1 Den Apostel vermaent voorders Timotheum, dat hy het Euangelium door getrouwe lieden wil voortplanten. 3 ende lijden om het selve verdruckingen. 4 tegen dewelcke hy hem troost met de gelijckenissen van een krijghsman, kampvechter, ende lantman. 7 Vermaent hem dat hy sijne vermaningen wil behertigen, ende vlijtelick inscherpen den artijckel van Christi verrijsenisse. 9 Stelt hem oock tot troost voor sijn eygen exempel, ende de sekere vergeldinge die van Christo na het lijden sal gegeven worden. 14 Vermaent hem dat hy het woort Godts recht snijde, ende hem stelle tegen woordenstrijt, ydel roepen, ende leeringen van de afvallige, ende namentlick van Hymeneus ende Philetus, die de verrijsenisse loochenden. 19 Dat hoewel sommige afvallen, evenwel het fondament der eeuwige verkiesinge vast staet, ende wijst aen waer uyt men kennen kan dat men uytverkoren is. 22 Eyndelijck vermaent hy hem te vlieden de begeerten der jonckheyt, dwase vragen, ende twistingen, ende te trachten na verscheydene Christelicke deughden, die in een Leeraer noodigh zijn.
1 GHy dan,
mijn sone, wort
gesterckt
in de genade
die in Christo Iesu is:
2 Ende het gene ghy van my gehoort hebt
onder vele getuygen,
betrouwt dat aen
getrouwe menschen, welcke
bequaem sullen zijn om oock andere te leeren.
3 Ghy dan,
lijdt verdruckingen, als
een goet krijghsknecht Iesu Christi.
4
Niemant die in den krijgh dient wort ingewickelt in de handelingen des leeftochts, op dat hy dien moge behagen
die [hem ] tot den krijgh aengenomen heeft.
5 Ende indien oock yemant
strijdt, die en
wort niet gekroont, soo hy niet
wettelick en heeft gestreden.
6
De lantman als hy arbeyt, moet alsoo eerst de vruchten genieten.
7 Merckt het gene
ick segge:
doch de Heere geve u verstant in alle dingen.
8
Houdt in gedachtenisse
dat Iesus Christus uyt de dooden is opgeweckt,
welcke is uyt den zade Davids,
na mijn Euangelium:
9
Om het welcke ick verdruckingen lijde
tot de banden toe,
als een quaetdoender: maer
het woort Godts en is niet gebonden.
10 Daerom verdrage ick alles
om de uytverkorene,
op dat oock sy de saligheyt souden verkrijgen,
die in Christo Iesu is, met eeuwige heerlickheyt.
11
Dit is een getrouw woort:
want indien wy
met [hem ] gestorven zijn, soo sullen wy oock met [hem ]
leven:
12
Indien wy
verdragen, wy sullen oock met [hem ]
heerschen:
indien wy
[hem ] verloochenen, hy sal ons oock verloochenen:
13
Indien wy
ontrouw zijn,
hy blijft getrouw: hy en kan
hemselven niet verloochenen.
14
Brenght dese dingen in gedachtenisse, ende betuyght
voor den Heere, dat sy geenen
woordenstrijt en voeren [’t welck ]
tot geen dingh nut [en is, dan ] tot
verkeeringe der toehoorders.
15 Beneerstight u om u selven Gode
beproeft voor te stellen,
eenen arbeyder
die niet beschaemt en wort, die
het woort der waerheyt
recht snijt.
16
Maer stelt u tegen
het ongodlick
ydel roepen: want sy sullen in meerder godtloosheyt
toenemen.
17 Ende
haer
woort sal
voort-eten gelijck
de kancker: onder welcke is
Hymeneus ende Philetus:
18 Die
van de waerheyt zijn afgeweken, seggende dat de opstandinge
alreede geschiet is: ende verkeeren sommiger
geloove.
19
Evenwel
het vaste fondament Godts
staet, hebbende
desen zegel,
De Heere
kent de gene die sijne zijn: ende, Een yegelick
die den name Christi noemt sta af
van ongerechtigheyt.
20
Doch
in een groot huys zijn niet alleen gouden ende silvere vaten, maer oock houten ende aerden [vaten :] ende sommige
ter eeren, maer sommige
ter oneeren.
21 Indien dan yemant
hemselven
van desen
reynight, die
sal een vat zijn ter eeren,
geheylight ende
bequaem tot gebruyck des Heeren,
tot alle goet werck
toebereyt.
22
Maer vliedt
de begeerlickheden der jonckheyt: ende
jaeght na rechtveerdigheyt, geloove, liefde, vrede
met de gene die den Heere aenroepen uyt een reyn herte.
23
Ende verwerpt
de vragen die dwaes ende
sonder leeringe zijn, wetende datse
twistingen voortbrengen.
24 Ende
een dienstknecht des Heeren en moet niet
twisten, maer vriendelick zijn tegen alle,
bequaem om te leeren, [ende ]
die de quade kan verdragen:
25
Met sachtmoedigheyt onderwijsende de gene
die tegenstaen:
of haer Godt t’eeniger tijt
bekeeringe gave tot erkentenisse der waerheyt:
26 Ende sy
wederom ontwaken mochten uyt
den strick des duyvels, onder welcken sy
gevangen waren
tot sijnen wille.
1 Den Apostel vermaent voorders Timotheum, dat hy het Euangelium door getrouwe lieden wil voortplanten. 3 ende lijden om het selve verdruckingen. 4 tegen dewelcke hy hem troost met de gelijckenissen van een krijghsman, kampvechter, ende lantman. 7 Vermaent hem dat hy sijne vermaningen wil behertigen, ende vlijtelick inscherpen den artijckel van Christi verrijsenisse. 9 Stelt hem oock tot troost voor sijn eygen exempel, ende de sekere vergeldinge die van Christo na het lijden sal gegeven worden. 14 Vermaent hem dat hy het woort Godts recht snijde, ende hem stelle tegen woordenstrijt, ydel roepen, ende leeringen van de afvallige, ende namentlick van Hymeneus ende Philetus, die de verrijsenisse loochenden. 19 Dat hoewel sommige afvallen, evenwel het fondament der eeuwige verkiesinge vast staet, ende wijst aen waer uyt men kennen kan dat men uytverkoren is. 22 Eyndelijck vermaent hy hem te vlieden de begeerten der jonckheyt, dwase vragen, ende twistingen, ende te trachten na verscheydene Christelicke deughden, die in een Leeraer noodigh zijn.
1 GHy dan,
mijn sone, wort
gesterckt
in de genade
die in Christo Iesu is:
2 Ende het gene ghy van my gehoort hebt
onder vele getuygen,
betrouwt dat aen
getrouwe menschen, welcke
bequaem sullen zijn om oock andere te leeren.
3 Ghy dan,
lijdt verdruckingen, als
een goet krijghsknecht Iesu Christi.
4
Niemant die in den krijgh dient wort ingewickelt in de handelingen des leeftochts, op dat hy dien moge behagen
die [hem ] tot den krijgh aengenomen heeft.
5 Ende indien oock yemant
strijdt, die en
wort niet gekroont, soo hy niet
wettelick en heeft gestreden.
6
De lantman als hy arbeyt, moet alsoo eerst de vruchten genieten.
7 Merckt het gene
ick segge:
doch de Heere geve u verstant in alle dingen.
8
Houdt in gedachtenisse
dat Iesus Christus uyt de dooden is opgeweckt,
welcke is uyt den zade Davids,
na mijn Euangelium:
9
Om het welcke ick verdruckingen lijde
tot de banden toe,
als een quaetdoender: maer
het woort Godts en is niet gebonden.
10 Daerom verdrage ick alles
om de uytverkorene,
op dat oock sy de saligheyt souden verkrijgen,
die in Christo Iesu is, met eeuwige heerlickheyt.
11
Dit is een getrouw woort:
want indien wy
met [hem ] gestorven zijn, soo sullen wy oock met [hem ]
leven:
12
Indien wy
verdragen, wy sullen oock met [hem ]
heerschen:
indien wy
[hem ] verloochenen, hy sal ons oock verloochenen:
13
Indien wy
ontrouw zijn,
hy blijft getrouw: hy en kan
hemselven niet verloochenen.
14
Brenght dese dingen in gedachtenisse, ende betuyght
voor den Heere, dat sy geenen
woordenstrijt en voeren [’t welck ]
tot geen dingh nut [en is, dan ] tot
verkeeringe der toehoorders.
15 Beneerstight u om u selven Gode
beproeft voor te stellen,
eenen arbeyder
die niet beschaemt en wort, die
het woort der waerheyt
recht snijt.
16
Maer stelt u tegen
het ongodlick
ydel roepen: want sy sullen in meerder godtloosheyt
toenemen.
17 Ende
haer
woort sal
voort-eten gelijck
de kancker: onder welcke is
Hymeneus ende Philetus:
18 Die
van de waerheyt zijn afgeweken, seggende dat de opstandinge
alreede geschiet is: ende verkeeren sommiger
geloove.
19
Evenwel
het vaste fondament Godts
staet, hebbende
desen zegel,
De Heere
kent de gene die sijne zijn: ende, Een yegelick
die den name Christi noemt sta af
van ongerechtigheyt.
20
Doch
in een groot huys zijn niet alleen gouden ende silvere vaten, maer oock houten ende aerden [vaten :] ende sommige
ter eeren, maer sommige
ter oneeren.
21 Indien dan yemant
hemselven
van desen
reynight, die
sal een vat zijn ter eeren,
geheylight ende
bequaem tot gebruyck des Heeren,
tot alle goet werck
toebereyt.
22
Maer vliedt
de begeerlickheden der jonckheyt: ende
jaeght na rechtveerdigheyt, geloove, liefde, vrede
met de gene die den Heere aenroepen uyt een reyn herte.
23
Ende verwerpt
de vragen die dwaes ende
sonder leeringe zijn, wetende datse
twistingen voortbrengen.
24 Ende
een dienstknecht des Heeren en moet niet
twisten, maer vriendelick zijn tegen alle,
bequaem om te leeren, [ende ]
die de quade kan verdragen:
25
Met sachtmoedigheyt onderwijsende de gene
die tegenstaen:
of haer Godt t’eeniger tijt
bekeeringe gave tot erkentenisse der waerheyt:
26 Ende sy
wederom ontwaken mochten uyt
den strick des duyvels, onder welcken sy
gevangen waren
tot sijnen wille.