
de tafel voor, ende
verheughde hem, dat hy met al sijn huys aen Godt
geloovigh geworden was.
35 Ende als het dagh geworden was, sonden de Hooftmannen
de stadts dienaers, seggende, Laet die menschen los.
36 Ende de stockwaerder boodtschapte dese woorden aen Paulum, [seggende ,] De Hooftmannen hebben gesonden dat ghy soudt los gelaten worden: Gaet dan nu uyt, ende reyst henen in vrede.
37 Maer Paulus seyde
tot haer, Sy hebben ons
die Romeynen zijn,
onveroordeelt in ’t openbaer gegeesselt, ende in de gevangenisse geworpen, ende werpense ons nu heymelick daer uyt?
Niet alsoo: maer datse selve komen, ende ons uytleyden.
38 Ende de stadts dienaers boodtschapten dese woorden wederom den Hooftmannen: ende sy wierden bevreest,
hoorende dat sy
Romeynen waren.
39 Ende sy komende baden haer, ende als syse uytgeleyt hadden
begeerden sy, datse
uyt de stadt gaen souden.
40 Ende uytgegaen zijnde uyt de gevangenisse, gingen sy in
tot Lydiam: ende de broeders gesien hebbende
vertroosteden
sy deselve, ende gingen uyt [de stadt .]
